GZA - Liquid Swords (1995)

Dat wil je ook niet weten, tenzij...
Je er een dusdanige argumentatie bij zet. Dus prima dat je er niks aan vind

Ik vind dat Niek volledig gelijk heeft, je heeft een goede argumentatie, hebt het een eerlijke kans gegeven, als je het niks vind vind je het niks totaal niet erg. Liever een eerlijke 2* dan een haatstem 0,5*.

Hahaha dat klinkt erg gevaarlijk .

Maar jah ik ben opgelucht dat jullie hier zo op reageren.
Las net nog wat oude berichten en iedereen had het over die geweldige intro's. Heb ze net weer es beluisterd...en vind ze idd best wel goed. Vooral die in Liquid Swords. Weet alleen niet zo snel wat ze met die nrs te maken hebben.

Voel je ook niks bij Duel Of The Iron Mic en Shadowboxin'???
Dat zijn echt vette nummers (vind ik)
En zo staan er nog wel meer op

Ik voel eigenlijk alleen écht iets bij B.I.B.L.E., maar dat nummer heeft eigenlijk weinig te maken met dit album gezien het een solo-nummer is van Killah Priest en hij als enige níet geproduceerd is door RZA (maar door 4th Disciple). Voor de rest vind ik de nummers wel aardig (vooral Killah Hills 10304), maar o zo geweldig als de meeste het hier vinden vind ik het absoluut niet. Daarom blijft die 3,5* van mij gewoon staan.

Ja, en Liquid Swords is toch vet! Maar dit is een groeier hoor; vond het vroeger ook een verschrikkelijke plaat; nu heb ik er al veel meer waardering voor.

Dat nummer is ook mooi
Mijn favoriet samen met Duel Of The Iron Mic en Shadowboxin'

Ik eerlijk gezegd niet echt veel, vooral niet bij de laatst genoemde...

Method Man is daar echt goed en die beat
GZA is daar ook erg goed

Vind ik ook. Btw, er is toch een vette mix van Cold World? met D'angelo, als ik me niet vergis?

O shit, ik heb het over de verkeerde track . Shadowboxin' is ook nog wel een leuk nummertje. De track die het meest gekozen is (4th Chamber) bedoelde ik.

Die vind ik ook harstikke goed, maar Duel of The Iron Mic blijft toch wel mijn favoriet, vers van GZA, ongeevenaard weer, en Masta en Deck laten ook even wat van zich horen

ik vind trouwens BIBLE weer een van de mindere

Ja, vind die versie veel beter als de gewone.

Bij Due Of The Iron Mic niet. Echt helemaal niks. Shadowboxin' heeft wel wat, maar dat omdat Method Man mee doet. Vind dat zo'n goede rapper.

Liquid Swords is voor mij een van de coolste hip hop tracks ooit. 4th Chamber, B.I.B.L.E. en Investigative Reports zijn harddddddddd.

Vind het eigenlijk best jammer dat ik niet mee kan doen aan al dit enthousiasme. Net een paar nrs beluisterd en denk dat ik nooit aan dit enthousiasme kan mee doen. Spijtig. Wellicht geen 2* waard, maar ik had zo zo zo veel verwacht...Denk dat ik het verhoog naar 2,5*. Die intro's zijn echt leuk. Vind intro's bij nrs meestal irritant, maar hier is het wel goed. Misschien omdat ze uit films komen.

Maar.....waarom zet GZA die intro's? Voor de sfeer?

Volgens mij wel ja

Dat is dan niet echt al te goed gelukt bij mij...
En ik vind B.I.B.L.E. nu wel oké. Ik denk dat dit een zwaaar groei-album is voor mij. En ik heb dit album al een aantal jaren..

volgens mij omdat het ook iets te maken heeft met het nummer zelf

Liquid Swords heeft echt een geweldige intro maar daarna vindt ik die beat echt niets aan, het past totaal niet bij die intro echt jammer. Ik moet dit album nog een paar keer goed beluisteren maar Shadowboxin', B.I.B.L.E. en Living In The World Today vind ik al goed de rest moet nog groeien denk ik.

