Fish - Vigil in a Wilderness of Mirrors (1990)

tja, mijn portomonnee en ik weten er alles van...

Dit schijnt een goede band te zijn. Eens zien of ik wat van Fish op de kop kan tikken.

Dat is de versie zonder bonustracks (inmiddels via mail bevestigd gekregen). Heb 'm inmiddels via marktplaats zgan en cd zonder krassen voor 7,50 incl. verzending...

Beter deze cd zonder bonusnummers dan deze helemaal niet hebben .
geweldige cd dit trouwens .

Of incl. bonustracks en in huis

Inmiddels een downloadversie eenmaal beluisterd en vooral de titeltrack is heerlijk. Stem blijft toch erg uniek, alhoewel ik voor Marillion de stem van Hogarth toch lekkerder vind klinken als het tijdperk van Fish... Maar daar zal ik wel de enigste ter wereld zijn die dat vind

Je bent nooit ergens de enigste in in de wereld .
Ik vind beide heren goed te pruimen en heb van beide cd`s in huis .
Dit solo album van vis moet je in huis hebben want het is beter dan menig Marillion album .

Volkomen eens met Rudiger.

Fish heeft in de twintig jaar na dit album nog heel wat nieuwe albums gemaakt maar het niveau van dit werkje zelfs niet bij benadering gehaald. Gezien de grote hoeveelheid nummers die hij (nog altijd) van dit album speelt, lijkt hij dat zelf ook wel te beseffen.

Geweldige band hahahaha....


Nee, ik lach je niet uit hoor, kan de beste overkomen.

Maar, Fish is een pseudoniem voor Derek W. Dick (wat een naam), dus een solo-artiest....

Appels en peren, appels en peren....

Fish solo is een wereld van verschil vergeleken met Marillion post-1989

Overigens zijn echt aan te bevelen: Raingods with Zippos, Field of Crows, Sunsets on Empires, Fellini Days en 13th Star.
Ik heb de eerste paar platen (op Vigil na) altijd maar grillig en middelmatig gevonden..

Fish is jammer genoeg niet constant genoeg geweest in zijn verdere verloop als soloartiest . Ik kan hem niet betrappen op echt slechte albums , maar er zitten een aantal veel mindere werkjes tussen .
Het probleem van Fish kan zijn dat hij afhankelijk is van andere mensen , en met wie heeft hij een klik . Zijn co- samenwerking met bijv. Steven Wilson op Sunsets Of Empire was een heel behoorlijke .
Nu staat Fish bekend om zijn eigenwijsheid en zal natuurlijk als soloartiest de eindverantwoording hebben . Zijn begeleidingsband wisselt ook regelmatig . Ik denk dat hij niet altijd de juiste keuzes maakt , vandaar ook zijn wispelturige verloop in artistieke zin .
Marillion met Hogarth hebben een prima groei doorstaan , al hebben ze ook de plank wel eens misgeslagen . Maar albums als Brave en Affraid Of The Sunlight zijn mij even dierbaar als Vigil .

Fish en Marillion zijn moeilijk meer vergelijkbaar tegenwoordig .

Ik vind Fish met Wilson geen slechte combi. Maar hjj schittert wat mij betreft pas echt met Wesley (Fellini Days).

Ook met Boult en Usher (een komen en gaan van die twee) spettert (rockt) de muziek. Aan zijn gitaristen heeft het in ieder geval nooit gelegen..

Nee , inderdaad . Vooral in het begin waren er veel gedubbelde gitaarsolo's en dat klonk toch wel verdomd lekker .

Even over de baspartijen: wat is John Giblin toch een god op de fretloze bas... Hij speelde ook in Simple Minds...

Janick Gers kennen we van Iron Maiden, Brzezicki (drums) van oa Roger Daltrey, Big Country, Mickey Simmonds kennen we van Camel en Mike Oldfield, Hal Lindes (gitaar) van Dire Straits en Frank Usher eigenlijk alleen van Fish...

Echt een verzameling supermuzikanten, dus....

En Oh ja, John Keeble van Spandau Ballet speelt ook een nummer mee (State of Mind)...

Toch jammer, dat bij solomuzikanten, bandleden niet op de artiestenpagina kunnen worden toegevoegd...

Aha.

Woowww... [en dan een tijdje stilte]... Wat is dit een schitterend album... Hier vind ik Fish nog mooier uitkomen qua zang/arrangementen als op de eerste albums van Marillion. Noem het 'vrijer' of 'ongecompliceerd': de muziek slaat in als een bom en nummers als Vigil, Family Business, View from the hill en (mijn absolute favoriet) Cliche zijn daar voorbeelden van.

