Pearl Jam - Yield (1998)

Alle PJ albums staan bol van goeie tracks maar ze weten er toch bijna altijd weer een paar mindere nummers tussen te plaatsen...

en altijd die vergelijkingen met 10......gaap..

Gisteren dit album weer eens in de cdschuiflade gewrongen. Toch enigszins aangenaam verrast; Yield blijkt beter dan ik me herinnerde. De vier voorgaande albums waren mijn Pearl Jam favorieten (met Vitalogy als absoluut hoogtepunt), maar daar kan Yield ook nog wel bij. Wat ze na Yield hebben gemaakt kan me evenwel weinig boeien.

Een slecht album heeft PJ niet gemaakt daarom is dit hun minst goeie. Het geheel dat Vitalogy heeft mist dit album juist. Het lijkt alsof ze alle nummers maar lukraak op de cd hebben gezet.

Klopt het dat Leatherman een bonusnummer is op deze cd, of heb ik het mis?

Dit hoor ik heel vaak. Ik ben het er niet mee eens.... Ik vind het juist geweldig... Klik ook op onderstaande link voor een andere kijk op dit album

Beste nummer voor mij:

In Hiding.

"I love this song

I put my arms out and just spin in big circles..."
--Jean

http://www.fivehorizons.com/songs/feb98/index.shtml

Prachtige plaat en hun beste sinds Ten. Soms vind ik em zelfs beter dan Ten, maar omdat echte toppers als 'Jeremy', 'Alive' of 'Black' hier ontbreken geef ik em toch een halfje minder. Het experiment wordt op Yield wederom niet geschuwd, maar de nummers zijn dit keer gewoon sterker dan op de vorige twee redelijk experimentele platen (Vitalogy en No Code).
'Brain of J', 'Faithful', 'Given To Fly', 'Wishlist', 'Do The Evolution', 'In Hiding', 'Low Light' , fantastische nummers allemaal.
Je zou kunnen zeggen dat Ten hun beste plaat is, en Yield hun interessantste.
4,5*

Vind iemand hier de manier van zingen in het begin bij het nummer "Given to Fly" lijken op Led Zeppelins "Going to California"?
(Dat is overigens totaal niet negatief bedoeld,juist niet want de nummers zijn allebei prachtig)

Is idd zo. Pearl Jam en Robert Plant hebben beide nummers nog eens samen live gedaan. klik hier

Klopt, en niet alleen het zanggedeelte. De riff van Mike McCready lijkt een soort van versnelde versie van het tokkelpatroon in 'Going to California'. Maargoed, de hele richting van het nummer is ook totaal anders, dus het is in mijn ogen geen jatwerk maar gewoon 'sterk geinspireerd door'

Lukraak? het is misschien een hele andere sound dan de andere albums. Maar om dit zo te noemen.. Ik geniet gewoon van heel de beweging in dit album. Er zitten echt pracht nummers op, zoals In hiding, Pilate en low light. Voor de rest is het een vrij dynamisch album en hierdoor kan ik het vrij makkelijk weer opnieuw luisteren

De experimenten van hun 2 vorige albums heeft Pearl Jam overboord gekieperd en hier brengen ze terug een album met recht-voor-de-raapse rock en ballades, waarin Pearl Jam tenslotte het sterkst blijkt te zijn. Een over de ganse lijn sterk en evenwichtig album, weliswaar zonder knallers maar ook zonder echte skipnummers. Al vind ik "Given to Fly" en "Do the Evolution" wel Pearl Jam-klassiekers evenals de pure popsong "Wishlist".

"Push Me Pull Me", het enige nummer dat experimenteel klinkt, vind ik wel minder geslaagd, "All Those Yesterdays" is dan weer een prima afsluiter.

Helemaal mee eens! Ik kan er geen zinnig woord aan toevoegen.

Toch stem verhoogt naar een 3,5. Vind het album steeds beter worden.

De sleeper-plaat van PJ. Door een lichtelijk grillig karakter geeft het zich niet snel prijs, maar het album wordt beter naarmate tijd vordert. Een groot pluspunt hier vind ik de productie die, net als Vitalogy, erg droog klinkt en het album karakter geeft.



