Opeth - Damnation (2003)

Geen Death Metal gegrunt op dit album. Gelukkig maar, want daar houd ik niet zo van. Damnation is een rustig progrock-achtig album. Vooral Windowpane, In My Time of Need, Closure en To Rid the Disease zijn erg mooi. Damnation heeft geen zwakke momenten. Geproduceerd overigens door Steven Wilson (van Porcupine Tree). Kortom: 5*.

Erg mooi album dit inderdaad, kan het goed vinden in wat jij zegt. Dat grunten hoeft van mij ook niet zo (hoewel ik het opzich best kan hebben) en dit vind ik dan ook Opeth's mooiste. Als je dit goed vind is Out of Myself van Riverside een aanrader. Net zo sfeervol, en nog net even een tikje beter/mooier (vind ik).

Ik zag inderdaad dat Riverside ook goede kritieken krijgt op MuMe. Binnenkort maar eens proberen. Bedankt voor de tip. Leuke aan MuMe is, dat je zo nieuwe bands leert kennen. Ben nogal cd-holic en blijf dus aan 't kopen, maar ja ... 't is wel m'n grootste hobby.

Voor mij is dit gewoon het mooiste album van Opeth!!
Meesterwerkje!!

Vooral in my time of need heerst onmundig, hoewel mijn voorkeur wel uitgaat naar het neer stevigere werk van opeth, is dit een heerlijke afwisseling.

Goede wijn behoeft geen kransen.

dit is ook een waar kunststukje van opeth.

Ik had me heel erg verheugd op dit album, ik dacht dat het een soort Still Life zonder versterkers zou worden, van die folklorische middeleeuwse liedjes, maar dat is niet het geval. Op zich is het een prima album, maar ik kan en wil het niet zien als een Opeth-album, omdat het dat gewoon niet is. 't Is niet alleen een kwestie van: we zetten het volume wat lager, 't is gewoon heel andere muziek. Vooral in opbouw en structuur is het Opeth vreemd. Neem In My Time of Need of Death Whispered a Lullaby - standaard chorus-verse liedjes met al te zielige tekstjes. Dat kan best mooi zijn, maar als ik naar Opeth ga luisteren verwacht ik andere koek. Ze spelen het soort muziek waarin talloze andere bands (past & present) gewoon veel beter in zijn. Het prachtige Windowpane redt de boel nog een beetje. Objectief: 4*, subjectief: 2,5* of iets in die richting.

Een beetje te on-Opeth eigenlijk dit album. Beviel me in het begin wel, maar is sterk geminderd net omdat het niet de echte Opeth is... 3 toch nog

Ik vind dit juist een steeds beter wordend album. Geef het tijd. Prachtig subtiel gitaarwerk en schitterend gezongen. 5*

Ik vond het eerst nog wel mooi, dit album, maar het wordt nu een beetje slappe hap. Het is gewoon een saai album waar ik weinig mee kan. Voor dit soort muziek vind ik Porcupine Tree veel beter, Opeth moet een beetje meer volume hebben .

Ik ben al een hele tijd geleden min of meer uit mijn metalperiode gegroeid en leerde Opeth pas kennen via dit album, dus in hun gruntwerk heb ik me nog niet zo verdiept. Als symforockliefhebber is dit voor mij echter gewoonweg de shit. Ik kan geen genoeg krijgen van Windowpane en dat nummer gaat dan meestal ook gewoon op repeat. Die slepende mellotrons en Camel's Andrew Latimer-tijdens-zijn-Snow-Goose-periode-achtige gitaarsolo's gaan erin als koek. De rest van het album kom ik vaak niet eens aan toe. Dankzij Windowpane alleen al krijgt dit album 4 sterren.

Ik wil meer van dit!!!

hmm ik heb 'm nog niet gekocht, omdat ik eigenlijk vond dat de kracht in de andere albums vooral zat in de grunts, maar ik ben nu toch wel eens benieuwd, echt slecht kan het niet zijn(ik hoop dat ik gelijk heb) want nummers als harvest kan ik ook heel goed waarderen en die zijn makkelijk mee te zingen(eigenlijk vind ik alles op blackwater park makkelijk mee te zingen of te grunten), dus ik zal 'm eerst downloaden en daarna, als ik 'm goed vind, ga ik 'm waarschijnlijk kopen

Ik denk dat dit album wat meer voor de porcupine tree fans is, zelf houd ik ook helemaal niet zo van ander werk van opeth, maar dit album vind ik heel sterk

5* en een top10 notering. Dit is mijn favoriete 'boswandeling' cd, een plaat als ik helemaal wil wegdromen.

en ik hou van Porcupine Tree

Goede top 10 trouwens

Dit album is een stuk rustiger dan hun andere albums, maar toch nog een erg goed album. Vooral de eerste 2 nummers zijn geweldig. Heerlijke plaat voor op de achtergrond

4,5*

Door de 'beperking' die Opeth zichzelf heeft opgelegd bij het maken van dit album, mis ik een stuk dynamiek waardoor ik van deze band ben gaan houden en zal het voor mij een van de mindere, zo niet het minste Opethalbum zijn. Niettemin een paar ijzersterke tracks op deze plaat.

