The National - Boxer (2007)

Festivalmuziek, net als haar opvolger. Ik heb niet veel met festivalmuziek. Maar deze festivalmuziek trekt me duidelijk meer aan dat de festivalmuziek van High Violet. Sterker nog, als ik deze festivalmuziek zou horen, bleef ik waarschijnlijk nog even staan om te genieten van de volle festivalklanken. Of het moet zijn dat er ergens betere festivalmuziek klinkt (Gorillaz ofzo). Even ervan uitgaan dat dit niet het geval is en dan is dit een behoorlijk goed alternatief. Althans, ik verveel me niet. Vermaak? Geen volmondig ja, maar wel iets wat er op lijkt: mjah, mwah, nja.

Festivalmuziek? Sorry, maar The National komt helemaal niet tot zijn recht op festivals, eerder donkere-kroegen-muziek.

Ik zie de band dit zo uitvoeren op Pink Pop/Glastonbury. Het publiek - ze zijn met duizenden - zingt alles mee terwijl de regen met bakken uit de lucht valt. Strandballen worden over en weer geworpen, de zanger van de band maakt wat rake opmerkingen naar het publiek. Er wordt gelachen. Het dode bier blijft dit keer wel in de plastic glazen.

Toegegeven: ik ga nooit naar festivals. Maar ik zie het wel zo voor me.

Ik vind het ook niet echt festivalmuziek. Net als typische festivalbands als Kings of Leon (nu, sinds 'Only By The Night' toch zeker), Muse en Coldplay klinkt The National groots, maar op een andere manier. Op een kleine manier. Zo klinkt The National, volgens AOVV

The National is geen festival muziek en de band komt beter tot zijn recht op een klein podium, intiem, veel interactie met het publiek en in een donker en kleine venue. Zo denk ik erover. Matt moet gewoon lekker het publiek in kunnen lopen en dat zie ik hem bij Glastonbury, Werchter of Roskilde niet zo snel doen

Als je op een festival speelt, hoeft dat nog niet te betekenen dat je de Tuba verplicht dient mee te nemen. Dylan heeft Torhout/Werchter gedaan, Lou Reed, Van Morrison hebben op Pinkpop gestaan. Niet direct "festival" muziek. Dus laat los die hoempapa mentaliteit en rondvliegende plastieke aangelengde flutbier en ook een band als The National kan prima terecht op een festival als Werchter, Pinkpop, Lowlands en etc. The National klinkt m.i. echt niet zo intiem en donker als dat hier beweert word. Los daarvan, ook dat kan goed terecht op een groter podium.

Kijk, met Madjack ben ik het dus helemaal eens. Intiem is deze muziek geen moment, dus ik snap niet waarom jullie dit zo massaal in een donkere kroeg willen beluisteren.

Het is gewoon een kwestie van smaak, jij vindt het festivalmuziek en ik hoor ze het liefst in een kleine donkere zaal.

Ik ook RensZ ik heb ze op pukkelpop gehoord en in club 69 van studio brussel en het was een stuk beter in dat kleine zaaltje

Het enigste nummer wat geschikt is voor een festival is Mistaken for strangers, de rest is allemaal voor met een koptelefoon op.

Wat een grote onzin wordt hier allemaal verkondigd zeg. Hoezo zou The National niet geschikt zijn voor een festival? De afgelopen zomer hebben ze op respectievelijk Rosskilde, Lowlands, Pukkelpop, Itunes Festival, Haldern Pop en nog een paar festivals gestaan. Op Roskillde waren ze voor de meeste bezoekers het hoogtepunt, terwijl dit één van de allergrootste festivals in Europa is. Vele bezoekers (bekend of onbekend met de muziek) werd gegrepen door de intensiteit van The National, waarbij voornamelijk nummers van Boxer en High Violet hebben gespeeld.

Zelf heb ik The National alleen in Tivoli mogen aanschouwen wat overweldigend was, maar ik zie geen enkele reden waarom deze muziek niet voor een festival geschikt is.

Natuurlijk zijn ze hartstikke goed live, maar het is niet zo dat iedereen voluit loopt mee te zingen en heen en weer te springen, zoals bijvoorbeeld bij Muse of Radiohead.

Wederom onzin. Is dat de bedoeling van een optreden, al dan niet op een festival? Intense beleving kan ook in de ziel ontstaan zonder daarbij zichtbaar uit je dak te gaan.

Je kan 'festivalmuziek' zien als muziek op festivals, heel straight forward. Aangezien The national op festivals staat is het dus festivalmuziek!

Maar ik denk dat sommigen met 'festivalmuziek' een associatie krijgen met springende indie / pop. Om leuk naar te kijken, en dan is the national geen festivalmuziek.

In een bruin café zullen ze goed zijn, maar op een festival ook.
Het kan allemaal.

Ik denk dat ze wel goed zijn live, maar op een festival kent de helft van het publiek hun niet, en de nummers van the National moet je wel vaker horen voordat je de schoonheid herkent. Als je een publiek hebt die vol met fans staat heb je een fantastich optreden waarbij ook iedereen staat mee te zingen en springen ( vooral bij de opzwepende nummer )

Ik ben bijna beschaamd dat ik Boxer voor maar €5,90 kon kopen bij Media Markt, Alligator ook trouwens.

