Linkin Park - Minutes to Midnight (2007)

Gelukkig wel.

Ik zeg dan jammer

Ik ben zeker geen fan van rap, maar het hoort gewoon bij Linkin Park. Zonder verveelt het gewoon sneller. Toch staan er een aantal goede nummers op.

idd een paar ontiegelijke kutnummer zoals Shadow of the day, maar ook sterke goede nummers zoals given up!

ik ben absoluut geen fan van linkin park, en ik heb zo het gevoel dat hun nieuwe album daar geen verandering in gaat brengen.

Hun muziek is wel lekker om af en toe te luisteren. Verder vind ik het niet echt speciaal. Er staan wat lgoede, maar ook wat minder goede nummers op dit album.

*3.0

Het album kan mij na een aantal luisterbeurten niet bekoren. Ik mis een beetje de sterke combinatie tussen de rauwe schuurpapier stem afgewisseld door de raps van de andere leadzanger. Daarbij vind ik veel nummers wat gezapig, het rockt bijna nergens en dat was toch de kracht van deze groep.

Dan vind je No more sorrow en Shadow of the day wel aardig denk ik, ik vind dat persoonlijk 2 beste nummers van het album, echt die mega combinatie tussen snelle lyrics en de ruige schuurpapier stem... ik vind die combi gewoon erg sterk, zoals ze ook met JayZ een aardige rock/hiphop samenwerking hebben gedaan.

Shadow of the Day is een van de softste (en naar mijn mening saaiste) nummers van het album.... Wat betreft No More Sorrow heb je gelijk.

Ik denk dat hij Bleed It Out bedoelt...

mooi album

No More Sorrow en Wake vind ik wel lekker klinken, de rest is echt slappe hap.

ik vind het best een goed album No More Sorrow, The Things Give You Away,given up en what i've don vind ik goeie nummers rest wat minder maar een 3.5 voor dit album

Zoals al is gezegd: De CD mist de echte oude sound die ze hadden. Met een top-producer als Rick Rubin had ik toch echt wel verwacht dat het weer een kraker zou worden als Meteora of Hybrid Theory. Helaas, met dit album duiken ze meer naar de experimentele hoek toe, en dat is echt geen zonde. Voor de fans is dit onmisbaar, mensen die de harde Linkin Park willen, slaan het best dit album gewoon over. Laten we hopen dat het volgende album die oude sound weer heeft. Toch alleen al 3 sterren voor het album artwork en de twee tot drie nummers die wel interessant klinken. 3*

Na verschillende reacties (niet alleen hier, maar ook van vrienden) gehoord te hebben, heb ik deze cd met volle aandacht beluisterd:

Na een kalm intro'tje in de vorm van The Wake beginnen we aan het eerste echte nummer: Given Up.
Het is een vrij catchy nummer, maar meteen hoor je de verandering in de sound van Linkin Park, moest dit nummer in het Meteora-tijdperk gemaakt zijn, het zou geknald hebben. Al bij al is het een goed nummer, 1 van mijn favorieten van deze cd.

Het volgende nummer is Leave Out All The Rest.
Verdomme, wat een kalm nummer. En verdomme, het klinkt nog best lekker ook . Ongelooflijk on-Linkin Park, maar toch best lekker.

Daarna Bleed it Out, mijn absolute favoriet van deze plaat! Een zeer goed refrein, doet me onmiddellijk terug denken aan de goede nummers op Meteora en Hybrid Theory. Een nummer dat ik waarschijnlijk wel nog een paar keren zal beluisteren.

Dan Shadow Of a Day, meteen de eerste misser. Waar een nummer als Leave Out the Rest mij nog ergens raakte, doet dit nummer me helemaal niets. Het is gewoon doodsaai, en ergerlijk.

What I've Done klinkt dan nog best goed, net zoals Hands Held High een nummer dat best ook op een Fort Minor-album zou kunnen staan.
Mijn humeur wordt er weer wat beter op.

Daarna No More Sorrow, een goed, ietwat harder nummer, maar toch doet het me maar weinig. Het is een goed nummer, maar het haalt het toch niet echt, het lijkt meer een poging om weer iets harder te doen, maar ze komen er niet. Geef me dan toch maar weer Bleed it Out.

En dan gaat het van kwaad naar erger, van de regen in de drop: Valentine's Day is gewoon een dieptepunt, en daarna wordt de cd gewoon afgesloten door ongelooflijk slechte nummers, nee hoor, bij die hou ik het niet uit.

Conclusie: op zich een redelijk album, maar volledig anders dan we gewoon zijn van Linkin Park, en het haalt het toch niet bij een zeer goed LP-album als Meteora, of Hybrid Theory.

