Damien Rice - 9 (2006)

Als deze cd net zo mooi gaat worden als voorganger O (hij heeft wat met korte album-titels blijkbaar) ben ik dik tevreden en hebben we een top 10 kandidaat voor de lijstjes van dit jaar.
Of gaat dit album zo'n grote 'moeilijke tweede album' worden en valt het tegen?
Even afwachten nog!

Heey, dit is nog eens een leuke verassing, dacht dat het tweede album nog wel even op zich zou laten wachten

Nog langer?

Ja dat had ik ergens gelezen.

Ben erg benieuwd. Al verwacht ik niet dat hij met dit album weer een plekje in m'n top 10 gaat veroveren

9 Crimes klinkt in ieder geval al wel aardig.

Is 9 Crimes al ergens beschikbaar? Tof

Ah leuke verrassing, O vind ik erg mooi en staat zelfs in m'n top 10.

Vind ik ook wel, een prima eerste indruk alvast en dat is zeker wel wat waard.

6 november, dat valt goed mee. Ik had erop gerekend dat deze cd niet meer voor dit jaar zou zijn. Serieuze meevaller, dus!

Is hier al iets van uitgelekt?

9 crimes was een tijdje op de site te beluisteren, maar is inmiddels weggehaald. Vond dat nummer zo op het eerste gehoor nogal tegenvallen

Ahaaaa, eindelijk eindelijk. Ben heeeel erg benieuwd. Maar ja, het wordt moeilijk 'O' te vervolgen. Fingers crossed...

Kan niet wachten....

Ik begin nu ook behoorlijk ongeduldig te worden...

Nog maar een maandje

Joepie!

Hopelijk breekt hij nu niet op eens door tot het grote publiek.

Dat heeft-ie nog altijd voor een groot deel zelf in de hand. Hoe slechter/mainstreamer de muziek, hoe groter de kans...

Paradiso twee jaar terug was stijf uitverkocht en bomvol op het gevaarlijke af, dus ik geloof dat dit al gebeurd is.

Als de single maar niet op TMF of Radio 538 komt..

't Zou toch is gebeuren he!

zie www.damienrice.nl voor zijn nieuwe single en andere info. mijn site overigens.. werkt het best met Internet explorer

wat boeit het als dat wel het geval is? zijn muziek blijft goed, ook al wordt het commercieel uitgebuit

Daarom, verdient die beste man ook nog eens wat.

Na de toch wel mooie single 9 Crimes heb ik nu ook de nummers Elephant en Me, My Yoke, And I gehoord.
Elephant is weer zo'n kenmerkende Rice-ballad waar de zang bijna smekend is. Na ruim 4 minuten zwelt de muziek aan en is de muziek haast bombastisch te noemen om vervolgens weer heel snel intiem te eindigen. Het had zo op voorganger O kunnen staan. Het doet me overigens erg denken aan Tom McRae.
Me, My Yoke, And I is een wat opvallender nummer: het is wat rauwer van toon, minder zoet. PJ Harvey is de eerste naam die me hier te binnen schiet. Duidelijk minder zoet dan we gewend zijn en wat ruiger dus. Goed dat hij deze weg ook in durft te slaan, want ik was al bang dat we een tweede O voorgeschoteld zouden krijgen (hoe mooi ik dat album ook vind, is het wel zo leuk als er ook wat andere dingen te horen zijn op dit tweede album).
Drie nummers al die me bevallen: dat gaat al goed

Heb net de Cd voor de eerste maal volledig beluisterd en ik moet zeggen dat hij 'O' evenaart.

Ah.. uitgelekt zie ik

Uitgelekt, gelekt, gejat uit de studio, marketing-strategie van de platenmaatschappij, een technicus die de tape in zijn auto liet liggen.............whatever.............het album is inderdaad te beluisteren, en aangezien deze al lang en breed in bestelling staat heb ik mijn nieuwsgierigheid niet weten vol te houden tot de release-datum.

