Iron Maiden - Piece of Mind (1983)

Een van mijn favoriten Iron Maiden albums bijna alleen maar goede nummers. 4,5*

Ook een goede plaat al vind ik deze net iets minder maar met toch 2 van mijn maiden favorieten...where eagles dare en the trooper

De zoveelste kraker van Maiden!

Where eagles dare en Revelations zijn mijn favos!!!

To Tame a Land is ook geniaal ... Dune...Fremens...Arrakis...

heerlijk plaatje! alleen het twijfelachtige die with your boots on vind ik een smet op deze plaat...

voor de rest zijn revelations en the trooper mijn favo's

Jammer dat er 2 "fillers" op staan. Quest for fire en Sun and Steel. Anders was het een van mijn favoriete maiden platen geweest!

Niet echt mn favoriete Maiden plaat, maar toch zit deze vaak genoeg in mn cd speler. Where eagles dare is een geweldige knaller om mee te beginnen. Heerlijke solo ook op een gegeven moment. Weet iemand of dit nummer toevallig is gebaseerd op de gelijknamige film uit 1968? Revelations is een van de beste nummers van de plaat maar duurt naar mijn mening net iets te lang. Het refrein van Flight of icarus kan iedere maiden fan uit volle borst mee zingen. Geweldig nummer overigens.

Met Die with your boots on heb ik een beetje een haat/liefde verhouding. Aan de ene kant vind ik het een beetje een debiel nummer, aan de andere kant vind ik het een lekker rocknummer die ik altijd meezing. The trooper is de bekenste en tevens het beste nummer van de plaat. Die solo in het midden is echt zooo goed. Still life vind ik nog steeds een van betere nummers van Maiden en was een van de eerste nummers die ik hoorde van Maiden, dus die heeft een speciaal plekje in mn hart.

Helaas wordt het vanaf hier allemaal wat minder. Quest for fire en Sun and steel zijn gewoon 2 simpele vullers. Vooral de eerste vind ik echt slecht en hoort wat mij betreft bij de slechtste 3 nummers van Maiden. To tame a land schijnt hier goed in de smaak te vallen; ik vind hem redelijk. Wel erg goede zang van Bruce.

Concluderend: wel een goede plaat maar met net te weinig echt memorabele songs: 4*

Ja , daar is het inderdaad op gebaseerd; op A Real Dead One, zegt Bruce voordat dit nummer begint:
Whatever the problem is, Clint Eastwood is gonna fix it.

Verder heb ik Sun & Steel inderdaad altijd de minste van ed plaat gevonden, maar Quest For Fire vind ik nog steeds een goed nummer. Niet mijn favoriet, maar ik zou het ook niet willen betitelen als 'filler'.

Daarnaast behoren Revelations en The Trooper wel tot mijn favorieten, evenals Still Life en To Tame A Land die ik ontzettend ondergewaardeerd vind of in ieder geval te onbekend voor zulke prachtige nummers.
Het probleem van Piece of Mind is altijd geweest dat het tussen de (algemeen aangenomen) twee topplaten van Maiden inzit; The Number of the Beast en Powerslave. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik Piece of Mind altijd veel leuker heb gevonden dan Powerslave. Als je de nummers vergelijkt: Powerslave begint knallend met Aces High en Two Minutes to Midnight, maar vind ik toch wat inzakken tot Powerslave en The Rime of the Ancient Mariner (die op Piece of Mind door geen enkel nummer overtroffen). Piece of Mind blijft juist doordenderen op hetzelfde niveau, met uitzondering van Sun & Steel (misschien is het begin ietsjes beter dan het tweede deel, maar dat verschil vind ik te verwaarlozen).
En Bruce zang is hier op zijn best, alleen op zijn soloplaat Accident of Birth vind ik hem beter zingen.

4,5* van mij

ik geef het album maar een 3.

Met alle goede wil maar er zijn geen nummers die echt goed zijn of mij naar een rollingcoastereffect brengen.
Ik leg veel liever 'Iron maiden' of 'Number of the beast' op.

To tame a land... ja, die hoort zonder meer bij de drie beste Maidennummers.

Niet Maiden's beste album, dat staat vast. Na 'The Number of The Beast' valt dit toch een beetje tegen, de nummers zijn wat tam, het vuur vlamt niet zoals het deed op The Number, en later doet op Powerslave. De enige nummers die er echt uitspringen zijn The Trooper (die riff ) en Flight of Icarus, maar dat zijn dat ook de bekendere Maiden nummers.

Nee, hier word ik niet erg vrolijk van, iets wat ik over het algemeen wel word van Iron Maiden.

Petje af voor het artwork trouwens, zoals elke Maiden release is dit ook weer geweldig!