Misschien op een Japanse persing? Zou het niet weten..
Doodzonde trouwens dat die geskipt is voor Lost Dogs. Ik vind het een heerlijk nummertje dat perfect de sfeer van dit album oproept.

ik was bij de bibliotheek als 13 jarig meisje op zoek naar goede muziek, plots zag ik dit album staan en ik vond de hoes echt prachtig!!
en dacht daar zal vast ook wel goede muziek bij horen, ik had al eens eerder naar pearl jam geluistert(riot act) maar ik moest er nog erg aan wennen.ik nam toch dit album mee en ik vond de muziek geweldig,maar ook hier moest ik aan wennen. nummers als brain of j.,wishlist,do the evolution en mfc vond ik toch gelijk geweldig en toen ben ik me meer gaan verdiepen in deze band en er enorm fan van geworden terwijl toen ik er voor het eerst naar luisterde het echt vreselijke muziek vond.
zo zie je maar weer dat als je echt goed luistert je oordeel kan veranderen.

Leatherman stond op de Given To Fly - single, en had inderdaad een mooie toevoeging geweest.

Er zijn zoveel nummers geskipt voor Lost Dogs. Thuis heb ik Merkinball liggen met The Long Road & I Got Shit, deze mochten er ook opgestaan hebben (weliswaar in een nieuwe versie), ook Breath, State Of Love And Trust, Crazy Mary (ook al is het een cover), Hunger Strike & Crown Of Thorns (2 publiekslievelingen, waar ze ook wel een Pearl Jam-studioversie van hadden kunnen maken).

gaaf album, fascinerend dat rode stipje als aparte track!

Heerlijk alternatief met veel verschillende soorten tracks, beter dan wat ze daarvoor maakten als je het mij vraagt

Beste PJ , alleen al vanwege Given to Fly....

Is idd een ijzersterk nummer maar ik vind deze plaat op alle vlakken beter dan zijn voorganger die wel een hogere score heeft (al gaat het maar om een luttele 0,02 ofzo)

Misschien werd de Merkinball-EP, die ik ook heb, als een losstaande release gezien. Die nummers werden toendertijd beiden live gespeeld (I Got Shit nog steeds, denk ik). De andere nummers waren eigenlijk nooit b-kantjes, meer speciale kerst-singles en soundtrack/liefdadigheidsnummers. Misschien pastten ze niet in de criteria voor Lost Dogs, al is het dan wel weer vreemd dat Last Kiss en Drifting daar dan wel weer op staan...

Hunger Strike is trouwens een Temple Of The Dogs-nummer, het gelegenheidsproject van PJ en Soundgarden dat aan Ten vooraf ging, en dat staat dus op het TOFD-album.

Ben deze weer eens uitgebreid aan het beluisteren... Wat een heerlijk rifje zit er eigenlijk onder No Way! En weer kippenvel door In Hiding.

Halfje erbij.

Er is weinig rationeels aan, maar ik word gewoon warm van dit album. De band klinkt meer dan anders als een geheel en op haar comfortabelst. Ik zou iets negatiefs kunnen zeggen over het tussendoortje Untitled (Red Dot), maar ik stoor me hier eigenlijk totaal niet aan. Het tovert stiekem zelfs een glimlach op mijn gezicht.

@yEYo!: Volgens mij heeft Eddie Vedder dat tijdens een concert ooit ook toegegeven. Allebei nummers die meer dan de moeite waard zijn.

Beste? Nou ja, misschien na Ten, Vitalogy, Backspacer, Riot Act, Vs, No Code, Pearl Jam en Binaural...

alles relatief natuurlijk, maar na al hun cd's 100 keer (ofzo) geluisterd te hebben blijft deze cd interessant terwijl die andere juist wat minder worden.
In eerste instantie zijn die andere misschien beter, deze wordt beter met de tijd....

Heb nu een mp3-cd in de auto met alle albums van PJ achter elkaar en Yield is de meest recente die voorbij kwam. En ik kan niet anders zeggen dat ik dit nogsteeds een van hun beste albums vind. No Code heeft een zooi lekkere nummers, maar als geheel niet zo super, en Vitalogy is als geheel zelfs matig, ondanks een aantal erg sterke tracks.

Met Yield zijn de mannen voor mij weer helemaal terug op hun zeer hoge niveau van hun eerste 2 albums. En ook lekker om B-side Leatherman er achter geplakt te hebben, want die hoort er eigenlijk ook bij vind ik

Wel een beetje denigrerend dit, want het is ook niet meer dan jouw mening, want ik ben het met Davidus eens. Echt een groeiplaat.

The whole world will be different soon, the whole world will be relieved... wat een heerlijke albumopener is dat toch eigenlijk ook.

De albumopener is wat mij betreft ook gelijk het beste nummer van de plaat. Dit nummer was al ten tijde van Vitalist geschreven.

Jammer dat Jack Irons na No Code en Yield niet bij Pearl jam gebleven is.
Op een een of andere manier vind ik hem goed bij de band passen.
Dit album blijft mij verbazen,..
Mooie teksten,heerlijke ritmes en experimenten!!!!