Iron Maiden - Killers (1981)

Na herbeluistering een heel punt erbij. Dit is toch een van de betere maidenplaten. Alles is ontzettend strak gespeeld en veel dingen klinken beter dan bij het debuut. Met het prachtige Ides of march wordt de toon gezet voor een plaat met topnummers als Killers en Purgatory, jammer dat ze die nooit spelen.
En inderdaad, hoewel Bruce toch wel een beetje dé zanger blijft, is Di'Anno erg goed (beter?) op deze plaat.

Da's een kwestie van smaak. Ze zingen beide erg goed.

Deze vind ik toch echt duidelijk minder dan Iron Maiden. Er staan weliswaar enkele goede nummers op (MitRM/Killers) maar voor de rest vind ik het toch een erg lange zit. Ik ben sowieso niet echt de grootste Di'Anno-fan en houdt meer van het iets latere werk met Dickinson, dus het kan zijn dat het grotendeels daaraan ligt.

Ik vind deze beter dan het debuut omdat het gitaarwerk hierop beter is. Adrian Smith is op dit album erbij, op het debuut niet. Alleen spijtig van de vocals van Di'Anno. Met Dickinson zou dit album nog beter geweest zijn.

Nietes. Di'Anno heeft voor dit album de perfecte rauwe donderstem.

Begrijp me niet verkeerd. Di'Anno is goed zeker op dit album. Maar Dickinson is mijn persoonlijke favoriete zanger.
Ghenghis Khan is echt een mooi instrumentaal nummer.
Murders in the rue morgue en wrathchild zijn ook topnummers.

Deze plaat ooit gekocht toen tie net uit was. Lekker melodieuze, up tempo, strakke nummers en onzinnige teksten (is er iemand die dit serieus neemt?). Na één plaat had ik het echter wel gehoord...

Dat betwijfel ik ten zeerste omdat na deze plaat de zanger veranderde en Maiden toch wel een andere stijl ging ontwikkelen

Na één plaat had ie het echter wel gehoord.

Eén plaat dus.

Eén plaat dus.

Tja, misschien een mager excuus. Laat ik het zo zeggen. Na één plaat heb ik niet meer de moeite genomen meer van Iron Maiden te beluisteren. Ik kan dus niet weten of die andere zanger werkelijk beter is (de meningenn hierover zijn behoorlijk verdeeld zoals ik hier lees) en of de stijl tov deze plaat voor mij interessanter is geworden. Killers is voor mij grotendeels jeugdsentiment. Misschien dat ik ooit nog de moeite neem...

Ik vind die andere zanger vooral anders, maar niet meteen beter.

Wat is er volgens jou zo onzinnig aan de teksten?


Ik neem er een voorbeeld bij, Prodigal Son.


Listen to me lamia, listen to what I've got to say.
I've got these feelings, and they won't go away.
I've got these fears inside that'll bring me to my knees.
Oh help me lamia or I'm sure I'll die, oh please.

I feel unsettled, now I know that I've done wrong.
I've messed around with mystic things
And magic for too long.
I feel I'm being paid with this nightmare inside me,
The devil's got a hold on my soul
And he just won't let me be.

I'm on my knees, oh help me please.
I'm on my knees, help me please.

Oh lamia please try to help me.
The devil's got a hold of my soul and he won't let me be.
Lamia I've got this curse, I'm turning to bad.
The devil's got a hold of my soul, and it's driving me mad.

onzinnig misschien niet, puberaal en weinig diepgaand wel

Is wat beschreven wordt in de tekst(en) dan iets dat typisch eigen is aan pubers? Of is de benadering puberaal?

Waarom?

Wat mij betreft heeft alles wat met occultisme of religie te maken heeft flauwekul. Vandaar onzinnig. Helaas is occultisme en religie niet alleen voorbehouden aan pubers. Wat ik me afvraag is in hoeverre de heren van Iron Maiden (en de liefhebbers van deze muziek) ook menen/geloven wat ze zingen, of is het louter een gimmick.

In de tekst die ik hier als voorbeeld heb aangehaald lees ik in de eerste plaats het relaas van een geestelijk lijden. Of Di'Anno dat nu als personage vertolkt of zelf in de war is geraakt met mystiek en magie interesseert mij eigenlijk niet.

Zo is er ook Murders in the Rue Morgue. Een tekst gebaseerd op het gelijknamige kortverhaal van Edgar Allen Poe, rond een mysterieuze moord.

Heel erg diepzinnig? Nee. Autobiografisch? Ook niet.

Maar daarom onzinnig (en puberaal)? Ik weet nog steeds niet waarom.

Het gaat hier dan ook nog eens over popmuziek. Alsof iemand die gemeend zingt over het zelf meegemaakte liefdesverdrietje opeens zo zinnig is.