Niet mee eens, het staat in mijn geheugen gegrift dat deze plaat wel degelijk een interessante uitdieping is van de koers die ze bij number of the beast waren ingeslagen. Hij is niet beter misschien, maar ook niet zoveel slechter. Het is gewoon een meer rustieke metalplaat in de positieve zin des woords

Een interessante uitdieping van de koers van The Number of the Beast?

Hier kan ik het niet mee eens zijn, op The Number staan fantastische nummers, die een rauw randje bevatten, dit klinkt allemaal wat meer gelikt, rustiek zoals jij zegt. Al met al lekker om af en toe te luisteren, maar als ik zin heb om oude Maiden nummers te luisteren, zet ik Powerslave of Life After Death op. Ik zeg ook niet dat dit een slechte album is, alleen geen waardige opvolger van The Number, in mijn ogen. Powerslave is veel beter, qua songs, rauwheid en die éne charme die Iron Maiden toch heeft. Misschien moet ik er nog een paar luisterbeurten overheen laten gaan, maar ik denk dat die 3.5* blijft staan. Vooral voor The Trooper en The Flight of Icarus.

Ik houd wel van die Maiden-nummers met een mooie rustige opbouw zoals hierop. Number of The Beast is directer en bevat nummers die zich gelijk in je hoofd vastzetten.. deze moet je inderdaad wat meer luisterbeurten gunnen, maar muzikaal zit ie zeker niet slechter in elkaar! Powerslave ken ik niet, zal ik eens proberen.

Vooral doen! Mijn Maiden favoriet Aces High staat erop, samen met meer fantastische songs.

Maiden heeft inderdaad mooie nummers met een rustige opbouw zoals Fear Of The Dark, maar liefst niet teveel op 1 album, het blijft Maiden, en Maiden moet rocken!

Maar voor elke muziek, hard of rustig, is er een tijd (en die van Piece Of Mind komt nog wel).

In dat eerste heb je gene gelijk, ik (en er zullen nog wel mensen zijn die dit vinden) vindt de nummers op the number of the beast nogal afgezaagt, heb altijd zin om het gehele album massaal te skippen.
In dat 2de heb je wel gelijk, deze plaat is een minpuntje in het werk van Iron Maiden, gelukkig dat er later nog wel wat beter kwam.

Hij heeft hem ook nog eens op 4,5 staan nota bene...

The Number is een veel beter album dan Piece of Mind; introductie met Bruce, sterke songs, en het rockt!

Dit album is veel tammer, ik weet het, tammer is niet meteen slechter, maar in vergelijking met wat ze met The Number gepresteert hebben, is het toch een stuk minder.

ik vind Piece of mind (op enkele nummers na) ook beduidend minder.

na Number of the Beast vind ik pas Somewehere in Time weer voor de volle 100% geweldig, van a tot z.

srry, ff aangepast,

Het is namelijk zo dat ik sinds ongeveer december echt geen zin meer heb om the number of the beast te beluisteren, en als ik dat wel doe kan het mij (in tegenstelling tot de andere album van maiden die steeds leuk blijven) totaal niet meer boeien op een of andere manier.
Naast 'gangland', 'hallowed be thy name' en 'éé acacia avenue' is er geen enkel nummer meer op dat album waar ik spontaan recht spring en zit mee te zingen (" is it really the end of some creazy dream"). Dat in tegenstelling met het album 'Iron Maiden' en 'killers' waar ik elke nummer al grijs gedraait heb en nog steeds vollop van geniet.
(vergelijk bijvoorbeeld eens 'runnig free' met 'run to the hills' en 'phantom of the opera' met 'the number of the beast' )




Piece of mind vindt ik anderzijds dan weer zo'n combinatie waar ik niet weet wat er met te doen (net met zoveel albums van maiden), ik weet nagenoegt zelf niet of ik goed vindt of slecht, ik kan er geen oordeel over vellen.

(to be continued (somewhere in time ))

Hierop staan gewoon wat nummers - vooral op het tweede deel - die je wat meer luisterbeurten moet gunnen om echt te kunnen waarderen. Where Eagles Dare, The Trooper, Die With Your Boots On en Flight of Icarus zijn straightforward rockers, die je meteen aanspreken maar nummers als Revelations en Still Life (twee weergaloze nummers) een langer 'incubatietijd' hebben. Net zoals je albums als The X-Factor, A Matter of Life and Death, en - in mindere mate - Brave New World na de eerste luisterbeurt niet meteen geweldig zult vinden, maar na een paar keer luisteren kan die mening 180 graden draaien.
Daarbij blijft het natuurlijk een kwestie van smaak, maar het hoeft niet zo te zijn dat iets wat je nu niks vindt, altijd niks zult blijven vinden.
Wat The Number of the Beast betreft: dat is nu eenmaal een klassieker. Het kan na veel te veel luisteren één groot cliché worden - niet dat ik dat heb, maar ik kan het begrijpen - maar het blijft een klassieker, net als een Master of Puppets (ik heb wil zin een in een pittige discussie ).

