Black Sabbath - Paranoid (1970)

Ik ken aardig wat albums van super technische muzikanten, maar waarbij de muziek op zich (een stuk) minder is. Ik hoor liever Tony Iommi op Paranoid , dan van die shredders die laten zien/horen hoe goed ze zijn , maar aan de songs nauwelijks gewerkt hebben of gewoon geen nummers kunnen schrijven.

De nummers op de later albums zijn veel beter geschreven. Neem dat aan van mij.
Tony Iommi bewijst steeds opnieuw dat ie een van de beste gitaristen ter wereld is.

Wat hier nog simplistische melodie'tjes zijn, zijn op de latere albums zeer goed uitgewerkte nummers.


Het enige Ozzy albums met inhoud is Sabbath Bloody Sabbath, en dat is dan ook meteen mijn lievelingsalbum met Ozzy.

Sjans ook dat men Ozzy buiten gesmeten heeft. Dat kan je geeneens zingne noemen. Kwaken is een betere beschrijving.

Het gaat in de muzike erom wat het met je doet; bij jouw is dat "kwaliteit". Allen is dat nogal koud en onpersoonlijk. Als de mensen Black Sabbath horen, denken ze aan de beginperiode; of de laatste jaren nu 'beter'zijn of niet. Het pakt de mensen niet meer

Dat het enige BS album met inhoud SBS is , is jouw mening en laat anderen dat maar voor zichzelf bepalen wat hun 'beste is.

Idd.

Stem van Dio is veel warmer en voller.
En vanaf Heaven and Hell zijn de nummers veel gecomplikeerder en minder simplistisch...maar ze luisteren ook gemakkelijker weg. Neem nu die outro van LONELY IS THE WORD. Echt zalig gewoon

Wat mij betreft verdiend "Paranoid" in ieder geval ook zijn status als rock-klassieker. Als je op één album songs als Paranoid, War Pigs, Iron Man en Electric Funeral hebt ben je toch ontzettend sterk bezig. En Ozzy (hoe zielig en lachwekkend ie tegenwoordig ook is) past hier perfect in het plaatje. Van mij dik een 4,5.

Het interessante van Sabbath heb ik trouwens altijd gevonden dat de band (of Iommi in ieder geval), met om het even welke zanger ook, toch altijd erin geslaagd is geweldige songs te schrijven, die altijd perfect bij de stem van persoon in kwestie passen.

Ozzy kan dan geen Heaven & Hell of Sign Of The Southern Cross zingen, maar Dio brengt het er (naar mijn mening) op songs als bvb N.I.B, Children Of The Grave of Paranoid ook maar erg matig vanaf.

Maar dan heb je Tony Martin die alles kan (kon)

Kon zowel Ozzy nummers als Dionummers goed brengen, EN, het belangrijkste van al, samen met Iommi sterke albums maken: Headless Cross

Paranoid 1989 (Ozzy nummer)
Heaven And Hell 1989 (Dio nummer)

Je blijft maar door hameren dat dit album zoveel minder zou zijn, en schuwt daarbij constant niet om in één zin al in herhaling te vallen (Gecompliceerder en minder simplistisch...oh ja, verhelderend zeg.)

Je mist daarbij ook nog dat we hier te maken hebben met de creatie van een genre waarin gecompliceerde riffs nou juist niét is waar 't naar streeft.

Dit album kent, op 't eerste na, wat geen enkel ander Black Sabbath album jammer genoeg heeft kunnen bereiken, en dat is de sfeer die hij creeert. (en dit door grote toedoen van Ozzy.)

Dit is de eerste echte doom plaat gemaakt, en nog steeds een van de meest krachtige, mede door de sterke lyrics. Ozzy's geweldige stem en de bijna triestheid van de riffs maken 't meesterwerk compleet.

Wat meer doom-ervaring zal zeker meewegen in 't écht kunnen plaatsen van dit album.

