Nujabes - Modal Soul (2005)

De houdbaarheidsdatum van dit album is vele malen langer dan zijn vorige.

Ook dit album heeft geprofiteerd van mijn radicale omgooiing van mijn top 10. In 'hiphop-land' is dit qua producties van de bovenste plank. Nujabes bereikt bij elke track het niveau perfectie (voor mij). En heeft enkele sterke gastartiesten verzameld. Feather is een van mijn all-time favourites. Dit is meer dan 1 uur aan totale ontspanning.

Jun Seba is de producer van het meesterwerk Modal Soul. Deze man, afkomstig uit Japan, gebruikt veel jazz en soul in zijn beats, hiermee is het een van de trendsetters in de relaxte hiphop. Hetzelfde concept wordt deze dagen door veel Japanse DJ's gebruikt, maar niemand weet deze man te evenaren.

De heerlijke klassieke opener is Feather. De pianoklanken zijn luchtig maar geven perfect de sfeer aan deze is uitermate relaxt. Cise Star komt met lyrics die tot de dag van vandaag (voor mij persoonlijk) ongeevenaard zijn.

''Light As A Feather
When I'm Floatin Through
Readin Through The Daily News
Measuring The Hurt Within The Golden Rule,
Centimetres Of Ether I'm Heatin The Speaker
Motivational Teacher With Words That Burn People"

Na deze geweldige opener blijft het niveau ongekend hoog. Terry Callier heeft een geweldige stem die hij tot uiting brengt op Ordinary Joe. Soul zoals ik het graag mag horen, zijn fijne hoge stem doet het heerlijk op piano en drum samples de panfluit maakt het nummer een compleet spectakel. Tevens is dit nummer de meezinger van de plaat en kan dit nummer net als Feather voor de nodige kippenvel momenten zorgen.

Dat Nujabes een meester is in het produceren bewijst hij op elk nummer, de instrumentalen zoals bijvoorbeeld op die van Reflection Eternal spreken boekdelen. Ondanks dat er slechts vage zang op te horen is verteld dit nummer voor mij een prachtig verhaal vol met emotie. Ik intepreteer het als een droevig verhaal maar waar wel troost in gevonden kan worden. Immers komt na regen weer zonneschijn. Deze droevigheid is op prachtige wijze gecomponeerd. In moeilijke tijden weet dit nummer mij te steunen.

Vervolgens is er weer een nummer te horen met rap, ditmaal is MC Shing02 uitgenodigd. Prachtige stem met geweldige lyrics, wederom op een prachtige piano productie. Dit wil ik jullie dan ook niet onthouden:

"Lovesick like a dog with canine sensitivity
Developing this new theory of relativity
Connecting our souls resting in captivity
Positive life sacrifice what it is to me
Our history, only a quarter of a century
Reality, sitting on the shoulders of our chemistry
See ain't no mystery, the colours that we mix will set the mind free
Let the blind see beyond harmony!"

Spetterende hoogtepunten op Modal Soul dus, een album dat nooit weet te vervelen en van mij de klassieke status heeft gekregen. Elke liefhebber van Soul/Jazz en hiphop zou dit in zijn kast moeten hebben. Ik zelf heb er via internet een flinke duit voor moeten betalen maar het is elke cent meer dan waard geweest.

De harmonie tussen raps/zang en productie is ongekend, dit sluit perfect op elkaar aan. De gastartiesten zijn dan ook met zorg uitgekozen en hebben sterke lyrics en fijne stemmen.

Nog een aspect wat deze muziek zo bijzonder voor mij maakt is dat ik het toe kan passen in mijn werk. Om een lang verhaal kort te maken komt het erop neer dat ik nu stageloop met mensen met een verstandelijke beperking. Snoezel activiteiten (als je wil zoek je het maar op) komen voor in de dagbesteding. De instrumentale nummers van deze cd lenen zich daar uitstekend voor. Music Is Mine bijvoorbeeld lijkt uit natuurgeluiden te bestaan (onder andere waterklanken). Heerlijk uitgevoerd en het werk perfect om het zintuig gehoor te activeren.

De nummers met rap luister ik graag zelf, dit is dan ook muziek om alleen te luisteren en om helemaal in weg te dromen. Eclipse is zo'n nummer. Wederom geweldige lyrics op een pianosample. Maar wie denkt dat de productie hierdoor eentonig is heeft het helemaal mis. Deze zijn ontzettend divers, ondanks het hoofdinstrument de piano. Veel natuurlijke geluiden zijn te horen (op Eclipse en Sign is dat vogel getjirp). Sign is dan ook een heerlijk nummer met wederom diepzinnige teksten, ditmaal van Pase Rock. Hij rapt niet zozeer maar verteld zijn verhaal:

"Time is not a nice person, I know because the signs said it.
Time can be generous, but ultimately, time is indifferent.
Time does not give two damns or a fuck.
So what will you do? What will we do . .?"

