Massive Attack - Protection (1994)

Ik ben het er eigenlijk grotendeels niet mee eens maar ik vind het een erg goede recensie. Toch leuk dat dat samen kan gaan. Dus thumbs up Herman

Ja, het viel me ook al op jij juist Weather Storm en Heatmiser zo waardeert. Ik heb zelfs Heatmiser nog een keertje extra gedraaid toen ik jouw opmerking zag met het idee dat ik wellicht iets gemist had.

Misschien dat het eigen werk van Craig Armstrong dan wel iets voor jou is, als je dat nog niet kent tenminste? Dit is bv. een waanzinnig mooi nummer.

Mooie recensie Herman! Ik denk nu dat ik zeker weet ( ) dat ik dit album ga kopen.

Het lijkt me dat deze niet mag ontbreken in jouw collectie nee.. prachtige plaat!

Klopt. Nog steeds houdt alleen Light My Fire me van 5* af, want de rest wordt na talloze keren luisteren nog steeds beter en beter. Massive Attack werkt hier, veel meer nog dan Tricky en andere triphoppers later, echt vanuit z'n eigen patronen zonder strak vast te houden aan regels, zo lijkt het. Ik ken geen andere groep die zoveel kan 'lenen' van andere artiesten en toch volledig boven hun eigen nummers staan.

En ook voor mij geldt: erg goede recensie herman, hoewel ik het er totaal niet mee eens ben (buiten het eindoordeel om en het feit dat Trinity Dub over Three heengaat)

Vind het trouwens ook een ideale cd voor tijdens het koken om een of andere reden.

Thnx erg mooi nummer idd misschien eens een album van hem proberen dan. Maar ja er is nog zoveel moois te ontdekken, maar ik onthoud de naam zeker wel.

Er zit zoveel schoonheid in het titelnummer dat ik er kippevel van krijg. Het is dan ook moeilijk voor de rest van het album om uit de schaduw daarvan te komen. Dat lukt niet. Het zijn nochtans goede songs. In de schaduw.

Ik heb deze plaat gekocht samen met 100th window deze laatste blijkt me toch meer aan te spreken dan deze...

Light my Fire is voor mijn part de slechtste afsluiter die je op deze plaat kon bedenken. Muziek valt wel mee maar die zanglijn, is toch wat te veel gezaag...

Mooie relaxte plaat; maar iets minder weerhaakjes dan mezzanine

Ha, en daarom bevalt Protection me zoveel beter dan Mezzanine.
Ik vind Mezzanine een soort van opgefokt overkomen, terwijl dat heerlijke laid-back-sfeertje van Protection me prima bevalt.

Alleen al het openingsnummer , daar schaf je dit album voor aan !

Ik zou zeggen alletwee aanschaffen

Idd Protection is een heerlijk nummer

Het begin van 'All In The Music' van The Roots (vanaf de drums) lijkt echt enorm op het begin van Protection. Of ben ik de enige die dat vindt?

Toch een ietsie minder spannend dan het debuut. Nog wel het vertrouwde Massive Attack geluid, maar deze plaat vind ik iets gelijkvormiger en minder gevarieerd. Je blijft een beetje in hetzelfde geluid hangen, vind ik. Toch staan er weer mooie dingen op: het titelnummer en het stuwende 'Eurochild'. Ook de instrumentale nummers kunnen mij wel bekoren.

Als een donderslag bij heldere hemel was daar in 1991 Blue Lines, 3 jaar later een vervolg, maar oprichtster en stem van de band Sahara Nelson was alweer vertrokken en na ook nog even de naam veranderd te hebben in Massive tijdens de eerste Golf-oorlog en daar mee de fans in verwarring te brengen en na een rampzalige tournee door de VS waren de dan nog overgebleven leden in 1994 terug van eigenlijk nooit weggeweest.

Zonder Shara Nelson maar met gast vocaliste Tracey Thorn van Everything But the Girl is het openings nummer Protection al gelijk een schot in de roos Tracey zingt al net zo breekbaar als Sharon en de muzikale omlijsting doet ook zeker niet onder voor hun eerdere werk. Ook op Better Things komt Thorns stem mooi uit de verf en de Raggea legende Horace Andy weet op Spying Glass de duisterheid goed te vangen. Dicht opeen gepakte beats en lome ritmes voeren wederom de boven toon. Ook de vocale bijdragen van Tricky (die tijdens de opnames van dit album vertrok om een solo carriere te beginnen) in Karmacoma en Eurochild doen denken aan hun debut. Het grote verschil met Blue Lines is toch wel dat dit album meer instrumentaal is. Wat betreft de productie is dit album van een even hoog nivo als Blue Lines.
Alleraardigste afsluiter van dit album is een cover van Light My Fire van The Doors in een meesterlijke live uitvoering.

Protection bevestigde de status van Massive Attack als leading act in Trip-Hop scene en dat Trip-Hop geen hype was, maar een levensvatbaar sub-genre.

Ik vind dit nummer juist een totale misser op een overigens fraai album. Het valt volledig uit de toon en doorbreekt de sfeer van het album. En ook als op zichzelf staand nummer, vind ik het niks. Saai. Maar goed dat die aan het slot staat. Na track 9 druk ik op stop.

