The xx - I See You (2017)

Wat een overheerlijk nummer is Dangerous toch ??

nu de cd 3 keer beluisterd....toch maar weer terug naar hun debuut....

Op I See You weet The XX mooi de middenweg te vinden tussen hun eerdere eigen minimalistische geluid van de eerste 2 albums en de dansbare sound van bandlid Jamie XX. Deze mix van stijlen levert een fraaie en afwisselende plaat op. Dangerous opent bijvoorbeeld met beat en blazers en is een erg lekker nummer. Maar het erg mooie Performance is juist weer die herkenbare kale uitvoering met de prachtige zang van Romy Madley Croft. Verder staan op het album ook veel nummers met juist een mix hiervan. De productie is top en er staan veel goede songs op. Voor mij is I See You een aangename verrassing.

Overigens: moet de cover niet zilver zijn?

The XX - I See You at Discogs

Dansbaar? Kweetut, het is vaker gezegd, maar wat anders dan de Hollandse schuifelpas (een variant op de Harlem Shuffle) of een gedowntempode Driekusman zie ik toch egt niet hier op beoefend worden.

Hoeveel plaatselijk gebrouwen biertjes heb jij inmiddels genuttigd Mjuman? Of was het een goede fles wijn?

Je mot eens goed naar de afbeelding kijken dan zie je op de hier geplaatste hoesafbeelding een spiegelbeeld van de silhouetten van Jamie en Romy - waarschijnlijk is het plaatje geschoten toen zij zelf voor de 'zilveren' lp-hoes zaten.

Thursday - 1 day away from booze-day, TGIF

Is volgens mij de cover van de Deluxe versie. Op Spotify staat iig gewoon de hoes die ook hier staat.

Lekker album en eens met West dat de mix van stijlen het allemaal erg toegankelijk maakt. Dit weekend maar eens regelmatig opzetten.

Wat fijn dit

De eerste luisterbeurt valt niet mee. De plaat kabbelt voort zonder noemenswaardige hoogtepunten. Voor ik er erg in had was ik bij nummer zes aanbeland terwijl ik zou zweren dat we pas drie nummers gehad hadden. Hoe je hier op gaat dansen is me ook een raadsel. Veel meer dan wat heupwiegen zit er toch niet in?

Het lijkt me een prima plaat om bij het eerste beluisteren eens lekker te gaan afzeiken. Het verdrijft de verveling. Bij Replica komt het nog goed en leeft er iets op. Brave for you bevalt ook wel. Ik luister verder. Intigrerend. Hoe krijgt men het voorelkaar.

Wordt wellicht de MuMe-hype van Q1, net zoals Jamie XX - In Colour omhoog gedreven is in 2015. Zal zo nog eens luisteren, maar wil wel het advies geven om dit iig niet op weg naar de vrijmibo en route et en voiture te draaien; de kans dat je in de vangrail belandt, is vrij groot

Ik vrees dat ik erin ben getrapt. On Hold is een fijn nieuw geluid doordat Jamie xx duidelijk meer ruimte krijgt. Maar de rest van de plaat klinkt net zo gezapig als het vorige album, inclusief matige teksten. Maar goed, dit is de eerste indruk, en ik zit er wel eens naast gelukkig. Aangezien het weer herkenbaar The xx is zullen de fans in ieder geval niet teleurgesteld worden, maar ik vraag me toch af of het de hype waard is. Ik ga nog een paar keer luisteren.

Eens. Eerste grote release van het nieuwe jaar dus dat trekt altijd een paar extra afzeikstemmen.

Ik voorspel dat een deel van de mensen die nu bij de eerste luisterbeurten lauwtjes reageren later nog wel omhoog zullen gaan in hun beoordeling. De eerste maanden nadat het debuut uit was was ook niet iedereen laaiend enthousiast. Wanneer ik een plaat voor de eerste keren beluister kabbelt ie voor m'n gevoel ook sneller voort, omdat je de nummers dan nog nauwelijks kent (o.a. Dangerous en I Dare You).

Veel nummers op I See You hebben imo tijd nodig om zich in je hoofd te nestelen, voordat ze kunnen uitgroeien tot The xx klassiekers. Ik hoor bij verschillende nummers al die potentie na een paar keer luisteren.

De beide singles draai ik al weken achtereen en die kunnen zich zeker meten met nummers als Crystalised, Islands en Infinity.

Klassiek voorbeeld van wishful thinking a.k.a. wc-eend-visie (wij van ...). Mis het minimalistische en vind met name de gesamplede toeters en andere instrumenten uit de synth-doos erg flets en plat klinken - dat had veel beter gekund.

De zang is beduidend beter dan op de twee voorgaande albums; de harmonieën klinken goed, een aantal nummers zijn de moeite waard, maar over de hele linie genomen blijf ik met een zelfde gevoel zitten als bij de tweede van jamie Woon - mooi, maar saai en ergens knaagt het dat er meer in gezeten had. Ben bang dat als je dit langer dan 1,5 uur achtereen moet horen je prompt Hazes-fan wordt, of metalo.

Dit omschrijft precies mijn eerste indruk. Hopelijk groeit ie nog.

