Santana - Supernatural (1999)

Tja, de voorafgaande reeks tegenvallende albums waarover sprake, bevallen me meer dan dit. Maar het is en blijft subjectief.

Ik vind het vreemd dat de users hun pijlen richten op dit (toch wel geslaagd) album en niet op de twee opvolgers waar de succesformule van Supernatural klakkeloos herhaald wordt met veel minder resultaat.

Ik ben sinds maart bezig met de ontdekking van Santana, beginnend bij het debuut en intussen hier beland. Naast de talrijke parels heb ik ook veel middelmatig en soms zwak materiaal beluisterd, met de bedoeling het kaf van het koren te scheiden. Wat me enorm bekoort, koop ik. Dat zijn voorlopig 6 albums: de eerste 4 + Oneness + Santana Brothers. Via Amazon kan dat goedkoop. De rest wordt verzameld. Dit album ontgoochelt me voorlopig het meest en ik verwacht dat de twee opvolgers nog meer zullen ontgoochelen. Er waren al mindere albums, maar nooit waren er nietszeggende gastzangers (subjectief) en nooit waren er rapinvloeden. Hatelijker muziek dan rap bestaat niet (alweer subjectief). En om die beide redenen vind ik dit album zwaar onvoldoende.

Ik volg Santana al een jaar of 15. Daarin ben ik erg beïnvloed door de muzieksmaak van mijn vader. De albums t/m '78 kunnen me wel bekoren. Daarna vind ik Milagro ('92) een ijzersterk album en ook wat afwijkende albums zoals Havana Moon. Supernatural vond ik wel redelijk. De albums erna gewoon slecht. De laatste (Santana IV) sluit heel mooi aan op de eerste 3.

Beluister dit album en daarna of ervoor 'Santana Brothers'. Een wereld van verschil. Waar 'Santana Brothers' alles bevat wat ik zo goed vind aan Santana (met uitzondering van het ontgoochelende openingsnummer) bevat 'Supernatural' alles wat me ergert aan Santana (met uitzondering van het sfeervolle 'El Farol'). De magere 1 ster die ik het album geef en door sommigen bekritiseerd wordt, blijft gehandhaafd. Als ik hoger wil gaan omwille van het soms mooie gitaarspel, wordt dit grandioos neergehaald door de nietszeggende gastzangers. Madam Lauren Hill zou het in haar eentje onder de 0 kunnen brengen, maar dat is dan weer een brug te ver. Neen, deze commerciële zet van Carlos, verder uitgemolken op de 2 opvolgers en ook 'Ultimate Santana' (met Jennifer Lopez, hoe laag kan je vallen ), is voor mij een immense ontgoocheling. Ook voor Eric Clapton is het een dieptepunt.

Braaf karakter, dus toch 1,5 sterren. Kwestie van consequent te blijven in de beoordeling van de albums.

Zoals vaak met Santana blijft de muziek overeind door het gitaarspel. De hots zijn de beste tracks op dit album dat Carlos een schitterende comeback gaf, maar niet boven de middelmaat uitstijgt.

Bijzonder hoe smaken kunnen verschillen. Ben opgegroeid met Santana en de debuut platen waren vernieuwend in die tijd. Na de eerste vier albums ben ik ze uit het oog verloren om ze met dit album weer te ontdekken. Commercieel is het zeker, maar niet slecht. Daarnaast vind ik het knap hoe de man zich steeds weer vernieuwd en aanpast. Africa speaks ( laatste plaat) gaat weer terug naar het ongepolijste Santana geluid en heb ik inmiddels op vinyl.

