Gas - Narkopop (2017)

Nieuwe GAS! Samples zijn hier te beluisteren.

Ik kijk er in ieder geval naar uit

gisteren toen het nieuws net uit was al direct ge-preordered! blinde aanschaf!

Promopraat van Kompakt spreekt van "10 new pieces". Neem aan dat track 11 dan een doorlopende mix is van de eerste 10 tracks? Al is het wel zo'n 6,5 minuut korter dan het totaal van de eerste 10tracks...

Erg benieuwd naar. Kijk ook nu al uit naar het concert op 3 augustus in het Bimbuis, want erg goede herinneringen aan het concert van 2009 in Utrecht. Audiovisueel zeer mooi voor die tijd, hopelijk nu weer die visuele artiest erbij, daar ga ik een beetje vanuit. Inmiddels ook 7 jaar geleden sinds de laatste live performance van dit project (en er zijn geen heldere beeldopnamen van die concertenreeks te vinden). De Rückverzauberung platen van Wolfgang zijn trouwens best aan te raden voor liefhebbers van Gas en werpen waarschijnlijk een tipje van de sluier op over deze nieuwe.

Eindelijk. Hier heb ik jaren op zitten wachten en waarschijnlijk ben ik niet de enige

Inderdaad. Zie dit helemaal zitten.

Dit klinkt enorm goed.

Da's nou net de reden waarom albums worden uitgebracht: als handel

Eerlijk gezegd rechtvaardigt deze release wel een investering: cd's zie ik steeds meer als een (relatief) dood afleveringsmiddel. Bij dit album - check http://www.kompakt.fm/ - heb je de keuze uit betaalde download (FLAC) voor ca 10 euro, cd + boek voor ca 15 of 3 * 12" + boekwerk voor 50,- Verzendkosten liggen niet zo hoog (5 - 10 euro).

The choice is yours, ik ben nog aan 't overwegen. Ook de muziek die Voigt in andere gedaanten uitbrengt, o.a. Mohn, is de moeite waard - net als een bezoek aan de Kompaktwinkel, onderin het gebouw van Kompakt (label + sublabels) in Keulen.

Concert in Bimhuis is helaas al uitverkocht
Dan mezelf maar troosten met de vinyluitgave

In eerste instantie onbevattelijk en vervreemdende ervaring, gaande weg kwam enige oriëntatie. Dit is wel andere koek dan ik gewend was binnen dit genre, structuur is ver te zoeken. Wat ik mooi vind zijn de subtiel aangebrachte fluctuaties in volume, intensiteit of diepliggende ritmes..

Gisteren Gas kunnen zien in de Mousonturm in Frankfurt en dat was - net als in 2009 - fenomenaal. Het optreden was voor mij bovendien een bevestiging van de hoge kwaliteit van Narkopop.

In ongeveer 70 minuten speelde Wolfgang Voigt enkel nieuw materiaal, zonder ook maar een keer terug te grijpen op de serie klassiekers uit '96-'00. Niet alleen in geluid klinkt Narkopop analoger dan voorgangers, ook de begeleidende beelden bevatten meer fotografie- en filmmateriaal dan voorheen. Een duidelijke keuze, waarbij het verdwalen nog altijd even sterk aanwezig is, maar met meer realisme in zowel klank als geluid.

Zoals de andere Gas-albums dat ook doen, is Narkopop niet alleen kwalitatief op zichzelf, maar versterkt het ook de beleving van voorgangers. Door ze in nieuw perspectief te plaatsen en dimensies toe te voegen aan het toch al uitgebreide palet van GAS.

Toch staat Narkopop ook duidelijk op zichzelf: het geluid is majestueuzer, grootser en minder compact geworden. Uitgesprokener, dramatischer en explicieter onheilspellend. Dat staat voor mij los van de waardering: zoals Zauberberg en Pop ondanks hun gelijkenissen al mijlenver uit elkaar lagen in teneur, ligt deze nieuwe plaat daar weer loodrecht op.

