Roxy Music - Country Life (1974)

de nummers die ik het minst leuk vind (Out of the Blue, Triptych, Bitter-Sweet ), worden hier op MuMe het meest gewaardeerd; maf

mooi werk van Arrie

De rechter lijkt op een knul (het gezicht, dus )

Het is weer een prachtig album van Roxy music. Alle albums zijn tot nog toe (dit is het vierde) onberispelijke art-rock gebleken, zéér vernieuwend en buitengewoon opwindend.

De dames op de hoes (zeer gedurfd in die tijd) onderstrepen het sensationele karakter wellicht maar ook zonder vrouwelijk schoon betreft het hier een 5***** album.

De nummers, swingend, rockend, meeslepende herenleed van weemoed en verlangen en gebruik makend van de prachtige saxofoon van Andy MacKay, brachten een ongehoorde aanvulling in de rockmuziek.

Het héle experimentele karakter van de eerste twee albums is met het vertrek van Brian Eno weliswaar verdwenen, het blijft mooi en kenmerkend Roxy music. Een lichtend voorbeeld voor latere generaties als bijvoorbeeld Japan.

Wij zijn derhalve buitengewoon schatplichtig aan de grote Bryan Ferry , hoewel hij solo nooit heeft kunnen benaderen wat hij de eerste 5 jaar met Roxy music heeft gebracht.

Met uitschieters op dit album als The thrill of it all, Out of the blue en Bittersweet.

Niet onvermeld laten hier, dat Bryan Ferry binnenkort, zelfs binnen een aantal dagen, met een nieuw album zal komen. Olympia, met zelf geschreven nummers die eigenlijk voor een Roxy music reünie waren bedoeld......

Blijkbaar had ik bij deze plaat nog geen cijfer geplaatst, nou bijdeze een wel verdiende 4*

prima album van de mannen, een beetje een combi tussen het artyfarty werk van 1ste werk en het wat meer makkelijk in het gehoor liggende latere werk zoals het vrolijke If It Takes All Night. Zoals altijd een prima productie met de verfijnde muzikale accenten.

hoogtepunten zijn voor mij: The Thrill of It All, Out of the Blue en A Really Good Time

Dit vind ik een meer rock georienteerd album van Roxy dan de voorgaande drie en het eerste album die wat mij betreft zou kunnen doorgroeien naar 4 sterren of eventueel meer.
Absoluut prijsnummer vind ik Out Of The Blue op deze plaat,ook de opener The Thrill Of It all is het vemelden waard.
Overigens weer wat geleerd: afsluiter Prairie Rose kende ik alleen van de jaren 80 band Then Jerico van hun debuut album First The Sound Of Music.
Dit was eveneens de afsluiter op hun plaat maar ik heb nooit geweten dat het origineel van Ferry & co was.

Nou, ik ga niet beginnen over de hoes, maar beperk me tot de muziek. En daar is - opnieuw - niets mis mee. Ik vond het debuutalbum nog wat onevenwichtig, maar daarna zet Roxy Music een strakke serie neer. Dit album kent weinig uitschieters, alhoewel ik de opener en de afsluiter wel tot mijn favorieten van dit album reken.
Robuuste rockplaat, waar helemaal, maar dan ook helemaal niets mis mee is.

In 2001 op 11 September notabene, ging ik naar een concert van het pas weer herenigde Roxy Music.
Een greatest hits was het enige wat ik in bezit had.
Een wervelend concert met welliswaar een handje vol sessiekrachten in de bezetting, maar de vlam was zeker nog niet gedooft.
Een opvallende keuze voor het werk uit de begintijd trouwens, tot groot genoegen van het publiek.

Kortom, ik was aangenaam verrast en sindsdien een groot liefhebber geworden van deze band.
Country Life is het vierde album van de artrock band, en behoort sinds gisteren tot de verzameling.
Ik kon de plaat welliswaar, gecopieerd van iemand, maar kwijtgeraakt.
Ach een tientje, met de fraaie hoes, ennuh dat is geen straf toch heren.
Lang niet meer gehoord, dus een opwaardering wel op zijn plaats.

