Morrissey - Low in High School (2017)

Op dit BBC6 optreden van vorige week zijn de nummers Home Is a Question Mark, Jacky's Only Happy When She's Up on the Stage en When You Open Your Legs ook te vinden. Gaaf optreden ook verder

I'm not my type, but i spend the day in bed, ook hilarisch! Typisch Moz

Gisteren in Berlin bij Arte speelde hij ook nog eens de opener van zijn nieuwe album, My Love, I'd Do Anything For You.
Geweldige track, samen met Home is a Question Mark wel mijn fave van de nieuwe songs tot nu toe.

Sinds gisteren is er een officiële lyric video uit voor track 2 "I Wish You Lonely", heb hem toegevoegd bij de tracklist.

Ik begin er nu toch echt wel heel veel zin in te hebben! Heerlijke nummers met toch wel een nieuw sausje.

Bij The Smiths - The Queen Is Dead:

Nieuwe Morrissey wordt in de Britse pers gekraakt. Ik ben benieuwd dus

Ik vind de twee singles erg leuk dus ik ben zeker benieuwd.

Ik weet niet hoe objectief de recensies zijn: Morrissey ligt momenteel heel slecht want hij zou racist zijn en weet ik het wat. Het kan dus allemaal wel meespelen in het beoordelen van zijn nieuwe album.

Ik weet wel bijna zeker dat ze niet objectief zijn.

Spend a day in bed is feitelijk een aanklacht tegen de Britse, en niet alleen de Britse, Pers. Van kritiek is de pers over het algemeen niet gediend.
Dus nemen ze wraak door zijn nieuwe plaat collectief de grond in te schrijven.
That's the way it goes.

Negatieve aandacht is ook aandacht. Moz heeft een grote schare die hard fans, dat album verkoopt toch wel. Ik denk dat hij er flink schijt aan heeft.

Ik heb nog nergens een slechte recensie gelezen dus weet niet waar dat verhaal vandaan komt
4**** in de Q in elk geval

In de Uncut stond een nogal negatieve recensie. Verder ben ik er sowieso nog niet zo veel tegengekomen. Maar feit is wel dat Morrissey behoorlijk onder vuur ligt, ook bij fans. Dit door zijn uitspraken de laatste tijd.

De Uncut recensie sloeg nergens op. Het album kreeg overigens een 5/10 en de recensent schreef ook dat het "often musically splendid" was. Verder zijn er nog vrijwel geen reviews (ook niet gek gezien de release datum), dus ik weet niet waar Erwin zijn stelling precies op baseert. Op basis van wat ik tot nu toe heb gehoord, denk ik overigens niet dat het echt een hoogvlieger binnen zijn oeuvre wordt, maar ik laat me graag verrassen en ben sowieso altijd blij met nieuw werk van de meester.

Leuk om hem gisteren bij Graham Norton te zien. Wel jammer dat hij niet bij de andere gasten kwam zitten na het optreden, wat eigenlijk standaard gebeurt.

Ik heb toch wel heel veel zin in dit album! Ook dit nummer bevalt me zeer goed.

Morrissey - Jacky's Only Happy When She's Up on the Stage (Official Lyric Video) - YouTube

Voor iemand die al meer dan 30 jaar muziek maakt, klinken de nieuwe songs opvallend relevant.
Geen aansluiting bij actuele trends, gewoon heel goede popsongs,
met pop en staart die tussenin nergens verslappen.
Had niet meer verwacht dat er nog een verrassende release in zat dit jaar,
maar het lijkt er op dat dit er toch een is.

En dan zie je ook dat er fans afhaken vanwege zijn uitspraken. Hij roept op allerlei fronten wat op.

Mijn gevoel zegt ook dat dit wel eens één van zijn betere solo-albums kan gaan worden. Altijd spannend als je verwachtingen zo hooggespannen zijn. We weten het snel

Opmerkelijk dat hij nog niet voor de releasedate gelekt is.
Ik verwacht ook een album dat minstens zo goed is als World Peace, die toch wat onderschat is. Niet hier overigens, maar in ‘the real world’.

