The Rolling Stones - Flashpoint (1991)

ik las ooit ergens dat The Rolling Stones om de verkoop van de plaat te stimuleren een pact met de duivel gesloten zouden hebben. Op de hoes staat ook ergens een doodskop afgebeeld. De plaat verkocht volgens mij niet denderend, misschien dat de duivel een rol gehad heeft in de extra toegevoegde nummers die, hoewel niet memorabel, sterker zijn dan het materiaal dat daarvoor het licht zag.

Ik zal nog meer zeggen,ik vind het gewoon hun beste nummer!!!
Wat een groove,heerlijke blazers en dan die riff van keith,om van te smullen.
Extra lang genieten met de Michael Brauer Mix.(waar zou ik die nog kunnen vinden???)
Vergezeld van een gave videoclip.

***** voor Sex Drive

Nog ergens te verkrijgen?

Dit is slecht voor the Stones

Toch wel een zéér sterke commentaar bij dit album...

Erg goede live plaat van The Stones .
Het Rockt , scheurt en knalt als de neten .
Kan mij het schelen als er een poetsploeg op los is gelaten .
4 sterren .

Gisteren weer eens uit de kast getrokken. En het is toch best een lekkere live plaat! Blijft een mooie herinnering aan mijn 1e Stones concert in de Kuip 1990...

Blazerssectie is wel bijzonder om te horen in een aantal Stones nummers!

De 2 extra tracks zijn leuke toevoegingen, en sex drive is toch wel heel erg lekker hoor! Leuke clip kan ik me nog herinneren

Het is een stuk strakker en gepoleister . The Stones in een nieuwe periode . Wel een verrassende setlist met Paint It Black en Factory Girl als songs die eigenlijk nooit werden gespeeld .
2000 Light Years From Home werd volgens mij ook wel eens gespeeld tijdens deze tour . Had leuk geweest als die er ook tussen had gestaan .

2000 stond als b-kant op de single van Highwire. Inderdaad jammer dat die het album niet heeft gehaald.

Toen Flashpoint uitkwam vond ik het een prima liveplaat. maar als je het vergelijkt met de vele boots van die tour hoor je wel dat hier heel veel aan geknutseld is. Zonde.

Mooie box, netjes uitgevoerd. Deze nummers kwamen later nog op Rarities 1971-2003 terecht.

Sympathy for the Devil swingt echt de pan uit. Ook zijn de toetsen en de solo's erg lekker.

Singleversie vond ik nog net iets beter dan de albumversie

Nou, hier vind ik niet veel aan, en dat komt dan voornamelijk door de weinig geinspireerde en routineuze "zang" van Mick Jagger. Wat een poseur bovendien, en wat kan-ie lekker schreeuwen. Bah. Verder doen de heren Stones (en andere musici) hier reuze hun best, maar een goede plaat wil het in mijn oren maar niet worden. De Stones hadden voor mij trouwens grotendeels afgedaan na Start Me Up. Af en toe luister ik naar een later album, maar ik heb mijn mening nog niet hoeven bijstellen. Sorry.

Ik ben toentertijd 2x bij een optreden geweest, maar als souvenir voor deze optredens geef ik verreweg de voorkeur voor bootleg The Rolling Stones Seventh Of July (Bootleg)- Spirit of Rock Webzine (en) - spirit-of-rock.com, Flashpoint is behoorlijk bagger, er zit niet eens een live feel in, ongeïnspireerd lijkt het, en dat waren de concerten geenszins...

Ik denk dat het komt omdat er gewoonweg veel te veel in geplakt en gerestaureerd is. Eigenlijk hoor je op deze plaat de Stones zoals ze nimmer geklonken hebben.Nu gebeurt dat uiteraard veel vaker bij live albums dus waarom ook niet bij de Stones. Echter bij hen hoort dat rauwe en ongepolijste. Het lijkt wel of het hier gewoon te veel is opgepoetst.
En idd, ook ik ken veel betere bootlegs van deze tour. Rauwer, ongepolijster en meer Stones dan ze hierop klinken.
Misschien kwam dat ook omdat ze met deze tournee weer helemaal terugkwamen, nadat andere superacts als Queen, Pink Floyd, U2, The Boss, Dire Straits Madonna, Micheal Jackson, Prince inmiddels ook hun plek hadden gevonden in de supertournees met uitverkochte stadions en mega podium aankleding nadat de Stones sinds 81/82 niet meer op tour waren geweest. Ze stonden ineens weer bovenaan als de hottest act in town, een plek die de jaren daarvoor door anderen was ingenomen.
In mijn herinnering werden ze wellicht vooral door deze 'comeback tour' de band die nu wel door iedereen omarmd werd, daar waar ze in het verleden toch ook door veel groeperingen als negatief werden neergezet. Niet iedereen hield van de Stones, al dan niet vanwege hun imago etc. Met deze tounee leek het wel alsof niemand er meer omheen kon, dit was de greatest band in the world en iedereen leek het te realiseren.
Misschien vandaar de te cleane sound en registratie van de band om zo ook dat beeld te onderschrijven.

Hier ben ik mee opgegroeid omdat mijn vader het meestal had aanstaan samen met Queen - Greatest Hits 2.
Kan er nog steeds naar luister.

