Iron Maiden - Piece of Mind (1983)

Ik vind deze ook net wat minder dan de andere "klassieke" albums. Ik heb het gevoel dat ze, omdat Run To The Hills een hitje was, dat proberen na te doen op een aantal nummers. Met van die cheesy meezing refreintjes. En gedubbelde zang van Bruce om het extra "catchy" te maken. Met tenenkrommende resultaten hier en daar.

Dit is daardoor toch wel een stijlverandering met de voorgaande 3 albums die een stuk rauwer waren.

Ik moet op een nummer als bijv. Sun and Steel ook wat aan Bruces vorige band Samson denken. En dat is geen compliment, want qua songmateriaal was die band het toch vaak net niet.

Meh, Samson mocht willen zulke catchy metalsongs te hebben gefabriceerd. Samson was toch meer van de oppervlakkige hardrock/metal zoals Riding With The Angels en Hard Times. De mysterieuze uitspattingen Communion en Vice Versa waren de uitzonderingen.

Sun And Steel is zo'n nummertje dat pas later op me is gaan groeien. Die scherpe solo die invalt, bleef het haakje om te blijven luisteren. Verder blinkt het album uit in afwisseling. The Trooper is weer heel anders dan Where Eagles Dare dat op zijn beurt weer anders is dan het nooit vervelend wordende To Tame A Land.

Het klopt denk ik wel dat er pogingen zijn gedaan om de hitlijsten te bereiken. Flight Of Icarus moest dat doen. Maar openen met Where Eagles Dare illustreert weer net zo hard de eigenwijzigheid van Steve Harris.

Ik heb zelf wat moeite met Die With Your Boots On. Maar dat is een haat/liefde verhouding ondertussen.

Ik vind het een vrij diverse elpee, meer episch getinte nummers en de meer simpele rockers en een subliem eigenwijs brijantje middels "Revelations". Qua refreinen is Maiden altijd wel catchy geweest zonder dat het te kazig werd, dat gebeurde pas vanaf Seventh Son voor mijn gevoel, die voor mij dan weer de mindere is van de klassieke platen met Bruce.
Ik vind met name het geluid hier ook werkelijk zalig, met name komen de solo's en de zang van Bruce daardoor nog net even wat beter door.

Dat is voor mij ook de minste, ze hebben nog zo'n type nummer op 7th Son middels "Only The Good Die Young".

Toch hadden ze ook van die kazige refreintjes als in Sun And Steel. Luister maar eens naar nummers als Hard Times, Hammerhead of Manwatcher.

Dat Samson kwalitatief niet zoveel voorstelde, een enkele song daargelaten, ben ik zeker met je eens.

Je spelt Can I Play With Madness verkeerd.

Die with your boots on is ijzersterk gezongen, zo hoog, impressive, heel stoer nummer. Still life heeft een ijzersterke nachtmerrie vibe en samen met Nightmare van Saxon's Power and the Glory hoort het bij de hoogtepunten van 1983 (voor mij althans). Tja, oude associaties zijn hardwired en niet meer uit te bannen haha.

Lol, dat heeft idd zo'n type meezing-kaasrefrein, ik bedoel het op een andere manier. Maakt ook niet uit verder.

Flight of Icarus blijft mijn favoriete single van de band. Ik was ook erg blij dat deze weer terug op de setlist verscheen. Met de prima gitaarbreak en gitaar uitloop sterk gedaan. Mooi verhalende lyrics en een meezingrefrein zonder de titel van de song te noemen, ja dan ben ik wel om. Veel mooier dan het voorlezen van de Wikipagina bij Alexander the great ( bc nogiets) bijvoorbeeld.

Knap. Wikipedia was er nog niet toen Alexander TheGreat geschreven werd

Nee want dan had Steve vast wel geweten dat dinosaurussen en holbewoners niet samen leefden.
(Quest For Fire)