3*

en welke albums dan

Ik heb het album nog een paar keer geluisterd en ik moet zeggen; het is minder erg dan de eerste keer dat ik het hoorde, maar ik vind het nog steeds vrij simpel en bij sommige nummers ook saai.
3*

logischerwijs zijn dat de 4 bovenste albums in mijn top10

Ik ben het hier mee eens. Mensen die dit album slecht vinden van Linkin Park zoals ik kunnen het inderdaad beter overslaan en hopen dat ze op hun volgende album weer hetzelfde zijn zoals wij ze kennen.

Hier ben ik ook wel mee eens. Naar mijn mening hadden ze dit album nooit zo moeten maken, dus ik kijk wel of 't volgende album wel iets word

Eerst even over dit album. Ik ben al vanaf Hybrid Theory verslaafd aan deze muziek, dit heeft ook veel persoonlijke redenen mja.

Maar dit album.... ik heb zo me twijfels als dat wel dezelfde kracht heeft om in je hoofd te blijven hangen.

2.5 sterren vandaar.

Wat ik ook even kwijt wil is dat ik er een beetje geirriteerd van raak dat iedereen het maar muziek vind voor pubers. Ik ben zelf 17 jaar en ja ik was ook 12 toen Hybrid Theory uitkwam.

Het mooie was dat er veel rap en geschreeuw in zat, dit was comlpleet nieuw voor mij. Dus ik andere rockbands luisteren, maar het was in mijn ogen bijlange na niet van dezelfde kwaliteit.

Vervolgens kwam Meteora uit en dan was ook het moment dat me moeder ernstig ziek werd. De agressie die in mij opkwam door die ziekte kon ik via meteora en ook nog Hybrid Theory mooi kwijt. Alhoewel de teksten niet persoonlijk waren vond ik ze toch aangrijpend.

En vandaar dus ook dat ik er niet tegen kan dat iedereen het maar pubermuziek vind, me vader is dik in de 40 en luistert het ook , of hij is blijven hangen in de pubertijd of ... hij vind de combo rap-geschreeuw ook goed.

Wat een misser, Linkin Park houd zich ontzettend in op dit album, waar het zo nu en dan op Hybrid Theory en Meteora tot een flinke uitbarsting van Chester oplaaide, blijft het hier rustig, zonder oplevingen, en 'spannende' stukjes.

2.5*

Ik heb het nr. Qwerty proberen op te zoeken overal maar er kwam niet veel goeds van. Later had ik Behind your lies gevonde en nu kom ik erachter dat het dezelfde nummers zijn maar waarom staat Behind your lies dan niet op de cd ?

wat een rukalbum, ik ben altijd al wel fan geweest van linkin park maar dit is echt een klote album.
ook deze band is nu aangestoke door het commerciele virus, nu ware ze dat ook al een beetje met meteora maar dit slaat alles.
ze brengen niks nieuws, eerder ware ze die unieke band die hip-hop, nu-metal en electro met elkaar vermengde, maar nu zijn ze zo'n slap aftreksel van van die boyband rock bandjes, ik mis echt de oude linkin park met de drop Db gestemde gitare met zware riffen en een schreeuwende chester, scherpe schrachtes ( of hoe je het ook schrijft) van de dj en agressive raps mike. het drumwerk op deze cd is het slechte wat ik ooit het gehoord haast ( nou niet bij alle nummers hoor er zitte ook best goeie stukjes tusse), een paar van die simpele roffeltjes op de snare, het gitaarspel is ook niet goed, nou is linkin park nooit een technische band geweest, maar toen hadde ze nog iets unieks.

ze beginnen goed met given up, een lekker agressief nummer, niks verkeerds over te zegge. maar dan begint de drama.
leave out all the rest: het begint echt met zoon deuntje dak al duizend keer heb gehoord, toen ik mun ogen dicht deed kreeg ik echt zoon beeld voor me van zoon wijve tiener film, echt zoon kant-en-klaar magnetron nummer.
dan komt bleed it out, opzich best grappig nummer, best aanstekelijk. dan krijg je weer zoon wijve tiener film syndroom nummer, shadow of the dag, hierbij het zeflde verhaal als leave out all the rest, het is zo erg dat het me haast aan een nummer van hilary duff ofzo doet denke, trouwens vind ik het refrein verdomd veel lijke op with or without you van U2.
dan what i've done, eindelijk weer een goed nummer.
dan hands held high, wat een verschrikkelijk nummer, het leek wel of ik naar een zielig/sirieus nummer van the black eyed peas luisterde, onmundig saai nummer.
dan mijn lievelings nummer van dit album: no more sorrow, goeie teskten, agressief, erg goed nummer.
dan weer zoon verschrikkelijk nummer: valentine's day, zelfde verhaal als shadow of the day en leave out all the rest.
dan nog zoon zeik nummer: in between, beetje het zelfde als hands held high.
ik zou eerlijk zijn toen ik de intro hoorde van in pieces hak er echt geen zin meer in om die 2 laatste nummers nog te luisteren.

