The National - Boxer (2007)

Deze zouden alvast begin volgend jaar een nieuwe plaat uitbrengen.

Zie mijn post in het algemene National discussie topic. Inmiddels zijn er al een stuk of zes nummers die mogelijk op het nieuwe album komen als liveopname te beluisteren op Youtube. Het nieuwe album zal in ieder geval beginnen met een C (de titel dan).

Ze hebben natuurlijk ook wel hun handen vol gehad aan Dark was the night en hun festival.

Wat heeft die man een sterke stem. Vond het album heel lekker in de oor. Luistert goed door. Leuk ook de liedjes met Stevens als gastoptreden. Fake Empire is ook heel erg mooi.

Boxer is een van die albums die ik uitprobeerde omwille van de hoge waardering hier op de site, en ik heb het me nog niet beklaagd. Zowel de zang als de muziek klinken als een verbeterde versie van Joy Division. Ingetogen, onderkoeld maar tegelijk toch expressief en verwarmend - tegenstellingen die mogelijk zijn door het typerende stemgeluid van Matt Berninger en de lekker ophitsende drums van Bryan Devendorf. Je waant je dwalend door de straten van een stad omstreeks vijf uur 's ochtends, een lichte vrolijkheid in je geest maar met een latente angst voor wat schuilt in de schaduwen. Uitschieters genoeg, maar als ik er eentje mag uithalen dat hier schijnbaar wat over het hoofd wordt gezien, dan kies ik voor 'Green Gloves', zo'n typisch mooi nummer dat opbouwt op eigen tempo. Verder zijn er het majestueuze 'Slow Show' en natuurlijk de opener 'Fake Empire' om te vermelden. Boxer geeft zijn schoonheid met mondjesmaat bloot, maar het loont de moeite.

Green Gloves is veruit mijn favoriet.

Mijne ook!

En een verbeterde versie van Joy Division... Het lijkt er niet eens op (en komt ook niet in de buurt ).

Nee inderdaad. Joy Division doet mij vrij weinig, maar dit daarentegen wél.

Mwa, ik snap de parallel wel. Beiden hebben een diepe en meeslepende zang, zijn erg op de ritmesectie gericht en hebben een donkere sound (al vind ik Joy Division een stuk donkerder). Beiden hebben natuurlijk wel hun eigen sound en ik vind beiden ook goed, al heb ik deze te lang op de n.o.t.-stapel laten liggen. Gelukkig is dat inmiddels goed gemaakt -> 5*

Mijn favoriet is overigens Slow Show, wat een nummer . Maar er staat geen enkel minder nummer op...

Vind de zang van Berninger overigens ook wel wat weg hebben van Mark Knopfler. Zeker het laatste nummer (Gospel) heeft overeenkomsten met de afsluiter van Sailing to Philadelphia (One More Matinee).

Heb deze trouwens ook maar gelijk in mn top 10 gezet, luister hem non-stop de laatste weken...

I hear ya, zo'n typisch album dat om de een of andere reden steeds in je opkomt als je je afvraagt: wat zou ik nu eens luisteren.

Dat heb ik ook een tijdje gehad

Is nu wel weer een beetje over moet ik zeggen...
Maar nog steeds een super album!

Nog niet helemaal onder de indruk van dit album, maar heb wel een idee dat ik dat wel ga worden.
Mistaken for strangers, Start a War en Fake empire vind ik in ieder geval al geweldige nummers. Voor de rest van de nummers heb ik nog wat meer luisterbeurten nodig en vandaar dat ik begin bij een 3.5*

En nu al op 7 in je top 10

Hier precies hetzelfde. En dat vraag ik me vrij vaak af

Altijd fijn om waardering voor dit album te zien groeien, staat al bijna een jaar op nr.1 bij mij. Ook al luister ik er een tijd niet naar, elke keer dat ik het wel doe pakt het me. Het is mooi, vooral deze tijd van het jaar, word ie nog eens wat beter.

Ja dat snap ik zelf ook niet dat ik hem daar op 7 heb gezet
Heb het meteen veranderd maar ik heb wel zo mijn vermoedens dat ie na een aantal luisterbeurten wel in mijn top 10 zal gaan komen, omdat het me toch wel aanspreekt.

Over de positie van deze plaat in toplijsten gesproken.
Heeft iemand 'Boxer' voorbij zien komen in de OOR top 100 van de jaren 0?
Ik vind de afwezigheid van dit meesterwerkje op zijn zachtst gezegd opmerkelijk te noemen, dit gevoel wordt nog versterkt door alle positieve reacties die vrijwel overal te lezen zijn.
Een plaat als 'Life in Cartoon Motion' van Mika staat dan wel weer in de lijst, rare wereld....

Lijsten gaan sowieso nooit ergens over. Het is misschien een kleine indicatie van kwaliteit, maar nooit helemaal kloppend.

Dat is nogal een uitspraak die je daar doet. Natuurlijk gaan lijsten wel ergens over. Ze gaan alleen niet meer over individuele voorkeur, maar over 'de gemiddelde voorkeur'. Dat betekent niet dat ze geen waarde meer hebben, alleen dat je daarmee niet kan voorspellen wat iemands muzieksmaak is (want dat is nooit een afspiegeling van het gemiddelde).

Daarnaast bedoel je volgens mij ook dat lijsten niet iets zeggen over de kwaliteit van de muziek. Het is niet zo dat kwaliteit van muziek iets is dat je objectief kan meten. Wat we kwaliteit vinden wordt bepaald door de consensus op een bepaald moment. Het feit dat OK Computer bovenaan staat, betekent dat de consensus (de gemiddelde voorkeur) heeft bepaald dat dat kwalitatief het beste album is.

