Prince - The Rainbow Children (2001)

Hij zingt:
Holocaust aside, many lived and died
But when all truth is told
Would you rather be dead or be sold?

Dat betekent volgens mij:
De holocaust buiten beschouwing gelaten, velen leefden en stierven
Maar als alle waarheid is verteld
Zou je liever dood zijn of verkocht worden?

Hij zegt niet, zou je liever vermoord worden. Maar los van de genocide, sterven doen wel allemaal. Verkocht worden is in die zin erger dan dood zijn.


Ik denk dat het vooral een tegenreactie is op hoe (volgens Prince) de genocide vandaag (in de VS?) automatisch dat andere drama in de schaduw zet. Waarmee dus eigenlijk gezegd wordt dat slavernij niet zo erg is. Hij verwijst daarbij wellicht ook naar de slavernij van Joden in het Oude Egypte als hij het over Farao's en God's toorn heeft. Mogelijk bedoelt hij iets als: hoe kunnen jullie (ons verleden van) slavernij dan zo minimaliseren?

Hij eindigt tenslotte met woorden van Thomas Jefferson:

This is Thomas Jefferson:
"My fellow Americans, if there is a just God, we're gonna pay for this!"
"Black men and white men, Jews and gentiles,
Protestants and Catholics will be able to join hands
In the words of the old negro spiritual,
"Free at last, free at last, thank God almighty we are free at last!"

Daar blijkt toch echt het ideaal van verbroedering uit. Dat we volgens Prince uiteindelijk allemaal 'rainbow children' zijn. Ik kan me vergissen maar denk toch dat het een te enge interpretatie is om er antisemitisme achter te zoeken. Dat Prince in zijn zoektocht wel eens rare bochten maakte blijkt alleen al uit het gegeven dat hij lid was van de Jehova's getuigen, maar ik verdenk hem er niet van teksten met antisemitische inslag geschreven te hebben.

Kronos het is zeker op meerdere manieren te interpreteren. Zonder dat ik Jehova specialist ben, staan Jehova's niet bekend om hun liefde voor het Jodendom. Hoe hij het echt bedoelde, zullen we waarschijnlijk nooit weten, maar ik vind jouw benadering zeker ook plausibel.

En daar is ie al :heruitgave op vinyl. 27 maart.

Nou moe! Ik hoop wel alleen op paars vinyl?

Ik vermoed van wel eerlijk gezegd. Toch denk ik er nu aan mijn originele te verkopen, ook al zal die zijn waarde niet verliezen.

Als je het geld kan gebruiken zou ik het doen. Anders nooit never niet. Begrijp dat er maar zo'n 1000 van geperst zijn toen?

Ik heb altijd 2000 gedacht.. maar weet t niet zeker

Bij de commentaren onder de lp op discogs lees ik bij ene JATPL:

"...All of Prince's releases pressed by Redline were pressed with varying degrees of quality control, in my experience. When this was released it was announced that only 500 were manufactured (I see 1000 in another comment but the blurb at the time was 500). I have seen 3 copies of this in my life (including my own copy) and every single one was pressed poorly with non-fill all over the place (especially on side 4)."

Oh ok....

Wel grappig dat hij er 3 heeft gezien in zijn leven.. ik heb er 2 gehad......

Mocht je jouw copy van TRC van de hand willen doen, ik heb interesse

Via amazon.co.uk voor minder dan 40 euro, incl shipping...

Die zou ik dan maar snel bestellen, want op amazon.de is 'ie bijna 54 euro thuis bezorgd.

en niet op paars, maar op wit doorzichtig vinyl, met een regenboog slipmat, voor een leuk effect

Besteld, £31.09, had nog een Amazon-voucher liggen, dan is zo'n beslissing snel gemaakt.

Zie uit naar het fraaie album artwork op LP formaat, de plaat zelf ook al een tijdje niet meer gehoord én de week van release vakantie, dus dat wordt genieten geblazen.