Dat intro van 4th Chamber is wel heel vet

Tjah... Ik vind hier ook weinig aan. Heb dit album al een paar keer geprobeerd, maar het blijft mij gewoon helemaal niét trekken. Ik vind het erg jammer, aangezien 99/100 hier helemaal lyrisch over is, maar het trekt mij helemaal niet. Zitten wel een paar 'OK' nummers bij (wat mij betreft, dan), maar voor de rest niet.

Kan iemand zeggen wat ze hier zo geweldig aan vinden? Kan ik daar een beetje op concentreren. GZA's flow, de producties?

Ik vind GZA wel lekker flowen, maar ik vind dat hij niet erg goed verstaanbaar is. En ik heb niets met die intro's. Een á twee keer vond ik ze wel vet, daarna heb ik het wel gehad. En aangezien het geen skits zijn, kan ik ze niet skippen.

Ach jah.. Misschien is dat hele Wu-Tang gebeuren niet voor mij bestemd. Ik kon ook al heel moeilijk in de Wu-Tang komen. Dus ja.

Maar ik blijf soms nog wel proberen. Ooit valt het kwartje wel. En anders niet, genoeg andere hip-hop.

-- ik stem denk 't (nog) niet.

Voor mij is het de combinatie van alles. Qua geheel zit dit album nog het meest bij Enter, gezien de donkere sferen en de Kung-Fu samples (OBFCL is meer op de mafia gericht en Ironman is wat algemener en wat minder donker maar vind het moeilijk om het precies uit te leggen.)
De Wu-Tang gebruikt veel slang en veel punchlines die je eigenlijk gewoon moeten raken. Ze spelen gewoon met zinnen, woorden, situaties en ik heb soms ook het idee dat ze gewoon rappen wat ze dope vinden klinken. Sample hier, sample daar, hier een geluidje, dan begint 'zus' te rappen vervolgens weer 'zo'.
Voor mij klinkt het alsof ze aan de ene kant maar gewoon wat doen en aan de andere kant er goed over na hebben gedacht.
Ik zie het als een vorm van kunst. Wazig maar tegelijk geeft het duidelijk wat weer. Je ziet wat het moet voorstellen (bijv een landschap), maar het bevat zoveel kleine details, zoveel subtiel kleurgebruik en schaduweffecten. Iedere keer als je kijkt/luistert ontdek en ervaar je nieuwe dingen of andere dingen.
Maar ik denk wel dat je bij de eerste 3 luisterbeurten het gevoel moet hebben dat er veel te ontdekken is. Is dat niet het geval, dan zullen de lagen niet openbaart worden denk ik en is deze muzieksoort gewoon niks voor je.

Ik heb Enter The Wu-Tang op 1 staan op me top10, maar ook ik heb niets met die intro's en betrekkelijk weinig met dit album (3,5*), dus geef Wu-Tang niet op als je dit niet leuk vind..
Vind de solo's van Wu-Tang sowieso stukken minder dan de groepalbums. De afwisseling van de leden is voor de grote klasse. Dat gebeurt ook wel op de solo's, maar wel veel minder. Ghostface's Ironman vind ik dan nog de beste. Misschien dat je die maar eens moet proberen. En Enter The Wu-Tang moet je blijven proberen toch je er dood bij neervalt. Bij mij duurde het ook een tijd voor hij me pakte, maar toen dat eenmaal het geval was.... -zucht-

Hmmm..., ik vind een Iron Flag en een W echt niet kunnen tippen aan een Liquid Swords, OBFCL of Ironman. Ook Wu-Tang forever is niet constant genoeg om boven het niveau van deze platen uit te springen.
Maar goed, het is allemaal heel persoonlijk natuurlijk. Enter was voor mij al na een luisterbeurt of 4 al geweldig en daar kan idd geen Wu-solo aan tippen. Maar ik vind het wel cool dat je er zo over denkt.

