Deftones - Saturday Night Wrist (2006)

Echt wel een groeier deze SNW, veel meer dan Gore die paar niet doorbreekt. In afwachting van het nieuwe album veel oude platen aan het draaien en hoewel een stijlbreuk met het oudere werk staan hier veel sterke nummers op. Xerces, Cherry Waves, Hole in the Earth en Kim Dracula zijn hoogtepunten. Voorlopig nog 3,5*. Optie op meer wel mogelijk. Nergens zo geniaal als Diamond Eyes, Koi No Yokan, en zeker niet als White Pony of Around the Fur.

Deze was toen 'ie uitkwam flink wennen, maar is in de loop der jaren uitgegroeid tot een van mijn vaakst gedraaide Deftones platen.

De atmosferische/shoegaze kant van de band wordt flink uitgebouwd en dat staat de band ontzettend goed. De meer balladerige manier van songwriten hoor ik hier meer met tracks als Cherry Waves en Beware. Die tracks voelen voor mij als een evolutie van bijv. een nummer als Deathblow. Het is allemaal wat beter uitgewerkt.

Het album lijkt een tekort te hebben aan vette Carpenter riffs, maar hier staan er toch echt een paar van mijn favorieten: het einde van Hole in the Earth, het outro van Beware, de lage riffs in Combat en Rivière.

Ik vind dat Deftones hiermee duidelijk muzikale groei laat zien na de ook niet misselijke selftitled.

In mijn ogen een ondergewaardeerd album. Vind het persoonlijk een van de beste na White Pony en Around the Fur. Goede mix tussen hard en zweverig. Favorites:
Cherry Waves
Mein
Xerces
Rats!
Pink Celphone gewoon omdat het heerlijk is om naar die chick te luisteren.

Vond het een mindere van hen maar wat is ie aan het groeien na meerdere luisterbeurten.

Xerces, Mein, Kimdracula, Cherry Waves, Rapture en Beware écht fantastische nummers.

Deftones zn beste )

Misschien wel.
Dit album onlangs als laatste aangeschaft van alle reguliere albums. Had hem uiteraard na aankoop beluisterd, maar eigenlijk te weinig voor een oordeel. Na het wat tegenvallende voorgaande titelloze album, komt deze toch weer hard binnen en groeit hij zelfs aanzienlijk bij meerdere luisterbeurten. Wordt altijd erg blij van de enorme power van deze band, die als een tornado je hoofd binnen raast en soms je hersenpan doet schudden. White Pony, Koi No Yokan en Ohms hebben altijd mijn voorkeur, maar het illustere rijtje zou zo maar aangevuld kunnen worden met dit album.

Cherry waves is echt een prachtig shoegaze nummer.

Gek eigenlijk dat dit album het laagste scoort... Waar zal dat hem in zitten?

Naar mijn beleving zit hier de meeste vrijheid voor het geluid en experiment wat Deftones is. Maar misschien minder catchy?

Ik zie albums van ze die lager scoren.

Ah ja sorry ik bedoel 1 van de lagere scores 🫠