The Black Eyed Peas - Elephunk (2003)

ik vind where is the love, een beetje een anthem voor de hiphop fans in disneyland...erg zoet, weing creatiefs, hele eenvoudige raps met heard-it-all-before neigingen.

Maar ik moet toegeven dat her wel blijft hangen.
Voor de rest is het gewoon een shit album met pop muziek gericht op een specifieke doelgroep en duidelijk bedoeld om hn slag te slaan. Niks mis mee op zich we moeten allemaal leven van centjes.

Het begin van het einde. Wat ooit begon als een leuk hiphop-groepje groeide uit tot een irritante popgroepje. Er staan nog een paar aardige nummers op, maar niet de moeite om te kopen als je 'm nog niet hebt, tenzij je wel van de poppie sound houdt, natuurlijk!

Blijft toch wel lekker dit, beter dan die troep die ze tegenwoordig maken.

Tja, jeugdsentiment. Zoals Mb. hierboven al vermeldt is het gewoon een leuke 'pop-hop' plaat (goeie benaming!).

Destijds veel geluisterd, andere tijd andere omgeving en dat was goed toen. Nu kun je erover zeuren en zeggen dat het niet goed is (zoals politici ook zo goed kunnen zeggen "met de kennis van nu") en qua boodschap vind ik 'where is the love' wel meer dan OK. Net niet te lief, en met leuke videoclip herinner ik me. Vraagteken toch?

Drie 1/2 ster krijgt ie wel van mij.

Paar leuke tracks, rest vind ik niet veel.

Ik vind het album zelfs ook maar magertjes. Niet slecht, maar het is duidelijk te horen dat de hits die ze van dit album hadden tot de beste nummers van het album behoorden. 'Where is the love' vind ik overigens erg mooi. Het is een soort protestnummer.

Zeer hitparadegevoelig, maar zeker niet slecht. Pop-hop of Hit-hop geef het een naam. Het funky randje maakt het prettig aanstekelijk.

Hiervan word ik net zo vrolijk als toen ik voor het eerst 3 years... van Arrested Development hoorde. Op een enkele uitzondering na heeft hip-hop mij nooit geboeid, maar leuke pop met inventieve arrangementen des te meer, dus in plaats van een hip-hop-groep die schijnbaar z'n idealen voor het grote geld te grabbel heeft gegooid hoor ik hier gewoon feestelijke, gevarieerde en mooi rijk geproduceerde pop-hop / hit-hop – allebei grappige omschrijvingen. Vanaf Latin girls wordt er wat geknipoogd naar andere genres, maar tussendoor wordt het ook allemaal wat gewoner, en met het niveau daalt ook mijn interesse. Op basis van de eerste helft toch een voldoende.

Blijft mijn favoriete album van BEP, maar daarna brachten zo ook wel heel slechte albums uit. 3,5*

Hands Up (3:35) --- 3,5
Labor Day (It's a Holiday) (3:58) --- 2,5
Let's Get Retarded (3:35) --- 4,0
Hey Mama (3:34) --- 3,5
Shut Up (4:56) --- 4,5
Smells Like Funk (5:04) --- 3,5
Latin Girls (6:17) --- 3,0
Sexy (4:43) --- 3,0
Fly Away (3:35) --- 3,5
The Boogie That Be (5:12) --- 3,0
The APL Song (2:54) --- 3,5
Anxiety (3:38) --- 2,5
Where Is the Love? --- 5,0
Third Eye (4:46) --- 2,5