Bij Rockitpoole.com is ie ook voordelig, 35 euro, weet alleen niet wat hun shipping costs zijn... (vanuit UK)

30 euro zonder verzenden bij JPC

Keurig, amazon gecancelled, jpc besteld. Gratis verzending naar NL en een poetslap! (bij bestellen 2 exemplaren)

Heruitgave komt nu pas eind mei uit. 29 mei om precies te zijn. Nog wat langer wachten dus.

Mooi hoor de heruitgave op vinyl.

Mijn origineel heb ik verkocht. Hoef niet perse de 1e druk.

Deze is leuk uitgevoerd op transparant vinyl, en daarbij komt een leuke slipmat met regenboog kleuren, die het draaien van de plaat een extra dimensie geeft.

geluid van de muziek is prima, helaas is het transparante vinyl ook de oorzaak dat er iets teveel ruis op de plaat zit.
Verder is alles mooi verzorgd.

Een verzamelaars probleem; als je het folie eraf haalt ben je meteen de enorme sticker aan de achterkant kwijt met de titels erop.....

Ik heb hem zo goed en kwaad als het ging overgeplakt op de pvc beschermhoes. Maar het wat een stuk mooier geweest als het een kaartje was geweest in plaats van een sticker.

Verder een schitterende uitgave van een magistraal album. Wie zegt dat Prince na de 80s niks noemenswaardig meer heeft gemaakt, die moet dit album maar even opzetten, om zich vervolgens heel hard te gaan schamen in een hoekje.

Het drumwerk van de veel te vroeg overleden John Blackwell is hier ook heel erg sterk. Check Everywhere maar eens.

Ik vind Family Name een erg goed nummer. Muzikaal complex, ritmisch en bij elke luisterbeurt mooier. Begrijp niet helemaal waarom dat blijkens de stemmen minder wordt gewaardeerd dan andere nummers op dit bijzondere album. Verder vind ik het titelnummer en de afsluiter goed, waarbij aangetekend dat er bij te veel luisteren naar Last December verveling in kan sluipen en dat is bij openingsnummer Rainbow Children zeker niet het geval.

Ik was Prince omstreeks deze tijd volledig uit oog verloren en heb eigenlijk tot relatief kort geleden gedacht dat de man na begin jaren '90 eigenlijk alleen nog maar materiaal had uitgebracht dat vooral leuk is voor de verstokte fans. Inmiddels ben ik er toch wel achter dat dit veel te kort door de bocht is en zeker dit album kan zich met zijn beste meten. Sterker, ik denk dat ik The Rainbow Children inmiddels na SOTT zelfs wel zijn sterkste vind...

Op de artiestenpagina van Prince is dit een verfrissend viersterrren-stemgemiddelde in een zee van middelmatig gequoteerde albums. Op Musicmeter geldt The Rainbow Children duidelijk als een oase van kwaliteit in de woestijn die dit deel van Prince’s carrière kennelijk was geworden volgens de goegemeente. Let wel, ikzelf tel met Emancipation en Rave Un2 The Joy Fantastic slechts twee post-glorieperiode-albums die ik echt minder vind. Maar dat de hoge toppen van de jaren ’80 al even niet meer gehaald waren, zal zelfs de meest verstokte fan moeten toegeven. En toen kwam daar plots The Rainbow Children.

Nieuw millennium, oude naam (oef!) maar nieuwe inspiratie: Prince was lid geworden van de Jehova’s Getuigen en met deze born again-energie kreeg hij opnieuw vleugels in de studio. Over de standpunten van dit clubje zal ik mij uiteraard niet uitlaten, en het speelt hier sowieso in mijn voordeel dat ik Prince echt niet om de teksten luister (dat terwijl ik over het algemeen wel een tekstenman ben, maar Prince laat een mens nu eenmaal vooral voelen met zijn muziek), dus ik kan echt genieten van deze plaat, van deze herwonnen focus.