Ik leg trouwens ook vaak de live-DVD Lamentations in de speler om te luisteren. Daarop wordt het album ook integraal gespeeld met toevoeging van het geweldige Harvest en op het eind 'nog' een paar steviger tracks.

verhoogd naar 5 sterren

Prachtige cd Je hoort duidelijk de hand van Steve Wilson
doorschemeren. Dit is zo goed dit nivo hebben ze daarna niet meer kunnen halen ook op hun laatste cd niet .

Hier kan ik me geheel in vinden... Vanwege de voornoemde keerzijde van deze 'beperking' is deze plaat veruit mijn minst gedraaide Opeth...

Persoonlijk vind ik dit eigenlijk ook duidelijk een mindere plaat van Opeth.....Wat Opeth juist zo lekker maakt is de perfecte afwisseling tussen hard en zacht, melodieus en niet melodieus.....Focussen ze zich slechts op die zachte kant, dan lijkt de kwaliteit van de muziek daar ook meteen mee te kelderen. Damnation boeit minder doordat het nergens die agressie heeft die andere platen wel hebben.

Desondanks nog 3,5*, omdat Widowpane en Closure dan weer wel geweldig zijn.

Misschien een wat mindere plaat als je al Opeth liefhebber was, maar door deze plaat heb ik wel leren luisteren naar Opeth en denk bij die grunt op hun andere platen niet steeds meer 'vent doe normaal' (slechte Orc-imitatie). Sterker; draai bijna niets anders meer dan de laatste 4 platen van Opeth. Die grunt zal nooit m'n favoriete zangstijl worden, maar 'damn' wàt een goede band is dit!

heerlijke cd! vind het wel relaxt dat zo ook een rustig cdtje maken tussen door. ben grunt de laatste tijd een beetje zat, dus dan is dit gewoon een mooie oplossing. 4*

Ik heb hem eergisteren gekocht, ik dacht eerlijk gezegt dat hij me ging tegenvallen aangezien ik al gelezen had, geen grunts, rustiger dan de voorgangers, maar ik moet zeggen dat dit indruk maakt op me. Mikael's stem klinkt zo rustig en donker, machtig. 1 minpuntje is dat het laatste nummer, Weakness (hoe toepasselijk), nogal zwak is op het einde.

Ik stem later wel, maar komt rond de 4* denk ik.

Ik heb hem nu al een flink aantal keren geluisterd, dus tijd om te stemmen. Deze vind ik minstens zo goed als mijn favoriete van Opeth, Morningrise. Het reffrein van "In My Time Of Need" zit geweldig in elkaar, en is bijna net zo vet als het kippenvel moment van "Advent" van Morningrise op 8:53.
Favoriete nummers zijn "Windowpane" en "In My Time Of Need".
4*, met kans op verhoging.

Ook dit vind ik geen slecht album van Opeth, ze weten nog steeds gewoon mooie, geniale muziek te maken. Overigens vind ik wel dat er een grunt bij had moeten zitten, ik vind dat dat wat kracht geeft aan de muziek, die ze hier dus jammer genoeg missen .

Toch is dit zeker geen slecht album te noemen, vandaar dat ie ook 4* van me krijgt

Ik heb deze cd net ook weer eens geluisterd. En ligt best lekker in het gehoor. Daarna door met een grunt nummer van een andere cd, en dan ben ik er weer snel klaar mee. Voorlopig blijft Damnation het enige album van Opeth wat ik wel eens opzet. 3*

Heerlijke plaat. Ik gebruik deze plaat meestal als achtergrondmuziek tijdens de visite!

prachtig album. Heb me nooit echt in Opeth geinteresseerd omdat ik niet zo van die grunts hou, maar toen ik las dat hier geen grunts op zaten en dat het geproduceerd is door Steven Wilson ben ik er meteen achterheen gegaan. En wat een mooi album is het, stuk voor stuk prachtige songs, met als uitschieter de opener Windowpane.
4,5 welverdiende sterren.