Patrick Watson - Close to Paradise (2006)

Nou ik ben na 1 luisterbeurt al overtuigd. Een hele mooie, originele plaat. Sprookjesachtig, speels, melodieus, lief, leuk en soms een tikkeltje vreemd. De stem kun je inderdaad wel vergelijken met Jeff Buckley, he lekker...maar ja ergens ook wel Antony maar dan zonder trilling in zijn stem. Wel zo fijn.

Ja erg fijn plaatje, hadden Aero of Ace mij wel eerder voor mogen waarschuwen. Bij deze dan ook een klacht naar hen toe.

Hemels plaatje. Ik wil er geen hype van maken, maar wil de kritiek hierboven wel even wat weerstand bieden. Laat dit kleine pareltje tot u komen. Koptelefoon op, starend naar de regen buiten, warme kop koffie/thee/chocolademelk en u gaat op een mooie reis.

4* met kans op verhoging.

Wat jullie eigenlijk allemaal moeten meemaken is wat gebeurde toen ik Patrick Watson zag in het voorprogramma van Interpol:

Hij speelde een aantal nummers en ik was aangenaam verast. Maar het mooiste kwam op het einde. Hij liep weg bij zijn microfoon en ging midden op het podium staan. Naast hem stond 1 begeleider met alleen gitaar die niet versterkt was. Hij vroeg de hele zaal om stilte en na ongeveer een minuutje was het echt stil in Paradiso. Vervolgens begon hij, onder leiding van dat ene niet-versterkte gitaartje, het nummer 'Man Under the Sea' te zingen (dus zonder microfoon!). De hele grote zaal in Paradiso was echt doodstil en je kon hem gewoon prima verstaan. Het was echt kippenvel krijgen elke keer als hij weer 'The fish and the sea' zong.

Geweldig, wat een afsluiter van 1 van de beste voorprogramma's die ik heb meegemaakt.

Klacht staat genoteerd.

Vraag terug: moet Hillie voor elk goed album een persoonlijk berichtje ontvangen van Ace en ondergetekende?
Het prinsesje van deze site wil een voorkeursbehandeling?
Hier stond het ook gewoon Hillie: je hebt het nu toch gelezen en ontdekt?

Een week geleden aangeschaft, dagelijks gedraaid. Als achtergrondmuziek, of als lekker plaatje voor het slapengaan. Ik moet zeggen dat dit toch wel 1 van de beste albums van het afgelopen jaar is. Wat een sfeer! Wat een stem!

Ik open uitzonderlijk hoog:
4.5*

Ik open ook hoog net zoals Bouke.. heb de plaat al enige tijd in mijn bezit en elke luisterbeurt weer weet hij me kippenvel te bezorgen.. De kracht en emotie waarmee deze jongen zingt is zo overweldigend.. Hij gaat je letterlijk onder de huid zitten.. Zeker een artiest om lang in het vizier te houden en hopen dat niet met hem het tragische gebeurt zoals met Jeff..

Bijzonder! Vandaag pas echt ontdekt en 1 van de plaatjes van het jaar..Ik ga hem zien in het voorprogramma van cold war kids in Leuven. Vooral voor hem..

Meer dan ideale combinatie van Jeff Buckley/Coldplay/Arcade Fire. Prachtige opbouw, emotie/sfeer en subtiel vakmanschap.

Verwacht hem over 2 jaar hoog in de mume 250.

Klassieker 5*

Geniale plaat! Hoog in de jaarlijstjes mensen!

Daar ben ik het helemaal mee ééns , "the Storm" , "the Great Escape" en "the Weight of the World" zijn prachtig ,de rest heeft me nog niet echt weten te pakken.
Het 'oooooohhhoooohhhooooohhh My Sweetheart' in het nummer "luscious life" is HET fragment op dit album waar de vergelijking met Jeff Buckley het meest gerechtvaardigd is.
Hij heeft trouwens ook het fluitje van Andrew bird geleend in "The Weight of the World"

vooralsnog 3***

Toch naar 3,0 *.. Een boel nummers spreken me niet aan, maar ik hoor wel dat het goed is.

Naar aanleiding van een stukje tekst in een gratis muziekblaadje aan mijn collectie toegevoegd. Had nog geen idee wie of wat ik moest verwachten en toen ik een autorit voor de boeg had deze cd mee gegraait voor een eerste luisterbeurt...

Hmm klinkt lekker, volume iets hoger. Een orgineel nieuw geluid, rustig, voorzichtig maar die op de goede momenten lekker los komt. Nog wat harder met die volume. Hmmm....reed die auto altijd al zo gladjes en waren die stoelen altijd al zo confortable? Wat lijkt het landschap ineens fotogeniek met de zon glinsterend op de weg, door de bomen en in mijn ogen. Normaal zeer hinderlijk nu zo bepalend voor een heerlijk dromerig gevoel. Als ik op dat moment een titel voor de plaat had moeten bedenken was ik tot dezelfde gekomen. De auto vormde een kooi die mij ver van de buitenwereld hield. Goed dat het zo rustig was want ik werd een gevaarlijk zwevend projectiel. He dit nummers is weer heel anders. En weer wordt ik opgetild door de afwisselend hoge, intense stem die samen met de piano op sommige momenten tot aan perfectie lijkt te gaan.


