Prince - The Rainbow Children (2001)

Een re-release is bij Prince sowieso al een utopie, maar dan nog is een 1e persing altijd nog anders dan een heruitgave natuurlijk. (zie de Beatles albums)

10 euro voor de cd is een redelijke prijs.

Vandaag bij de kringwinkel weggekaapt (op cd weliswaar, kalm iedereen ) voor 1,5€. Toch kwestie van een bescheiden vangstje, vind ik zo zelf...

Zeker als je de prijzen ziet die nu ineens voor deze cd worden gevraagd. De lp is helemaal tot ongekende hoogtes gestegen. Mooie vondst dus. Je vraagt je af wie dat zomaar weggeeft...

Er staat niet heel duidelijk op de cover dat het iets van Prince is, zeker in deze tijden kan dat wat verklaren... Ik heb er, vanuit jou redenering, ook over nagedacht.

Ik ontleende dit album al eens uit de bib en bracht het terug zonder het te beluisteren. Nu heb ik het opnieuw ontleend. Wat is me dat een vreemd album. Het zal duidelijk moeten wennen. Het hoge gemiddelde hier is voor mij onbegrijpbaar, maar zoals gezegd: wellicht moet ik het laten rijpen.

De Rivella onder de Prince albums; beetje vreemd, maar erg lekker als 'ie je eenmaal pakt. Ach, zoals je je bij bijna elk fantastisch album in eerste instantie afvraagt wat je ermee aan moet. Geef het kwartje de kans om te vallen, zeg ik altijd maar. Dat heeft tot de mooiste ontdekkingen geleid, niet in de laatste plaats deze Rainbow Children.

Ik geef het kwartje de kans om te vallen!

Het kwartje begint geleidelijk aan te vallen. Een heel apart album met een aantal mooie songs.

Vertelt dit album eigenlijk één verhaal?
Raar geval, heb er een beetje een haat-liefde verhouding mee.
Die stemvervorming irriteert, toch hebben een aantal songs iets mysterieus aantrekkelijks.

Het is inderdaad 1 verhaal uit de Jehova leer. Het verhaal stoot sommigen ontzettend af en die kunnen daarom niet meer naar de muziek luisteren. Sowieso geldt voor dit album dat ik de teksten niet te goed wil beluisteren, want die zijn op zijn zachtst gezegd wat discutabel hier en daar.

Voor het verschijnen van dit album heeft ie zich inderdaad aangesloten bij de Jehova's getuigen. Dat heb ik ook ergens gelezen ooit. Gek idee, dat opeens Prince aan je deur staat met de mededeling dat ie de Heer komt brengen... Sorry.

Nee, Deranged, ik verwijs hier niet slinks naar jou...

Heb bij beluistering van dit album totaal geen last van die zogezegd discutabele teksten, was me eerlijk gezegd niet echt opgevallen dat hij naar zijn Jehova transfer refereert in zijn teksten. Zal er de eerstvolgende keer eens op letten...

Muse 2 the Pharaoh is wel een geinig nummertje, Tony.

Het hele verhaal van The Rainbow Children gaat het over het ontstaan van de beweging. De discutabele teksten zijn vooral vanwege de wat antisemitische inslag.
Nogmaals, muzikaal is dit makkelijk top 5 materiaal van Prince.

En ineens was hij er weer. TAFKAP was weer Prince geworden en dat leek wel het sein voor een artistieke wederopstanding. The Rainbow Children liet weer een Prince zien zoals ik die graag zie. Experimenterend, uitdagend, funky en virtuoos. De samenstelling van de NPG is wat mij betreft de beste ooit met Renato Neto op toetsen, Rhonda Smith op bas en de fantastische John Blackwell op drums. Oudgediende Maceo Parker blaast een aardig toontje mee, maar van mij had dat op dit album eigenlijk Eric Leeds moeten zijn.
Muzikaal is het namelijk (zoals de hoes al doet vermoeden) een hele jazzy plaat en compleet anders dan wat Prince ooit had gedaan. Ik kan me zelfs voorstellen dat Miles Davis langzaam deze kant op aan het bewegen was. Prince en de band zijn gedreven en in bloedvorm en halen het maximale uit elkaar. Tekstueel is het een ander verhaal. Het is een volledig Jehova verhaal en zeker met de vervormde stem trokken veel fans dit slecht. Ik vind vooral de antisemitische inslag behoorlijk eng, maar verder kan ik door de teksten heen luisteren en hoor een Prince in topvorm.

