Nick Drake - Pink Moon (1972)

Heerlijk om na het af en toe overgeproduceerde Bryter Layter deze pure Nick Drake te horen. Een prachtig intieme plaat voor de avond. Favoriet is naast de titeltrack vooral Things Behind The Sun.

Ingetogen muziek avant la lettre. De kwetsbare stem van Nick Drake in combinatie met de minimalistische composities, voelt alsof ik in mijn nakie aan het luisteren ben. Tijdloze prachtige muziek. Die na 37 jaar niet belegen klinkt. Schoonheid troef op dit album. De hoes, de sobere begeleiding, zijn stem en teksten, alles past. Naast de al gewaardeerde Pink Moon en Place to Be, vind ik zelf ook Things Behind the Sun een parel in de oester.
Bij Know krijg ik onwillekeurig ietwat een gevoel van I Feel Free van Cream.
Helaas bleek datzelfde gevoel niet voor hem weggelegt.
Wat mij betreft, ik ben blij dat ik zijn naam herinnerde en ik dit album zag liggen en dacht...volgens mij moet ik deze maar eens meenemen. Njente spijt ervan.

Morphine heeft het met Good lang volgehouden, maar dit is mijn nieuwe nummer één. Mooier dan dit wordt muziek niet .

Breekbaarder in ieder geval niet. Het is muziek van iemand die op de rand van een tranendal leefde maar er toch zo'n mooi gefocust werkje van wist te maken. Buitengewone bewondering en verwondering voor deze plaat.

Nick Drake's beste plaat, vind ik. Place to Be en Things behind the Sun blijven altijd in mijn hoofd ronddwalen en zetten me ook vaak aan het denken. 5*

Ik heb mij gewaagd aan het zelf spelen van Road en From The morning.
Beide nummers gaan mij goed af

Met inzicht in hoe Nick Drake zijn nummers opbouwt op gitaarniveau verhoogt dit mijn waardering voor dit album naar een 5*

Helemaal geweldig dit!

Weet mijn God niet hoe ik op Nick Drake ben gekomen, maar totaal geen spijt. Spreken wij hier over "het lot".. Nah, daar geloof ik niet in. Maar een prachtig albumpje hoor, een keer geluisterd in zijn totaal, heeeeel mooi. Wat een stem, en met zijn gitaartje alleen, lijkt wel alsof hij thuis zit/zat(helaas) op zijn bank, even lekker ging zitten, en wat uit zijn mouw schudt.(niet dat het klinkt dat het zo makkelijk in elkaar is gezet) maar voor mij klinkt het alsof hij even zin had om dit te spelen, dus deed hij het maar, en groot gelijk heb je Mr Drake! Things Behind the Sun, Place to Be en natuurlijk Pink Moon hemzelf, mijn favoriete. Vind Nick Drake ook (niet een van de beste gitaristen) maar een van de "meeste mooi spelende" gitaristen. Met zijn stem erbij, maken 2 simpele dingen, één fantastisch geheel. Chapeau Nick, helaas was het einde nabij..
Maar ik heb na een keer luisteren de boodschap in de tekst nog niet uitgevogeld, ligt dat aan mij? te slecht geconentreerd? zit die er niet zozeer in? of ben ik nu maar wat aan het raaskalken?
Hoe dan ook, zeer schoon! 4 sterren met kans op hoger!

Slowchat verwijderd.

And again Pure Genius!

Beste album dat ik ooit heb gehoord. Niets wist me meer te raken dan dit album. Nooit meer ergens iets gehoord dat ook maar in de buurt van dit album kwam.

Het is zo bescheiden, zo kalm, zo vriendelijk, een roep om aandacht maar toch te verlegen om te vragen, melancholisch maar zonder pretenties, verdrietig maar nooit de pijn uitschreeuwen.

De precieze ritmes en rake tonen zijn perfectie en na een half uur wil je nog een keer luisteren en daarna weer en weer.

Ik denk dat ik dit album al meer dan 200x heb gehoord, maar nog altijd pakt t me. Zeldzame schoonheid kom je zelden tegen en dit is absoluut zeldzaam, ongrijpbaar en onbeschrijfbaar mooi.

mooi gezegt beste Boss

dan nog te denken dat ik dit plaatje leerde kennen via een volkswagen reclame spotje. Het is maar hoe je krijgt

In de last.fm groep De Albumgroep werd dit album in oktober ingebracht. Mijn review Review in de Albumgroep.

Het is gewoonweg een prachtig album.