Na deze sterk inhoudelijke boodschappen is het tijd voor wat luchtigers. Blazers en zomerse drums ondersteunen het fijne stemgeluid van een van de beste vrouwelijke mc's, Apani B Fly. Zij klinkt in tegenstelling tot veel vrouwelijke rappers niet geforceerd. Zij sluit het rapgedeelte van de cd af. De overige tracks richten zich nog meer tot soul en jazz.

World's End Rhapsody is door de rustige onderzang een fijn nummer geworden, de muzikale begeleiding is wederom klasse. Dit nummer is vrolijk en zomers en heerlijk om te beluisteren tijdens te barbeque.

De titeltrack is samen gemaakt met een andere producer: Uyama Hiroto. Dit nummer is wederom erg relaxt en bestaat uit blazers, zomerse drums en een lekker tikje dat in het nummer verwerkt is. Twee top producenten, 1 + 1 = 2 zo ook op dit nummer.

Zo vliegt de tijd in een razend tempo voorbij, de piano stukjes de mooie hoge zang en de saxofoon zorgen hier mede voor. Op Flowers ontbreekt hier niks van. Terwijl Sea Of Cloud weer uit heerlijk natuurlijke geluiden bestaat, ik kreeg hierbij echt het idee de zonsondergang te bewonderen op een prachtig onbewoond eiland.

De twee instumentale afsluiters passen bij het totaal beeld, fantastisch, schitteren en genietbaar (na dit album is genietbaar een woord geworden). De heerlijke blazers, het geluid van de meeuwen, jawel nog steeds waan ik me op het eerder genoemde eiland. Light On the Land is een track die slechts geevenaard kan worden door Nujabes zelf (doet hij dan ook op Reflection Eternal). Maar ook Horizon mag er zeker zijn. Dit verteld net als andere instrumentalen een verhaal. Dit keer pik ik het luchtig op en is het voor mij persoonlijk een prachtige opbouw naar een prachtige zonsopkomt.

Jun Seba heeft het dan ook geflikt, hij praat niet met zijn mond maar doet dit met zijn handen. Heerlijke pianosamples, blazers en natuurgeluiden. De meest goddelijke zangers en rappers zijn uitgenodigd om dit meesterwerk te completeren. Kippenvel, tranentrekken en uitermate relaxt op hetzelfde moment dat is: Modal Soul.

Nujabes is een ware romanticus. Ik vind dat ik er eigenlijk niet eens meer over hoef te zeggen. Behalve dan dat ik met die uitspraak op de Romantiek als stroming doel, niet op sentimentaliteit en gevoelige botviering van de liefde...

Maar Rhythm & Poetry; Terry Callier en een hoge stem?

Nee hij heeft eigenlijk een hele diverse, heldere stem. Met zowel hoge al lage momenten. Het refrein is toch echt wel hoog gezongen.

Ja, het is hoog gezóngen. Maar je hoeft volgens mij maar met een half oor te luisteren om te horen dat Callier in principe een hele lage stem heeft. Dat hij zo'n bekwaam zanger is dat hij desondanks hoge noten haalt, heeft daar verder niets mee te maken.

Zet dit net voor het eerst op, en ik word al direct overdonderd door de heerlijke producties. Wat een geweldige opener is Feather al zeg.

Ik begin maar vast met een voorzichtige stem, 4 sterren, afgerond naar beneden. Dus het kan altijd nog omhoog.

Heerlijke heerlijke heerlijke producties inderdaad! Dit creeërt natuurlijk weer een andere sfeer dan Metaphorical Music, maar het klinkt allebei zo verzorgd, zo natuurlijk en zo mooi! Daarom staan ze allebei op een 4,5, ze weten me allebei altijd weer tot rust te brengen.

Nujabes is een mawfakking held

Ik wil Nujabes en meer van dit soort muziek, eigenlijk best graag orgineel hebben. Maar geen idee waar ik dit vandaan zal moeten halen.

Geweldige producties! Ook een goede afwisseling rappers/zangers.
Een van de beste Hiphop albums die ik ken

Pfff Feather begint al als een classic.

Maar nummers als World's End Rhapsody klinken echt niet gesampled gewoon... alleen het gezang dan.

Niet alles is dan ook gesampled, vandaar jazz als subgenre (als ik het goed heb).