De 2e plaat met Eddie Jobson en dat is een completere muzikant dan Eno.
Zonder de geluidstovenaar/producer tekort te doen overigens.
Maar muzikaal heeft het wel een wat breder karakter gekregen.
De eigenzinnigheid is er nog altijd, al krijgen sommige songs voorzichtig al een mainstream karakter. Zeker in songs als Three And Nine en het stampertje It Takes All Night.
Bombastischer is het ijzersterke Out Of The Blue (fraaie vioolsolo Jobson) en de livefavoriet All I Want Is You is ook zeer bekend natuurlijk.
Toch ben ik dan weer blij met een song als Bitter-Sweet. Hier is de spanning en de avant garde achtige insteek weer vanouds een feit. Bij vlagen ijzingwekkend en spannend. Een song die met gemak op het debuut of For Your Pleassure had kunnen staan.
A really Good Time is zo'n song die een band als Japan beinvloedt zou kunnen hebben.
Luister maar eens goed naar Ferry's stem. Erg veel overeenkomsten met David Sylvian.
Fraaie song overigens. Kalm en met een hemelse melodielijn.
Het prachtige Prairie Rose sluit Country Life af.

Zo luisterend is ook Country Life weer een hele goede plaat. Zeker verrassend, al had ie van mij nog best een tikkie eigenwijzer mogen zijn. Maar met de balans is eigenlijk weinig mis.
Muzikaal ook weer helemaal top. Alles op zijn plek. Zeer sterk gitaarspel van Manzanera.

Deze krijgt een halfje erbij. Met het vervolg Siren van een jaar later ,is Roxy Music in staat gebleken om het artistieke peil hoog te houden.
Het debuut en For Your Pleassure blijven wel favoriet, maar het nivo ligt akelig dicht bij elkaar.

Hier staan een paar van mijn favoriete nummers van RM op, nml. The Thrill Of It All en Out Of The Blue; toch smaakt ie mij niet zo als FYP en vind er wat mindere nummers op staan en wat weliswaar degelijke, maar minder spannende songs. Ik moet 'm trouwens wel weer eens even beluisteren, want misschien zit ik toch een halfje te laag.

Weet ik wel zeker cured

Ok... . Ik ben 'm overigens net aan het beluisteren.

Ben benieuwd !

Van mijn kant ook een opwaardering om maar gelijk maar met de deur in huis te vallen. Het is toch wel van een grote kwaliteit wat de heren bieden, zowel muzikaal als qua songs. Roxy Music beschouw ik toch wel als een zeer invloedrijke en goede band. Dit album is divers van smaak/stijl: (art)rock/pop en zeer boeiend, maar ook al wat (lichte)mainstream en soms wat simpeler (If It Takes All Night). Bitter Sweet is bijv. weer intrigerender, maar ik ben niet dol op dat (Duitse) 'umpah' gedeelte (wel verrassend). Nummers als The Thrill, Out Of The Blue en Casanova zijn wel mijn favorieten hier. Toch weer een goeie en afwisselende plaat van de heren.

Goed bezig !!

Ik moet even wat herstellen. Het zangstukje wat erg op David Sylvian lijkt is het beginstuk van Bitter Sweet.

Inmiddels dit album op CD binnen. Had 'm nog op LP , maar was dit album wat uit het oog verloren. Ik ben na wat meer 'speelbeurten' toch zeker te spreken over deze collectie songs, op een enkele na. Zo vind ik Three And Nine de minste en weet me niet zo te raken/boeien. Uitendelijk vind ik ,in plaattermen, kant A net wat minder dan B, hoewel ik Out Of The Blue het beste nummer vind. Een album waarop toch 3 van mijn favoriete Roxy Music nummers staan.

Erg gecharmeerd van Bitter-Sweet. Wordt steeds meer mijn favoriet.
Het heeft een sfeer die op het debuut en For Your Pleassure ook zo sterk voor de dag kwam.