Rainbow Children
Het begint al op de opener. Eerste die vervormde stem die het verhaal begint te vertellen en dan krijgen we gelijk heerlijke jazz voor beginners voor de kiezen. Er zit een aantal schitterende breaks in het nummer en de gitaar is heerlijk. Blackwell drukt al direct een flinke stempel op het album en zal dat blijven doen. Terwijl Prince tekstueel zeer religieus bezig is, zit er een schitterende verwijzing naar Sexuality in (Reproduction of the new breed leader, stand up, organize).

Muse 2 The Pharaoh
Het titelnummer vloeit over in de 2 track die lijkt opgedragen aan zijn nieuwe muze Manuela. Muzikaal is dit briljant. De strakke drums, de fenomenale, bas en de speelse toetsen; alles klopt en Prince is zeer relaxed. De vergelijking tussen slavernij en de Jodenvervolging is op zijn vriendelijkst gezegd “onhandig” omschreven.

Digital Garden
Wat ik hier vooral fantastisch vind, is de manier waarop de muziek de tekst ondersteund. Als het over de bannelingen gaat, wordt de muziek ook daadwerkelijk dreigend. Wat je verder ook van het verhaal vind, als concept staat het allemaal als een huis.

The Work Pt. 1
Ineens wordt het dan retefunky. Strakke funk uit de James Brown-school maken dit nummer onweerstaanbaar. Prince kan het echt nog.

Everywhere
Dit is een van de minste nummers op de plaat. Komt waarschijnlijk omdat ik niet heel erg van de Latin ben en daarom grijpt dit mij gewoon niet echt.

The Sensual Everafter
Muzikale brug waar met name de gitaar fantastisch is.

Mellow
Dit nummer doet zijn naam eer aan en is tekstueel een buitenbeentje op de plaat omdat het niet over Jehova lijkt te gaan, maar vooral de oude Prince met zijn schitterende humor laat horen.

1+1+1 Is 3
Dit bleek live een heerlijk feestnummer te zijn en dat is niet gek, want het funkt en stampt heerlijk in het rond.

Deconstruction
Weer vooral bedoeld om het verhaal naar het volgende hoofdstuk te brengen.

Wedding Feast
Is helemaal niets van een minuut, maar als je dit nummer niet te serieus neemt en met Prince meelacht aan het eind is het absoluut grappig.

She Loves Me 4 Me
Schitterende ballad. Heel open en oprecht liefdesliedje voor de nieuwe liefde in zijn leven. Schitterend in al zijn eenvoud, alhoewel het weer niet kan tippen aan een nummer als Adore.

Family Name
Dit is het nummer met 2 gezichten. Om met het lelijke gezicht te beginnen: de tekst. Prince zegt uiteindelijk dat de genocide niet zo erg is als de slavernij, omdat ze hun familienaam nog hebben. Mijn haren gaan er recht van overeind staan en het kost me echt moeite om geconcentreerd te blijven luisteren. Doe ik dat dan kom ik bij het mooie gezicht. Muzikaal is het namelijk een heerlijk popnummer. Jehova getuigen die ik gesproken heb, herkennen zich niet in de teksten en het zou met Prince zijn persoonlijke achtergrond te maken kunnen hebben, maar verder van Love4oneanother is hij zelden geweest.

The Everlasting Now
Muzikaal houden we het hoge niveau vast. Een opzwepend en meeslepend nummer. Prince schreeuwt het uit, maar waar dat op dit album vaak storend wordt, blijft het hier jaren ’80 prettig.

Last December
Een gospeltrack met briljant gitaarwerk. Voor mij een kruising tussen Graffiti Bridge en Gold, waar met name de gitaar ervoor zorgt dat het niet over de top gaat zoals GB overkomt. Het nummer echoot heerlijk na en laat mij uiteindelijk met een voldaan gevoel achter.

Concluderend: het album luistert niet makkelijk weg, mede door de vertelstem en de Jehova doctrine. Diegenen die erdoor komen, krijgen 1 van de beste albums van Prince gepresenteerd. Thematisch in de lijn van Lovesexy, maar niet zo tolerant en Prince is meer dan ooit met “zwart zijn” bezig. De bijbehorende tour was van een nog hoger niveau en herstelde volledig mijn Prince-fan zijn.

Klasse recensie Funky Bookie. Met veel kennis van zaken geschreven en oprecht kritisch.

Dank je Tony

Nu ook deze eindelijk aan Spotify is toegevoegd heb ik meteen mijn kans gegrepen en deze een broodnodige herbeluistering gegund. Heel lang geleden, toen Prince nog zonder problemen op Youtube mocht, heb ik deze wel eens geluisterd, maar toen was ik 14 en moet ik dit een vreselijke neuzelplaat gevonden hebben, want ik kwam uit op een 2.5*. Altijd vermoed dat dat te laag was en sinds gisteren weet ik dus zeker dat dat het geval was.

