Rufus Wainwright - Release the Stars (2007)

Beetje vreemd om users te verzoeken het na te laten om te reageren op een site als deze, maar goed.

Ook ik vind de onderbouwing wat merkwaardig. Als je al zo gruwelt van het eerste nummer, toch doorzet, en ook daar merkt dat het zo erg is dat je er van aan de diarree gaat dan adviseer ik de komende keer toch beter op je gezondheid te letten. Ik was al lang afgehaakt in dat geval: de reden dat ik veel voor mij waardeloze muziek niet beluister. Waarom jezelf verplichten?
En zeker als het om de luisterpaal gaat: daar heb ik nog nooit vrijwillig een cd die ik ruk vond op deze manier uitgezeten.
Dat deze artiest in de categorie 'love or hate' valt vind ik overigens niet verbazingwekkend: daar kan ik goed inkomen zelfs, maar een goed onderbouwde mening bij 1*? Merkwaardig is een betere classificatie, alhoewel ik het met friek eens ben dat er tenminste nog moeite wordt gedaan er iets over te schrijven in meer dan 3 woorden.

Gaat het trouwens weer een beetje met de maag?

Het kon toch ook die vis zijn

Da's waar: dan is het toch een voorkeur voor muzikale sm (ik zou het anders ook niet weten).
Ach ieder zijn ding: blijkbaar is dat ook een vorm van genieten

Ja, het verbaast me eigenlijk dat er niet meer van zulke negatieve reacties zijn waarin woorden als kotsen en schijten voorkomen. Dit lijkt me toch echt love-it-or-hate-it muziek die lang niet iedereen goed op de maag zal vallen en dat eerste nummer is dan inderdaad de ultieme vuurproef en wat betreft gaaf uitgekozen als opening. Ach, de meeste muziek die ik luister vind iedereen wel enigszins aangenaam. Af en toe een lekker elitaire plaat voor mijzelf en de andere fijnproevers mag dan ook weleens.

Ik ken trouwens veel mensen die alleen Poses een geslaagde plaat van Rufus vinden. Dat is dan ook de meest 'poppy' plaat die hij heeft gemaakt. Is dat wellicht iets om uit te proberen willie?

Beeldspraak mensen, beeldspraak. Als iemand mooie muziek beschrijft als een 12 jaar oude single malt whiskey dat aanvoelt als een engeltje op de tong dan vindt iedereen het prachtig (tenminste diegene de muziek ook mooi vinden), maar omdat het een negatieve recensie betreft mag ik niet schrijven dat mijn darmen in opstand komen bij het beluisteren van deze plaat?

Wat ik bedoel met dat het nutteloos om te reageren is dat die 1 gewoon netjes blijft staan. Maar is jouw reactie niet net zo merkwaardig aERodymIC? Moet je slechte platen ook niet volledig luisteren om ze te kunnen beoordelen? Iets wat ik dus ook gedaan heb. Ik lees altijd commentaar op mensen (vooral op de zustersite) die een plaat of film niet volledig beluisterd of gezien hebben, maar toch een stem uitbrengen. Nu luistert iemand een keer een plaat volledig uit, is het nog niet goed. Erg flauw.

En sinds wanneer is saai of middelmaat geen normale omschrijving van muziek, Dark (euh nog wat, geen zin meer om terug te bladeren)? Is het dan noodzaak om te vertellen dat het ongepaste bombastische geluid in het eerste nummer de oorzaak was van mijn krampen? Of dat Going to a town klinkt alsof er niet eens de moeite is genomen om een goede song te schrijven, maar Rufus waarschijnlijk dacht dat mensen het toch wel zouden slikken (waar hij overigens gelijk in heeft). En waarom klaag je niet over mensen die niet verder komen dan "wauw" of "topper" of "briljante plaat"? Dat zijn nog veel simpelere berichten dan die van mij, maar dat valt zeker wel in het goede straatje?

Tot slot: zijn stem is saai, misschien dat zijn muziek dat daarom ook is. Het heeft niets dat mij ook maar raakt. In tegenstelling tot bijvoorbeeld een Johnny Cash of een Bonnie Prince Billy en zelfs Adam Duritz (over controversiele stemmen gesproken), en in combinatie met slechte songs is dit geen goede plaat, maar een tergend slechte.

Mezelf voorgenomen om het niet te doen, maar toch heb ik het gedaan; een reactie op alle negatieve reacties op mijn bericht. Ik hoop dat er nu weer mensen kunnen slapen

Ik vindt de reacties best meevallen hoor (willie). Niet iedereen is het met je reactie oneens. (Je hoeft jezelf dan ook niet de zwarte piet toe te spelen)

Ik ben het zeker eens met je dat je kritiek mag hebben en dat je zeker recht van spreken hebt als je het hele album beluisterd.

Desalniettemin is je bericht zeker wel provoserend te noemen. Je verwachte de reacties zelf ook al, maar misschien vindt je dat gewoon leuk?

Ik merkte alleen op dat ik het niet snap dat mensen dan vrijwillig een cd uitluisteren (ik zou het zelf bij 0,5 of 1* albums niet vrijwillig doen nee).