Maar goed, nu ik hier toch reageer kan ik maar beter meteen wat over Boxer zeggen. Want dankzij die toplijsten mocht ik kennis maken met dit album en daar ben ik blij om. Want dat het een parel is, die een aardig vaste plek heeft gekregen in mijn luistergedrag, staat vast.

Het begon met nummers als Fake Empire en Start a War die ik mooi vond, maar naarmate ik het album beter leerde kennen werd het steeds meer het geheel dat mij aansprak. Ik vind de opbouw van het album en nummervolgorde gewoon erg sterk, alleen de afsluiter had nog beter gekund.

Nummers als Squalor Victoria, Guest Room en Racing Like a Pro ben ik meer gaan waarderen. Die laatste heb ik geregeld in mijn hoofd als mijn gedachten weer eens 'racen als een pro'.

Mooi album, fijne diepe stem, sterke begeleiding (vooral het gebruik van piano is heerlijk). 4,5*

1 van de weinige aangename verrassingen de laatste 3 jaar

Mooi betoog DirkM, maar laat ik het dan iets anders formuleren. Ik vind lijsten te algemeen, te willekeurig en te oppervlakkig.

Ken dit album pas een aantal maanden. Heb het ooit ergens vandaan geplukt en er nooit naar geluisterd. Als Madrugada fan keek ik eens bij albums die andere Madrugada fans goed vinden, en kwam zo hier weer op uit. Sinds een paar maanden (ik schat 3 gezien mijn last.fm) heb ik hem eens opgezet. En hij blijft maar en blijft maar en blijft maar. Wat is dit album goed zeg.

Ik moest ruimte maken, eerst in mijn top 10, toen in mijn top 5 en als het zo door gaat in mijn top 3. Het begint sterk, Fake Empire, prachtig nummer waarin de stem van de zanger ook echt naar voren komt. Je weet direct of je het album goed zal vinden of niet. Ik luisterde 3 maanden geleden graag door en kwam zo bij het tweede nummer uit. Een nummer waar ik zelf iets minder mee heb, maar wat als een 'tussen nummer' op een album het perfect doet (sorry voor de liefhebbers van dit nummer). Vanaf Brainy begint het voor mij pas echt. De drums zijn heerlijk, de gitaar is heerlijk, voor mij een prachtig nummer, maar omdat ik maak 3 favoriete tracks mag selecteren staat hij er soms niet bij. Mijn (andere) favorieten zijn Squalor Victoria, Slow Show en Start a War. De nummers met Sufjan Stevens aan het einde vind ik persoonlijk net iets minder. Waarbij ik Racing Like a Pro bijna zeikerig vind (maar gelukkig net niet ). Wel een prachtige afsluiter met Gospel. Al met al voor mij een vrijwel perfect album. Prachtige teksten, heerlijke drums en gitaar én wat een super stem!

Na wat zoeken ben ik op internet "White Sessions" tegengekomen en na het luisteren van dat 'album' is deze alleen maar beter geworden. Staat in ieder geval op mijn lijst om naar toe te gaan, mocht er ooit een concert in de buurt komen.

Ik vond jouw top 10 anders niet oppervlakkig en willekeurig te noemen . (Ik weet dat je het over andere lijsten hebt, niet happen)

Dat lijsten algemeen zijn ben ik het mee eens, maar dat ze willekeurig zijn niet. Juist het feit dat zoveel mensen bijdragen aan de totstandkoming van de top 250 zorgt ervoor dat willekeur 'uitgefilterd' wordt. De meetfout wordt kleiner naarmate er meer stemmen worden uitgebracht. Zo is het bij lijsten op basis van stemgedrag niet willekeur die heerst.
Wel speelt de bekendheid van muziek een rol, waardoor bijvoorbeeld DeYarmond Edison (jouw nr 1) nooit in een toplijst zal komen (vooralsnog in ieder geval). Maar zelfs dat is geen willekeur, mijn redenering is: als de muziek echt zo goed is, wordt het vanzelf wel ontdekt. Soms alleen wat later, zoals bij Nick Drake.

Deze weer eens geprobeerd de laatste tijd en waar ik het de eerste keren niet kon waarderen is dit nu wel het geval.

Weer een halfje erbij(inmiddels van 2,0 naar 3,5).

Edit: en daardoor stijgt ie zelfs naar 4,15

Die 5* komt er dus nog wel

Gaat niet tot de 5 komen denk ik, maar voorlopig komt er wel weer een halfje bij.

Alleen de laatste 3 tracks moeten nog een beetje op hun plek vallen.

Waarom moeten mensen bands altijd vergelijken met andere Bands?:S De laatste tijd merk ik dat bijna elke indie/rock band met joy division wordt vergeleken. Voegen al die vergelijkingen met het verleden iets toe? bij mij niet!

Sowieso vind ik The National toch een stuk unieker dan de meeste andere indie bands. Dit komt vooral door de teksten en zang van Matt en de vake invoeging van het viool.

Als reactie op haveman, persoonlijk zjin Ada en Gospel echt favorieten voor mij, maar die vielen ook later op hun plaats.

Zo hé, nooit eerder deze band tegen gekomen tot een week of wat geleden, toen nog niet gedownload omdat ik op dat moment wat andere bands aan het ontdekken was. Gisteren dit album gedownload en ben helemaal verkocht. Wat een fijn album, heel erg relaxed