Morrissey - Low in High School (2017)

Indiestyle is ook positief:

Morrissey geeft zijn critici lik op stuk op ‘Low in high school’ - Indiestyle

Alsof het nog niet genoeg is uitgemolken met 6 verschillende vinyl versies.. .Er is nu ook een 6 x 7 inch vinyl boxje uit op clear vinyl, met het album daarop, verdeeld over 6 singles dus.... Pfff

Morrissey - Low In High School (Vinyl, Album) at Discogs

Neemt niet weg dat dit album toch wel hoog in mijn eindlijstje gaat eindigen, ik vind m erg lekker!

Ben blij dat ik de transparante ondertussen al in bezit had, want de gele komt niet meer, werd gisteren even doorgegeven...

De criticasters spelen duidelijk op de man en niet op de plaat. Want dit is toch een behoorlijk sterk album dat Mozzer hier aflevert. Zeker op de eerste helft valt eigenlijk weinig af te dingen. Alleen Bury The Living gaat nog wat meer luisterbeurten vragen. Maar In Your Lap vind ik dan weer een prachtsong.

Daarna wordt het wel ietsje minder tot en met Who Will Protect Us from the Police. Dit laatste nummer vind ik echt niet aanhoorbaar. De rest is niet slecht, maar ook niet meer dan dat. Afsluiter Israel kan ik dan wel weer heel erg smaken.

Zijn teksten zijn helaas al lang niet meer wat ze geweest zijn en op dat vlak ook op deze plaat geen verbetering, integendeel. Af en toe komt zijn voormalig meesterschap nog eens bovendrijven, maar de rest is toch maar gewoontjes met enkele ronduit zwakke dingen er tussen.

Die outro van I Bury the Living vind ik echt wel geweldig! Als hij een register hoger zingt klinkt hij ineens als zichzelf in de jaren 90 (wat niet zo gek is natuurlijk). En het is een stukje roetzwarte komedie, spottend, uitdagend en tegelijk intriest, zoals Moz dat zo vaak op zijn beste momenten doet.

Ik kan me goed voorstellen, al die mensen die dit album te veel vonden. Maar kan je je het ook voorstellen als dit album je net raakte, als je het je net in de navel raakte? Ja, Morrissey is geweldig, met al die teksten die je net kietelden, maar dit is een album dat mij net niet kietelde, maar raakte. Kun je je al ook dan net doen alsof het een net niet album is?
Ik, ik kan dat niet. Ik heb tranen in mijn ogen. Wat durft die man veel. Geen enkele zinger durft zo veel als Morrissey, hij is een held.

Morrissey, mijn god.

En dan nu komt toch de twijfel. Was het wil of liefde die me zo snel deed juichen over dit album? Nu na enkele dagen lijkt het te vervlakken. Dat is wel snel. De tijd zal het, als altijd, leren.

Hmm... blijft toch een van de mindere van Morrissey. MIsschien wel de minste. Lijkt geen echte bezieling in te zitten. Vorige week zal ik wel dronken geweest zijn ofzo, toen ik het zo de hemel in prees, of prijsde. Maar ik zet door, ik ga er nog steeds van uit dat het kwartje echt gaat vallen, en niet alleen de glimmering van het kwartje mij zo deed juichen.
Nee, slecht is dit niet, maar ik kom niet tot het punt waarop het doorslaat. Het blijft hangen in aardige liedjes.

Denk eerder andersom....

Begin ook andersom te denken.
Nu na veel hoorbeurten. Blijkt me toch geweldig te raken. Morgen meer, maar dit blijkt me te raken. Meer dan ik gedacht had. Oei.

Een mens kan zich vergissen...

Nu vaak genoeg gehoord om te concluderen dat dit album gewoon weer een topklassewerk van Morrissey is. Ik schaam me niet voor mijn twijfels, maar wel een beetje voor het uiten van mijn twijfels. Morrissey is gewoon een superbaas (zoals dat tegenwoordig genoemd wordt).

Ja, het is echt helemaal geland. Heerlijk album. Morrissey heeft me een puzzel gegeven als nooit tevoren, maar ook deze is opgelost. Dank je, Morrisey.

Mezelf kennende moet ik toegeven dat de tekst van Spent the day in bed zelfs zeer accuraat is.

Ja, nu genoeg gehoord hoor. Gewoon briljant. Zijn beste deze eeuw.

Perfect album.

