The National - Boxer (2007)

Klopt. Maar goed, ze zijn dan ook flink gestegen in bekendheid. En je betaalt meer, omdat er minder plaatsen zijn in Caprera.

Maar goed, dit gaat niet echt meer over Boxer. Heb er net weer een luisterbeurt op zitten, het blijft een sterk album van begin tot eind. Nergens haak ik af, favorieten kiezen is dan ook moeilijk. De laatste tijd bevallen vooral de 'lieve liedjes' Brainy en het mooie afsluitende Gospel erg goed, wat een fijne sfeer heeft dat nummer. De piano heeft op Gospel een erg rustgevende kwaliteit. Fake Empire blijft het absolute prijsnummer.

Ik vind de prijsnummers toch Green Gloves, Slow Show en Guest Room. Echt prachtig.

Gospel heeft mij nog nooit echt weten te raken.

Dat nummer kwam me tijdens de eerste luisterbeurt bekend voor. Is dat in een serie gebruikt?
Vind het overigens een geniaal nummer.

Volgens mij in de serie 'House'.

In Chuck.

Dan ken ik dat nummer van die serie!

Voorlopig nog 4*. Zal absoluut nog kunnen groeien, maar geef op dit moment toch nog de voorkeur aan High Violet.

Hoewel ik normaliter helemaal niet zo weg ben van muziek in dit genre, moet ik tot mijn eerlijkheid bekennen dat ik dit een uitstekende cd vind. Ik luister "Boxer" dan ook geregeld en raak er niet op uitgeluisterd. Daarom ga ik verhogen naar 4*.

Tijd voor een herbeluistering en tevens een recensie. Na één van mijn favoriete albums wat maandjes rust te geven, ligt hij nu weer op. Niet in de laatste plaats omdat hij onlangs twee plaatsen is gedaald in mijn top-10. Niet dat dat aan de kwaliteit van dit album ligt, verre van dat.

We beginnen met Fake Empire. Dit was het eerste nummer dat ik kende van The National, en het greep me meteen. Dit nummer wordt prachtig gezongen en heeft een mooie tekst, maar waar dit nummer het echt van moet hebben is de opbouw.
Het begint rustig, maar na het tweede refrein komt de climax: de drums komen erbij, en wat volgt is een knotsgek ritme. De eerste keren kon ik het totaal niet volgen: het klopt gewoon niet. Op de één of andere manier passen de drums totaal niet bij het nummer, en toch klinkt het geweldig. Dit is zeker niet het enige nummer waarbij ik de drums onnavolgbaar vind, maar daar kom ik vast nog wel op terug.
De climax is compleet met de blaasinstrumenten, en het eerste geniale nummer hebben we gehad.

Daarna krijgen we iets anders met Mistaken For Strangers. Een ode aan Pixies, zeggen sommige mensen hier wel eens. Helaas ken ik Pixies nog niet (en daar schaam ik me voor), maar het is zeker te horen. Dit nummer hoort duidelijk niet thuis op dit album. Het is te gejaagd en de gitaar is harder dan in de meeste nummer op Boxer. Het is eigenlijk een beetje hetzelfde als bij Terrible Love op de opvolger. Wel vind ik het een mooi nummer, en vooral de tekst van het refrein vind ik erg mooi: je word aangezien als vreemde betekent natuurlijk hetzelfde als dat je niet herkend wordt, maar dan verkeerd om gezegd. De omgekeerde wereld.

Brainy is wél een nummer dat perfect op dit album past. Het heeft die typisch melancholische sfeer die dit album zo goed maakt. Op de één of andere manier noem ik dit nummer altijd in één adem met het volgende nummer: Squalor Victoria. Dat is niet voor niets: in beide nummers zijn vooral de drums erg belangrijk: zij blijven constant hetzelfde, maar blijven toch op de voorgrond. Het ritme van de drums is weer onnavolgbaar: als ik wel eens mee probeer te tikken houd ik het geen tien seconden vol. Maar wat de nummers zo speciaal maakt, is dat er geen enkele tempowisseling of wisseling van instrumenten of een ander gebruik van instrumenten plaats vindt. Instrumentaal zijn couplet en refrein precies hetzelfde. Het is puur en alleen de stem van Berninger die deze nummers variatie geeft, en dat is genoeg.

