menu

Deftones - Saturday Night Wrist (2006)

mijn stem
3,67 (168)
168 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Maverick

  1. Hole in the Earth (4:09)
  2. Rapture (3:25)
  3. Beware (6:00)
  4. Cherry Waves (5:17)
  5. Mein (3:59)

    met Serj Tankian

  6. U,U,D,D,L,R,L,R,A,B,Select,Start (4:12)
  7. Xerces (3:42)
  8. Rats!Rats!Rats! (4:00)
  9. Pink Cellphone (3:54)

    met Annie Hardy

  10. Combat (4:46)
  11. Kimdracula (3:15)
  12. Rivière (3:45)
  13. Drive * (4:50)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 50:24 (55:14)
zoeken in:
avatar van Rinus
3,0
Een redelijk album van een redelijke band, niets meer of minder dan dat. Een paar sterke nummers, maar ook wel wat experimenteel geflip. Ik had zelf een wat strakkere rockplaat verwacht van deze band. Beste nummers: Hole in the earth, Rapture en de single Mein.3 sterren.

clutch
Wel erg experimenteel en soft moet ik zeggen. Na een paar keer luisteren wordt ie wel wat beter. Best lekkere plaat zelfs met een paar prachtige nummers; Beware, Xerces en Cherry Waves.

Timothebizkit
Vind 'm wel méér dan aardig, ook al zakt 'ie na Rats!Rats!Rats! wat in. Gelukkig eindigt 'ie met Riviére, vindt 't mooi slot voor een bovengemiddeld album.

3,5
ik vind dit album toch wel een lichte teleurstelling, experimenteel is altijd goed vind ik alleen ik mis nu toch wel een beetje het metalgehalte erin vermengd wat Deftones zo vet maakt

3,5
Het album is inderdaad wat soft, maar het feit dat het hier en daar flink experimenteel is maakt een hoop goed.
Ik houd van bands die zich iedere keer opnieuw uitvinden. En dat doen de Deftones.

Na een paar keer geluisterd te hebben komen voor mij Xerces, Combat en Kimdracula boven drijven. Ik vind het album steeds beter worden, maar het titeloze meesterwerk blijft voor mij een album wat waarschijnlijk nooit meer overtroffen zal worden.

clutch
Ik vind de white pony persoonlijk veel beter, maar ja smaken verschillen.

Elke CD van Deftones klinkt inderdaad anders, ze doen elke keer iets nieuws en herhalen zich zelf niet. Dit is ook een geslaagd album, maar ik hou het toch bij de eerste drie albums.

djeffibrelich
[overdreven-enthousiast-mode aan]

DEFTONES FANS OP MUME OPGELET! ATTENTIE!!!

saturday night wrist is een goed album natuurlijk, dat weet ik al een half jaar.
vooral de vocals zijn goed gedaan, dat is het sterkste punt naast het verdere experimenteren wat sinds white pony deftones eigenlijk altijd goed af was gegaan.

nu het nog betere nieuws.
wie in 2003 met spanning op het titelloze album zat te wachten kan zich mischien nog herrineren dat de originele titel eerst "lovers" was?
okay, nou die titel is dus niet gebruikt.
en wie een beetje het deftones-nieuws volgt op internet de laatste tijd zal waarschijnlijk ook gehoord hebben dat de heren tijdens het touren ook al nieuw materiaal aan het schrijven en opnemen waren?
nou, dat hebben ze gedaan, en ik heb zojuist op een spaanse deftones fan-space twee nieuwe nummers kunnen horen.

een daarvan is een cover met de titel :drive, van welke artiest het origineel is weet ik niet , maar het is een vrij bekend liedje en je zal het wel herkennen als je het hoort.
de deftones versie is als gewoonlijk harstikke geinspireerd en goed.

en nu dan het echte goede nieuws waar ik 10 minuten geleden helemaal van ondersteboven lag en besefte dat deftones (die rare nu-metal groep) echt wel een van de interresantste bands van deze tijd zijn.