Ik zie bovenaan je top10 een Doom metal album. Logisch dat dit je ligt.

Ik zeg ook niet dat dit me niet ligt. Ik heb zelf zeer graag het volgende album. Een riff zoals Children of the grave, sweet leaf, into the void. Heerlijk zeg.

Children Of the grave (live 74 op iets wat op woodstock lijkt )
into the void


Maar liefst van al heb ik leuke, melodische nummers.

Dit is wat ik van Black Sabbath verwacht. Ik zal zelf meer zeggen: wat ik Rock en Metal in het algemeen verwacht. NOT (MUCH) TALKING but ROCKIN'



En das dan een kwestie van persoonlijke smaak.

Voegt echt bar weinig toe, maar is inderdaad leuke metal. Ik heb sowieso wel wat met Ronnie James (hoe kan 't ook anders) - Alhoewel ik 'm in "dio" toch beter tot z'n recht zie komen.

Trouwens, Agalloch is alles behalve een doom band. Misschien een vleugje neo-doom ofzo, als dat al bestaat, maar verder niet.

ah OK, maar ik weet niet veel van hedendaagse metal

Metal? Metal, Volgens mij is dit gewoon steengoede hardrock, toch?
Trouwens die vakjes allemaal, dit is gewoon goede rockmuziek, neh!

Onlangs een digitaal opgepoetste versie in huis gehaald voor amper 5 €. Ligt momenteel in Free Record Shop (normaliter niet mijn favoriete soort winkel) in de aanbieding.

Yep

Nouwja, het is soms moeilijk om het verschil tussen heavy metal te zien. (neem nu de eerdere Judas Priest platen, of alles van Motörhead, of Rainbow). Ik noem het de een dag gewoon metal, de andere dag dan weer rock.


Kunnen we niet ontkennen dat deze een belangrijke invloed was op latere bands.
Metallica bijvoorbeeld, is een kruising tussen Motörhead en Black Sabbath.

Nummers al INTO THE VOID, het eerste speedmetalnummer, en gewoon heel het volgende album, doom metal, zijn belangrijke mijlpalen in metalland.

Dat was dan wel erg trage speedmetal:p.
Ik dacht altijd dat Into the Void het eerste Stonernummer was, maar dat kan ook aan mij liggen.
Ik ben het met je eens dat het lastig is om de grens tussen heavy metal en hard rock te definieren. Voor mijn gevoel balanceert Black Sabbath op het randje tussen deze 2. Bij de eerste albums is het vooral de gitaar van Iommi die alle aandacht naar zich toe trekt, vanaf Sabbath Bloody Sabbath worden er steeds meer andere instrumenten gebruikt, en hoewel de riffs nog steeds belangrijk blijven, komen ze naar mijn idee iets minder dominant voor op de platen. In mijn ogen zijn Sabbaths eerste platen daarom meer metal, en de latere (nog wel met Ozzy) neigen meer richting de hardrock.

Maar even weer wat meer on-topic: War Pigs is -naar mijn bescheiden mening- toch wel het ultieme metalnummer.

Veel mensen zeggen dat Queen's 'Stone Cold Crazy' (uit '74 pas!) het eerste metal nummer was. Ik weet niet hoe ze erbij komen, maar het zou betekenen dat Black Sabbath geen metal is. Naar mijn mening is Sabbath nog zeker geen metal: daar is het niet heavy genoeg voor (en als het metal was zou ik het niet goed vinden ).

De eerste 4 nummers hierop zijn echt super, daarna nog wel ok, maar het zakt wat in na het 4 de nummer vind ik eigenlijk. Blijft een leuk plaatje natuurlijk dit, en het heeft echt een trend gezet destijds, maar ik vind het toch behoorlijk gedateerd klinken nu.

Ik heb niet zo'n moeite met al de definities in metal. Ik snap dat mensen er helemaal panisch van kunnen worden als ze allemaal op een rijtje staan, maar 't kost mij zo weinig moeite om ze te onderscheiden dat ik 't probleem er ook niet echt in zie.

