menu

Anathema - The Optimist (2017)

mijn stem
3,46 (144)
144 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: KScope

  1. 32.63N 117.14W (1:18)
  2. Leaving It Behind (4:27)
  3. Endless Ways (5:49)
  4. The Optimist (5:37)
  5. San Francisco (4:59)
  6. Springfield (5:49)
  7. Ghosts (4:17)
  8. Can't Let Go (5:00)
  9. Close Your Eyes (3:39)
  10. Wildfires (5:40)
  11. Back to the Start (11:41)
totale tijdsduur: 58:16
zoeken in:
avatar van Brunniepoo
3,5
Ik schijn het dus live te moeten horen om onder de indruk te raken van deze plaat. Vooralsnog is dat namelijk nog niet gelukt. Het kabbelt mij veel te veel voort, veel sfeer en weinig memorabele muziek. Ik was - in tegenstelling tot sommigen hier - van mening dat Anathema met hun laatste albums steeds beter werd, maar die stijgende lijn lijkt nu toch teneinde te zijn. Jammer.

avatar van Rinus
3,5
Dit album moet het van sfeer hebben. Er staan sterke maar ook soms iets mindere stukken op. Sommige tracks krijgen een soort van post rock behandeling mee. De band verwijdert zich hierdoor van de Pink Floyd invloeden die er vroeger wel in zaten. Althans in mijn oren. Het album opent best wel sterk. Alleen, zoals gezegd, zet dat zich niet over de gehele linie voort. Het laatste nummer is daarentegen ook weer sterk gelukkig. Productie is weer erg verzorgd.

Resulterend een goed album maar geen hoogvlieger in de carrière van de band.

avatar van Leptop
3,5
Het valt me allemaal nog een beetje tegen, deze laatste van Anathema. Weinig nieuws onder de zon, nergens echt beklemmend dit keer of een verrassend nieuwe sound. Misschien gaat het kwartje nog vallen, maar ik vrees eigenlijk van niet. 3,5* als instapper. Kan nog 2 kanten op.

avatar van Orbitbuster
Sleepless.

avatar van rafke pafke
5,0
"Album of the year" op de Prog Awards 2017.

avatar van Leptop
3,5
Opmerkelijke keuze, zeker met Marillion als mede-genomineerde. Zie je maar hoe conservatief de progrockscene kan zijn.

avatar van Yann Samsa
Ja, want het overhandigen van zo'n prijs aan een band die bediscussieerbaar prog genoemd kan worden voor een plaat die erg gemende reacties kreeg en overduidelijk vooral door het progvolk negatief werd onthaald, is natuurlijk een stuk veiliger en conservatiever dan te kiezen voor een proggigant die reeds bijna veertig jaar meedraait, net de zoveelste symfonische conceptplaat uitbracht die uitermate positief werd onthaald, en in de progwereld bijna nooit iets verkeerd lijkt te kunnen doen...

Ik ga akkoord met je stelling hoor, de progrockscene is conservatief, al was dit misschien niet meteen het meest ideale voorbeeld om die stelling te steunen

avatar van Alicia
3,0
Ik vind trouwens een flink aantal winnaars opmerkelijk in deze overigens even opmerkelijke poll. Je kon amper iets kiezen uit een zeer beperkt aantal voorgekauwde nominaties in een bepaalde categorie. Zelfs al zou zo'n poll betrouwbaar zijn, dit neem ik toch niet echt zere neus! Of je dit wel of geen prog noemt, vind ik verder niet van belang. Deze Anathema vind ik zelf helaas nog altijd een middenmoter.

avatar van Leptop
3,5
Yann Samsa schreef:
Ja, want het overhandigen van zo'n prijs aan een band die bediscussieerbaar prog genoemd kan worden voor een plaat die erg gemende reacties kreeg en overduidelijk vooral door het progvolk negatief werd onthaald, is natuurlijk een stuk veiliger en conservatiever dan te kiezen voor een proggigant die reeds bijna veertig jaar meedraait, net de zoveelste symfonische conceptplaat uitbracht die uitermate positief werd onthaald, en in de progwereld bijna nooit iets verkeerd lijkt te kunnen doen...

Ik ga akkoord met je stelling hoor, de progrockscene is conservatief, al was dit misschien niet meteen het meest ideale voorbeeld om die stelling te steunen


Nog mee eens ook. Ik bedoelde eigenlijk dat ze dan beter Marillion hadden kunnen kiezen, want die zit ook aan de ruimschoots veilige kant alleen is dan beter. In mijn ogen. Al met al teleurstellend.

2,0
A Natural Disaster was echt hun laatste zeer sterke album. Daarna een zangeres er bij en een totaal andere stijl. Jammer!

avatar van Broem
4,0
Niet mee eens Neal Ik vind de stijl verandering juist getuigen van lef en inzicht. We're here because we're here en Wheater Systems zijn 2 fantastische albums met een heerlijke dramatiek. De zang van Lee Douglas past daar perfect bij. Ik kan met beide stijlen (oud en nieuw) prima leven. Vind het knap dat de band zich blijft uitvinden. Ook deze The Optimist getuigt van lef. Mooie liedjes die iets meer poppy klinken maar voldoende origineel zijn om te boeien.