ik vind het een verschrikkelijk voorspelbaar, saai en slecht album, toch geef ik nog 2 * sterren omdat given up, what ive done en no more sorrow op staan, anders was het nog veel lager geweest

Ik heb Linkin Park nooit gemogen. Totaal niet mijn stijl en ik wou mij afzetten tegen iedereen die er naar luisterde.
Nu, vanmorgen ging mijn radiowekker af. Je raadt het nooit, maar, het nummer Wat I've Done was aan het spelen. Ik, halfdronken, dit nummer uitgeluisterd en, jawel, ik vond het lang niet slecht. Misschien was het de halfdronken toestand waarin ik verkeerde en daarom zo goed vond. Ik heb dat bij meerdere nummers die ik zo luister.
Edoch, dit lied zat dus een hele dag in m'n hoofd en ik heb het zojuist driemaal (driemaal!) beluisterd. Een zeer lekker refreintje. Dat moet toegegeven worden.
Misschien komt er een tijd dat ik dit hele album beluister.
Wie weet...

tom broshuis, je steekt er anders wel veel tijd in, dus zo slecht en saai zal het dan ook wel niet zijn, maar ach...smaken verschillen. of moet ik zeggen: "smake verschille".? !

fijn dat je zo'n onboeiend berichtje plaats over mijn spellingsfouten
ik weet niet echt wat je er mee wilt berijken maarja..

en jaaaa ik heb er wel veel tijd ingestoke, en jaaaaa ik vind het echt slecht en saai

Linkin Park staat bij mij gelijk aan een hoop jeugdsentiment.

Op het eerste gezicht was ik niet blij met de rigoreuze verandering van de heren. De songs lagen me niet lekker in de oren, en het Rapcore-gevoel wat we bij LP gewend zijn was vrijwel nergens te bekennen. Zware domper.

's Avonds de CD nog een keer opgezet en ik ben gewoon eens gaan kijken of ik het oude LP gevoel en de oude sound erin terug kon herkennen. En hier is een punt dat ik LP wel na moet geven: Vernieuwing op de plaat is grandioos (misschien op het eerste gezicht iets te grandioos), maar de oude LP sound valt nog wel te ontdekken. Een paar tracks kunnen gewoon echt niet (Valentine's day = ronduit tergend qua tekst EN arrangement en The Little Things Give You Away = bleh), maar de overstap naar commercie resulteert toch nog wel in een paar puike nummers. Als hoogtepunten: In Between (Oude LP vibe en Mike Shinoda doet hier zijn ding zeer goed), Hands Held High (Qua arrangement niet zo heel erg veel om het lijf, maar de Fort Minor-achitge raps van Mike en de boodschap spreken me aan).

Ik sta nu in dubio. De plaat is overall oke (Rick Rubin is gewoon een goede prod), maar veel te commercieel geworden. De underground vibe van LP mis ik, en dat vind ik niet dope.

Rick Rubin produceerde ook Stadium Arcadium van RHCP, en daar had ik hetzelfde gevoel bij. Commercie gaat voor de echte fans.

Al met al geen slecht album, maar niet wat we gewend zijn van Linkin park!

3 sterren van mijn kant

Mijn stijl is het ook nooit geweest, alleen op Collision Course ging het nog wel! Maar dit album vind ik lang zo slecht nog niet... Ik hoorde What I've Done en Given Up ik vond ze beide goed waarna ik het gehele album heb ge(download)kocht. Ik moet nog wel even alles luisteren maar Wake (een rustige Intro) en Leave Out All the Rest bevallen mij ook wel.

Ik snap dat het voor de fans een rukalbum moet zijn, maar van de andere kant krijgen ze er weer andere fans voor terug...

Linkin Park is voor mij ook jeugdsentiment, toen vond ik het gewoon de beste plaat die er was ( Hybrid Theorie ). Inmiddels ben ik opgegroeid, volwassen geworden, en LP heeft ook niet stilgestaan, deze plaat is duidelijk een stuk volwassener dan Hybrid Theory was, als je het kwa sound gaat vergelijken is er inderdaad veel veranderd. Maar de oude nummers van LP trek ik nu ook niet meer, ze zijn wel te luisteren maar voor mij is dat toch echt puberaal gerag en geschreeuw, met mooie herinneringen dat wel, naar mijn mening is dit een stap in de goede richting.