menu

Amy Winehouse - Back to Black (2006)

mijn stem
3,87 (1154)
1154 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Soul / Pop
Label: Island

  1. Rehab (3:34)
  2. You Know I'm No Good (4:17)
  3. Me & Mr. Jones (2:33)
  4. Just Friends (3:13)
  5. Back to Black (4:01)
  6. Love Is a Losing Game (2:35)
  7. Tears Dry on Their Own (3:06)
  8. Wake Up Alone (3:42)
  9. Some Unholy War (2:22)
  10. He Can Only Hold Her (2:46)
  11. Addicted * (2:45)
  12. Valerie * (3:39)
  13. Cupid [Deluxe Edition Version] * (3:21)
  14. Monkey Man * (2:53)
  15. Some Unholy War [Down Tempo Version] * (2:25)
  16. Hey Little Rich Girl * (3:35)

    met Zalon en Ade

  17. You're Wondering Now * (2:33)
  18. To Know Him Is to Love Him [Live] * (2:26)
  19. Love Is a Losing Game [Demo] * (2:34)
  20. Close to the Front * (4:36)
  21. You Know I'm No Good [Remix] * (3:22)

    met Ghostface Killah

  22. Back to Black [The Rumble Strips Remix] * (3:48)
toon 12 bonustracks
totale tijdsduur: 32:09 (1:10:06)
zoeken in:
avatar van MIAB
5,0
Amy Winehouse had nog zoveel mooie muziek kunnen maken. Met haar is er veel creativiteit verloren gegaan. Doodzonde. Dit album is hele mooi legacy, maar had nog graag veel meer gehoord.

Black To Black, Tears Dry On Their Own en zoveel andere mooie nummers. En haar stem zorgt ervoor dat alles wat ze zingt raakt. Prachtig.

avatar van SemdeJong
3,5
Wat gaat de tijd toch snel. Amy is al weer 6 jaar geleden overleden en dit album is al weer 10 jaar oud. Toen ik vandaag luisterde naar Sabrina Stark luisterde kwam er zo af en toe geen gelijkenis met Amy bij mij naar boven. Nu luister ik sinds tijden weer naar Back To Back. Jammer dat ik Amy nooit live heb kunnen bewonderen en dat het bij twee albums gebleven is.

SemdeJong schreef:
Wat gaat de tijd toch snel. Amy is al weer 6 jaar geleden overleden en dit album is al weer 10 jaar oud. Toen ik vandaag luisterde naar Sabrina Stark luisterde kwam er zo af en toe geen gelijkenis met Amy bij mij naar boven. Nu luister ik sinds tijden weer naar Back To Back. Jammer dat ik Amy nooit live heb kunnen bewonderen en dat het bij twee albums gebleven is.


Min of meer drie: Amy Winehouse - Lioness: Hidden Treasures (2011) bevat een paar topsongs, een aantal covers (w.o. het imo minder geslaagde Girl from Ipanema) en een duet met Nas.

Ook de deluxe editie van dit album, Back to Black, verdient het genoemd te worden; de tweede schijf bevat nl de volledige (zgn) ska-ep (o.a. Monkey Man, You're Wondering Now) en dan hoor je Amy van een heel andere kant.

avatar van TornadoEF5
4,0
Geweldige artieste die bekend werd omwille van haar geweldige en unieke stem, maar ook omwille van haar exorbitante en losbandige levensstijl, mede ook een bewijs dat je met momenten artiesten ook eens met rust moet laten, in plaats van ze dag in, dag uit te achtervolgen wat enorm slopend is. Ze had de gave om soul naar het grote publiek te brengen. Grootse artieste!

avatar van west
4,5
Ik vind dit bijzonder fraaie en sterke album, door Amy Winehouse (mede) geschreven en prachtig gezongen, ondergewaardeerd hier op Musicmeter. Het is een hele knappe en vrij originele versmelting van klassieke soul met een moderne R&B productie (door Mark Ronson). Bovendien staat het album vol met goede tot steengoede songs, waarvan er heel wat grote hits werden. Wat te denken van Rehab, You Know I'm No Good, Back to Black, Love Is a Losing Geme & Tears Dry on Their Own? Echt fantastische nummers. De teksten zijn ook nog eens heel persoonlijk en gaan over haar worsteling met drank, drugs en relaties. Een juweeltje deze plaat.

avatar van Lau1986
4,0
Een prachtig album van deze zangeres. Uitstekend gezongen en prima nummers. Ik vind vooral de a kant fantastisch.

avatar van brandos
4,5
west zegt:
ondergewaardeerd hier op Musicmeter
en bevindt zich nu in goed gezelschap van the Guardian die dit album met stip op 1 zette als beste van deze eeuw - en geen Adele te bekennen in de lijst van 100. En daar kan ik best mee leven want dit album is stilistisch natuurlijk superieur aan de toch wat eenvormige pop van Adele. Amy zingt in zekere zin ook makkelijker dan Adele, met een zekere sleaziness zonder dat je net als bij Adele het gevoel hebt dat er een hoogstandje a la Sanne Wevers op de balk wordt verricht. Een album die enigszins nostalgisch en volledig geworteld klinkt alsof ze net als Dusty destijds ergens naar het zuiden van de Verenigde Staten is afgezakt - er gaat best wat krediet naar de producers en de muzikanten. Maar de nummers, inclusief de wel erg "straight in your face" overkomende teksten van Amy zijn ijzersterk. Wat vooral goed aan het album is is dat het op een bepaalde manier herkenbaar klinkt maar toch nergens is vast te pinnen op een duidelijk voorbeeld. Amy volgde toch vooral haar eigen, nogal kronkelige weg met dit album als beklijvend hoogtepunt.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:35 uur

geplaatst: vandaag om 10:35 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.