Belachelijke "recensie" op NME alvast


Right...

My Love, I'd Do Anything for You is alvast een juweeltje. Sfeer doet me denken aan Your Arsenal.
De volgende twee kenden we al. Home Is a Question Mark is een echte Morrissey ballad (Tussen haakjes) Ook zeer toffe song.
Spend The Day In Bed was ook al bekend. Tot dusver zeer goede hooks en scherpe teksten van Mozz
I Bury the Living is vreemde eend in de bijt al is dit wel een erg tof nummer zo de eerste keer.
Tot dusver kant 1. Valt zeer goed allemaal

In Your Lap. Mooie piano ballad.

''They want to wipe us clean of the mat
And I just want your face in my lap''

''The security falls, As always the worst.
Gouvernement advised. They are spraying our eyes.
They live to kill and they love just to harm
And I'm dreaming of touching your arm''

Dan verder met de cha-cha-cha
Leuk nummertje maar niet meer dan dat.

All the Young People Must Fall in Love is Morrissey's ''Give Peace A Chance'' Beetje Bowie old school ook.

We gaan verder met een tango in When You Open Your Legs
Geen slechte tango overigens.
Niveau gaat weer iets omhoog met Who Will Protect Us from the Police? en laatste nummer Israel
is een piano ballad in de trend van ''In Your Lap'' Geen slecht nummer trouwens.

Beetje teleurgesteld na het beluisteren van kant 2. Maar zoals altijd gaat Mozz gewoon zijn eigen gang.
Na 1 luisterbeurt ben ik nog niet overtuigd. Een zeer goede kant A maar een tegenvallende kant B
Nu misschien een 3 maar ga em vandaag nog wat luisterbeurten geven.

Tja, de NME. Daar kan Morrissey niet veel goed doen, zelfs Everyday Is Like Sunday kreeg van hen een slechte recensie, dus het verbaast me niks.

Ik ben in ieder geval erg benieuwd, hoewel alle tot nu toe uitgestuurde singles me nog niet zo pakken. Maar ja, het blijft Mozz he!

Nog een keer beluisterd. Zeer goede kant A en een teleurstellende kant B.
Voor nu een 3

Tot nu toe zijn mijn verwachtingen (nog) niet ingelost.

Bij de eerste drie singles "Jacky's Only Happy When She's Up on the Stage", "I Wish You Lonely" en "Spent the Day in Bed" kan ik daar alleen "When You Open Your Legs" nog aan toevoegen als zijnde beste songs op dit album. De rest is nog maar afwachten of het zal groeien. Die kans acht ik groot.

3* voor nu.

"Moz has become pop’s greatest troll in recent years, and here he’s exhaustive in goading you to hit the ‘off’ button. It’s enough to make you put your head in your hands. Or, indeed, your lap." Aldus de NME.

Het is een beetje tekenend voor hoe de meeste pers tegenover Morrissey staat: ze moeten hem niet meer. Hij zou racistisch zijn, rechts aan het worden en dan ook nog eens Israel-fan. Au! Dan heb je afgedaan en dan kun je wachten op zure reacties. Reacties die ik niet meer als objectief kan zien, maar dat is altijd wel een dingetje met de schrijvende pers. Ik bepaal zelf wel of ik iets goed vind of niet.

Maar ook veel fans haken af om die reden. Ik las pas nog een blog waarin iemand die een zeer sterke band had met de artiest, een artiest die hem indirect hielp bij zijn coming-out, jaren heeft weten te 'ondersteunen' in zijn leven, ook qua levensvisie. Nu was het tijd voor de scheiding en was de liefde over. Deze fan kon en wilde niet meer verder met Morrissey.
Ook dat is tekenend.

Morrissey is altijd expliciet geweest, en daardoor gehaat en geliefd bij velen. Eigenlijk is er dus niks veranderd, alleen zijn de omstandigheden nu anders.