Een vol punt erbij dus voor dit lekker groovende plaatje dat in het middenstuk toch een klein beetje mijn aandacht verliest, hoewel een nummer als Deconstruction me dan weer wel deed opveren (het is verdorie bijna Pink Floyd!). Ik ga 'm in ieder geval nog een paar keer laten langskomen, zien of er nog meer groeipotentieel is. Fijne nieuwe kennismaking in ieder geval!

Kijk, daar ontdek ik ineens een positief punt van streaming services...

Voor wat Prince betreft denk ik sowieso een goed ding. Veel mensen ontdekken nu ineens heel veel meer Prince. Zelf maak ik er nooit gebruik van, maar het is algemeen bekend dat dit tegenwoordig dé manier is om naar muziek te luisteren (wat je daar dan zelf ook van mag vinden). In dat kader zeker positief ja.

Mee eens ja.
Dit is sowieso een album dat je echt in zijn geheel moet luisteren, net als bijvoorbeeld Lovesexy.

Ik ben momenteel volop naar the King aan het luisteren dus geen tijd voor kleine Prince. Maar ik zou deze cd nog eens moeten draaien. Ik vond er nooit zo veel aan maar als ik dat stemgemiddelde hier zie...

Heb deze op CD, maar zou het niet misselijk vinden hem (ook) op LP te hebben. Staat een vinyl reissue in de planning?

Voorlopig is er alleen een datum bekend voor Rave In2 the Joy Fantastic en Rave Un2 the Joy Fantastic (5 april), maar ik mag hopen dat deze ooit ook wel een vinyl release krijgt. Samen met de twee HitNRun albums en vooral The Gold Experience het meest gewenst hier (Black Album zou ook leuk zijn)

Als de twee "Rave" albums al verschijnen, dan zal deze, toch twee klassen beter, niet mogen achterblijven. "The Gold Experience" staat hier ook bovenaan de wishlist, samen met "The Rainbow Children" en "3121" (goed dat die er nu in ieder geval al is). Hoop stiekempjes ook op "Emancipation" trouwens.

Dit is een bijzonder fraai album van deze geniale duizendpoot. Last December is mijn favoriete nummer.

Ik heb dit album net via discogs in België op 2x groen vinyl gekocht voor 75 Euro. Staan 2 nogal positieve reviews bij over het geluid en het artwork. Ben benieuwd!

Ik zou nooit zoveel geld uitgeven aan een onofficiële release. Op Discogs lees ik: However, the images are a relatively fuzzy reproduction.

De prijzen voor de lp uit 2001 swingen lekker de pan uit. 11 For Sale from €742.34
Ik prijs mezelf gelukkig in de eerste plaats muziekliefhebber te zijn. Verzamelen is maar een hobby.

Ik ben een gelukkige bezitter van het originele album op vinyl. Echter... gaat de rerelease op vinyl er toch echt aankomen. Of t dit jaar is weet ik niet, maar dat t gebeuren gaat is wel zeker. Dan is zo'n bootleg toch wel weer wat zonde van de centen, toch?
Overigens verkochten ze die op de beurs voor de helft minder.. Maar ik snap je overweging tot aanschaf wel. Ik snap dan weer niet hoe dit via Discogs kan? Die zijn bootlegs nogal aan 't verbannen?

Ja, ik heb het voor de aanschaf nog nagelezen. In 2018 gaven ze aan dat dit album ook bij de eerste shift van vinyl re-releases zou zitten. Maar op Gold en deze na is de rest daar genoemd al uitgebracht. Dus je weet het niet.
Ik zag 'm op geel vinyl op de voorbeurs op het Vredenburg voor 100 Euro, dus ik vond 75 euro nog te doen, zeker omdat ik het groene vinyl mooier vind en ik toch een beetje spijt had dat ik 'm had laten liggen. Nu lees ik van jou dat 'ie op de beurs zoveel goedkoper was? Dat is wel heel weinig. Maar ja, soms ga je ervoor. Ik heb er geen spijt van.

Er staan toch steeds meer (vooral recente) bootlegs - of semi-bootlegs - weer te koop op Discogs. Maar velen zijn en blijven voor de verkoop verboden.

Recentelijk heb ik een Japanse flyer gezien waarop dit album ook benoemd werd bij de heruitgaven. Hij zit er echt aan te komen dus.