Wie stond er met een deegroller achter je om dit te moeten doen? Vanwaar die 'moeten beoordelen' drang?

Je hebt mij ook niet horen zeggen dat het niet goed is: sterker ik maakte nog een opmerking dat er tenminste nog wat geschreven werd.
Maar mijn vraag blijft staan: wat bezielt je om iets wat voor jou enorme troep is helemaal uit te luisteren? Waren er geen betere albums om wat te bij te schrijven en te beluisteren?
Echt waar hoor: ik kom op de luisterpaal zoveel k*t muziek tegen en die luister ik dan niet af.
Dat jij het helemaal gaat beluisteren moet jij weten: je hebt dan zeer zeker het volste recht te reageren en stemmen te plaatsen:

Ik vind negatieve kanttekeningen zelfs wel belangrijk als tegenwicht bij albums.
Dat ik de woordkeuzes wat vreemd vind is mijn ding. En dat er vragen rijzen over het waarom is logisch lijkt mij. Dus flauw?

En dan vind ik het nu natuurlijk wel erg komisch dat jij er dan toch op in gaat terwijl je zelf aangaf dat niet van anderen te verwachten.
Blijkbaar heb jij dan toch niet lekker geslapen en ben je niet zo stoer om je eigen woorden aan te houden voor wat betreft het reageren, dus ik hoop dat de extra quote van wat ik eerder geschreven heb er nu voor zorgt dat jij ook weer een goede nachtrust krijgt.
En vergeet niet: pesterige stukjes mogen best (vind ik zelfs wel leuk als het netjes gaat): maar dan moet je er tegen kunnen dat je wat pesterige tegen-opmerkingen krijgt. Maar ja, blijkbaar vind jij dat toch minder want je moest en zou er toch op reageren (en je opmerking over het niet weten van een usernaam en niet terug willen bladeren is pas echt flauw: verwacht dan niet dat mensen bij jou serieus blijven)



Volgens mij is reageren nu juist het bestaansrecht van deze site
En ik neem aan dat het gezien je reactie weer helemaal goed gaat met die maag?

Sorry hoor, ik wist niet dat het vandaag de "neem je zelf erg serieus dag" was.

Ik ook niet: is dat de reden dat je daarom nu ook reageert zonder openstaande vragen te beantwoorden?
Voor iemand die geen reacties verlangt hap je toch wel erg snel........

Mijn naam ken je niet maar je weet wel precies waar ik wel en niet over klaag. Volgens mij heb jij niet alleen last van je darmen. Misschien voel je je beter als je voortaan naar muziek luistert die jouw goedkeuring wel krijgt. Alvast beterschap!

De oorzaak van weer eens een gigantische sloot aan verhitte over-en-weer berichten verwijderd, niet dat ik het er helemaal mee eens was maar laten we het er dan maar op houden dat de voor- en tegenstanders van dit album nu weer quitte staan.

ik zal mijn post, die helaas mee verwijderd was, doch zeer serieus bedoeld (maar als een grap gebracht) dan kort samenvatten.

Wat een zeik plaat is dit. Ik krijg hier erg veel kriebels van, en niet op een positieve plaat.

Meneer heeft een mooie stem, maar het is allemaal te zoet, veel te zoet.

2 sterren.

Ik als echte emo was natuurlijk erg benieuwd naar dit album, maar dit wordt mij zelfs soms te gortig. Het is allemaal enorm zeikerig, en het was alles behalve bijzonder. Ik raad mensen aan om eerst de post van Savant te lezen en aan de hand daarvan te besluiten of je dit album wil beluisteren of niet, het album klinkt namelijk precies zoals die post. 2*

Hij blijft goed.

Als er een minpuntje is, is het dat het bombastische van Do I Disappoint You, Slideshow en Release the Stars bij de meeste andere nummers iets te veel achterwege blijft. Ook halen Tulsa en Nobody's Off the Hook net niet het niveau van de rest van de nummers.

Maar dit is zeuren in de kantlijn, want ik vind het een fantastisch album. Inmiddels zijn de drie albums hiervoor ook besteld, dus er staan me nog vele "zeikerige, zoete" minuten luisterplezier te wachten.

Een andere favoriet van mij is Rules and Regulations. Eigenlijk een heel melancholisch nummer wat bijna kitsch wordt, maar uiteindelijk vind ik het toch een prachtige popsong.

Ik heb trouwens niet de 3 extra tracks, maar als ik het zo hoor van Aero mis ik er ook niet veel mee.

De best onderbouwde recensies doen soms geen recht aan het gevoel dat een CD je geeft.

Wat een fijne binnenkomer. Heb ik als eerste post een negatieve reactie op een in mijn optiek tenenkrommend album als deze, wordt de post binnen een dag verwijderd. Ik voel me al helemaal thuis hier. Eens even kijken hoe ik m'n account zo spoedig mogelijk kan opzeggen. Of is die optie soms ook gecensureerd?

