Black Sabbath - Paranoid (1970)

Absoluut.

Al mag deze er natuurlijk ook zijn.
De andere hoezen met ozzy (Master of reality, Vol 4, Sabotage, ...) zijn pokkelelijk.

Sabotage en Technical Ecstacy wel, ja.

Vol 4 pokkelelijk?!?!? Man ga toch heen...

Welliswaar niet zo sinister en onheilspellend als het debuut(dat is ook een onmogelijke opgave) maar het songmateriaal is keihard consistent. Ik zal er wel alleen in staan maar ik vind 'Hand of Doom' misschien wel het hoogtepunt van dit puike plaatje. Goede lyrics, Ozzy in vorm en een spanningsboog om u tegen te zeggen. Vooral het onderstaande stuk met Ozzy's hysterische vocalen samen met de stuwende gitaarriff van Tony Iommi.

You're having a good time baby
But that won't last
Your mind's all full of things
You're living too fast

Dat tussenstuk maakt het nummer voor mij ook nog wel voldoende.

Vind het wel wat hebben, maar Master Of Reality ziet er heerlijk spooky uit als een soort zwarte vlag die onheilspellend oogt. Bij mijn mini-vinyl versie is het een envelope met cd en poster erin.

Deze is een openklapper.

Eh Hoe durfje, best gave hoezen.

Ooit de achterkant van Sabotage gezien?

nee

Wat is er mee mss ?

Iets minder consistent dan het debuut. Anderzijds zorgen het poppy Paranoid en het kalme, bezwerende Planet Caravan voor wat afwisseling. War Pigs is an sich briljant, heb ik al wat te vaak gehoord.

Bedankt voor de tip! Als ik em tegen kom, neem ik em mee!

Geweldig vervolg op het briljante debuut. Planet Caravan en Rat Salad zijn de enige nummers die weliswaar goed zijn, maar geen geniale indruk achterlaten. Het nummer dat het meest onder de huid gaat zitten (hoe toepasselijk...) vind ik Hand Of Doom. Ik ken (op The Doors met het album L.A. Woman na) geen één andere band opnoemen die hun nummers zo goed een sfeer mee kunnen geven als Black Sabbath op hun eerste drie platen.

en nog steeds hoor je de black sabbath sound in zowat iedere metal band terug

dikke plaat stiekum dit

Een van de sterkste punten van deze band is (je zou het haast niet zeggen, maar ze hebben het zeker...) dynamiek! Neem bij Hand Of Doom eens dat basis-basloopje na de eerste paar coupletten. Op een gegeven moment sterft het weg en begint er een geweldige, snellere riff uit het niets dat de song naar een hoger plan tilt. Op dat vlak is Sabbath absoluut ondergewaardeerd. Waar iedereen zich zit te overschreeuwen over Zep's pelgrim-tochten etc (Kashmir?) blijft Sab bij de bluesbasis en creëeren ze zo hun eigen wereldje vol met wendingen en killer riffs.

Volledig met akkoord. Niet dat dit een slecht album is, maar toch wel behoorlijk overrated.

Ieder zijn mening, maar hij gaat voor mij niet als een nachtekaars uit. Ik vind wel dat je i.p.v. Electric Funeral iets pitigers had kunnen bedenken na het ook al wat , overigens schitterende, langzamere Iron Man. Ik vind EF geen topnummer, maar zeker ook geen slechte.
Hand of Doom is mijn minst favoriete nummer van dit album, ondanks het tempo versnellende middenstuk. Dan gaat de kaars weer feller branden met het weliswaar 'wat opvullerige' Rat Salad, maar het rockt wel. Fairies Wear Boots is een topafsluiter, zoals je/jullie al zeiden.
Behoorlijk overrated denk ik niet, misschien een beetje (het zijn niet alle 8 topnummers, maar wie heeft dat wel,bijv. MoP van Metallica ook niet). Gezien zijn super invloedrijke status is ie zeker NIET overrated IMO.
Black Sabbath en Master of Reality hebben ook 'zwakkere"momenten, maar qua smaak kun je ze natuurlijk wel mooier vinden.

heb de cd nooit in zijn geheel gehoord, maar war pigs, paranoid en iron man zeggen voor mij wel genoeg

4 voor deze liedjes alleen


.....