Ik dacht destijds dat ik aan een verzamelaartje als Bouillabaisse wel genoeg zou hebben. Zijn stem heeft nooit echt een klik met mijn smaak gehad, maar solo is het een heel ander verhaal. Ondanks dat ik alles van Marillion heb, is het Fish-tijdperk voor mij meer een aanvulling dan een must-have.
Bikkel2 heeft wel gelijk als het gaat om vergelijken van Fish met Marillion. De stem blijft echter hetzelfde in een ander jasje en dat andere jasje zit mij beter .

Een kantekening: de bonustracks zijn leuk, maar hebben niet de sterkte van de eerste 9 tracks. Jack and Jill en Internal Exile hebben een wat 'simpele' opzet en kan ik niet echt rijmen met de overige tracks (net alsof het van een ander album is gehaald). Vandaar dat het niet op de originele versie is gezet. De demo's zijn leuk en zeker ook de afsluiter Whipflash: valt ook buiten de sfeer van dit album, maar heeft een heerlijke relaxe sfeer.

Ik beoordeel dan ook het album zoals het destijds is uitgebracht (zonder de bonus) en dan kom ik niet verder dan 5 sterren

Ik heb de remaster met 5 bonustracks afgelopen najaar nog bij The Company gekocht, samen met Internal Exile.
De cd werd toen al erg goed verkocht, dus blijkbaar zijn ze door de voorraad heen.
Misschien eens mailen?

Ik zou (net als ik heb gedaan) gewoon Marktplaats en bijvoorbeeld eBay in de gaten houden.

Zoals je zelf al aangaf , de bonusnummers zijn niet om over naar huis te schrijven .
Ik heb de versie zonder en die bevalt prima .

Inderdaad, maar als je er toch naar op zoek bent...

Stem voor dit muziekale hoogstandje maar eens verhoogd met een halfje tot 5* !!

Alleen Big Wedge doet mij nog steeds het minste van alle nummers maar de rest is zo ontzettend mooi; dit verdient gewoon de 5 !!

State Of Mind is altijd 1 van mijn favorieten hier geweest en wat was het een feest dit nummer een paar jaartjes terug ( was het 2008 of toch al 2009 in Zoetermeer? ) voor het eerst live te mogen horen

Super album van Derek, nooit meer overtroffen en dat is jammer, deze persoonlijkheid moet nog een zo'n schijf maken, zou hij zich bij mij onsterfelijk maken, hoogtepunten: veel maar Vigil en Cliche zijn de toppers...

Heb je ook andere platen gehoord van Fish?

Zelf vind ik het trio Sunsets/Raingods/Fellini Days erg sterk en ook Crows en 13th Star mag ik graag horen.

Alleen Suits, Song from the Mirror en Internal Exile boeien me niet zo enorm...

Oei, had ik deze nog niet beoordeeld? Schaam op mij! Dit is mijn elfde cd ever (tot het moment dat ik er een paar honderd had nummerde ik ze allemaal...) en blijft echt een meesterwerk. Alleen... Big wedge vond ik vroeger niet zo leuk maar inmiddels wel, en A gentlemen's excuse me vond ik vroeger te soft, maar nu eigenlijk prachtig.

hmmm, ik begon met een 4,5 maar ik heb al vaker een 5 gegeven, dat verdient deze zeker. Dus hoppekee, vijf sterren voor Fish's eerste!

Overigens vind ik Sunsets na deze de beste, en die had een 4,5 als score van mij, dus 5* moet eigenlijk wel!

Ik ben wat minder enthousiast. Wat mij betreft is het niveauverschil tussen de nummers te groot. Er staan werkelijk fantastische nummers op (titelnummer, the Company, Cliche en natuurlijk Gentleman), maar Big Wedge en The Voyeur trek ik eigenlijk niet.

Het geheel doet me een beetje aan Clutching at Straws denken...

Met Big Wedge en The Voyeur noem je inderdaad de twee minste songs, maar de rest is m.i van een hoog niveau.

hahaha

Ik vind dat net twee rockers, die Fish niet met Marillion kon maken.
Lekkere ritmes, lekker energiek...

Die blazers in Big Wedge....... ? Nee vind het net effe wat te gladjes en te popie.
Hoor Fish toch liever wat beladen en ruwer.
The Voyeur heeft wel wat mystieks, beter dan Big Wedge, maar het heeft mij nooit echt gepakt die song.

Okay, ik vind het juist energiek. Beetje de muziek van Phil Collins achterna. Moet kunnen.

Ik kan ze ook wel hebben, i Like To Watch wat beter dan Big Wedge maar toch. Het zijn wel de 2 tracks die het meeste gedateerd klinken.