Laten we het over de muziek hebben: ook die is anders en dat siert hem alvast. Morrissey kiest zijn eigen pad, wars van wat in zou moeten zijn of wat hoort. Daarbij is en blijft het herkenbaar Morrissey. Knap voor deze niet meer zo jonge zanger die al heel wat jaren meegaat, controverses overlevend en een oeuvre opgebouwd waar je U tegen zegt.
Wat is anders aan Low in High School?

Het klinkt allemaal behoorlijk vet aangezet: zeker in het begin een hoop bombast en een aardige muur van geluid dat je huiskamer binnen dendert. Die toon wordt gelijk al ingezet met het ongelooflijk sterke My Love, I'd Do Anything for You, om vervolgens keihard door te rammen met I Wish You Lonely en Jacky's Only Happy When She's Up on the Stage. Drie nummers om je vinger bij af te likken. Deze fanboy is gewoon altijd al dol op bombast geweest en is hier dus aan het goede adres.

Op Home Is a Question Mark neemt Moz even gas terug en horen we een nummer zoals ik ze ook wel op You Are the Quarry hoor. Rustig, met toch een rafelig randje. Hier even niks nieuws.
Dat nieuwe krijgen we wel voorgeschoteld op de single Spent the Day in Bed, meer elektronica dan ooit op een Morrissey nummer en het past wonderwel nog goed ook. Hierdoor ontstaat er een fris en fruitig geluid zonder onherkenbaar of geforceerd hip te worden. Dit nummer zit al weken in mijn hoofd gebeiteld.

I Bury the Living is ook wel een goed voorbeeld van een ietwat andere richting waar de herkenbaarheid onaangetast blijft. Vet aangezette productie, en wat me vooral opvalt is zijn zang die ongelooflijk helder de boxen uitspat. Goed in de mix gezet of gewoon heel sterk gaan zingen op zijn oude dag? Marc Almond presteert immers hetzelfde. Waar de heren voorheen nogal eens op het randje zongen daar hoor je dat nu niet meer terug.
Het nummer is donker en dreigend, maar door de klankkleur van de zang toch helder. Een nummer met een verrassend staartje en daarmee een zeer sterke A-kant afsluitend.

Op naar de B-kant waar ik nogal wisselende geluiden over gelezen heb. In Your Lap is alvast een mooie piano-ballad. Rust na alle bombast hiervoor. Hier nog geen enkele ongerustheid over het vervolg van het album. Het kan gewoon niet mooier zijn op deze manier. Zou het dan gaan komen in de vorm van The Girl from Tel-Aviv Who Wouldn't Kneel, het nummer waarop de pro-Israel zanger te horen is? Het blijkt een luchtig Zuid-Amerikaans getint nummer en zou zomaar op de laatste Benjamin Clementine kunnen staan. Het ademt dezelfde sfeer. Ook een artiest die met zijn nieuwe album flink wat kritiek kreeg te verduren over wat hij ons liet horen. Of men vond het te gek, of men kon er totaal niks mee. Dit nummer zou te luchtig moeten zijn, te nikserig en over de tekst zullen er sowieso wel voor- als tegenstanders bestaan. Ik vind het goed werken op dit album dat zo in volle vaart van start ging en met In Your Lap een adempauze kreeg die gevolgd wordt door juist het beetje lucht dat het album nodig heeft. Prince heeft op zijn meesterwerk Sign O' the Times ook luchtige liedjes als Starfish and Coffee staan. Werkt perfect binnen de context en zo hoor ik het ook op Low in High School. Op zichzelf staand misschien niet zo bijster spannend, maar het werkt gewoon. Het zal wel aan mij liggen denk ik dan maar....

All the Young People Must Fall in Love is ook wat minder dicht geplamuurd en kent een glamrock sfeertje ergens uit begin jaren '70 met nog een flinke scheut sixties er doorheen. We zijn duidelijk in luchtiger vaarwater beland en The Beatles zijn niet ver weg.

