The White Stripes - Icky Thump (2007)

Dat had ik nu ook! Vooral in het titelnummer zitten van die typische Zappa-breaks!

Toch wel weer een groots album. Ik moest even inkomen, maar eenmaal warm geef ik met gemak en plezier een 4,5.

Hun beste album tot nu toe naar mijn mening.
4*

Pff, nog maar één keertje doorgeluisterd en ik ga nu al een 4* geven. The White Stripes vind ik zoiezo wel mooi maar dit stijltje bevalt me al helemaal, heerlijke riffs en geniale riedeltjes. Ik weet niet echt hoe ik het stijltje moet noemen maar mooi is het wel.

You Don't Know What Love Is (You Just Do as You're Told) is vet, maar voor de rest is het toch teveel van hetzelfde (weer)

Ik weet niet hoor, maar luister eens naar 1, (3,) 4, 6 & 7 !
Conquest is allesbehalve gewoon & gelijkt niet teveel op enige andere song van The White Stripes. Die synthesizer bij Icky Thump is ook niet alledaags & die doedelzak bij 6 & 7 is ook schitterend hoor ! En als de rest van de liedjes wat in dezelfde trend blijft doorgaan vind ik niet erg. The White Stripes hebben zo al een eigen stijl, en die is héél erg goed, vind ik toch.

Iets minder goed dan de vorige vind ik maar nog altijd beter dan 95% van de concurrentie. Toppers zijn Conquest, Bone Broke, Little Cream Soda, Rag And Bone, I'm Slowly Turning Into You, A Martyr For My Love For You en Catch Hell Blues. Prickly Thorn But Sweetly Worn vind ik dan weer iets minder.

Het verbaast me elke keer weer hoe die Jack White erin slaagt zo ontzettend simpele maar o zo fantastische riffs en melodiëen te blijven verzinnen. Genious!

Geweldig album !
Misschien wel het best album van de White Stripes en een van de beste albums van 2007.

4,5

Ik werd er zoals gewoonlijk weer heel snel moe van. White stripes zijn gewoon niet genoeg mijn ding. Af en toe eens iets leuks zoals de nummers 3 en 5 op dit album, maar de rest luister ik amper nog.

Voor mij de plaat van 2007, Icky Thump, A Martyr For My Love For You, Little Cream Soda ... Allemaal geweldige nummers, er is een grote variatie aan stijlen, goed gevonden riffjes. Wat wil je nog meer?

Conquista (de Spaanse versie van Conquest) is nog grappig: bijna exact hetzelfde, maar in 't Spaans gezongen. Ook de clip (Youtube) is origineel! Dat moest ervan komen, Conquest klonk zo mariachi en Spaans

Leuk bleus-gedoe maar niet meer mijn sound.

ongetwijfeld de beste album van de white stripes.
mijn favorieten: icky thump, catch hell blues en little cream soda.

Conquest is zoiets ellendig, niet aan te horen, die kerel heeft een rotstem. Hij doet het er gewoon om, precies een kat die overreden wordt.
Zo'n nummer komt natuurlijk weer op Studio Brussel(wat zowat de laatste aan te horen radiozender was).

niet overdrijven hè. en natuurlijk dat zo'n origineel nummer op stubru komt.

Ben hem momenteel weer aan het herontdekken en ik doe er nog maar een halve ster tegenaan.
En dat is zeker verdiend want hij benadert bij momenten akelig dicht de klasse van op elephant. Het titelnummer alleen al is absoluut geweldig en bevat alles waarom ik zo van de white stripes hou : geniaal gitaarwerk( dat refrein is zo leuk om te spelen), altijd inventief ( die synth solo !!!!) , jack white die misschien vals maar vooral met veel gevoel zingt en goeie teksten met af en toe een scheut humor. Bvb dit :

White Americans, what?
Nothing better to do?
Why don't you kick yourself out?
You're an immigrant too.

Who's using who?
What should we do?
Well you can't be a pimp
And a prostitute too

En dan nog een clip waarop ik destijds helemaal gek was. Maar dat is natuurlijk lang niet het enige hoogtepunt. Zo hebben we nog 300 M.P.H. Torrential Outpour Blues en A Martyr for My Love for You waarin mooi omgeschakeld wordt tussen hard en zacht.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over Conquest dat dagenlang in je kop blijft rondspoken. Een cover dat wel maar zoals meestal in een compleet eigen white- stripesjasje gestoken. Heerlijk hoe de trompetten en gitaar een duel aangaan in dat nummer.
Maar mijn favoriet is Catch Hell Blues, wat jack daar met zijn gitaar doet, is fenomenaal. Het begin met een venijnig onderhuids riffje dat uiteindelijk in een rollercoaster van een song uitmond, puur genieten.
Maar een kalm akoestisch nummertje kan ook, zo bewijst Effect and Cause. Niks dan hoogtepunten dus en weer een voltreffer zoals we dat van the white stripes gewoon zijn.

Na een minder album (Get Behind Me Satan) is deze weer erg goed. Deze kan zich prima meten met het goede White Blood Cells en Elephant. Ik ben helemaal gek van Rag & Bone, dat nummer is echt geweldig! Na een paar luisterbeurten 4*

De clip van Conquest is trouwens geweldig: http://youtube.com/watch?v=77EMzwScHy0

Catch hell Blues is heel erg goed

hier geef ik een zeldzame 5 aan, ook al is het niet mijn favoriete album, de white stripes doen het weer

Stond op 4,5........ was zeker in een vlaag van opwinding geplaatst want na 1,5 jaar boeit het me niet meer zo...
Terug naar 3*

Wat is Conquest toch een lekker nummer, zeer geslaagd experiment.

Verder is ook Catch Hell Blues weergaloos, net als Icky Thump, Rag and Bone, er staat veel moois op dit album.

Een middenvorm tussen de oorspronkelijke, soms kale, sound en het meer aangeklede geluid van de voorganger en het werk bij The Raconteurs. Maar de soms ontberen hier en daar een tikje de scherpte die 'Elephant' wel kenmerkte. Maar dit is een heel aangenaam plaatje met weer een handjevol topsongs die Jack White op zijn conto mag schrijven.

Stond op 4,0..... was zeker in een vlaag van waanzin geplaatst: na 1,5 jaar boeit het me zeer.... vrij geniaal album omhoog naar 4,5*

Geweldig album. Allemaal lekkere nummers achter elkaar waar gelukkig ook nog wat intelligentie in valt te bespeuren.
Origineel, fris en rockend! *4.

Pas geleden aangeschaft en uitgebreid beluisterd inmiddels.
Heerlijke CD met veel lekkere nummers.

4*

Hier gaan White Stripes nog wat verder met hun experiment maar blijven ze consequent hun karakteristieke rauwe sound behouden. Folkinvloeden komen hier om de hoek kijken en hun instrumentarium wordt nog meer uitgebreid met synthesizers en zelfs doedelzakken. Dit resulteert in het meest avontuurlijke en voor mij daarom ook hun beste album. De titelsong, "300 M.P.H. Torrential Outpour Blues" en "Conquest" bv. zijn wereldsongs.

A Martyr For My Love For You

Zeer aangename en frisse plaat, ik vind hem beter dan aanvankelijk het geval was. Als ik die riff hoor op I'm Slowly Turning Into You, dan denk ik: zo simpel en toch zo geniaal, hoe komt dat hij er zo'n blijft verzinnen? En wat is dat basgeluid? Zijn gitaar met een pedaal?

Berichten over Jack White verplaatst naar The White Stripes

Ragg and Bone*****