Jeff Buckley - Grace (1994)

So Real is onprettig ja, voor mij net iets over de rand. De hier al eerder omschreven grasmaaier, vind ik niet erg fijn klinken.

Saai? Meer gevoel kan hij niet in een nummer brengen. De tekst is ook super, net als de sfeer.

Ben ik met je eens. Lilac Wine vind ik enorm prachtig, omdat het je echt onder die lilac-boom brengt qua sfeer vind ik.
Het enige nummer wat ik van dit album skip is Eternal Life. Vind het niet passen tussen al die andere (meestal) melancholische sferen.
En So Real vind ik een erg goed nummer totdat ie het gras gaat maaien net zoals Louis2703 zei.

Wat live-optredens van de man, zeer de moeite waard, doorgaans beter dan de album versies:

Hallelujah

Grace

Lover, You Should've Come Over

Mojo Pin

Dream Brother

Zo zie je hoe smaken kunnen verschillen, So Real is juist één van mijn favorieten. Ik mag het wel dat ie af en toe wat ongestructureerde herrie durfde te maken. Grace ontspoort naar het eind toe ook behoorlijk.

Er staat m.i. maar één zwak nummer op en dat is Corpus Christi Carol.

ik heb mij laten vertellen dat het hier niet om een grasmaaier gaat maar om een motorboot, iets wat zijn verdrinkingsdood wellicht iets makkelijker valt te verklaren

Zou je denken?

4 kutnummers en toch in je top10?

Idd, dat is bijna de helft. Vind je ze écht slecht Louis?

Naah, slecht kun je het nou ook weer niet noemen, hoewel... Corpus Christi Carol is echt niet om aan te horen..

één van mijn twee favoriete tracks

Ja???

(lekker onnodig berichtje dit

edit; van mij bedoel ik )

ja echt waar!

Road Version? Die versie is vreselijk. Het origineel is echter briljant. Heeft samen met Electioneering van Radiohead ook min of meer het geluid van Muse bepaald.

Ja? Ik vind de Road Version juist lekker klinken, met koptelefoon dan, gewoon uit de boxen weer niet.

Ik vind de Road Version eerlijk gezegd best eng. Een grote bak rotzooi, maar geen charmante bak rotzooi. Het klinkt zelfs een beetje beangstigend.

Ik heb deze plaat na het lezen van vele recenties aangeschaft, maar voorlopig kan hij me nog niet echt bekoren.

komt nog wel, gewoon blijven luisteren en later misschien een tijdje wegleggen

Oh, dan ben ik nu in de periode van het wegleggen (en dat houden we voorlopig zo )

Ernstig overschat plaatje met maar een echt onvergetelijk liedje: Hallelujah van Cohen. Held van alle pubers die af en toe nadenken over zelfmoord. Prima verder, maar zijn liedjes en stem zijn gwoon matig. Hij is mythisch geworden door zijn dood en ik denk dat de meeste lovende stemmers deze cd weinig tot nooit draaien. 2.5 *.

Held van alle pubers die af en toe nadenken over zelfmoord ? Waar haalt u dit nu weer vandaan ? Het is ten eerste al een klein mirakel als een puber Jeff Buckley echt kent en diegenen die hem wél kennen zitten meestal niet met zelfmoordgedachten te spelen. Dit is echt te belachelijk voor woorden.

Bovendien ken ik mensen die deze cd al jaren regelmatig draaien en gelijk hebben ze. Ook al is het niet mijn ding, ik hoor ook wel dat dit goeie muziek is. Overschat ? Wie bent u om daarover te oordelen ? Het is een woord die me echt de strot uithangt.

Maar goed, even goeie vriendjes.

3.5*

Ik heb dit al eerder gezegd: Overschatting is gewoon hartstikke subjectief en als iedereen dat doorhad, zou er niet zo moeilijk over gedaan worden overal. Grace is hartstikke overschat op MuMe. Voilà, ik kan het ook.

Dan is dit wellicht een betere formulering:
"Ik vind Grace hartstikke overschat op MuMe".

Het is trouwens wel funny dat deze uitspraak altijd terug te vinden is bij platen die hoog genoteerd staan.

Platen die heel erg laag genoteerd staan hebben doorgaans niet echt last van overschatting.

Ik ga 'm binnenkort maar eens wegleggen, ik hoor onmiskenbaar kwaliteiten, zeker zijn stemgebruik is zeer typisch, maar ik ben nog niet geheel overtuigd.

Ook ik kan me niet geheel van de indruk onttrekken dat zijn dood een mythe heeft gecreeerd. Wat ik ook vreemd vindt is dat Hallelujah vaak als topnummer wordt genoemd: dat blijft uiteindelijk gewoon een cover hoe goed ook gedaan . Dus niet eens een nummer speciaal geschreven voor Jeff (zoals bij Rick Astley) maar als in: Whitney Houston doet I will always love you.

Maar goed ik vindt het wel een zeer bijzondere plaat.

Liedjes en stem zijn gewoon matig... Ja hoor... En wat een vooroordelen spreid je ten toon...

Ik leerde zijn muziek pas echt ná zijn dood kennen, maar ontdekte pas later dat ie al niet meer in leven was.

Van die 'als-dan' verhalen hebben gewoon geen zin, je zult nooit weten hoe het nu met de Buckley's of Drakes van deze wereld zou zijn als ze nog geleefd hadden.
Trouwens, echt niet alle vroegtijdig overleden artiesten worden postuum als helden vereerd hoor.

IK heb van de week in de auto 'Grace' nog keihard gedraaid, heerlijk.

Maar het feit dat hij maar 1 album heeft gemaakt, weegt natuurlijk wel mee.
Nick Drake liefhebbers hebben 3 albums om in hun top 10 te zetten, en vaak houd je het bij 1 per artiest.

Vandaar dat deze in de toplijst wat hoger staat, denk ik .

Prachtig album, staat heel hoog in mijn top 10. Een stem die door merg en been gaat, prachtige teksten (ik snap niet dat iemand eerder 'lilac wine' een saai nummer noemde?) En natuurlijk het nummer Grace zelf...kippenvel..Een tijdje geleden ook 'Grace, the legacy' gekocht, supermooi dubbel album plus een DVD met interviews en videoclips..een aanrader voor de echte fan.

Ja, dat was ik. En dat snapten wel meer mensen hier niet, maar naar MIJN MENING is het wel zo.