Wat een comeback maakten de Latinrockers Santana in 1999 met “SUPERNATURAL”. Het album groeide uit tot het grootste commerciële succes van de groep die in 1969 zijn debuutalbum uitbracht.
Het succes van Carlos Santana, geboren op 20 juli 1947 in Mexico, de leider van de band, was de jaren voorafgaand aan “SUPERNATURAL” tanende en onder leiding van Arista president Clive Davis werd een plan gesmeed waarmee Santana weer terug moest komen in de top van de internationale muziekwereld. Samenwerkingen met populaire acts van dat moment was daarvoor belangrijk, en die werden dan ook gezocht...en gevonden.
Op 15 juni 1999 verscheen met album en de opener, die ik toen voor het eerst hoorde bij het 3FM radioprogramma “Denk Aan Henk” , gaf aan wat je verwachten kon en die song is mijn favoriete track van “SUPERNATURAL”. “(da leo) YALEO”, die opener, is een heerlijke latinrocker, met briljant gitaarwerk en krachtige percussie! “LOVE OF MY LIFE” is een swingende poprocker met Dave Matthews, “PUT YOUR LIGHTS ON” een midtempo track gezongen door Everlast en “AFRICA BAMBA” een latin midtempo song met heerlijk gitaarwerk. “SMOOTH” gezongen door de zanger van Matchbox 20, Rob Thomas, groeide uit tot de grootste hit in de carrière van Santana, het stond weken op de eerste plaats van de Amerikaanse Billboard Hot 100. Geweldig nummer trouwens!!
“DO YOU LIKE THE WAY” met Lauryn Hill en CeeLo Green is een zeer eigentijdse popsong met rap, “MARIA MARIA” bereikte in Nederland net niet nummer 1 en dat had dit sfeervol ritmische nummer wel verdiend. “MIGRA” grijpt net zoals “(da leo) YALEO” en “AFRICA BAMBA” terug op het oude, vertrouwde Santana geluid, Spaanstalige zang, ritmisch en dat geweldige gitaarwerk! Het met de Mexicaanse band Maná opgenomen “CORAZÓN ESPINADO” heeft ook diezelfde insteek, en met  “WISHING IT WAS” wordt er weer een beroep gedaan op een toentertijd moderne act, Eagle-Eye Cherry. Hij zingt dit lome liedje precies zoals het zou moeten, “EL FAROL” is een heerlijke instrumentale gitaar ballad, “PRIMAVERA” hoort bij de reeds genoemde songs die je bij de “oude” Santana zou kunnen plaatsen en met het langste nummer van “SUPERNATURAL”, “THE CALLING” komt het album na bijna 71 minuten tot stilstand.
Na een stilte van 13 seconden begint de zogenaamde “Hidden Track”, getiteld “DAY OF CELEBRATION”. Ouderwetse supersong van een band is topvorm is.
Daarmee komt een perfect einde aan een geweldig album, dat ik nog steeds met veel liefde en plezier draai. Dit trucje haalden ze een paar jaar later opnieuw uit met “SHAZAM” en opnieuw met veel succes. Santana treedt nog steeds op en voor een deel is het huidige succes mede te danken aan “SUPERNATURAL”...heerlijk!!

"SHAZAM" moet natuurlijk "SHAMAN" zijn.

Ben niet echt kapot van de plaat.
Album duurt mij te lang, ondanks het feit dat Carlos Santana een begenadigd gitarist is verflauwd mijn aandacht naarmate het album voortduurt.
Kan mijn vinger en niet echt op leggen.
Nummers zoals Smooth & Migra springen er voor mij bovenuit.

Hier staan een paar heerlijke nummers op, maar al die pop-artiesten hadden er van mij niet bij gehoeven. Zelfde betreffende de opvolgers met hetzelfde concept. Pak van deze en al die albums vooral de instrumentale tracks, zet het samen op een LP en je hebt een fantastische plaat. Maar al die pop-nummertjes verpesten het volledig voor mij en ik hoef het album als geheel dan ook echt niet te horen.

Smaken verschillen, blijkt maar weer.

Staat hier nog regelmatig op en gaat altijd mee tijdens lange vakantie autoritten. Heerlijk divers album en ik vind de bijdragen van de (meeste) gast artiesten juist heerlijk.

Natuurlijk is het anders dan de albums uit de jaren zeventig en tachtig maar het is positief (mijn mening) dat Santana zich bleef vernieuwen en af en toe nieuwe paden insloeg. Soms met veel succes en soms iets minder.
Maar deze......... Zeker vier sterren van mij.

Zoals ik eerder zei, commercieel zijn meest succesvolle album maar niet zijn beste maar zeker ook niet zijn slechtste. De twee opvolgers zijn stukken minder evenals zijn albums uit de jaren '80.