De betreffende rit was nog nooit zo kort geweest...

Ik lees her en der in de pers zoveel goeds over deze relatief nieuwe artiest... dat mijn gezonde nieuwsgierigheid reeds flink is aangescherpt. Nu nog zien te man ergens te beluisteren...

Hier kun je wat van hem horen, succes! (dan even een klein stukje naar beneden scrollen.)

Heb wat stukjes beluisterd in een muziekwinkel in Amsterdam en zo op het eerste gehoor kon het me niet echt boeien. Maar misschien als ik het album in zijn geheel beluister, dat ik er dan anders over denk, maar ben bang van... Denk niet dat ik in deze 'hype' mee ga.

Ik ben er ook niet helemaal wild van, maar er staan een paar aardige nummers op vandaar dat ik hem toch 3,5 sterren geef.

Dat klinkt inderdaad veelbelovend, ik ga heel de plaat maar eens beluisteren, de stem spreekt me zeer aan, beetje broze breekbare stem, leuk.

Ik ben er nog steeds niet over uit. Is dit simpelweg een ongelooflijk goede plaat, of valt het allemaal wel mee? In ieder geval heeft Watson veel geluisterd naar Jeff en Antony. Hier en daar komen Radiohead, Coldplay en Pink Floyd zelfs voorbij. Niet de minste, maar ik kan me niet onttrekken aan het idee dat de plaat hierdoor originaliteit ontbeert. De gulden middenweg dan maar: 3 sterren. Ben ook erg benieuwd of de plaat volgend jaar nog geregeld gedraaid wordt door de de mensen die hier gejubeld hebben over Close to Paradise.

AAH Giver zit nu in het spotje voor "de Co-assistent".
Mooi album, het gebrek aan originaliteit kan mij niet storen -althans nu nog niet, weet niet hoe dat over een jaar zit. Doet me idd erg veel aan Coldplay denken, nu hoeft dat niet negatief te zijn omdat ik dikwijls de liedjes van Watson beter vind. Het zijn mooie sprookjesachtige liedjes die af en toe iets weghebben van hierboven genoemden. Misschien komt het doordat het wel uiteenlopende invloeden zijn, dat zijn liedjes naar mijn mening toch wat eigens hebben. Ik vind t iig een leuke mix en ben er 30 okt bij in de Melkweg

nu weet ik waar ik zijn stem van ken...

cinematic orchestra

(kon er niet op komen, en dan wil ik het weten)

Jongens wat een slome duikelaars zijn jullie, niet te geloven!!
Had deze plaat al een jaar geleden besteld. En als t een beetje gehypt wordt is iedereen er in eens bij. Probeer ook is wat zelf te ontdekken lees de recensies van plato.nl is. die hadden een recensie in january al!!! en t blad heaven september vorig jaar.

gehypt=gehyped

Als mensen deze sites of bladen niet lezen is het toch handig dat de CD hier op MusicMeter vermeldt staat en dat mensen het een mooie cd vinden, ook al is dat een jaar na de originele release. Ik vind je erg stoer omdat jij de cd al een jaar geleden had. Maar maak er niet zo'n probleem van joh. Bekijk het zo, jij hebt er een jaar lang helemaal alleen van mogen genieten en nu is de rest van de wereld aan de beurt!

Wow, dat maakt jou echt Koning Muziek. Wil je er een lintje bij?

Nou jongens, niet zo flamen. Jullie vinden het waarschijnlijk ook cool dat je iets eerder hebt ontdekt dan de rest. Ik vond het zelf ook leuk dat ik bijvoorbeeld The Pigeon Detectives eerder had ontdekt dan anderen, maar ach, care eigenlijk. Muziekobsessie moet alleen niet zo'm denigrerend opmerking maken...

Dan nog slaat het nergens op. Laat muziekobsessie snel Plato Mania, het muziekkrantje van de door hem bejubelde plato, van 14 sept. jl. eens checken, waarin de recensie (ook) stond. Waarschijnlijk vond plato het ook nodig dat deze plaat nog eens onder de aandacht werd gebracht. Je bent niet de enige, muziekobsessie, voor wie Patrick Watson het doet....

Nu moest ik het doen HiLLiebillie. Prachtige plaat overigens dit, vooral het nummer Drifters is fenomenaal. 4,5*

geweldige plaat! the storm heeft wel wat weg van m-ward, maar verder staat dit op zichzelf. een top 10 plaat voor dit jaar en 5 sterren!

Zit er voor mij niet in: ik beschouw dit toch als een 2006 release omdat er toen al vrij gemakkelijk aan te komen was (ook al heb ik dit album pas dit jaar leren kennen ).
Maar dat zijn persoonlijke keuzes natuurlijk. Let wel dat het straks niet mogelijk zal zijn om dit album in je top 10 te plaatsen als deze mogelijkheid in december weer aangeboden gaat worden door Jordy. Je moet dan echt kiezen tussen de 2007 releases (dat was de vorige jaren namelijk het geval). In het daarvoor bestemde topic kan het natuurlijk weer wel

Allememachies deze plaat is echt zo betoverend mooi! Op naar de definitieve 5*

Hemels mooi, ongekend goed.