Zoals eerder al gezegd vind ik 9 Crimes dus geen tegenvaller. Het is een mooi, eenvoudig nummer zoals ze ook te vinden waren op het debuut, en die staat nog steeds hoog aangeschreven bij mij. Lisa Hannigan is ook te horen op dit nummer.
The Animals Were Gone doet me in het begin wat aan Nick Drake denken. Een lekker, rustig gezongen nummer waar later de strijkers het soms iets te zoet maken maar dit nummer wel zwierig doen klinken zo naar het einde toe.
Ik ben niet vies van dit soort bombast.
Over Elephant heb ik hierboven al het een en ander vermeld (ik las ook vergelijkingen met Radiohead-ballads).
Rootless Tree heeft een wat voller geluid en hier klinkt Damien Rice meer als een band. Een band met wat meer rock-invloeden, een stap die niet iedereen zal weten te waarderen, maar ik vind het wel prettig dat we niet weer 10 folk-ballads voorgeschoteld krijgen.
Dogs kabbelt een beetje langs me heen en doet me vooralsnog niet zo heel veel.
Coconut Skins is ook wat meer up-tempo. En hier past Damien Rice goed in het lange rijtje namen waar we ook een Josh Ritter, Tom McRae enzovoort kunnen noemen, alleen vind ik Ritter of McRae in dit soort nummers net even wat sterker en die la la la's aan het einde hadden van mij niet gehoeven.
Me, My Yoke and I heb ik hierboven ook al beschreven: minder zoet en rauwer dus.
Op Grey Room neemt Rice weer gas terug en vervalt in de inmiddels bekende balladvorm. Het mag best na het vorige nummer (alleen ook hier aan het einde van de song weer een wat 'ruiger' band-geluid): aardige middenmoter op dit album.
Accidental Babies is een nummer gespeeld op piano. Voeg daar de stem van Rice bij en je hebt een prachtig nummer te pakken. Waar mijn aandacht op een nummer als Grey Room soms wat wegebt is die hier gelijk gevangen. Op dit soort nummers mogen we best 3 jaar wachten. Mooi in al zijn eenvoud......
Sleep Don't Weep sluit het album af en wederom samen met Lisa Hannigan. De fluwelen stem van Damien Rice trekt ook hier gelijk al de aandacht en het is een genot om Hannigan daar dan aan toegevoegd te horen.

Gaat het nieuwe fans aantrekken? Ik denk het niet. Dit album zal vooral de weg weten te vinden naar de liefhebbers van O. Omdat er hier en daar kleine zijwegen worden ingeslagen zal dit niet bij al die liefhebbers volledig aanslaan. Ik betwijfel dus of dit album net zo'n succes gaat worden. Maar dat het de weg naar veel muziek-liefhebbers zal vinden is een feit, mede dankzij het grote succes van het debuut.

Het beoordelen van dit album valt nog niet mee. Voorganger O scoort erg hoog bij mij (nee, ik vind dat geen saai album) en daar wil ik dan toch mee gaan vergelijken. Er staan op 9 een paar iets mindere nummers, maar mijn gevoel zegt dat dit ook een beetje komt doordat er ook enorme pracht songs tussen staan.
Dit album heeft ook meer variatie en dat bevalt me goed.
Evenaart het O? Dat zal de tijd wel uitwijzen, maar op dit moment zeg ik van wel (ondanks een paar 'wat mindere' nummers) en dus geef ik, voorlopig, hetzelfde aantal glittertjes.

Mooi stukkie Aero

Ben het album nu ook aan het luisteren en het klinkt inderdaad erg goed. Ik geef nog geen cijfer, want ik hoor nu pas het 7de nummer uit m'n speakertjes komen

Damn! Ik trek voor dit geval de pindakaas maar weer eens uit de stoffige kast. Ik ben heel nieuwschierig nu!