Wat me opvalt is dat, in tegenstelling tot de meeste andere muziek, je Gas heel hard kunt draaien zonder je concentratie te verliezen. Daarbij kan het enerzijds de gedachten stimuleren als je tegelijkertijd iets anders doet. Maar ook kun je er volledig in opgaan en juist alle gedachten uitschakelen, zeker ook met de beelden erbij.

Wie Gas nog live zal kunnen zien dit jaar moet dat absoluut doen; die album vormt daarbij een perfecte opwarmer.

Zal wel aan mij liggen maar ben inmiddels halverweg bij track 2 en heb meer het gevoel alsof iemand de deur open heeft laten staan en ik de wind hoor of zo.

WTF.. dit is niet uit te houden.. ik zal maar niet stemmen.

Heb het album nog niet ontvangen - staat in bestelling - maar ik kan me er wel een beeld bij vormen. Ambient lijkt me duidelijk niet jouw ding

Misschien dit eens proberen?
iTAL tEK - Hollowed (2016)
Shed - The Final Experiment (2017)

En iets ouder:
The Haxan Cloak - Excavation (2013)

Dit lijkt mij ook meer jouw ding:
Calibre - The Deep (2017)

Mooi diep en gelaagd album weer.
Past meer bij de 'donkere' Gas, dan de lichte Gas van 'Pop'

Toch vind ik 'm niet beter dan Konigsfort of Zauberberg, die hakken er net wat meer in.
En om Pop te verslaan moet je wat mij betreft 1 van de beste ambient albums ooit afleveren.. hmm

Overigens nog bedankt voor je review Gyzzz, leuk om je hier nog te zien

Vernietigende review van The Needledrop .
Hij stampt dit album wel heel erg diep de grond in maar ik moet zeggen dat ik er ook echt niet kapot van ben.
Het is allemaal wel heel saai en van het zelfde laken een pak, bijna bij het bedroefde af.
Kom er ook echt niet door heen zonder heel hard in slaap te donderen.

jurado Grappig, de spaarzaamheid van deze ambient vind ik juist wel intrigerend. Dit album klinkt heerlijk eenzaam. Het voelt haast aan als een lange wandeling door een donker bos, met hier en daar wat onheilspellende schaduwen.

Hij staat nu voor de eerste keer op en ik vind het *niet* tegenvallen, maar dat kan ook komen omdat ik er goed bij kan werken - het brengt me ahw in een 'flow'. Mooi diep geluid op bepaalde tracks.

Dat review gelezen van die nerd in het groteblokruitjeshemd (en dat hemd had een Warning Sign moeten zijn) en meteen ook zijn review van Blanck Mass bekeken. En ik snap het allemaal wel; lees mijn commentaar aldaar maar

Wacht nog even met mijn waardering, maar ik vind dit wel fijn.

Het laatste nummer (tien) is (veel) te lang, maar voor de rest is dit weer bijzonder genietbaar!

Totaal andere sfeer dan Pop. Ik krijg er een enorm onbehaaglijk gevoel van (ambient die te actief is). Dat is ook een kwaliteit, maar helaas niet helemaal wat ik zoek in ambient. Maar het wordt vast een groeier.

Groeien gaat nou eenmaal regelmatig met een onbehaaglijk gevoel - daarvoor is de term "groeistuipen" in het leven geroepen.

Mij zou het oprecht verwonderen als men nu zou roepen "album van het jaar"

Je kan je afvragen wat je prettiger vindt: muziek die de doet wegdromen - ik ken genoeg albums - of muziek die je constant op je hoede laat zijn - denk Untrue, The Last Resort, Bless You. Dit album zweeft tussen die twee polen,

Soms probeer je iets wat wel in je straatje past maar lukt het gewoon niet. Zijn vorige albums en dan vooral met name Pop deden het wel voor mij; me meevoeren naar andere plaatsen. Op deze Narkopop is er van dat alles niks meer te bespeuren. Te eentonig en monotoon en wat dat betreft is de laatste track met zijn 17 minuten de doodsteek. Ja, het kan wel degelijk dat je voor deze lengte een nummer maakt in dit genre dat de volle speeltijd weet te boeien maar deze zal het helaas niet worden. Het enige lichtpuntje is Narkopop 5 maar wordt hier ondergesneeuwd door de omringende songs.