Ik ook nog steeds, al sinds de eerste beluistering. Het is de enige factor die dit album voor mij van 5* afhoudt, al is het nummer me inmiddels iets minder tegen gaan staan.

Nou mij niet. Dat hele nummer slaat nog steeds nergens op eigenlijk

Het is geen live-uitvoering: het nummer is gewoon in de studio opgenomen en het geluid van het publiek is er bij geplakt.

Wisselend album van Massive Attack met een aantal nummers die gewoonweg geweldig zijn. Het geluid is ook wat vooler en hier en daar wat gepolijster dan op Blue Lines.

Dan heb ik het over Protection, Eurochild en Karmacoma.

Protection is zo ongeveer de perfecte rustige track voor romantische avondjes. Het perfecte alternatief ook om clichematige knuffelrock als "rustige luistermuziek"' naar overbodigheid te verwijzen.

Eurochaild heeft een mooie drive en melodie. Zit lekker in elkaar en je wilt hem steeds opnieuw opzetten.

En KarmaComa is gewoon vet. Je gaat gewoon mee zitten wiegen op die reggea-achtige beat en die lekkere droge Britse raps.

Hmm, ik vind deze nog een beetje moeilijk te doorgronden, maar ik vind Heat Miser wel heel mooi!

Ik luister nog een paar keer voordat ik stem.

dit album warmt me helemaal op

Luisterde deze vanmiddag, nadat ik een paar dagen terug al Blue Lines (1991) en Mezzanine (1998) had geluisterd. Toen ik een nummer of vier hoorde, had ik al het gevoel alsof deze letterlijk en figuurlijk tussen die twee platen in zat, en dat gevoel klopte ook nog. Dit is meer mijn ding dan Blue Lines, en minder dan Mezzanine, al zijn de hele dikke reggae-invloeden van Blue Lines al wel weg...

Moet 'm misschien nog een paar keer horen voordat ik hier een heel goed oordeel over kan geven...

Even tussendoor, omdat ik (nog) geen kenner ben op Massive Attack-gebied en de tracklist me opvalt, werken zij op elk nummer met een verschillende gastzanger(es) of zo?

De gastzangers staan er bij toch hierboven in de tracklist? Per album verschilt het wel een beetje soms. Maar Horace Andy is iig wel een redelijk vaak van de partij. Ik ben wel van mening dat ze hele goede vocalisten op hun albums hebben.

En wat mensen zeggen over die reggae invloeden op Blue Lines...ja ik hoor het er niet echt in moet ik eerlijk zeggen. Meer dub toch (hoewel ik daar weinig verstand van heb)

Op dit album kan iig alleen een reggaetint ontdekken bij Karmacoma

Ja klopt, dat zag ik, maar er zijn weinig bands die zo werken (of, laat ik het dan zo zeggen, ik ken maar weinig bands die zo werken), dus ik verbaasde me erover.

Ik moet ook zeggen dat op de tweede helft van het album de reggae-invloeden minder zijn dan op de eerste helft - hetgeen mij dan natuurlijk weer bevalt Maar Mezzanine is nog steeds veel meer mijn ding.

Spying Glass heeft ook wel een 'dub-beat'.

Wat vocalisten betreft: Horace Andy is bijna altijd wel van de partij en toert ook mee met concerten.

Hoor het fictieve verschil tussen dub en reggae-invloeden niet, volgens mij komt het begrip dub rechtstreeks uit de reggaemuziek. Horace Andy, maar ook de beats van de eerste plaat liggen veel meer in die lijn. Hier is die invloed duidelijk verruilt met jazz-invloeden (samples van bekende jazzthema's etc..) daarnaast is het wat frisser dan Blue Lines en qua arrangementen ook stukken minder gedateerd. Heerlijke plaat.

Prima album. Zoals hier al eerder gezegd, wat somberder dan de voorganger, maar nog niet zo zwaar en donker als de opvolger.

De spanning die Massive Attack op voornamelijk Mezzanine weet te creeren, spreekt me wat meer aan en ontbreekt op dit album. Toch luistert dit album heerlijk weg, met schitterende, lome nummers. 4*

Het begrip 'Romantisch' komt uit de late middeleeuwen,
dat wil nog niet zeggen dat je Romantisch en middeleeuwen kunt gelijkschakelen.

Uiteraard hangen reggae- en dubinvloeden met elkaar samen, maar dat wil niet zeggen dat je er geen onderscheid in kunt maken.

Reggae is te beschouwen als een stijl. Dub is in eerste instantie een techniek, al wordt een specifieke categorie reggae waarin deze technieken prominent figureren ook dub genoemd, al is dub overwegend instrumentaal en (dus) minder song-gericht.

Vandaar de term reggae-achtig uit eerdere posts (als je die al hebt gelezen), overigens valt het met die dub-effecten wel mee op het debuut Het is meer de zang van Andy en de redelijk simpele opbouw van enkele nummers die erg aan reggae doen denken.

De dub-effecten op het debuut bestaan er vooral in dat er opnames van andere nummers (samples) gebruikt worden, waarmee een nieuw nummer gemaakt wordt, enigszins zoals de toenmalige dj's op Jamaica dat deden.

Maar goed, anno 2010 kun je samplen niet meer dub-achtig noemen. Anno 1991 kon dat eigenlijk ook al niet echt meer.