ik hoorde het tweede nieuwe nummer, "lovers"
dit nummer is zo goed dat het niet met woorden omschreven kan worden.
de meest futuristische sound ever!
als er een band is die futuristischer klinkt dan deftones dan is het een onbekende band.
het nummer begint heel erg hard en snel, met distortion gitaren en de hele mikmak , waarna het tempo op de helft helemaal inzakt en het liedje in slow-tempo mode gaat en chino's stem naar de ruimte vloeit.
dope shit met de nadruk op DOPE!

het is nu voor mij helemaal duidelijk dat de volgende deftones plaat, mocht die ooit gemaakt worden,de beste plaat ooit wordt.
dat is als ze niet weer tijdens het opnemen ruzie krijgen met de producer en elkaar, chino aan de drank gaat, en chino halverwege vertrekt om met zn andere band te touren.
hoewel dat geen probleem was voor de kwaliteit van saturday night wrist.
hier is de link homeboys , ga dat luisteren!

http://www.hi5.com/friend/104750125--deftones--Profile-html

[overdreven-enthousiast-mode uit]

*edit* ik kom er net achter dat ''lovers'' eigenlijk van de moeilijk te vinden hexagram ep uit 2003 afkomstig is.
dus alleen drive is een nieuw nummer.

avatar van Ryder
4,0
Deftones... de enige band die me nooit teleur stelt met hun cd's.
ookal is dit album wat aan de expirimentele kant.
ik mis een beetje de groove zoals in nummers als Mx, of 'When Girls Telephone Boys'
Maar goed, mijn favoriete tracks zijn Beware, Combat en Rapture wat dan wel weer een groove heeft.

en deze disk verdiend wat mij betreft 4,0*.

Mojo Pin
djeffibrelich schreef:
een daarvan is een cover met de titel :drive, van welke artiest het origineel is weet ik niet , maar het is een vrij bekend liedje en je zal het wel herkennen als je het hoort.

The Cars

djeffibrelich
the cars inderdaad, dat ik dat niet wist.
mischien wel hun meest bekende nummer.
hoorde dat liedje altijd op de radio en sinds kort weet ik dat het van the cars is.

avatar van SlipKorn
4,5
Pink Cellphone, meester nummer

avatar van Lexicon Devil
3,0
De eerste track is bijna Coldplay met dikke riffs en/of zonder piano. De plaat vind ik te verdelen onder of te zweverige track zoals 3 4 en 6, de andere zijn zeker snoeihard op zijn momenten maar mis ik de angel die op andere platen je in je kanis steekt.

Kid A(cid)
djeffibrelich schreef:
the cars inderdaad, dat ik dat niet wist.
mischien wel hun meest bekende nummer.
hoorde dat liedje altijd op de radio en sinds kort weet ik dat het van the cars is.

Toen ik het las, moest ik eerlijk gezegd denken aan R.E.M. Hey Chino rock 'n roll!

clutch
Rats! Rats! Rats! hakt er ook altijd wel lekker in, vooral dat einde, duidelijk de inbreng van Stephen Carpenter lijkt me zo..

avatar van Schizophrenia
2,0
En hier eindigde het hele Deftones avontuur voor mij. Zelf vond ik dit een erg middelmatig album waar bij ik niet meer de typische sfeer kon ontdekken. Nummers zoals Beware of the Water zijn wel erg simpel en die heb je na 3 keer luisteren ook wel gehad. En Pink Cellphone wat een enorm misbaksel is dat BAH!

Heb ze toen tijdens de toer ook gezien, er was totaal geen contact met het publiek. En had erg het gevoel dat de band puur op routine speelde. Viel me zelf enorm tegen, aangezien ik altijd de meest wilde verhalen hoorde over Deftones Live.

avatar van Joy4ever
3,5
There has been a lot of speculation lately about what is going on with the new record: Eros. The songs recorded for Eros are very special to us as they are the latest with Chi (and we certainly hope not the last); they have history and significant meaning to us. However, as we neared completion on Eros, we realized that this record doesn’t best encompass and represent who we are currently as people and as musicians. And although those songs will see the light of day at some point, we collectively made the decision that we needed to take a new approach, and with Chi’s condition heavy on our minds while doing so. We needed to return to the studio to do what we felt was right artistically. Our inspiration and unity as a band is stronger than it has ever been before and we needed to channel that energy into our music, and deliver to our fans what you rightly deserve: the best Deftones record that we can make.

avatar van Banjo
4,0
Zijn er, vrouwen die 25 augustus net zo als ik naar de deftones (paradiso) gaan!. Zo ja, mijn msn is peterorangeguy@hotmail.com
toevoegen maar!