Om alle metal nou maar gewoon metal te noemen is mij zelfs iets té simpel, vooral als de subgenres erin vaak best belangrijk zijn.

Maar goed, de kritiek erop begrijp ik.

Metal? Onzin dit is geen echte metal. nee eerder hardrock denk ik. Maar Black Sabbath heeft destijds wel een trend gezet, en je zou dit album denk ik wel de voorloper kunnen noemen van onze hedendaagse metal, meer niet. maakt ook niet uit vind ik, als het maar goed klinkt, en dat doet het ondanks de gedateerdheid nog steeds.

Neen, dit is toch metal, hoor. Zowat elke metal-band van vandaag zal bevestigen dat de heavy metal is begonnen in 1970, en dan wel meer bepaald met Black Sabbath's debuutalbum en deze Paranoid.

Hardrock? Mijn god, jij begrijpt er dus echt helemaal niks van.

Black Sabbath is nou hét album dat zich onderscheid van 't hardrock genre, maar logischer wijs niet meteen als metal werd gedefineerd. Niet eens een jaar later neemt de band met dit album al weer een grote stap voorwaarts en streeft nog erger naar een duidelijke sound, wat ze hiermee bereikt hebben.

Dit hardrock noemen is pure onzin.

Paranoid wordt over het algemeen gezien als de "moeder" der metal platen.

Welk nummer klinkt naar metal dan? leg uit, want daar wil ik wel meer over weten. ik vind het niet als metal klinken iig. het heeft een duistere sfeer misschien zoals metal, maar ik vind de vette riffs hierop eerder naar hardrock klinken dan naar metal. verklaar u nader, ik luister.

Ik vind BS ook niet erg 'metal' klinken, daarvoor is het mij toch te bluesy en niet strak, snel en wisselend genoeg, zoals Maiden of Metallica wel zijn. Ik snap die onderverdeling dan ook nooit die wordt gemaakt.

Ik geef helemaal niets om Metal terwijl ik Black Sabbath een wereldband vind.
??? Wat is er toch met me aan de hand?

Heb je wel een punt...het is (wat) moeilijk te begrenzen.

Maakt ook niet uit vind ik, het blijft een lekker album. ik post alleen maar wat ik ervan vind, en niet of het dan echt zo is. voor mijn gevoel is dit gewoon geen metal, maar zoals jij het zegt Orbit, te Bluesy en niet super strak, hooguit het sfeertje wat gecreerd word hier heeft misschien wat met metal van doen. Voor mij is het gewoon hardrock met een bluesy tintje erin, en met een dreigende metal sfeer erin.

Tja, als dit de "moeder" der alle metal platen genoemd wordt, moet je van stevige huize komen om dit zomaar een ordinaire hardrock plaat te noemen, alhoewel de discussie natuurlijk al jaren gevoerd wordt.

Het eerste nummer alleen al is de definitie van goede metal, het afstappen van de "lather rinse repeat" regel die in de rock nog altijd geldt, de duistere en sombere lyrics, en ook 't gitaar werk, tuurlijk is 't niet 't prototype van metal dat we nu kennen, maar 't was net dat toontje zwaarder om 't geheel af te maken.

Dat bewijst volgens mij mijn punt.. hippies houden niet van metal, maar wel van hardrock --> BS=hardrock

Het maakt mij niet uit of dit de moeder der alle metalplaten is en of hele volksstammen dat ook vinden, ik zeg gewoon wat ik ervan vind en hoe ik het beleef, maar misschien ben ik dan ook wel een rare piepesnijer hoor, kan zijn. ik ga niet mee in wat de grijze massa van iets vind, dat laat mij iig koud. Voor mij is dit stevige blues/hardrock met een duister metalsfeertje erin.

Ignorance is bliss.

Black Sabbath is geen prototype van heavy metal, duidelijk. Maar dat maak ze nog niet géén metal.