Over Green Gloves hoef ik niet veel meer te zeggen dan dat het het toppunt van melancholie is. Je merkt het nauwelijks, maar ook in dit nummer zit een climax bij de volgende tekst:

Now I hardly know them
and I'll take my time
I'll carry them over, and I'll make them mine.

Dan Slow Show. Is dit het beste nummer van het album? Misschien wel, al zou ik met zo'n uitspraak de elf andere nummers te kort doen. En weer sluipt er langzaam een climax in dit nummer. Heel subtiel worden de instrumenten telkens wat harder bespeeld: less is more.
En dan komen we aan bij het "29 Years"-gedeelte. Telkens weer vraag ik me af of ze dit niet anders hadden kunnen doen. Natuurlijk, het is een prachtige remake, maar past het wel achter Slow Show? Want persoonlijk zie ik het toch als een individueel nummer. Telkens kom ik tot de conclusie dat het inderdaad het beste bij dit nummer past, maar misschien hadden ze het beter als individueel nummer op het album kunnen zetten. Dat verdient dit prachtige stukje muziek zeker.

Dan de B-kant. Deze kant is toch meer een kant van uitersten dan de A-kant. De relatief hardere nummers worden afgewisseld met juist heel subtiele nummers.

En we beginnen met een keihard nummer genaamd Apartment Story. De ietwat depressieve sfeer die we bijvoorbeeld bij Slow Show zagen, zie ik hier niet terug. Dit is melancholie en hoop. Tekstueel is dit misschien wel het beste nummer van het album.

Tired and wired we ruin too easy
sleep in our clothes and wait for winter to leave
but I'll be with you behind the couch when they come
on a different day just like this one

We'll stay inside til somebody finds us
do whatever the TV tells us
stay inside our rosy-minded fuzz for days
We'll stay inside til somebody finds us
do whatever the TV tells us
stay inside our rosy-minded fuzz

Vervolgens krijgen we juist een heel rustig nummer in de vorm van Start a War. De afwisseling is erg goed, maar misschien zijn Start a War en Racing Like a Pro toch wel de minste nummers van het album. Dat geeft niet, want ze doen hun taak in het album: ze maken er een mooi en gevarieerd geheel van.

We hebben ook nog Guest Room. Dit nummer vind ik juist altijd een paar vormen met Apartment Story. Jammer is dat Guest Room tekstueel het niet haalt bij Apartment Story. Muzikaal wel gelukkig, en dat maakt het een goed nummer. Toch kan ook dit nummer niet voorkomen dat ik een lichte voorkeur heb voor de A-kant.

En dan blijkt dat het één-nalaatste nummer een buitenbeetje is. Net als het tweede nummer past ook het elfde nummer niet op het album. Instrumentaal is het veel uitgebreider dan op de rest van het album. Als je goed luistert hoor je zo een stuk of instrumenten door elkaar. Ja, bombastisch voor The National-begrippen durf ik het zelfs te noemen. Dit neemt niet weg dat Ada een geweldig nummer is. Alles klopt eraan.

Na een beetje geschrokken te zijn van Ada, krijgen we gelukkig een subtiele afsluiter. Een zomers gevoel, dat krijg ik van dit album in het algemeen, maar vooral van dit nummer. Misschien zijn velen het hier niet mee eens, maar ik heb dit album nu eenmaal in de zomer leren kennen. En als je dan op de tekst van dit laatste nummer let, dan is het zomers:

Stay near your, stay near your television
set it up outside
and hang your holiday rainbow lights in the garden
hang your holiday rainbow lights in the garden and I'll
I'll bring a nice icy drink to you

Let me come over I can waist your time I'm bored
invite me to the war every night of the summer
and we'll play G.I. blood, G.I. blood
we'll stand by the pool
we'll through out our golden arms


Wat dit album zo goed maakt is de sfeer. Het is een sfeer van depressie, maar tegelijkertijd ook van melancholie en hoop. Deze mix zorgt ervoor dat dit album ontzettend emotioneel is, maar nergens over de top gaat in één van de drie emoties.