Haha, verkapte date poging?

Best tof om ze een keer live te zien, ik kan eigenlijk niet geloven dat ze nog niet op Lowlands staan? (Wel pukkelpop en paradiso dus)

Maar goed, deze cd is helaas niet al te veel soeps. Ze lijken het inderdaad een beetje kwijt.

avatar van Banjo
4,0
Een verkapte date poging? nee!, het is gewoon leuk..
Ik was vorig jaar ook bij hun concert in paradiso en ik ga dit jaar weer.
Ik ga altijd alleen, vrienden van mij die zweren bij house, dan heb je dat he!.
Maar ik vind een vrouw in een deftones shirt zeker wel sexy

avatar van kaztor
Die laatste minuut van Rats x 3 doet me sterk denken aan Tool's Ticks And Leeches.

avatar van Raspoetin
4,5
kan het zijn dat de twee laatste tracks op het lijkstje een andere naam moeten hebben? namelijk the earth en comanche....

PriestMaiden
Mein met Serj Tankian
Geen hoogvlieger deze plaat, maar hij rockt wel genoeg om de 4/5 te halen voor mij

avatar van Henjo
4,0
Ik vind Kimdracula eigenlijk het beste Deftones nummer en 1 van de beste nummers ooit! wat een geweldig refrein zit daarin, echt geweldig nummer! voor de rest ook een aardig album met als verdere uitschieters Hole In The Earth en Beware. De productie stoort me wel erg, het is allemaal een beetje kapotgeproduceerd. Het is een beetje een nasale brei geworden. Vooral Hole In The Earth vind ik daardoor een beetje verpest. Maar alsnog een prima album!

avatar van Korreltje Zout
5,0
Fijn album dit. Dubbelfijn: Beware the water, Xerces en Cherry Waves.

En ja, mijn bands mogen van mij experimenteren. Soms gaat dat zowaar goed, en dan krijg je een album zoals dit. Waar andere bands alleen maar toeren en opnemen, niets anders meemaken, en dus alleen nog maar kunnen zingen over hun problemen met hun platenmaatschappij, doen onze Deftoners even lekker tegendraads-lateraal. Kan ik waarderen.

avatar van Rudi1984
4,0
Met afstand hun beste (tot nu toe)! Heerlijke sfeer, perfecte combinatie van experimenteerdrift en vertrouwd klinkend, prachtig geproduceerd en domweg geweldige nummers.

avatar van Don Cappuccino
4,0
Inmiddels heeft Koi No Yokan bijna evenveel stemmen als dit album. Saturday Night Wrist is het album waarbij Deftones echt ging experimenteren met shoegaze, de muziek is veel dromeriger. Het is een erg lekkere plaat die ik graag opzet, vooral Mein is een favoriet van mij. De bijdrage van Serj Tankian is super, je zou willen dat hij meer gaat zingen bij Deftones. 4 sterren voor deze plaat. De sound van dit album is nu perfect verwoven in Koi No Yokan.

avatar van Slowgaze
4,0
Zoals ik al eerder aangaf bij de titelloze Deftones-plaat, had ik nogal een behoefte aan een plaat van hen die je als soft en experimenteel zou kunnen omschrijven. Gelukkig zag ik iemand die woorden gebruiken bij een album van deze band, bij Saturday Night Wrist om precies te zijn, en nog gelukkiger voldoet de plaat voor een groot deel ook aan die omschrijving.