Mijn jaar begint goed,eindelijk heb ik de box met de bonus-cd Collectibles in mijn bezit.
Het Steel Wheels concert is goed maar veel nummers moesten sneuvelen op de cd,van 29 naar 14 nummers.Dus geen Harlem Shuffle,Under The Cover Of The Night,Mixed Emotions of One Hit.Spijtig want het zijn nummers die de Stones maar sporadisch spelen.
Ook jammer,geen Almost Hear You Sign.
De toendertijd 2 nieuwe nummers zijn heel goed vooral Sexdrive!
Een tijdje geleden de cd-s met de mix van Sexdrive aangeschaft want spijtig genoeg is die niet op de bonus-cd terug te vinden.

Maar eigenlijk geniet ik nog meer van die bonus-cd.
Vooral de extended versions met in het bijzonder Rock And A Hard Place zijn om van te smullen.
Deze cd heeft een speelduur van een uur,hier konden gemakkelijk de 12" ers van Under The Cover Of The Night en Sexdrive mee op.

Een twee-tal weken geleden The Best Of van Mick Jagger met bonus-dvd aangeschaft,dus ik ben even verzadigd op Stones/Jagger gebied

Je hebt dus Flashpoint Collectibles te pakken gekregen, dat is inderdaad een mooie box.

Dat mag je wel zeggen en in een heel mooie lederlook uitvoering.
Al kost hij wel net iets meer dan de gewone 1-disc versie...

Dit is een flauwe levenloze live registratie. Totaal geknipt en geplakt, fouten gerepareerd (ok op een foutje van Keith in Can't Be Seen) maar verder is dit gewoon de Stones machine zoals we die nu kennen. Al het leven is er uit geknepen lijkt het wel. En dit effect word alleen maar versterkt door de Get Yer Ya Ya's Out sample (Paint it black you asshole) aan het einde van Ruby Tuesday, waarop Jagger zelfs doodleuk nog "listen to that" zegt. Leuk geintje, maar het komt nogal kunstmatig over. Daarnaast kan je diverse bootlegs checken van deze tour, zo strak en geproduceerd klonken ze zelfs tijdens deze tour niet. Wat dus overblijft is een soort van best off die deels live is en deel opnieuw opgenomen. Een herinnering aan een leuk Kuip concert, maar als er niet bij ben geweest kan je dit net zo goed skippen.

Het optreden uit Tokyo van deze tour,welke al jarenlang als bootleg rondzwierf en nu dus officieel is uitgebracht, is een veel betere manier om dat Kuip optreden te herinneren. Hooguit een ander podium, tokyo was Steel Wheels terwijl het hier in Europa werd aanpast met urban Jungle.

Ik weet het; de Tokyo en Parijs bootlegs zijn beter, vollediger en klinken 'echter'. Maar toch, dit Flashpoint heb ik altijd zeer acceptabel gevonden op de één of andere manier. Zeker beter te luisteren dan Still life en/of Love you live vind ik. Vandaag de vinyl versie in zo goed als nieuw staat op de kop getikt. Zo uit m'n hoofd leken in de winkel alle songs, die ook op m'n enkele cd versie staan op de lp te staan. Maar helaas ontbreekt net dat ene nummer dat ik dan weer fantastisch vind; Rock and a hard place
Had dan zo'n overbodige oude kraker eraf gegooid. Die kennen we inmiddels wel. Nou ja, gelukkig staan Can't be seen, Factory girl, Sad sad sad en Little red rooster er wel op! Tel daarbij op de zeer lekkere uitvoeringen van classics als Ruby tuesday, Paint it black, Sympathy for the devil en Start me up en je hebt een prima live album van de Stones.

Gemiste kans is dat 2000 Light Years From Home ontbreekt.
Naast Paint It Black en Factory Girl heel verrassend.
Met de songs van Steel Wheels heb ik niet zoveel op.
Love You Live vind ik beter, maar het is wel een betere registratie dan Still Life.

Menschen...de oplossing is de Live from the vault uitgave... Tokyo

The Rolling Stones - Live at the Tokyo Dome (2012)

Ik vind Steel wheels daarentegen dan weer een prima Stones album. Met A bigger bang het beste album sinds Tattoo you mijns inziens. Die Tokyo opnames heb ik Lennon. Zijn inderdaad fantastisch

The Rolling Stones Atlantic City 1989 is overgens ook een prima alternatief. Maar da's wel een bootleg.

Wel een prettige plaat voor mij. Ben op ontdekkingsreis in het land van de Stones. Hij zal opgepoetst zijn ,maar mij stoort het niet zo . Bekende nummers die bij mij een trip down memory lane geven daar mijn vader een soort greatest hits tape in de auto altijd draaide. Het komt vast nog weleens goed met mij . 4 sterren voor deze .

Mijn echte kennismaking met de Stones was in 1989 met 'Steel Wheels' en 1991 met dit album. Ik studeerde nog en zat op kot met nog 3 jongens. Eentje ervan was Stonescrazy en draaide beide genoemde albums vaak. Omwille van die redenen blijven beide albums voor mij altijd belangrijk in hun catalogus, waar dit voor voor velen niet zo is. 'Jumping Jack Flash' in die liveversie blijft heerlijk!

Behoorlijk plichtmatige liveplaat van de Stones. Ik ben al geen echt grote fan en deze plaat heeft dat niet doen veranderen. Er zijn naar verluid iconische liveregistraties van deze band in omloop. Ik ga er van uit dat deze daar niet bij hoort.