Ik ben best wel een liefhebber van Morrissey. 'World Peace etc.' vond ik zelfs een van zijn betere solo-albums. Maar deze 'Low in high school' is helemaal niets: drammerige teksten, vlakke liedjes, geen humor, geen zelfspot, en een nogal bombastische productie die de boel nog een beetje reliëf moet geven.

Een van de zwakkere broeders uit het Morrissey ouvre.
De eerste 5 nummers zijn een goede opmaat, maar na spent the day in bed stort de boel in elkaar, met als dieptepunten het gênant pathetisch Israël en the girl from tel aviv.
Als ik dan toch vergelijk met call the comet van Johnny Marr steekt die plaat met kop en schouder boven deze Morrissey uit. Wie had dat ooit gedacht. ?

Ik niet, want ben het er totaal niet mee eens

De bonustracks vormen zoals wel vaker met bonustracks een leuke toevoeging, maar ook niet meer dan dat.

Maar een leuke toevoeging is toch precies wat ze zijn moeten? Nu trouwens uit op dubbel elpee met nieuwe artwork, een soort van jeugdfoto van Morrissey siert de hoes.

Zeker, en dit zijn praktijken blijft toch het uitmelken van fans, en ik hou er niet van als ze de hoes gaan veranderen (alhoewel dat voor de grote fans juist wel weer geinig is). Soms ga ik er in mee, meestal niet.

Maar leuk zoals ik het bedoelde ging vooral op voor de kwaliteit, duidelijk minder dan het oorspronkelijke album materiaal

Jeetje. Had t niet gezien eerder. Maar 9 bonus tracks vind ik wel de moeite om die nieuwe uitgave te kopen..al voel ik me ook wel redelijk genaaid inderdaad. Doe dat dan meteen zodat je kan kiezen..

maar dan koop jij hem waarschijnlijk maar 1 keer

Haha. Ja...dat willen ze natuurlijk niet.

Ben benieuwd of de re-issue alleen als dubbel elpee op de markt komt of later ook op CD. Vast het laatste. Wel fijn dat er, net als bij "This Is Morrissey", weer gewoon een foto van de man zelf wordt gebruikt. Maar de plaatsing van de titel, zo half op zijn wang, is bijna net zo lelijk als bij de Back on the Chain Gang single. Is overigens een zeer sterke cover. Begin volgend jaar komt een album vol covers uit, genaamd California Son.

'California Son' tracklist:

1. Morning Starship (Jobriath)
2. Don't Interrupt The Sorrow (Joni Mitchell)
3. Only A Pawn In Their Game (Bob Dylan)
4. Suffer The Little Children (Buffy Sainte Marie)
5. Days Of Decision (Phil Ochs)
6. It's Over (Roy Orbison)
7. Wedding Bell Blues (Laura Nyro)
8. Loneliness Remembers What Happiness Forgets (Dionne Warwick)
9. Lady Willpower (Gary Puckett & the Union Gap)
10. When You Close Your Eyes (Carly Simon)
11. Lenny's Tune (Tim Hardin)
12. Some Say I Got Devil (Melanie)

Ja, dat spookt ook steeds door mijn hoofd. Morrissey kan dus ook van zijn normen en waarden af. Binnenkort komen we 'm tegen in een grillroom ofzo.

Net weer eens geluisterd naar dit album van Morrissey in het licht van het nieuw te verschijnen album. Valt me niet mee. Voortkabbelend op een niet positieve manier. Niet super slecht, maar het blijft niet hangen. Allemaal net niet bijzonder genoeg.

Call me anything, except what I am

Ik loop bij Moz eigenlijk altijd een album achter, dan kan ik mooi als er weer een nieuw album aankomt de vorige voor midprice aanschaffen. Zo ook deze, 6.99 lijkt mij een nette prijs voor dit prima album.

Mijn favorieten zijn Home Is a Question Mark en
I Bury the Living waarbij ik de laatste erg vind passen bij mijn favo Moz album Southpaw. Ik kan begrijpen dat de jangle liefhebbers dit wat te zwaar op de maag vinden liggen. Helaas zit tussen deze twee topstukken op het album precies dan weer het volgens mij minste nummer van het album in de vorm van Spent the Day in Bed (wel een actuele titel deze periode). Maar ja, ik kan ook weer niet alles hebben. Het nummer heeft hier de meeste stemmen dus ik blijf altijd toch een aparte Moz fan. Voor All the Young People Must Fall in Love loop ik overigens ook niet echt warm.