De manco’s van de vorige twee platen gelden in zekere mate nog voor Saturday Night Wrist: de plaat is wat wisselvallig, het niveau blijft niet over de gehele linie hoog, en vooral de hardere nummers zijn wat zwak. ‘Rapture’ mist de finesse van een vergelijkbaar nummer als ‘Hexagram’, en ‘Rats!Rats!Rats!’ wordt vooral gered door het fraaie refrein. Beide nummers klinken toch erg als nogal geforceerde pogingen om fans die metal willen horen tegemoet te komen. Gelukkig is buiten die plaat, en wat andere mindere broeders, veel moois te vinden.

En met dat moois bedoel ik bijvoorbeeld ‘Hole in the Earth’, de ijzersterke opener. Sowieso, hoe sterk zijn de Deftones-openingsnummers eigenlijk? ‘Hole in the Earth’ kan zich meten met die andere ijzersterke openingszetten: ‘Hexagram’ en ‘My Own Summer’. Wat ook heel mooi is: de uitgerekte nummers als ‘Cherry Waves’ en ‘Beware’: vrij langzaam, uitgesponnen werk, dat bij vlagen ook opvallend venijnig uit de hoek kan komen. Bob Ezrin, onder meer bekend van zijn werk met Pink Floyd, produceerde deze plaat, en waarschijnlijk komt het door zijn aanwezigheid dat veel van de plaat een flinke invloed van psychedelische rock laat horen. Pink Floyd op de Deftones-manier, daar is wat mij betreft wel wat voor te zeggen als passende omschrijving. Weinig distortion, een ruimtelijk geluid, dromerigheid en atmosfeer staan voorop. De emotie komt er niet op een lompe manier uit, maar implicieter, indirecter, maar is tegelijkertijd te aanwezig om mis te kunnen lopen. Er is zelfs ruimte voor een instrumentaal nummer.

Maar het allermooiste van de hele plaat vind ik eigenlijk wel ‘Pink Cellphone’, weer zo’n claustrofobische triphopflirt als ‘Luck You’ (en in mindere mate van beklemming: ‘Teenager’). Annie Hardy vervult een vergelijkbare rol als Annalynn Cunningham op Around the Fur, en de combinatie van haar gepraat, Chino’s stem, de triphopbeat én de klamme gitaren maken van ‘Pink Cellphone’ wel echt een ijzersterk stukje muziek. Het is de kers op een wederom wat wisselvallig, maar uiteindelijk weer ruimschoots overtuigende Deftones-plaat. En nu wordt het toch tijd dat ik de laatste twee albums eens aan ga schaffen en beluisteren.

avatar van ASman
4,5
Deftones' meest ondergewaardeerde album. Na de ietwat tegenvallende S/T begon Deftones op Saturday Night Wrist met het integreren van shoegaze invloeden in hun sound. SNW wordt daardoor vaak weleens beschouwd als het "softe" album in de discografie van de band. Zelf ben ik het hier niet volledig mee eens, aangezien het merendeel van de nummers gewoon de gekende wisselwerking tussen Carpenter's zware riffs en Moreno's vreemde overslaande zang bevatten. Dit levert weer heel wat memorabel songmateriaal op - met Kimdracula als persoonlijke favoriet - waaraan een liefhebber van de kenmerkende Deftones-sound zich kan verlekkeren.

avatar van frolunda
3,0
Alhoewel zeker geen slecht album vind ik Saturday night wrist toch één van de minste uit hun oeuvre.Dat heeft niet zoveel te maken met de experimentele inslag van de plaat maar meer met de geleverde kwaliteit en de wisselvalligheid daarvan.Daarnaast vormen de nummers samen nu niet bepaald een eenheid en mis de ik meeslependheid een beetje die ik op eerder en later werk wel vaak terug vond.
Ook heb ik Chino Moreno wel eens overtuigender en meer gedrevenen gehoord.
Van de andere kant biedt Saturday night wrist wel veel afwisseling en is daarmee een echte groeiplaat dus ik sluit een hogere waardering in de toekomst zeker niet uit.Gewoon een kwestie van (erg) veel draaien denk ik.
Voorlopig ruim voldoende.

avatar van Noere
3,5
Kom er nu pas achter dat drive (mooie cover van the cars, bonustrack) een sample bevat van protection van massive attack (die dan weer een sample bevat van james brown). Lollig.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:23 uur

geplaatst: vandaag om 16:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.