Nick Drake - Bryter Layter (1971)

Nou vooruit, dan ben ik het nog steeds niet met je eens

Ik vind dit album beter dan Five Leaves Left. Hoogtepunt is voor mij: "Northern Sky". Geniaal nummer.

Wat klinkt dit toch weer heerlijk, hier in de late middagzon. Ik krijg helemaal zin in de lente en zwoele zomeravonden door dit album.
Ik vind dit Nick zijn beste album. Komt ook deels door de prachtige productie. De strijkers, de fluit, piano, gitaren, alles is hier op zijn juiste plaats.

Jammer dat je je daardoor laat leiden, uiteindelijk (als het puur om de songs gaat) hebben zijn andere twee platen toch wel meer te bieden. Alhoewel dit natuurlijk ook allemaal niet verkeerd is.

Ik vind Five Leaves left en Pink Moon ook prachtige platen hoor. maar hier heb ik gewoon net iets meer mee. Komt misschien ook omdat dit mijn eerste Drake plaat was en al de meeste luisterbeurten heeft gehad.

Northern Sky is misschien toch wel het mooiste nummer ooit.

Geef mij maar At the Chime of a City Clock. "For a stone in a tin can, is wealth to the city man", "You're either weird or lonely", "The city clown will soon fall down". Mijn hart smelt alweer! Magisch album!

Gisteren weer eens geluisterd, dit blijft me iedere keer weer verrassen. En opvallend, iedereen die ik dit laat horen vindt het mooi. Dat wil ook wel iets zeggen, toch?

klassiekertje

ik beluister het nu voor de eerste keer en ik moet zeggen dat het me erg meevalt. Ik was bang dat het nogal saai zou zijn maar dat valt reuze mee, prima muziek! zou wel eens naar de 4* sterren kunnen gaan.

Klinkt nogal denigrerend

Jammer dat je geen 6 sterren kunt geven.
Dat is deze plaat zeker wel waard.

Deze plaat kan ik toch een stuk minder mee dan Pink Moon en Five Leaves Left... de nummers blijven veel minder hangen bij me, en het klinkt allemaal wat te geperferctioneerd, wat te weinig beleving voor me. Een nummer als Poor Boy vind ik echt niet door te komen, dat achtergrond-gezang ook .

Het is op zich niet slecht, maar ik heb op deze plaat nergens dat ik denk 'Goh wat mooi', wat ik bij de andere 2 wel heb. 'At the Chime...' steekt er wel bovenuit, maar wordt nog nergens echt goed. Ik heb het ook nooit zo op de stem van Drake, die wordt me ook iets te eentonig. Wel heel erg mooie instrumenten erbij, dat is de hoofdreden dat het album een ruime 3* haalt.

/edit: was bij het 1 na laatste nummer op het moment dat ik dit schreef.. het laatst nummer steekt er bovenuit hoor ik nu weer .

The Scientist, jouw bespreking van één van de allerbeste platen allertijden snap ik toch echt niet. En dan nog van iemand die Astral Weeks in zijn top 10 heeft staan!
Hoe dikwijls heb je de cd beluisterd?

'Poor Boy' is een parodie op zijn zelfmedelijden. Trouwens één van die achtergrondzangeressen is Doris Troy, die enekel jaren later serieus zal mogen uithalen op Dark Side Of The Moon. Maar dit geheel terzijde.

Nick's stem wordt ik nooit moe en ze past bovendien prachtig bij dit soort verstilde muziek. Luister nog maar eens aandachtig naar 'Northern Sky' en laat ons dan weten of 5* toch niet meer gepast is.

van de zomer zijn er een paar weken aan ons voorbij getrokken waarin het nog geen tien minuten droog is geweest.
fijn toeval dat ik toen een week op een totaal verlaten camping stond in het oosten van het land midden in een bos.
een normaal mens zou zeggen: ga naar huis dan.
maar in mijn geval ging dat lastig aangezien pearl jam nog een bezoek zou brengen aan ons mooie natte land en ik op die camping zat om naar het concert te gaan (zat in de buurt van arnhem).
niks is dan mooier om in alle droevenis in een ook totaal verlaten toilet hok (telefoon moest ook opgeladen worden, als ie bijna stuk is, zoals bij mij het geval was, duurt dat wel een tijdje) te gaan zitten, vanaf het kleine houten bankje tegenover de douche was er uitzicht op een versleten betonnen vloer en op de natte dennebomen naast het toilet hok.
Het was overigens zo'n oud toilet hok die al niet meer op campings voorkomt, met oude tegeltjes en houtwerk, zonder ramen maar met gaten tussen de tegeltjes om voor licht inval te zorgen.
maar ik kan nergens zitten zonder muziek, dus naast m'n telefoon (en oplader) ook dit album onder de arm mee naar het toilet hok.
daar zat ik dan te luisteren in alle stilte, op regendruppels na, naar dit mooie album, de sfeer op deze cd past precies bij hoe ik daar toen verlaten en omringd door regen op dat bankje zat.