Zeer sfeervol, en spannend ja. Moest even aan wennen aan dat 'humpah' gedeelte, maar als geheel toch een boeiend nummer. Momenteel het meeste afgespeelde RM-album in huize Cured.

Out of the Blue
O ja, en die hoes

Uit de tijd dat de dames overal nog wat meer haar hadden... .
Tot zover de hoes.
Dit vierde album van Roxy Music (een van de beste groepen van de jaren 70, het zij nog maar eens gezegd), doet alweer niet onder voor de eerste 3.
Spannende muziek, nergens saai, en ergens toch toegankelijk met liedjes die blijven hangen en nooit vervelen.

Toppers zijn de Thrill Of It All met die stuwende bas en dat vreemde toetertje in het middenstuk,
Out Of The Blue en Prairie Rose.
Het bevreemdende geheimzinnige middenstuk met Triptych, Bitter Sweet en Casanova is een geweldig drieluik.
Het min of meer vrolijke A Really Good Time, het bluesje If It Takes All Night en de meezinger All I Want Is You.
Bijna alles is even goed.
Met stuwend drumwerk, geprononceerde bas, vreemde gitaarsoloos, een sfeervol hobootje, hier en daar wat krassende mondharmonica, sfeervolle en soms ontregelende sax en zelfs een electrische viool en daarboven de altijd prachtig zuiver zingende Bryan Ferry is dit alweer een van de hoogtepunten van de jaren 70.

Roxy Music is gewoon een niet te missen groep, voor niemand.
Ik ga maar weer eens een keer voor 5 sterren .
Op CD, voor de verandering.

Wordt over het algemeen beschouwd als het meest evenwichtige Roxy Music album. Ben ook aan het overwegen deze de volle mep te geven.
Ik zit alleen een beetje in mijn maag met It Takes All Night. Leuk stuk, maar het past niet helemaal lekker in verhouding tot de rest.

Voor de rest helemaal met je eens Dibbel ! Roxy behoort tot de betere bands aller tijden. Vijf top albums achter elkaar maken......... Da's klasse.

Zeker weten!, langzaam aan gaat de rest ook weer in de herbeluistering.
Zie er absoluut niet tegenop .

Zeg maar gerust grote klasse. Na hun eerste drie topplaten (en de twee coveralbums plus In Your Mind van Ferry) werd ik destijds afgeleid door andere bands en muzikanten. Er was zo veel nieuws te ontdekken. Pas onlangs heb ik dit album en Siren echt de aandacht gegeven die ze meer dan verdienen. Typisch een geval van beter laat dan nooit. Artrock van bovenste plank die de tand des tijds goed heeft doorstaan. Ik blij...!.

Half puntje omhoog. Alleen Out of the Blue vind ik op het Live album beter klinken

kistenkuif en Neal Peart Uw benne kenners

Klopt bikkel: ik hoor ook inderdaad liever de ruwe kant van Roxy, dan het gepoliste gladde werk (Avalon bijvoorbeeld)

Ja inderdaad, terwijl ik eigenlijk echt opgroeide met de latere Roxy Music. Ik ben uiteindelijk overstag gegaan na hun come-back concert in 2001 die ik zag in Ahoy Rotterdam.
Toen viel het oudere werk mij in positieve zin op.
Ze speelden een set waar de oudere songs in de meerderheid waren.

Het is eigenzinniger en ruwer en daar geef ik ook de voorkeur aan. Maar desalnietemin mag ik Avalon graag horen. De produktie van die plaat vind ik wel gaaf.

Gelijk heb je als je Live (2003) bedoeld. Geweldige gespeelde registraties van voornamelijk composities uit hun beginperiode. Past moeiteloos in een rijtje wereldwijd bejubelde liveklassiekers van andere bands.

@ kistenkuif: ik bedoelde eigenlijk het wereldse album Viva!!

@Neal Peart: zonet de drie versies na elkaar beluisterd. Kan me je keuze wel voorstellen. Gedreven, gretig en ruiger op Viva! De vonken spatten in het rond.