2,0
Dan verschillen wij heel erg van mening. Ik blijf bij mijn bovenstaande mening. In de auto de laatste gedraaid en...ik kon het niet meer aanhoren. Niets meer van de gave doom stijl over helaas.

avatar van ArthurDZ
Berichten verplaatst naar Anathema

avatar van keijzm73
4,0
Een sferisch/ stemmig album, met toch meer afwisseling dan ik bij de eerste luisterbeurt beluisterde.

Het album opent zeer fraai met - na de intro - het redelijk stevige Leaving It Behind. Aansluitend subtiele pianoklanken met daaroverheen het geweldig mooie stemgeluid van Lee Douglas in Endless Ways. Een zeer aangenaam nummer. Daarna - in de titeltrack The Optimist - hoor je elementen terug van Endless Ways (subliem gedaan). The Optimist is een erg mooi en dynamisch nummer met subtiele elementen. San Francisco voelt letterlijk als een autorit die je begint en lijkt daarmee een opmaat te zijn naar het latere Can't Let Go. Als tussenstop eerst Springfield. Alhoewel; tussenstop? In Springfield wordt stiekem nog een behoorlijke geluidsmuur opgebouwd. Daarna wordt de tussenstop nog even gerekt met het ingetogen en ontroerende Ghosts. In deze nummers ook de prachtige vocalen van Lee. En voorts weer door met de autorit. Can't Let Go is een nummer met een heerlijke 'drive' welke eindigt in stilstand en het zoeken naar radiostations. Uiteindelijk wordt er een jazz-zender gevonden. Close Your Eyes kan je feitelijk letterlijk nemen. Uitrusten en wegdromen op jazzy vibes. Maar pas op; met het risico op een nachtmerrie. Wildfires voelt als verloren rijden over een niet ophoudende weg dwars door de wildernis. Het laatste nummer Back To The Start (op papier ruim 11 minuten) duurt effectief ‘slechts’ 7 minuten en had wat mij betreft nog korter gemogen. Eigenlijk niet meer dan een outro. En dan zo’n outro waarvan de intro net iets te lang duurt, je vervolgens 3 minuten stilte voorgeschoteld krijgt, gevolgd door een afsluitende soundbite (‘n gelukkig kirrende baby). Dat soort van 'hidden' toestanden is sowieso nooit mijn ding geweest. Maar goed, dat is slechts een kritisch puntje aan het einde van een geweldig album.


avatar van keijzm73
4,0
Gehehe.. Bedankt voor de duiding. Ik had eerst 'atmosferisch' staan, maar vond dat te zweverig en te ver gezocht...

avatar van milesdavisjr
3,0
Na het uitstekende Judgement uit 99' ben ik de band wat uit het oog verloren, dat had met name te maken met de flinke koerswijziging. Dergelijke bands uit het genre kunnen altijd wel op mijn erkenning rekenen. Bij Anathema is dat echter zeer lastig gebleken. De band ontworstelde zich op Judgement en ook al een beetje op de plaat daarvoor zich van het wat confessionele doommetal genre, en ging zich volledig richten op atmosferische progrock achtige muziek met wat ambient invloeden. The Optimist is een logische voortzetting van het laatste werkstuk. The Optimist kan mij echter maar weinig boeien, het grootste euvel zit hem voor mij in het feit dat dergelijke platen van Anathema maar niet echt 'loskomen'
Back to the Start is daar dan een mooi voorbeeld van, bijna 12 minuten zit ik te luisteren naar een saai nummer dat maar weinig toe te voegen heeft aan het oeuvre van de band. En dat is jammer want met Endless Ways, Ghosts en Can't Let Go kunnen de heren en dame bij mij wel degelijk een potje breken.

avatar van Jake Bugg
5,0
Dit blijkt echt een groeiplaat te zijn voor mezelf.
Zeker nu de avonden weer donker zijn komt deze plaat volledig tot zijn recht en kan ik intens genieten.
Op 17/11 zal ik ze live aanschouwen in de Trix.
Kijk er enorm naar uit.

avatar van Leptop
3,5
Het is inderdaad zo dat deze plaat na verloop van tijd toch nog iets eigens krijgt, waardoor ik het album meer ga waarderen.

Ik sluit me hier wel bij aan. Intussen vind ik Ghosts zelfs een prachtig streepje muziek, indien je me dat een paar maanden terug had verteld...

avatar van dynamo d
5,0
Te lage waardering hier. Naar mijn muzieksmaak zelfs het beste Anathema album. Leaving It Behind, Endless Ways en Wildfires zijn prachtige nummers. Het is inderdaad meer sferisch zoals eerder opgemerkt maar daar wordt het alleen maar beter van. De DTS 5.1-versie op blu-ray maakt het helemaal compleet.

bas1966
anathema; toch een band met nummers die echt in de smaak kunnen vallen, met eerdere nummers als:
hindsight, internal landscapes. dit album is niet erg boeiend. Endless ways is het enige nummer dat me weet te boeien.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:10 uur

geplaatst: vandaag om 07:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.