Een magische en melancholische cd. Elk nummer klopt en kan op elk moment van de dag gedraaid worden.

Wanneer je wakker wordt met een kater? Bryter Layter.
Wanneer je vriendinnetje langskomt? Bryter Layter.

Niet alle nummers van het album blijven hangen, maar als luisterervaring op zich moet ik toch echt even mijn diepe respect betuigen aan de heer Drake.

Er wordt wel eens gezegd dat je pas werkelijk poezie kunt schrijven wanneer je zelf ellende hebt meegemaakt, of je ellendig voelt.

Nick Drake schreef Northern sky op zijn eenentwintigste; wat een pijn moet die jongen hebben gehad.

5 sterren

weer een prachtig album van Nick Drake, vind hem alleen net iets minder dan Five Leaves Left. Dit album heeft meer jazzy invloeden met die sax enzo en dat vind ik iets minder. Maar het is wel weer gewoon meesterlijke muziek.
4,5*

Dit album heb ik al heel wat jaartjes in mijn bezit en ik koester het als ware het een diamant in mijn cd-kast.
Doordat ik dit album al zo lang heb is het er ook eentje die regelmatig gedraaid is. En er is nog geen moment geweest dat er wat slijtage in is geslopen of moeheid van mijn kant, integendeel; telkens weer grijpt dit album me bij de strot en sta ik versteld over de enorme kwaliteit hiervan.
Five Leaves Left was overigens het eerste album dat ik in huis had, maar ik meen dat er maar een paar dagen tussen zaten toen deze erbij kwam.
Deze 2 albums hebben er ook voor gezorgd dat ik meer dan geinteresseerd raakte in de zg. New Acoustic Movement zoals dat toen wat hyperig genoemd werd. Bandjes als Travis, Kings of Convenience en Turin Brakes hebben mede hierdoor mijn aandacht gekregen indertijd. Zonder Drake ook geen Kings of Convenience denk ik
Of die laatste bandjes ook zo lang overeind weten te blijven valt te betwijfelen (hoe goed ik die ook vind). Er zijn maar weinig albums als deze die als het ware een monument in muziekland zijn geworden.
In een eerder berichtje ging ik wat gekscherend in op de volgende opmerking:


Maar ik mag hopen dat iedereen begrijpt dat je dit album zwaar tekort doet als zijnde een lekkere cd voor op de achtergrond, lome zondag en weet ik het wat voor termen in deze trant. Uiteraard voldoet het dan zeker ook, maar het is ook wel even wat meer dan dat alleen
Zoals gezegd: een monument!

Ik ben het met je eens aerodynamic. Deze plaat is een juweel, net als de andere albums van hem. Ik heb de box "Fruit Tree" waar deze cd ook in zit al 15 jaar in huis maar ik draai hem nog steeds regelmatig en hij is mij zeer dierbaar. Een mijlpaal in de Britse folkmuziek!

Achtergrond cd is absoluut een te lage waardering voor deze cd. Dat wil echter niet zeggen dat hij niet OOK lekker klinkt op de achtergrond .

Echt mooie muziek, zeker voor als je diep in de shit zit. Het helpt me om dingen te relativeren. Zeer sfeervol en inderdaad ook mooi op de achtergrond

Relativeren als in de zin van 'ik ben niet de enige die diep in de shit zit' ?

Zo positief klinken de teksten namelijk niet...

mee eens..! ik vind northern sky ook echt geweldig nummer...
prachtige muziek maakte die man....

...zucht...

ja.. Mooiste lovesong ooit.

Persoonlijk vind ik alle drie de albums die Nick Drake uitbracht uitermate sterk. Maar dit is voor mij toch de onbetwiste nummer 1.

Want Five Leaves Left en Pink Moon zijn geen platen die ik zomaar eens lekker op zal zetten. Daar is de toon over het algemeen genomen te down voor.

Maar dit Bryter Layter is een ongelofelijk fijne plaat. Ik hoor positieve noten die ik op de andere twee een beetje mis.

Mijn favoriete plaat van Nick Drake, het klinkt allemaal een stuk vrolijker dan Five Leaves Left en Pink Moon.

5*

Deze plaat leeft! Juist door die extra instrumenten. En er is naar mijn gevoel nergens een overdaad aan instrumenten.



Als ik iets niet van Bryter Layter kan zeggen dan is het dat het ergens beter of mooier had kunnen zijn.

Dit blijft een zalige plaat!

Echt een groeiplaatje dit, ik vind de bijgevoegde instrumenten juist zorgen voor een prettige sfeer, die dit album bepaald, + zijn warme stem.
Voorlopig krijgt hij een 4.

Mooier dan Pink Moon imo maar Five Leaves Left vind ik nog wel iets mooier. Overigens alleen nog maar de eerste 8 nummers gehoord en als ik af moet gaan op mijn mede-mumeters moet ik het hoogtepunt dan nog tegenkomen dus mijn mening kan aldaar veranderen zodat ik dit de mooiste Nick Drake-cd zal gaan vinden.