Ik vind 'm alleen maar beter worden.

Ik heb trouwens vanmiddag het album op clear vinyl gekocht. Wat een mooie uitvoering zeg! Niet alleen de LP, maar ook de spiegelhoes en de fraaie uitklapbare binnenhoes met aan de binnenkant een spiegel met tekst. En je krijgt ook de cd erbij.

Wat een onzin zeg! Hoe kom je daarbij? Bovendien tel ik tot nu toe tweeënhalve onvoldoende dus daar lijkt me weinig bijzonders aan.

Het album staat nu op een 3,59 gemiddeld. Ik voorspel dat het niet meer boven de 3,7 uit gaan komen.

Het album is gewoon niet zo best. Ik heb hem net voor de tweede keer geprobeerd en het werd er eerder minder dan beter op. Ik vind het jammer want ik had na On Hold echt goede verwachtingen maar ze worden helaas verre van ingelost. Het album krijgt nog een kansje of drie, is het dan nog niks dan is het pech gehad.

Dat is jouw mening Edgar. Ik denk daar heel anders over. Hopelijk valt het alsnog mee voor je.

Das wel vaker he west, dat het de mening is van degene die het opschrijft .

Ja, dat heb je wel eens Edgar18.
Laat ik dan nog aanvullen dat je eerder schrijft dat de plaat voortkabbelt. Dat vind ik juist niet. Het is een afwisselende plaat geworden, met een samensmelting van stijlen (zie mijn review). Soms wat rustiger, dan weer met een versnelling.

Van voortkabbelen is inderdaad allerminst sprake op I See You. Ik vind de variatie ook prima, veel beter dan op het vorige album en vergelijkbaar met het debuut. Ik hoop dat de schoonheid van de andere albumtracks bij Edgar18 nog op termijn ontluikt.

Ik kan me bij west aansluiten dat hij intussen alleen maar beter wordt (nu bijna 5 luisterbeurten erop zitten).

Ik vind het juist wel fijn dat dat The xx zich is blijven doorontwikkelen en verschillende stijlen uitprobeert.


Haha, als er iemand saaie muziek maakt is het Jamie Woon wel. Vorig jaar een optreden van hem gezien en dat was waarschijnlijk het saaiste concert dat ik in jaren heb bezocht. In de muziek van The xx zit echt veel meer spanning. Maar het kan zeker geen kwaad om goed te doseren als je hun muziek snel saai vindt worden.

Bij de 1ste keer, springen hier al direct Dangerous & Replica er positief uit.
Erg fijne, goed verteerbare 1ste worp van 2017.

De twee grote protagonisten alhier willen gewoon niet snappen dat een mens graag tijd wil om een album in te laten klinken. Het album is nog niet eens één dag uit maar Wipneus en Pim van de push-club kletsen al hun nekharen overeind om je in te laten zien dat het album én een mengeling van stijlen is én een aantal 'instant' klassieke The XX-songs (hoe lang bestaat die band nou helemaal) bevat, én dansbaar is ook nog.

Dezelfde Wipneus en Pim bleven trouwens lang weg bij de eerste worp van deze band; maar ja geen overtuigder gelovige dan een recent bekeerde. We zijn niet allemaal in voor de koperen knoop van de Orde van Drammensteyn.

Geef mensen fatsoenlijk de tijd en accepteer dat er mensen zijn die een eigen, somtijds afwijkende mening hebben.

De eerste plaat had - net als die van Woon - veel meer onderhuidse spanning en die van Woon had ook nog eens een erotische ondertoon. Dit album zou maar zo achter het destijds roemruchte programma over seks van Germaine Groenier gezet kunnen worden - daar begon ooit de carriere van Henk. Schuifelpasjes op de muziek en de virtuele conrector erbij om de 'slijpers' te scheiden mochten er close encounters plaatsvinden.

Dansen? Doe dan maar Nina Kraviz - Fabric 91 (2016)

Het ellendige is alleen dat ik nu de hele dag al weer met die ene tune van In Colour in mijn hoofd zit

Ik bedenk ineens dat je mogelijk mij bedoelt. Het verschilt per mens: de één pakt een album sneller op dan de ander. Instant klassiekers, dansbaar? Niet mijn woorden. Verder moet iedereen het gewoon lekker zelf weten hoor: veel plezier of niet allemaal met dit album. Maakt mij verder niks uit.

Ik ook op clear vinyl (wist niet eens dat dat zo was), maar helaas een fout exemplaar dus moest terug. En tja, van de 52 platen waren er 2 zwart en toevallig bleek dat mijn omruiling te zijn. Nu geen clear meer, maar eigenlijk vind ik dat helemaal niet zo erg. Ik heb niet zo veel met die gekleurde dingen.

Ik zie trouwens ook alleen maar de zilverkleurige versie en nergens een blauwe (zowel cd als lp). Volgens mij alleen maar leuk als promo plaatje want die oogt beter dan de zilverkleurige waar je op foto's niet zo veel van ziet.

Verrassend goeie plaat! Mooie gedetailleerde en heldere productie.

Zit bij het zwarte vinyl ook die mooie uitvouwbare binnenhoes? Echt leuk gedaan met die spiegel binnenin.