Waar voorganger Rave nog echt aanvoelde als een trendvolger-album, daar musiceren Prince en zijn band op The Rainbow Children juist alsof ze compleet los van de tijd staan. Door de versmeltingen van jazz met funk en de vaak moddervette grooves hoor ik hier sterk de vroege jaren ’70 in terug, maar bovenal doet deze plaat me denken aan de hoogtijdagen van de maestro zelf uit de jaren ‘80. Ik hoor dezelfde sterke melodieën, dezelfde subtiele maar effectieve details in de muziek en productie, ik word weer als vanouds verrast door de geen-enkel-ander-mens-zou-dit-zo-doen-maar-Prince-wel-en-het-werkt-wendingen* die de plaat vaak neemt, kortom, dit album voelt weer aan als Prince op de top van zijn kunnen. Het titelnummer, Digital Garden, Everywhere, 1+1+1=3… heerlijk! *cheff’s kiss*

Ben ik ook de enige die het wel grappig vind dat die diepe vertelstem die hier te pas en te onpas opduikt, dezelfde is als aan het begin van 1999? Moet in beide gevallen god himself voorstellen vermoed ik, ik vind het alvast een leuker effect dan die welcome to the dawn-vrouw die The Gold Experience nog aan elkaar trachtte te praten. En nee, ook hier luister ik niet naar de tekst. Sorry Prince!

The Rainbow Children schuurt hoe langer hoe meer tegen de 4,5* aan bij mij. Ooit komt ie er wel, vermoed ik. Voor mij in ieder geval zijn beste sinds Lovesexy, toevallig genoeg zijn vorige reli-plaat.

… en zo was het toneel plots reeds voorzichtig gezet voor zijn commerciële wederopstanding vanaf Musicology. Die platen heb ik al jàren niet meer gehoord, dus ik ben benieuwd hoe ik er nu tegenover zal staan. Maar voor het zover is eerst nog enkele plaatjes luisteren die ik zelfs helemaal nog niet ken. Spannend!

*alleen bij Wedding Feast blijf ik toch echt mijn wenkbrauwen fronsen, gelukkig duurt dit uit-het-niets-komende, misplaatste Disneyesque musicalintermezzo niet te lang.

Leuke reis waar je mee bezig bent ArthurDZ

Gisteren binnen gekregen op vinyl . Mijn cd haperde een beetje van slijtage . Tijdje in de auto gehad helaas.
Ik verhoog hem by the way naar 5 sterren , want dit is toch wel een van mijn meest gedraaide Prince albums . Mooie uitgave trouwens deze vinyl versie . 5 sterren

Waanzinnig knap album, instrumentaal gezien dan, want de teksten bezorgen me rillingen over de rug. Ik heb al viermaal met het vinyl in m'n handen gestaan, maar dan denk ik weer aan die zin ' holocaust aside, many lived and died'....en dan heb ik weer gegeten en gedronken. Ik kan het niet, niet horen zeg maar, en walg er echt van. Daardoor geen stem op dit album, want hoewel dus instrumentaal dik voor elkaar, ben ik toch ook wel een tekst man en dragen de lyrics voor mij wel degelijk bij aan de beleving van een album.

Ik snap wat je bedoelt. Dat blijft bij Prince een ding. Tijdens de Lovesexy show in 1988 verdomde ik het als groot fan ook om God Is Love, Love Is God mee te zingen. Dat is me toch echt te drammerig. En ja, dat is altijd wel een ding geweest voor mij en op dit album heb ik er ook moeite mee.

Een voordeel? Ik ben dan totaal geen teksten-man

wat bedoelt ie dan met die zin? Ik ken het nummer al een eeuwigheid en mij was het nog niet opgevallen. Maar nu ik de tekst lees, snap ik er nog geen reet van. Kun je het uitleggen?

OOOOO, volgens sommigen minimaliseert hij de holocaust en zou de tekst antisemitisch zijn. Lijkt me onzin. Mijn interpretatie is te vinden als je even terugbladert naar 17 januari 2020.

Dank Kronos scheelt mij weer werk
Ik denk overigens ook niet dat Prince antisemitisch was, maar alleen al de holocaust minimaliseren vind ik vreselijk.