Nah, ik denk zelf wel dat het gesampled is omdat het echt een loop bevat en je vaak ook een soort van chop hoort in de sample.

Maar dat kan ook een wilde fantasie van mij zijn.

Op de voorganger van deze is iig een paar keer ''echte'' jazz te horen (dus zonder sample), dus wellicht hier ook (ken de plaat nog niet).

Ja dat is overduidelijk #10 op dit album.

Denk het wel, Uyama Hiroto verzorgt namelijk ook een stukje jazz op een nummer op de voorganger van deze plaat .

Sky Is Falling .

Ik moet toch eerlijk toegeven dat dit album is uitgegroeid tot een groot inspiratie voor mij.

Hm..Metaphorical Music klonk toch heel wat fijner dan dit, zo op het eerste gehoor.

Dit is me iets TE relaxed allemaal. Geregeld heb ik het idee naar een pianoriedeltje van Joe Hisaishi te luisteren met een beat er onder.

Dan liever wat rauwer.

Wat een album!

Wat ben ik blij dat deze man laatst heb ontdekt, dit album is voor mij egt dagelijks luistervoer.
Op een of andere manier is het allemaal zo relaxed en rustig, egt heerlijk.
heel tof album met als uitschieter "Luv".

Jammer dat dit niet origineel te krijgen is.. als iemand een adres weet let me know

Als ik ooit naar japan ga neem ik 30 exeplaren van dit album mee.

opzich is dit wel online verkrijgbaar, alleen niet voor heel goedkoop

Houd het exclusief man, met 10 exemplaren houd je de prijs lekker hoog..."Laat je niet kennen man, wees echte zakenman" - Duvel

Zo hier ben ik echt ingetrapt...volgens het genre zou dit jazz moeten zijn. het enige wat ik hoor zijn monotome jazzsamples op een hiphop beat. Music is Mine is de enige positieve uitzondering waarbij ik het gevoel had naar iets wat werkelijke op jazz lijkt te luisteren...zoals de titel ook duidelijk maakt klinkt het mij meer in de oren als (jazzy) soul

corectie is ondeweg..

verder wel een relaxt plaatje 3*/3,5*

Allereerst slaat de titel natuurlijk helemaal niet op het genre soul. Verder is het nog maar de vraag of het subgenre 'jazz' hier niet op zijn plaats is. Natuurlijk zou het als hoofdgenre irrelevant zijn, maar dat is hier héél toevallig niet het geval. Ikzelf vind de jazzsamples hier zo prominent aanwezig, dat het geheel voldoende parallel loopt met de muziek gevat onder de noemer 'jazz' om gedeeltelijk als zodoende geclassificeerd te moeten worden. Zou je dit namelijk louter als hiphop bestempelen, dan zou dat even zo goed irrelevant zijn. Het klinkt eenvoudigweg niet uitsluitend als hiphop.

Nu zal jij wel willen opperen dat hiphopbeats niets anders zijn dan een bepaald ritme, met een willekeurig geluid eroverheen, vaak geleverd door samples, wat vervolgens tamelijk repetitief voor de dag komt. Dat klopt. En juist dáárom hoort 'jazz' hier ook als subgenre te staan; dit is vaak stukken meer dan een ritme en een constant terugkerend geluidje. Bovenop de herhaling zijn namelijk bij de instrumentale nummers zonder uitzondering instrumentaties te horen die erg gevarieerd zijn, en geproduceerd door instrumenten die in de jazz ook vaak gebruikt worden. Over de instrumentals van Nujabes valt niet voor niets amper te rappen. Deze muziek heeft allicht niet de wendbaarheid van pure jazz, maar het kruipt er wel duidelijk van in de richting.

Bovendien is het gedeelte van de beats dat wel herhalend is, als ware hiphop, doorspekt met jazzgeluiden. Naast het wendbaarheidsvraagstuk (maakt een vorm een genre) is er dus ook nog een geluidsentiteitsvraagstuk of hoe het ook noemen wilt (maakt een bepaald geluid een genre). Ik zou zeggen: een combinatie van beiden. En omdat een jazzvorm hier enigszins aanwezig is en een jazzgeluid in overvloede aanwezig is, hoop ik dat jouw zogenaamde correctie er niet doorheen komt. Als subgenre is 'jazz' hier op zijn plaats, net zoals het dat op Do You Want More?!!?!? van The Roots is, ook al worden daar geen samples gebruikt. Daar is de vorm overigens waarschijnlijk zelfs minder jazzy dan hier, het geluid is alleen nog typerender voor jazz.

Misschien maak jij het onderscheid 'hoofdgenre-subgenre' niet wat betreft de genreaanduiding op deze site?