Dan kan het fout gaan: nog zo'n nummer en het album heeft de verkeerde route genomen waardoor het inkakt of Moz verrast ons gewoon maar weer.
Op When You Open Your Legs lijkt de sound van Years of Refusal wat terug te keren met een ietwat zuidelijk sfeertje. Het zou zomaar een nummer van Marc Almond kunnen wezen, een artiest die ik hoog heb zitten zoals velen hier wel weten. Ook nu valt het heldere geluid me enorm op. De instrumentatie is bloedstollend mooi met cello en piano die zich hier bescheiden opstellen maar wel smaakmakers zijn. Heerlijk nummer. Olé!

En dan komt de controversiële kant van Morrissey weer helemaal in de spotlights te staan op het venijnige Who Will Protect Us from the Police?. Elektronischer dan hier hebben we hem nog niet eerder gehoord. Single Spent the day in Bed was onze eerste kennismaking, hier mogen we het weer ervaren.

Ook over een nummer als Israel is wel het nodige te doen. Hij hees zich al eens in de Israëlische vlag en dat vond niet iedereen helemaal okee. Je komt er nu eenmaal beter mee weg als je de Palestijnse kwestie steunt. Ik heb hier zelf niet echt een duidelijke mening over, een mening die op deze site ook niet verkondigd mag worden en dat is maar goed ook.
Als pure muziekliefhebber kan ik enorm genieten van de opbouw in dit nummer. Met teksten heb ik sowieso altijd wat minder gehad. Het is niet anders. Het vormt in elk geval een boeiende afsluiter van een bijzondere plaat.

Het zou een 'wel aardig album' zijn. 'Geen meesterwerk'. 'Een mindere Morrissey'. Het zal wel. Ik heb dan wat anders gehoord blijkbaar. Ik vind Low in High School al mijn hooggespannen verwachtingen inlossen met veel bombast, een schitterende piano-ballad en op tijd wat luchtigheid. Wat wil een Morrissey-fan nog meer?! Oh ja, Moz, ik eet al veel vaker vegetarisch, ik doe mijn best.

WTF is er nog een andere wereld dan

Ik verwacht "hier" dat World wel een mooie Top 10 plaats gaat veroveren in t 2014 spelletje

2014 en over drie ‘jaar’ gaat deze ook goed scoren!

Net dit nieuwe album voor het eerst gehoord en moest warempel bij een aantal songs, zoals idd When You Open Your Legs, ook aan Marc Almond denken.

Op het eerste gehoor zeker weer een uitstekend Moz-album.

Grote Smiths fan hier, altijd geweest, maar verdwaald op het Morrissey-pad, niet bewust, is gewoon gebeurd. Hoe gaat dat hier, hé, een nieuw Morrissey album. Ik nam niet eens de moeite hem te 'spotifyen', maar klikte op de single linkjes hier. I wish You Lonely aardig, uiteraard herkenbaar, maar dan Spent The Day In Bed.....wow, fantastisch, direct na de eerste tonen geheel om. Prachtig nummer. Geheel tegen mijn gewoonte plaats ik een bericht zonder het hele album geluisterd te hebben.

Heb natuurlijk wel gelezen, maar ga proberen blanco te luisteren, later meer.

[edit: valt nog niet zoveel te spotifyen zie ik]

Nu al aardig wat draaibeurten verder. Nog even wachten tot ik het album fysiek in handen heb, maar het zou me niet verbazen als hier straks gewoon een halfje bij gaat komen. Echt, ik snap de wat matige reacties overal (van pers en fans) niet.

Het enige waar ik negatief over ben is de vreselijke hoes. Niet eens zozeer de foto, maar het hele ontwerp is zo goedkoop. Dat was ooit een stuk beter zullen we maar zeggen.

Ik moet wachten tot 8 december... dan komt mijn japanse persing op vinyl aan... effe geduld nog. Probeer m ook niet eerder te gaan luisteren... moeilijk!!

Stoer als je dat kan volhouden. Ik kan dat nooit.