The W vind ik persoonlijk een erg lekker album, gelijkwaardig aan de solo's. Iron Flag vind ik niet goed. Ik doelde vooral op Enter en Forever. Een nummer als Deadly Melody is qua productie veel minder interessant dan het gros op de soloplaten, maar de afwisseling van de MC's daarop vind ik zo fantastisch dat het een persoonlijk favorietje is geworden. Van The W weet ik dat het feitelijk niet zo'n sterk album is, maar op een 1 of andere manier vind ik op One Blood Under The W na elke track gewoon echt heel sterk. Protect Ya Neck (The Jump Off), Hollow Bones, Carefull, Chamber Music, Conditioner en Do Ya Really (Thang Thang) vind ik echt geweldig. Dus eigenlijk hoor ik wel dat het minder is dan bv OBFCL maar het doet me gewoon meer.
Om een lang verhaal kort te maken, de wisselingen van flow's blijven het voor mij doen. Ik krijg gewoon het snelst kippenvel van de manier hoe een rapper invalt. Niet voor niets dat ik het topic Beste Openingszin opende. En ook niet voor niets dat ik Biggie zo goed vind. Openingen zijn heerlijk.
Tot slot bedenk ik me nu nog iets wat ik mis op de soloplaten. Op Enter en Forever heb ik het gevoel dat de leden elkaar willen overtreffen. Elkaar willen aftroeven en dat ze daardoor extra scherp zijn. Op soloplaten willen ze meer hun eigen zegje doen en de featers komen minder scherp, ook omdat de onderwerpen wat serieuser zijn. De solo's worden wat serieuzer aangepakt, en wat mij betreft pakt dat minder uit. Ik heb liever 5 ijzersterke brag n boasts raps waarin ze echt vuur spuwen van de energie dan dat ze een diep onderwerp aansnijden. Hoewel het dan wel vreemd is dat Can It Be All So Simple mijn favo Wu-Tang track is... Laat anders ook maar

Haha ik snap je punt maar ik ben het niet helemaal met jee eens. Op the W heb ik helemaal niet het idee dat de 'ondelinge competitie' groter is dan op bovengenoemde 3 solo's. Er staan meer memorabele verses en tracks op die albums dan op the W. Ik vind juist dat je op de solo's van 1994/1995 meer gedrevenheid vind dan op het latere wu-werk. Een nummer als Carefull vind ik erg dope maar The W mist meer samenhorigheid dan de solo's. Ook de sfeer vind ik minder geslaagd en dat maakte de Wu juist zo uniek. Ze hadden 'iets' dat ik op The W niet echt meer terug kon vinden. Moeilijk en vaag uitgelegd mss maar tja, het gaat over de genialiteit van de Wu. Maar idd je hebt gelijk, het gaat er om wat je raakt en iets wat kwalitatief dik in orde zit hoeft niet meteen ook lekker te luisteren

Hm, bedankt Herbertwest en Niek voor de reacties. Ik denk dat ik nog een paar keer kijk of dit album wat vind, en anders laat ik het er wel bij. Zal Enter The Wu-Tang nog wel wat vaker opzetten, op jullie advies . Die slaat dan ook wel al iets beter aan dan deze. Voor de rest ga ik misschien Ironman nog is proberen. En/of OBFCLN, aangezien die ookal zo hoog gewaardeerd wordt, moet ik het wel eens uitproberen.

Ironman is meer gericht op Tony Starks (Iron man) en ook veel op zog. 5% nation of the Islam

Maar goed, in mijn Wu-Tang top 10 zou dit album op drie komen, erg kwalitatief constant album, GZA verveelt geen seconde en erg goede gastrappers, vooral Inspectah Deck en Method Man. Ik heb echter niet veel met Killah Priest en dus ook het laatste nummer