Helemaal mee eens dus. Ik kan wel proberen een retemooie recensie te schrijven hierover, maar eigenlijk is dat onmogelijk.. Het gevoel wat je erbij hebt telt gewoon. En die is voor mij onbeschrijflijk


Ja, dat is even flink pech hebben idd Maarre, staar je er niet graf op, de site heeft nog genoeg anders moois te bieden. MusicMeter rules!

Ik betrap mezelf erop elke avond te openen met deze cd met de belofte ook nog eens wat anders te beluisteren. Een voornemen waar het meestal bij blijft. Onbeschrijfbaar gewoon!
Rules of Regulations, Tiergarten zijn magistraal maar met Going to a town nader ik tot 1mm van mijn emotionele breekpunt.

Ok, ik reageer een beetje laat, maar ben ook (te) laat gewezen op het bestaan van dit album. Het album is een juweeltje en geeft aan dat de heer Wainwright een geweldig stembereik heeft. Stukjes op het internet geven aan, dat zijn concerten ook meer dan de moeite waard zijn. Ik zelf had er het volgende gevoel bij: Neem de talenten en het stembereik van Billy Joel, de kwaliteit van het schrijven van muziek met gevoel in je donder van Radiohead, de melancholische en soms depressieve zangvorm van Muse en het theatrale van dhr. Mercury uit de oude Queen tijd en voila. A new star is born. Zonder dat ik met een ander wil twisten over smaak, is over deze muziek zeer goed nagedacht en veel, heel veel tijd aan besteed.

Ben dit ook maar gaan luisteren. Mijn eerste luisterbeurt staat erop en is toch wel positief. Erg relaxt. In het begin moest ik wennen, maar na Between My Legs kwam alles wel goed. Mooie stem. Voor nu 4*.

wat is er mis met zo nu en dan diarree? Ik kan daar wel van genieten als ik eerlijk ben, maar nu ben ik wel héél eerlijk.

Zondagavond, rustig.. Na hoop gedoe toch even deze CD gaan luisteren, tuindeuren open.
En wat blijkt? Zeer relaxte plaat, de merels zingen vrolijk mee! Nog even en gaat boven de 4 komen.
Als je van gitaarmuziek houdt, niet luisteren, the editors komen! Houd je van muziek? Bitte ein Rufus!

Inmiddels ben ik helemaal over de streep. Nobody's Off the Hook heeft zijn schoonheid ook getoond. Nu alleen Tulsa nog. Toch maar verhoogd naar 5 sterren vanwege de superhoge kwaliteit van de andere 11 tracks.

na relatief lang wikken en wegen heb ik besloten om dit album te beoordelen met een 4.0

Het is een leuk album met hier en daar prachtige uitschieters wie neigen tot een klassieker.


Ik deel de mening van mede musicmeter users. ik oordeel bijna geen slecht albums, voor mijn gevoel slecht althans. Waarom zo ik z'on album af luisteren. Muziekluisteren is een grote hobby maar het is mijn werk niet (jammer genoeg). En er zo veel moois en waarom mijn tijd besteden aan iets slechts/

Eigenlijk wilde ik eens kijken of je mensen hier ook zo snel over kling krijgt als op jullie zustersite. Ik maakte daar eens de opmerking dat ze toch wel erg veel downloaden voor filmliefhebbers en daar ook zonder schaamte voor uit komen. Hier geldt voor veel mensen hetzelfde en ook hier is het zeer makkelijk reacties uitlokken, maar ik zal in het vervolg braaf zijn.

Ik heb toch gemerkt dat er ook skipnummers zijn op deze cd en dat vind ik heel jammer. Ik vind I'm Not Ready to Love namelijk eigenlijk behoorlijk saai en leaving for Paris luister ik ook niet altijd. Maar voor de rest is de cd zo perfect dat het niet veel afdoet. Favorieten zijn Going to a Town en Between my Legs, maar ook Do I Dissapoint You, Release the Stars en Tulsa vind ik geweldig.

Ben weleens negatief geweest richting Rufus en heb hier ook een keer een foute opmerking gemaakt, terwijl ik dit nieuwe album niet eens geluisterd had. Maar ik moet bekennen: wat is Going To A Town een hemels mooi nummer, geniaal! Snel maar weer eens Want Two luisteren, want waarschijnlijk heb ik Rufus iets te gauw links laten liggen......................

Een album om je heerlijk in te verdrinken en na een klein uurtje neem je weer een flinke hap adem om maar weer eens kopje onder te gaan. Wonderschone mix tussen bombast en zoetigheid zonder door te slaan naar een Freddie Mercury niveau. 4* met (ruime) kans op meer.


Ben een gitaarmuziekliefhebber (zie mijn Top 10) maar dat wil niet zeggen dat ik dit moois aan me voorbij moet laten gaan. Ben claustrofobisch, kan niet zo tegen hokjes.

Morgenavond een optreden in Groningen, dinsdag 20 november in de HMH te Amsterdam (voorverkoop start zaterdag 7 juli).
Nu ben ik erg benieuwd naar deze nummers in een live-uitvoering maar die had ik dan toch echt liever gehoord in b.v. een Paradiso. M.a.w. ik sla maar eens over deze keer.
Kleine artiesten worden groot helaas...............