Ik vindt deze eigelijk wel wat mooier als The Number. ik vind The Number of the Beast een erg goed album maar ik luister wel wat vaker naar Piece of Mind. Ik vind deze wat gevarieerder rustige en hardere stukken maar vooral de zang van Bruce Dickinson vind ik op dit album een stuk mooier, het enige nummer op The Number dat dat zangniveau haalt is volgen mij Hellowed Be Thy Name.
Ik vind dit album qua zang sowieso een van de beste die ze ooit gemaakt hebben. En trouwens niet alleen de zang, ik vind bijna elk nummer op dit album geweldig, ook Quest for Fire en Sun and Steel kan ik best wel waarderen.
Where Eagles Dare, Revalation, The Trooper en Still Life vind ik allemaal een van de beste Maiden nummers ooit. Welke ik daarvan het beste vind weet ik niet, Allemaal Top!!

Je haalt de woorden uit mijn mond, zo denk ik ook over dit album. Where Eagles Dare en The Trooper zijn voor mij de enige uitschieters hierop. De rest is helaas stukken minder. Echt een zware tegenvaller na The Number Of The Beast. Ik kan nog net 3* geven, maar hoger ga ik niet.

Ik heb het album eindelijk maar eens gekocht en ik verbaas me over de negatieve reacties. Het is een ijzersterke plaat en wat is het slotnummer prachtig!

Dan ben je blijkbaar niet echt vertrouwt met Iron Maiden; ze hebben namelijk een hoop albums gemaakt die veel beter zijn. ( de 3 eerste, somewhere in time, seventh son of a seventh son, a matter of live and death)

Dit is één van hun beste
Een beetje epischer en volwassener dan The Number of the Beast, die toch twee van Maidens slechtste nummers uit de jaren '80 bevat: Invaders en Gangland. Voor de rest is NotB natuurlijk ook een klasse-plaat, maar Piece of Mind staat toch meer voor de ontwikkeling van Maiden, die niet een makkelijk luisterende plaat (toch de tweede kant niet) wilden maken om makkelijk te cashen na het megasucces van the Number of the Beast. En toch blijft dit een typische Maiden-plaat, dankzij wat 'standaard'-rockende nummers als Where Eagles Dare en The Trooper. Maar de echte hoogtepunten zijn en blijven altijd de meer epische stukken. Hier zijn dat Revelations en de volledige B-kant.

dude.. Invaders is 1 van de coolste Maiden nummers van 1 van de coolste platen.

Inderdaad, en als ik dan toch 2 slechte nummers moet noemen uit de jaren 80 zou ik zeggen Sun and Steel en Quest for fire. Jawel, allebei op dit album

Ik word een beetje onpasselijk bij het refrein van Invaders, het is een beetje een te cliché heavymetal-nummer met over the top zang, en dat van Bruce Dickinson die toch een groot bereik heeft. Nee, dan heb ik liever een nummer als The Trooper of Where Eagles Dare, of een epischer stuk.

Zojuist weer geluisterd... bottomline is elke keer hetzelfde, namelijk het ongemakkelijke gevoel dat je houdt bij een onevenwichtig album. Als een plaat gewoon goed is, is dat mooi en als-ie gewoon slecht is, is dat in elk geval helder. Hierop staat een aantal weinig overtuigende nummers: Quest for fire en Sun and steel werden net nog genoemd, wat mij betreft mag Die with your boots on ook in dat lijstje. Dit soort nummers zorgen ervoor dat albums als Number of the beast en Powerslave hier over de gehele linie echt hoger scoren.

Maar ja... het album bevat ook drie min of meer epische stukken die alle drie ruimschoots bij de Maidentop behoren. Revelations zou ik graag aan willen vinken, maar dat gaat niet aangezien de vinkjes al (terecht) bij Where eagles dare en (vooral) To tame a land staan. Die laatste belichaamt hier toch wel eenzame hoogte wat Maiden betreft (sowieso een band die bij mij bij afnemende metalbelangstelling een aantal werkjes behoorlijk recht overeind houdt). Ik verhoog van 3* naar 3½*.

Vandaag vertelde een 'herfstig' meisje me dat ze niet echt onder de indruk is van het album.
Toch vind ik het album met 'Revelations', 'Fligt Of Icarus', 'Still Life' en vooral 'To Tame A Land' heel sterk. Dus dat meisje moet nog eens goed luisteren.