Meteen gekocht toen ik 'm zag liggen! Mooi album. Brainy blijft een van mn favorieten.
Ik heb the national voor het eerst gezien en gehoord op het pukkelpop festival afgelopen jaar. Het optreden was voor mij een van de hoogtepunten van het weekend. Ik had nog nooit van deze band gehoord en kende hun muziek ook niet, maar toch werd ik gegrepen door de muziek. Ik ben het dus eens met Thomzic, want deze band is juist omdat haar muziek zo'n aparte sfeer heeft een geweldige festivalband.

Positief verrast door dit album, totaal niet mijn muziek maar ik zocht iets chills om 's avonds in bed te luisteren en kwam op dit, gevolg was dat heerlijk heb geslapen. En luister dit de komende tijd nog wel even, al ben ik bang dat het me toch zal gaan vervelen.

Het valt me nu pas op dat Squaler Victoria niet eens heel veel korter is dan de rest.
Misschien lijkt het zo kort omdat het zo'n geweldig nummer is.
Vooral het einde is geweldig: dan opeens hoor je wat voor een cruciale rol de drums spelen in het nummer.

Omdat High Violet mij bijzonder goed beviel ook Boxer dit weekend in huis gehaald.
Ben benieuwd.

Het grote verschil met het vorige album is dat deze plaat eigenlijk geen één slecht nummer kent, zoals Alligator dat dus had met Looking for Astronauts. Toch haalt Boxer nét niet het niveau van High Violet, haar opvolger. Daar staan meerdere uitschieters op, wat ik hier een héél klein beetje mis. Mistaken For Strangers en Brainy zijn mijn favorieten.

4 sterren.

Ik denk dat ik in de minderheid ben, maar eerlijk gezegd vind ik Boxer minder dan Alligator. Natuurlijk staan er voldoende prachtige nummers op dit album (Fake Empire, Mistaken for Strangers, Slow Show), maar met een aantal nummers heb ik net geen klik. Green Gloves, Guest Room en Racing Like a Pro zijn voor mij net niet. Dit komt grotendeels door het tempo van de nummers, in combinatie met de zang van Matt Berninger. Waar anderen de band waarderen voor de wijze waarop zij deze nummers brengen, heeft het voor mij niet eenzelfde rustgevend effect.

Guestroom vind ik prachtig! De riff aan het einde van het nummer die zo heel subtiel af wisselt van melodie! Een van de hoogtepuntjes van het album voor mij!

Dat de drums cruciaal zijn hoor, ik wel...ik mis alleen dat dat hoorbaar wordt aan het einde van het nummer...zou je dat kunnen verduidelijken?:)

Tsja, aan het begin is het eigenlijk duidelijker.
Maar aan het einde valt de zang en de gitaar weg en dan merk je dus eigenlijk dat de drums het hele nummer op dezelfde wijze hebben doorgespeeld, maar dat dat ook past bij het nummer.

Mooi album, maar mijn inziens net iets minder dan High Violet, er staat namelijk geen knaller zoals Runaway op.
Het duo Ada/Gospel weet mij nou niet echt te pakken op deze schijf.
Inderdaad cruciale drums op diverse nummers waardoor ik nummers als Brainy & Squalor Victoria wel bijzonder kan waarderen.
Green Gloves, Fake Empire & Start A War zijn andere hoogtepunten voor mij op deze plaat met wederom prachtige vocalen van Matt Berninger.

Ada is door de vele instrumenten net even wat anders dan de rest, dus ik kan wel begrijpen als dat nummer je nog niet weet te pakken, maar Gospel behoort wat mij betreft tot het rijtje Start a War en Racing Like a Pro.

Prachtige ingetogen sfeervolle afsluiter wat mij betreft Ook een mooie tekst trouwens!

Voor mij zijn Slow Show, Guest room en Gospel de hoogtepunten van dit album. Vooral Guest room wordt door de meeste volgens mij erg onderschat.

Al is het natuurlijk erg moeilijk kiezen, omdat er eigenlijk alleen maar goede nummers op staan.

aangezien ik niet meeloop met die 'dit is het groepje van het moment' -mentaliteit van sommige bladen en media in het algemeen is de doorbraak van the national in 2007-2008 volledig aan mij voorbijgegaan. Ik kende zelfs geen enkel los nummer van hen tot een kleine maand geleden. Toen leerde ik fake empires kennen en voelde direct dat het gezellige trompetmelodietje op het eindje van het nummer zich van bij de eerste luisterbeurt diep in mijn gehoorsgang nestelde Nu ik deze een week goed in mij heb laten doordringen kan ik alleen maar besluiten dat de rest even goed of zelfs beter is. ze hebben iets deze mannen, deze duistere nachtclubjongens die je omstreeks 4u s'ochtends na een geslaagd of niet geslaagd avondje uit wel kunnen verblijden met hun gehoorspel. De muziek zelf vind ik niet direct duister of melancholisch maar in combinatie met die prachtige op en neergaande bariton van een stem weten ze een akelig doch warm sfeertje te creeeren. Nu ga ik deze nog wat koesteren en dieper uitspitten en binnen jaartje of 2 begin ik wel aan high violet

ik hoor vaak dat high violet hun beste plaat is, maar ik moet zeggen dat deze minstens zo goed is.
ik kende the national al wel en met de komst van high violet ben ik ze weer eens gaan beluisteren. heb deze laatst ook maar gekocht omdat dit gewoon een prachtige plaat is.
alles klopt gewoon, de muziek, de sfeer ja alles gewoon, zelf denk ik dat ik deze nog vaker ga beluisteren dan high violet al is het puur vanwege de wat donkerdere sfeer bij deze.
ja van mij mogen ze zo doorgaan, 4*