Ik geef Nick het voordeel van de twijfel en stem na een paar luisterbeurten al 4.5. Schitterende, intieme plaat.

Overigens is er niets zo tragisch als erkent worden ná je dood. Als agnost lijkt me dat zoiets vreselijks, je krijgt pas "gelijk" als je er niks meer aan hebt.

Ik vreesde dat ik slechts enkele nummers mooi zou vinden, maar ik vind het een briljant album. Met Pink Moon leidt hij het ritme en toonzetting van het album prima in. Pink Moon, Things behind the Sun, Know, Parasite, Free Ride...Klasse nummers. Dat 'know' zet ik graag hard De kracht van een doorgewinterde bluesveretaan die hij daar tentoonspreidt.

Wat me trouwens opvalt, is dat ik het met de emotionele lading en de breekbaarheid van de muziek wel mee vindt vallen. Vooral Five Leaves is uber-melancholisch (way too blue en de river man zijn mij voorlopig nog te zwaar), Dit album is eerder wat lichtmoediger...zonder aan diepgang te verliezen overigens.

Ze had een paar luisterbeurten nodig, maar nu is kwartje absoluut gevallen! Prachtige stem van Nick en wat kan die man toch geweldig gitaarspelen.
4,5* met als favoriet From the Morning

Heerlijk om na een drukke dag op de bank te gaan liggen en weg te dromen op de hypnotiserende stem van Nick Drake.

verhoogt naar 5*!

Heerlijk, die torenhoge ratings voor Nick Drake's albums. En meer dan verdiend, natuurlijk. Vanaf de eerste noten van Pink Moon was ik al verkocht.

Doet mij ook goed.

Misschien wel de man met de mooiste stem en het trefzekerste gitaarwerk. Mooiste stem + trefzekerste gitaarwerk = stem verhogen. (1+1=2)
Het is een verlegen album die rustig kan wachten tot een volgende draaibeurt. En als het eenmaal bezig is, legt hij het gevoel in je. En dan is hij alweer afgelopen.
Ik luisterde het album vandaag weer twee keer, en wat me opviel is dat dit album net zo goed in 2010 had kunnen worden geproduceerd. Ik heb een hekel aan de term "Tijdloos" maar in dit geval kan ik niet anders zeggen.

Deze plaat is zowel qua productie als qua thematiek tijdloos... Meesterwerk van een man die te weinig erkenning kreeg doorheen zijn carriere.

Tijdloos vooral vind ik een treffende omschijving. Het viel me op tijdens het luisteren dat ik het album niet kon plaatsen in een bepaalde tijd.

Ik heb deze cd gekocht zonder te luisteren. Ben benieuwd!
Hoop dat het me kan bekoren.

Veel luisterplezier!

Het is ook lekker om voor dat de drukke dag begint, deze cd even op te zetten.. met het gevoel van.. pff gelukkig begint de dag vandaag nog even niet.

Nu voor de 3de keer aan het luisteren.
Mooie ingetogen cd, zeker weten, met een goeie stem erbij. Het plaatje klopt gewoon.

Toch voel ik het nog niet helemaal, maar dat had ik bij Elliott Smith ook niet, daar begon ik met een 2,5 en eindigde ik met een 5 + een top 3 notering.
Dit kan dus allemaal nog komen.

Zeker geen miskoop!

Hij is altijd prachtig

Nick Drake was een traditionele singer/songwriter die moeite had om in het dagelijkse bestaan zijn hoofd boven water te houden .
Noem het een dromer , gevoelsmens maar met muziek in zijn hoofd .
Deze plaat heeft alsnog de status gekregen van een meesterwerkje .
Een basic gebeuren met de stem , gitaar en af en toe eens een piano .
Drake bewees hier dat met zonder poespas , het juiste inlevingsvermogen en natuurlijk het grote talent , sprake is van een tijdloos geheel .
Die stem straalt rust uit en de buitengewone relaxheid van de liedjes is werkelijk uniek .
Heerlijk gitaarspel en fraaie melanchonieke liedjes .
Nee , Drake was geen gelukkig man en besloot niet lang hierna er zelf een einde aan te maken .
Gelukkig kunnen we nog genieten van deze man op cd .

Vandaag dit album weer de hele tijd geluisterd. Een prachtige plaat, minder georkestreerd en dat komt de muziek in mijn ogen alleen maar ten goede.

Which Will vind ik denk ik wel het mooiste van deze plaat Ik begin voorzichtig met 4 sterren..

En (zoals stiekem al verwacht) ik verhoog naar 4,5