Bob Dylan - Street-Legal (1978)

Nog niet gereageerd, op een Dylan album nog wel.

Wat wil je ook met zo'n middelmatig album.

weet niet, ik vind 16 years lekker en eigenijk meer van de nummers. Qua tekst is er niets mis. Persoonlijk vind ik het een kippenvelalbum, maar ja...wat ik al zeg, persoonlijk.

Van dit album is echt alleen het openingsnummer goed, de rest is gewoon erg slecht; simpel en toch sfeerloos en saai. Nee, pak jij maar weer snel je acoustische gitaartje op, Dylan. 1*

New Pony, ik kan de wat ruigere Dylan altijd goed hebben.

4*

Tsja, het is maar wat je ruig noemt. Ik vind Iron Maiden en Black Sabbath lekker ruig.
Maar wat Dylan hier laat zien is het simpele 3-akkoordenwerk wat je volgens mij beter niet op een electrische gitaar kan gaan spelen. Maar ieder zo z'n eigen smaak.

De wat ruigere dylan was niet bedoeld als: daar ga ik eens lekker op headbangen.

Met simpele 3 akkoordenschema's zijn er wel meer rijk geworden.

Headbangen? Dat hoeft voor mij nu ook weer niet. Maar goed, Bob Dylan heeft veel beter werk gemaakt dan op dit album te vinden is, dat staat voor mij vast. Op "Changing of the Guards" na dan, dat is wel een mooie song.

Elke plaat weer nam hij iets nieuws op in zijn werk. Hier zijn het dus de "horns" frequent aanwezig in veel songs. Er wordt hier en daar ook gesoleerd met een electrische gitaar. Iets complexere songstructuren vind ik persoonlijk.

Het klinkt melodieus en sommige nummers hebben wat weg van de early Bruce Springsteen, Persoonlijk vind ik zijn jaren 70 werk hoogstaand en dit album is zeker ook niet slecht.

4*

Ik ben zèlfs akkoord met je score : 4 ****

Want dit is een ondergewaardeerd album, zonder meer.
Verdient meerdere luisterbeurten tot je het naar waarde kunt schatten!
Is Your love in Vain is hemels mooi !

Zeer goed album. Changing of the Guards, No Time to Think
en Señor zijn toch zeer goede nummers.

Met dit album is niets mis mee. Geen zwakke songs.

Hey Toon, als je dit album wat vaker beluistert dan ontdek je vast dat dit beter is dan zomaar middelmatig...

Senor, Is Your Love in Vain? Changing of the Guards... zo middelmatig is dit niet hoor!

blijf bij 4 sterren.
****

Tja, ik blijf dit toch het slechtste bob dylan album vinden, tot 'Empire Burlesque' in ieder geval ("Self Portrait' uitgezonderd). Een nummer als "Senor" wil ik liefst zo weinig mogelijk horen . Niet dat het hele album zo slecht is trouwens, want ik geef nog altijd 3*. Zal hem vandaag ofzo nog eens opleggen en eens luisteren of er deze keer meer in zit.

Net dit album nog eens geluisterd, en ik weet nog niet altijd goed wat ik er mee aan moet. Het opent veelbelovend met "Changing of the Guards" en ook "New Pony" is in orde, maar dan komt een nummer dat me pijn doet aan de oren: "No Time to Think", een dieptepunt. Daarna wordt het gelukkig weer beter, met nummers als "Is Your Love in Vain", "Where Are You Tonight" en zelfs "Senor" dat ik daarnet nog verguisde vind ik nu erg goed te pruimen.

"Street Legal" is eigenlijk een overgangsalbum. Het werd gemaakt na de grote successen "Blood on the Tracks" en "Desire" (na Dylan's pijnlijke scheiding dus), en voor "Slow Train Coming", het album waarmee zijn christelijke periode begint. Dylan leek me erg verward en vooral zoekende. En dat is ook het gevoel dat ik krijg bij dit album. Het klinkt soms rommelig en in de lyrics hoor je dat hij naar iets op zoek is, iets transcendentaals (wat hij dan uiteindelijk zou vinden in de persoon van Christus).
Maar na "Desire" stond Dylan dus op een van de hoogtepunten in zijn carriere. Blijkbaar vond hij het nodig om zich het imago van popzanger aan te meten, zo lijkt het er in ieder geval op (die foto op de achterkant van de LP bijvoorbeeld ). Maar wat me vooral stoort is de zang op tracks 3 tot 5. Vind het soms zelfs beschamend. Dat is dan ook het grootste hekelpunt voor mij.
Met de productie heb ik minder moeite. Welliswaar kunnen die achtergrondzangeresjes en die hoorns mij nooit ten volle bekoren, maar ze storen me niet. "Changing of the Guards" doet me erg denken aan Bruce Springsteen, met die saxofoon. Ook doet het album me denken aan "Death of a Ladies Man" van Leonard Cohen, uit 1977, geproduceerd door Phil Spector. Het zal allemaal wel typisch voor de tijd zijn zeker?