(oh ja, luister ook naar afroman )

Deze plaat kent eigenlijk geen zwakke broeders.. toch vind ik het debuut iets beter, puur vanwege de sfeer die daar wordt neergezet. BS is goed, maar wel een beetje simplistisch. Nergens wordt het ooit intrigerend.

Kijk, ik heb de laatste tijd al veel kritiek gegeven op het BS met Ozzy. Wist eigenlijk niet goed wat te zeggen. Zocht een woord, kon e rnie top komen. Nu zeg jij het: SIMPLISTISCH.

Dat is echt wat het merendeel van de Ozzy-Platen omschrijft:
Op uitzondering van:
- Sabbath Bloody Sabbath (Alles zit zo gecompliceerd, goed en gedetaileerd in mekaar. Luister maar naar nummers als 'A national Acrobat' en 'Sabbra Cadabra')
- Het debuutalbum
- Enkele nummers op dit album
- En op het volgende album (Children of the grave, into the void )

Akkoord, het is misschien wel wat simplistisch, maar dat is AC/DC ook en daar hoor ik ook (bijna) niemand over klagen, gewoon omdat wat er wel is, zo zalig klinkt. Kijk maar naar die riffs van War Pigs of Iron Man - metalperfectie.

Het is maar net vanuit welke invalshoek(en) je het bekijkt . Sommige mensen bekijken muziek erg hoe het in elkaar zit en dat is hun goed recht, alleen dan ga je het meer beredeneren. Het debuut album bijv. is dan net zo goed 'simplistisch' en staat over het algemeen bekend als een album waarop BS nog wat zijn richting zoekt en af en toe wat als een jam klinkt;natuurlijk mag je het debuutalbum wel mooier vinden , maar het zit niet beter in elkaar. Bovendien hoor ik liever muziek waarin ik naar afloop nog duidelijk de nummers in het gehoor heb dan dat ik denk van; hoe ging het ook alweer. Uiteindelijk is het allemaal een kwestie van persoonlijke voorkeur en gaat het om het gevoel wat een album met je doet. Ik vind Paranoid de beste, Orbit het debuutalbum en Age 411 SBS(als ik het goed heb); alledrie hebben ze 'gelijk' want muziek is een subjectieve smaak en geen hardloopwedstrijd.

De eerste 5 nummers zijn echt super, zo oud al dit album, maar nog steeds erg goed, en hier hoor je ook op wie de echte grondleggers van de hedendaagse metal waren. Ik vind vooral de titeltrack, Iron Man en War Pigs de absolute hoogtepunten op dit album. Hoewel ik Planet Caravan en Electric Funeral ook wel erg goed vind.

Dat heb je goed beschreven. Voor mijzelf telt Fairies Wear Boots er ook nog bij en in minder mate, maar toch vinnige Rat Salad. Qua baanbrekendheid een onovertroffen album in de BS discografie.
(onderschat Hand of Doom ook niet , hoewel het mijn minst favoriete nummer van het album is)

Als je een ballad wil van black Sabbath heb ik toch liever SOLITUDE op het volgende album. Vééééél beter dan planet Caravan.

Zééééééker niet; het is op zijn hoogst een mooie kopie; je kunt Solitude natuurlijk wel MOOIER vinden.

Je kan ook Scarlet Pimpernel proberen. Lijkt op bovenstaande nummers, maar is een instrumental.
Is van het eternal idol album, met vocalist Tony Martin.

ETERNAL WAT?
TONY WIE?

DIe doet mij toch meer denken aan Orchid, en daarom lastig te vergelijken met Planet Caravan of Solitude. Maar wel een leuk nummer, daar niet van.

Met War Pigs, Paranoid en Iron Man heeft deze CD al snel drie krakers te pakken. Electric Funeral bijkt dan ook nog erg leuk en de rest is ook zeer herkenbaar Black Sabbath in 1970: lekker duister, simpel en direct, maar ook wat voorspelbaar.

Black Sabath 1980: heerlijke wegluisters. Knallers van nummers laten Ozzy na 1 album al vergeten. Technisch veel sterker en beter dan deze.

Black Sabbath 1990: Dankzij Tony Martin krijgt het album weer een meer duistere sfeer. Technisch nog steeds veel sterker dan dit. Klinkt ook gecompliceerder dan dit. Kippevelmomenten: Hele platen lang.