Black Sabbath - Vol. 4 (1972)

Een goed album, maar naar mijn mening niet echt spectaculair.
De nummers zijn niet meer zo hard en langzaam als op bijvoorbeeld Black Sabbath en Paranoid, maar vallen eerder onder de noemer 'hard rockend'.
Daarnaast staan er een paar missers op (ballad Changes, de rare piepjes en bliebjes van FX), en ook het instrumentale Laguna Sunrise komt op mij over als een albumvuller.

Minste album van de eerste serie met Ozzy, maar wel met een paar prima nummers.

3,5* omdat het BS is.

wat black sabbath voor mij mede aantrekkelijk maakt zijn nummers als changes

totaal geen rock, ook geen ballad, en wel degelijk sabbath

Geen ballad? Dacht het wel. En een slechte...

Zeer afwisselend en degelijk album. In tegenstelling tot de eerste twee overschatte albums blijven alle songs (behalve FX?) melodieus.

laguna sunrise , akoestisch juweeltje en meteen ook het hoogtepunt van dit album.

Vind dit toch wel een behoorlijk vet album. Ik hou wel van het acoustisch/hard effect. Cornucopia, Wheel Of Confusion en Under The Sun zijn werelds!

Lekker BS-album, met veel gave nummers. Alleen de op een gitaar masturberende Tony Iommi (FX) had voor mij niet gehoeven en het gejammer op Chances is ook duidelijk een misser...

Ik ben het niet helemaal met meeste bovenstaande posts eens.
Samen met Master of reality is dit toch wel het geniaalste wat Black Sabbath naar mijn mening gemaakt heeft. Nummers als Supernaut, Tomorrow's dream en Snowblind zijn de hoogtepunten en unieke staaltjes rock. Het klinkt nog steeds typisch Black Sabbath, hoewel toch duidelijk anders dan de voorgaande drie platen. Niet te versmaden, maar het is misschien iets minder toegankelijk dan de eerdere albums.

Ik van alle liederen hier geweldig behalve de 2 instumentale nummers!
Verder is het echt cool.Zelfs Changes!

Dit is mijns inziens de ultieme Black Sabbath plaat. Ozzy met een stem als een heks, luister naar het verpletterde Supernaut! Doom pur sang!

Omdat ik dit album jarenlang beschouwd heb als de minste van Sabbath in de periode 1970-1975, heb ik 'm ook zelden opgezet. Vandaag weer beluisterd en hij is eigenlijk niet veel minder goed dan "Master Of Reality" (1971). 'Wheels Of Confusion' is magistraal, en zo ook 'Supernaut', 'Snowblind' en 'Tomorrow's Dream'. 'Changes' is een prachtige ballad. Daar wil ik even bij vermelden dat Sabbath sowieso ondergewaardeerde ballads heeft gemaakt: 'Solutude' (van "Master Of...") en 'She's Gone' (van "Technical Ecstasy') zijn bijvoorbeeld prachtig. Ook 'Laguna Sunrise' is mooi, ook al is het slechts een akoestische instrumental in de stijl van 'Orchid' (opnieuw van "Master Of..."), 'Fluff' (van "Sabbath Bloody Sabbath") en 'Scarlet Pimpernel' (van "The Eternal Idol"). Alleen 'FX' is duidelijk filler, maar als je het als een intro voor 'Supernaut' beschouwd, is het best te pruimen (daarnaast is het ook een zeer korte track). Heel goed. 4.5/5

hier begon het mis te lopen met sabbath , van top gingen ze met dit album naar tweede klasse , nog wat later speelden ze in derde klasse , en toen volgde ik ze niet meer

Het volgende album is althans de moeite waard.
(Sabbath bloody sabbath)

Supernaut is da Shiznit (tering, wat ben ik fout).

Uiteraard nog steeds een essentieel BS album, met het geweldige "Wheels of Confusion" en "Snowblind". Op USA vinyl.

Onzin natuurlijk....Babbath Bloody Sabbath kun je geen 2e dividie noemen.

Sommige nummers zijn stonerrock avant la lettre. Lekker dof en groezelig geluid en toch ook weer retestrak. De ballad "changes" sla ik ook over maar er blijft veel over voor de doomy rockliefhebber om van te genieten zoals het donkere "Wheels of Confusion", "Cornucopia" en "Tomorrow's Dream" of het drugsgerelateerde "Snowblind".
Wederom voortreffelijk drumwerk.

Wat was eigenlijk de bedoeling van FX ?

Helaas een wat minder album dan zijn voorgangers, en zeker in vergelijking met Master Of Reality valt hij erg tegen (hoewel het gelukkig niet écht slecht is). Changes is gewoon een erg matige ballad met een heel voorspelbare tekst, en FX is duidelijk bedoeld om het album op te vullen. Voor de rest staan er niet echt slechte nummers op, maar ik krijg er ook niet echt een 'wow'-gevoel bij. Beste nummers hierop zijn voor mij Supernaut (heeft een heerlijke riff, en ook het drumwerk is erg goed), Snowblind en St. Vitus' Dance.

Mee eens. Dit album krijgt nogal kritiek terwijl de kwaliteit ervan af spat. Dit is eigenlijk hun meest op Zep gelijkende plaat.

FX?

ik heb deze zojuist in zon beetje splinternieuwe vinylstaat in de kringloopbakken laten staan

dom?

ken hem helemaal nie

waarom staat er trouwens bij tomorrows dream een of ander suff filmpje van een toepjoepgitarist?

edit, supernaut net beluisterd

kweenie maar waar is het loodzware gitaargeluid gebleven?

dit klinkt niet al te best

Redelijke plaat van Black Sabbath. Supernaut en Snowblind zijn de toppers. FX het alleroverbodigste wat ooit op plaat is gezet. Cornucopia en Under The Sun vind ik slechte nummers. Wheels Of Confusion klinkt wel erg geforceerd als een oefening in allerlei stijlen maar het gitaargeluid is wel top op deze track. De rest is redelijk tot goed.

Ik dacht eerst dat het van die walvisgeluiden waren .
Duidelijk een misser, maar met de rest is weinig verkeerd, hoewel Changes mij ook verre van bevalt.
Ik heb het volgende gevonden over FX (bron: www.songfacts.com):
"A short intrumental song. It consists of echo noises which apparently were originated from lead guitarist Tony Iommi's crucifix, worn around his neck, knocking against his guitar with added echo "effects" - hence the title "FX."

Destijds mijn tweede Black Sabbath album, de geboorte van het doom genre. Heerlijke songs als Supernaut en Snowblind gaan nooit vervelen.

Heb toch liever een nummer als Into the void. Toch ook lekker doomy

Zo op het eerste gezxicht kom ik weinig bekende nummers tegen op tracklist, maar bij beluistering herken ik Supernaut toch nog. Ken ik waarschijnlijk van een verzamelaar. Het nummer erna is ook de moeite waard, maar ik mis hier inspiratie bij de band. Changes bijvoorbeeld is echt megaklef.

Beetje raar dat FX zo veelvuldig als misser wordt gezien.
Da's toch geen serieus 'major league'-nummer? Gewoon wat gepingel... heb het niet eens in de gaten als ik deze cd opzet.
Het doet geenszins schade aan deze klassieker.

Enkel het eerste en het laatste nr zijn de moeite.