Welke score moet ik hier nu aan geven? Weet het niet goed. Het vereist duidelijk nog wat meer luisterbeurten. Maar ik ga mijn score wel verhogen, want er staan toch wel een paar Dylan-klassiekers op; namelijk "Changing of the Guards" en "Senor", en het is allesbehalve een slechte plaat, ik luister wel graag naar elk nummer (behalve het afgrijselijke No Time to Think dan...).
Vooruit, 3.5*

Zo zie je maar dat smaken verschillen.
No time to think vind ik het hoogtepunt van deze plaat.

Wij beoordelen platen zowel objektief als ook subjektief. Soms vinden we geen toegang na een album. Of heb je gisteren nog Live at Leeds kunnen herontdekken?

Ik vind Street Legal ook een goede plaat maar zeker niet 5*****

Als ik op een plaat 3 zeer goede nummers staan dan ben ik niet zuinig met de sterren. Platen die ik niet (vaker) gehoord heb beoordeel ik niet.

Helemaal niet zijn beste. Ben het deels wel eens met de kritiek hier. Het is tamelijk een als popmuziek gearrangerd album, met teveel blazers, te druk eigenlijk. Toch is changing of the guards wel een lekkere binnenkomer en Senor is een prachtsong met een heel mysterieuze tekt en met heel veel soul gezongen. Is your love in vain mag er ook wezen, alleen jammer van die blazers, ik zou het wel eens "gewoon" willen horen. Tja, en nummer 7 to tn met 9 zeggen mij erg weinig, voor Dylanmateriaal echt weinig.

Een heel andere Dylan inderdaad maar wel een redelijk prettige cd om te luisteren. 3.5

Prachtige plaat, die ik tot zijn drie beste jaren zeventig werk reken. Vanaf de openaar zet hij de sfeer goed neer die het hele album blijft. Persoonlijk denk ik dat dit één van zijn meest toegankelijke platen is. Een paar keer luisteren en de plaat zit in je systeem. Een plaat met ballen, goed gezongen en goed gespeeld en melodieus tot in iedere noot, een muzikale plaat, dat is het, terwijl men van Dylan meestal een echte teksten plaat verwacht!!

Op de folkrock-site rambles.net staat het volgende over Street Legal:

"Street Legal joins classic albums like Oh Mercy or Shot of Love as the album to get if you're sick and tired of the over-played hits of Dylan's career. Some of the songs here are so brilliant that Dylan fans who ignore the album are doing themselves an egregious injustice. There is no way that this album could entirely disappoint any Dylan fan."

Hier ben ik het helemaal mee eens. Vaak verguisd dit album, maar stiekem staat hier geen enkel écht zwak nummer op. Klein voorbeeldje: We Better Talk This Over. Op het eerste gehoor weinig bijzonders, tot je in het outro een heerlijk pingelende Garth Hudson-achtige piano hoort opduiken. Zo heeft dit album zeker zijn momenten

Niet zo brilliant als Blood on the Tracks en Desire maar toch is Street Legal een heel interessante plaat met goede teksten en muziek. Er zit echt geen zwakke song laat staan filler erbij.

Ik heb hier al een uitgebreide lap tekst gepost dus wat kan ik er nog aan toe voegen? Heb nog steeds dezelfde mening over dit album behalve het feit dat het openingsnummer 'Chaning of the Guards' wel gegroeid is bij mij. Het lijkt wel alsof Bob Dylan hier Bruce Springsteen probeert na te apen, maar hij doet het wel erg goed . Dikke 3.5*

Zelf vind ik dat een sterk album van Bob Dylan, wel iets minder dan "Blood On The Tracks" en "Desire" maar een album dat je na meerdere luisterbeurten gaat waarderen.
"Changing of the Guards" en "Is Your Love in Vain?" vind ik zelfs tot de beste Dylan-nummers ooit horen.

Hier sluit ik me bij aan.

En zo is dat !

Superplaat. Eigenlijk nog beter dan Blonde on Blonde. 'Is Your Love in Vain?' is inderdaad zeldzaam mooi, maar hier staat geen slecht nummer op.

Helemaal geen Dylan-fan. De man z'n stem bezorgt me bij momenten koude rillingen ... van het verkeerde soort. Deze plaat bevalt me echter heel goed. Leuk die koortjes en blazers. Echte Dylan-fans zullen hier misschien van huiveren. Dan is dit maar een plaat voor niet zo'n Dylan-fans. Een 4.

Mooie plaat, echt wel. Het openingsnummer is spijtig genoeg de beste song van de plaat. Daarom begin ik steeds met New Pony en skip ik naar Changing of the Guards na track 9 . Changing of the Guards is btw een van de zovele beste Dylan-nummers.

Soms zitten er erg verfijnde nummers. Subtiele schoonheid.

3.5*