Killers omwille van onzinnige teksten afschrijven, dat vind ik dan ook nogal onzinnig.

niemand schrijft killers af omwille van de teksten

puberaal = voor mij hetzelfde als kinderachtig, maar rond die periode zong elke metal/hardrockband over een hele hoop kul

Het is eigenlijk precies waarom ik zo van deze plaat en vooral Di'Anno hou en niet van de Maiden die erna komen met Bruce. Bruce is namelijk een opera-slet.

Tweede plaat van Iron Maiden, en het is toch allemaal iets minder dan het debuut, naar mijn smaak. 'Wratchild' is een erg goeie, en de instrumentals geven aan dat Iron Maiden beschikt over gitaarvirtuozen, maar het klinkt een beetje hetzelfde als het eerste album. 'Urders In The Rue Morgue' is ook wel een erg aardig nummer.

3.5 sterren

Alweer een plaat van The Killers? getiteld "Iron Maiden" ??

=Niet Grappig

Niet dan, ik vond het zo ontzettend flauw dat het nèt wel plezant (Vlaams voor grappig) werd...

Deze plaat heb ik nu ook eindelijk beluisterd. Voor het eerst in mijn leven dat ik een plaat hoor met Di Anno als zanger. En ik ben gelijk overdonderd. Perfecte sound en zangstem. Lekker ruig en ruw. Heel anders dan de Meiden met Dickingson in de gelederen. Goede mix tussen een snel en ruwe sound samen met de stem van Di Anno erbij een erg goed plaatje. Deze ga ik nog vaak draaien denk ik, want na1 luisterbeurt vind ik hem super klinken. Waarom heb ik deze nou niet eens eerder beluisterd. Het begon bij mij met The Number Of The Beast toen ik op de middelbare school zat nog, en kende tot nu toe alleen nog maar Maiden met Dickingson als zanger. Nou ja beter laat dan nooit.

Het debuut is nog ietsje beter.

Daar kunnen de meningen over verschillen. Ik vind persoonlijk hun tweede album (Killers) stukken beter, omdat hij veel ruiger en vooral rauwer is. Het eerste album is ook zeer sterk en goed hoor, daar niet van.

Ik heb gisteren voor het eerst hun debuutplaat beluistert en ik vand Killers echt stukken beter kwa riffs, geluid, tempo en vocals. Ook is deze plaat meer een geheel.

Redelijke Goeie Maiden Plaat...

Vond dit een jaar of 3 terug maar niks, toen ik hem eens enkele maal na elkaar heb laten draaien en het boekje erbij heb genomen --> KIPPENVEL!!!

* Guitars, Drumming, Bass klopt als een bus
* Dat punky van Dianno komt echt van pas bij albums als deze
* Weinig tot geen 'slechte' nummers
* Zowat een betoverende sfeer net als bij SOT en 7th Son

Spijtig van de herhaling ( in oa Another Life En Purgatory --> Toch de beste nummers, maar met wat meer variatie ging het nog beter zijn)

De minste nummers zijn Wratchild (echt overrated) en de laatste twee (die ik vreemd genoeg maar niet uit elkaar kan halen )

Goed album die dat tikkeltje meer heeft dan de voorganger door het min of meer concept van Killers en ietsie meer volwassen gespeeld.

Ps: Aan PriestMaiden....
Ookal is Bruce qua vocal performances natuurlijk meer begaaft, toch ging deze plaat LELIJK zijn met bruce.. Net als TNOTB ging floppen met Dianno of Blaze....Ook The X Factor (prachtig album) ging z'n duistere,epische 'look' verliezen met Bruce en Dianno...
Iedere zanger heeft z'n eigen kwaliteiten en past het beste bij een periode..
Dianno--> PUNKY
BRUCE --> CLASSIC HEAVY
BLAZE --> DARK

Dianno is niet slecht, maar Dickinson is voor mij de favoriet.
Geef mij maar de classic heavy
De laatste tijd kan ik Dianno beter waarderen
Dit is het eerste album met Adrian Smith op gitaar en ik vind dat een hele verbetering tegenover de gitaarpartijen op het debuut (ik ga dus volledig akkoord met Lexicon Devil, hoewel de songs van het debuut live beter klinken).

Adrian Smith is technisch inderdaad een goeie speler.
Hoewel ik even graag naar de solo's Murray luister --> Melodieus!!
Ga akkoord met je : Killers is een beter studio-album dan IM
Maar de songs van het debut komen live beter tot hun recht!!

Volgens mij het beste maiden album. Alhoewel ik Bruce een betere zanger vind, denk ik toch dat de stem van Paul Di Anno beter past bij de sfeer van dit album.