Heerlijke groep. Klinken live ook super. Zijn bezeten door muziek lijkt het wel. Ik ken deze 'Boxer' uit 2007. Had eerst 'High Violet' leren kennen. Vind deze laatste nog net een halfje beter.

Zijn er platen voor deze 'Boxer' die ook nog echt de moeite zijn om te kopen?

Alligator en Sad Songs for Dirty Lovers

Persoonlijk vind ik Sad Songs iets minder goed. Staan een paar hele mooie nummers op, maar het algehele niveau ligt wat lager imo. Wat mij betreft kun je dan beter de Cherry Tree EP luisteren, daar staan een paar Parels (met een grote p ) op. Verder vind ik Alligator dan weer ondergewaardeerd tov Boxer en vooral tov High Violet. (De volgorde is voor mij dan ook Boxer, Alligator en dan pas High Violet.)

Beginnen met Alligator, maar zeker ook de rest beluisteren al heb ik het debuutalbum zelf ook nog niet gehoord. Dat zou een stuk minder zijn.

Een erg sterk album.Guest Room is een erg cool nummer.

Apartment Story

Erg fijn album en ondanks dat deze discussie hier niet hoor: ik vind dit album sterker dan High Violet.

Brainy... Hands-down het beste nummer op dit album.

Na hem nog eens gehoord te hebben nu ik heb originleel heb, ga ik toch met een halfje omhoog.
Lekkere en warme muziek. De warme stem van Matt is zo heerlijk en past perfect bij de warme pianoklanken. Alleen heb ik bij de drummer een dubbel gevoel, langs de ene kant vind ik dat hij echt fantastisch drumt.
Alleen drumt hij in sommige songs iets te snel, het contrast vind ik iets te groot tussen de meestal traag bespeelde piano, de lage stem van Matt en dan die snelle drums. Het zou me ook wat minder storen als ze wat lager zouden staan. Maar bij sommige songs heb ik er dan weer totaal geen probleem mee. In Ada klinkt het wel fantastisch!
Leuk dat Sufjan Stevens ook eens twee nummertjes achter de piano kruipt.
Voor nu een dikke 4*, maar die kan nog groeien.

The National zal voor mij nooit een favoriet worden. Aan de ene kant is de muziek groots, filmisch en ontroerend, maar na een tijdje krijg ik het gevoel dat ik iets mis. Wat dat is weet ik niet. In ieder geval is dit typisch zo'n plast die ik een hele week stukdraai om 'm vervolgens nooit meer aan te raken.

Moet je hem ook niet stuk draaien!

Een klein zaaltje, de lichten doven. We horen een schitterende pianomelodie, Fake Empire begint.
Een van de mooiste songs die ik ken, wat een heerlijke opbouw.
Boxer straalt een donkere maar lieve sfeer uit, Matt's stem is zo warm en laag.
Er is ook erg veel variatie, zo gaan we van een schitterende song zoals Mistaken For Strangers met een gehaaste Matt en een snelle riff naar een song zoals Green Gloves waar we ons bevinden in een prachtig bos. Terwijl de eerste zonnestralen van de dag zich openbaren.

Instrumentaal zit het perfect in elkaar, heerlijke pianomelodiën, hartverwarmende gitaren en energieke drums. Matt zingt prachtig en past perfect bij de compositie.
Iedere track is een schot in de roos en vervelen zal je je niet snel doen.
Sufjan Stevens zorgt dan ook nog eens voor twee schitterende bijdrages achter de piano in Racing Like a Pro en ADA. 5* en een plaats in mijn Top 10.

Goed samengevat.

Wat Snoeperd zegt

Bedankt!

Aan variatie ontbreekt het niet op Boxer. M'n hoofd in bedwang houden op Brainy is onbegonnen werk, echter krijg je later de kans om te mijmeren op nummers als Slow Show en Start A War.

Verhoogd naar 4,5*. Toch wel een erg mooi album, High Violet volgt op gepaste afstand.

Helemaal gelijk heb je. De overgangen van de zang zijn echt prachtig in combinatie met de melodie.

Aanpassing: Alligator is nog beter dan zowel dit albums als High Violet.

Wat heeft Alligator voor jou nog meer te bieden?