The White Stripes - Icky Thump (2007)

Nee, dit album stel mij tot nu toe zwaar teleur.

Vind ik ook. Geen zin om met de meute mee te brullen hoe briljant ze zijn.
Dit album is in 2 weken gemaakt. Als je het in dat daglicht bekijkt is het misschien erg goed, maar over het geheel genomen is meer van hetzelfde. Blijven melken die koe.....

Volgens mij hebben ze hier en daar toch geexperimenteerd. Ik noem maar een Conquest...

Ze hebben wel vette cowboy pakjes, dat maakt alles weer goed denk ik dan

BRILJANT album dit, zet het altijd op in de stal om 05.00 tijdens het melken. Alle levende zielen hobbelen dan graag een toontje mee! Geniaal.

Jezus, ik snap al dat negatieve gebitch echt niet. Het album klinkt vanaf het eerste nummer als een gek. Ik heb zo hier en daar dan ook echt het vermoeden ze de Zappa-aanse tour op zijn gegaan qua sound.

ben ik het meeens, zappa-aanse tour

In begin moest ik wennen aan de sound (ben niet zo into blues), maar the white stripes zijn een klasse apart.
'A Martyr For My Love To You' is absoluut een hoogtepunt.

Na in 2000 een fantastisch concert van de White Stripes te hebben gezien, viel eigenlijk elk album dat ik van ze hoorde best wel tegen. Ieder album had wel zo zijn krakers, maar nooit bleef het over de hele moeite boeiend. Ik miste ook een beetje de overtuigingskracht, het haast overweldigende van het eerder genoemde optreden. Nu is ze dat wat mij betreft wel gelukt. Deze plaat laveert prima tussen het experimentele geluid van het vorige album en het rauwe, kale van de eerste paar albums. Ik weet niet hoe ze het voor elkaar krijgen, maar bij veel nummers is het totaalgeluid dermate indrukwekkend dat je eigenlijk wel bewondering moet hebben voor de gave van Jack en Meg om nummers te schrijven die meteen als klassiekers klinken. Grappig zijn ook de haast King Crimson-achtige gitaar- en orgelstukjes tussen door. Voorlopige favoriet is Conquest, wat een nummer.

Ik las net op teletekst dat ze in Canada een concert van welgeteld 1 seconde gegeven hebben. Nu hebben ze officieel in alle provincies van Canada opgetreden.

Ondanks dat het aangekondigd was kwamen er toch enkele honderden fans.

Vindt het eigenlijk toch wel belachelijk.

Tja, speel desnoods alleen St. Andrew (This Battle Is in the Air), maar niks is een beetje naar.

Ik ben uberhaupt niet erg into the white stripes. Ze trekken me gewoon niet zo erg. Het album Icky Thump vind ik wel lekker klinken though.

Ik heb hem pas een keer geluisterd dus ik ken de titels nog niet uit me hoofd, de enige die is blijven hangen is conquest, goed nummer vandaar

icky thump en conquest zijn lekkere nummers , de rest van de cd kan mij niet zo boeien als sommige andere albums van de white stripes

U bent niet de enige, is dit album dan beter dan andere White Stripes albums of zal deze snel beugeluisterd zijn? Laat de tijd het uitwijzen

Wat een fantastisch goeie plaat !! Ik heb de cd van vorige week en hij is al grijs gedraaid, wat een songs, heeerlijk gewoon! Van het eerste nummer tot en met het laatste, om ter best! Op weg naar mijn werk, dit cd'tje lekker hard, wat een muziek!!!!!

Toch wat naar beneden bijgesteld. Conquest en doedelzoek hoeven van mij niet en zelfs de 2 blues nummers vallen toch wat tegen. De rest is echter als vanouds, daarom toch aan te bevelen.

De eerst White Stripes cd die mij in 1 keer beet had. Bij de andere werken moest ik er altijd een beetje inkomen. Maar dit is echt geniaal.
Het kan ook zijn dat ik al het 1 en ander gewend ben en het daarom zo oppakte maar toch ^^

Ik kende ze niet. Mijn eerste kennismaking. En ik vind het geweldig.

Er zijn ergere dingen dan steeds meer als Led Zeppelin gaan klinken, natuurlijk!

Blijf bij mijn quotering van 4.5 ster. Prima album, dit!

* * * * 1/2

Brilliant album!! Na elke keer da'k'm beluister is ie steeds beter!
Alleen ik zie de link niet met Zappa. Als je je dat gepiel op de gitaar bedoeld wat je steeds hoort.. noem ik geen Zappa.

Icky Thump is lekker! Gitaar is goed en 'hapert' lekker, en de rare geluidjes maken het af: gewoon leuk.
You Don't Know What Love Is (You Just Do as You're Told), eerste gedachte: dit heb ik al eens gehoord. De intro lijkt een beetje op wat we al gewend zijn, maar dan verandert het nummer in een soort ballad. Wat mij betreft een overbodig nummer.
300 M.P.H. Torrential Outpour Blues weet me ook niet te overtuigen, telkens als het nummer leuk lijkt te worden ('explosie' van gitaar) houdt het weer op en wordt het weer langzaam en slapjes.
Conquest heeft in ieder geval een goede intro. Trompetten blazen, Jack White schreeuwt en de gitaar buldert. De rest van het nummer is lekker, waarmee Conquest een van de hoogtepunten van dit album is.
Bone Broke is wederom erg White Stripe-ish, en een beetje voorspelbaar.
Prickly Thorn, But Sweetly Worn is erg folky, wat wel zo leuk is als afwisseling. Leuk om eens een andere kant van de White Stripes te horen.
St. Andrew (This Battle Is in the Air) fade mooi in vanuit Prickly Thorn en is erg leuk. Zou zelfs niet misstaan op een Björk-cd en dat is voor mij een positief punt.
Little Cream Soda roept bij mij associaties met Hardest Button to Button op.
Rag and Bone is geschreven voor festivals: de intro is ideaal om te sollen met het publiek.
Hierna wordt het me allemaal iets te standaard, losse nummers opsommen heeft dus niet zo'n zin.
Samenvattend valt mij erg op dat de White Stripes ondertussen (teveel) een eigen geluid hebben, wat de muziek voor mij een beetje voorspelbaar maakt en dat terwijl de Stripes toch expliciet het tegenovergestelde nastreven. Ik sluit me dan ook aan bij eerdere commentaren over het uitmelken van een cash cow.
Desondanks zijn het bijna allemaal lekkere nummers, wat mij toch nog op 3* brengt.

Goed album, viel me zeker niet tegen. Voorlopig 4 sterren, kan misschien nog groeien naar 4,5...

op zich een leuk album, en ik denk als ik in de eerste week ee stem had uitgebracht, was het zeker 4 of 4,5 sterren geworden. Maar op zich heeft de plaat wel zijn charme verloren. De ritmische afwisseling maakt dit tot een erg leuk album. Het geeft een soort zapppaanse ideeen.
Maar ik voel er nu verder niets bij, en geeft dit voor mij toch geen klassieker status. maar al met al toch 3 sterren, voor deze leuke plaat

Ik begin met een 4 voor dit album. heb het al een tijdje op mijn pc staan maar ben er nooit echt naar gaan luisteren. Vandaag toch eindelijk wel en omdat ik hem al sporadisch had geluisterd valt alles op zijn plaats. Erg goed album tot nu toe.

Alleen doordat de White Stripes zo opgehemeld worden heb ik al mijn vraagtekens. Zeker als ik dan zo hun bekendere nummers heb gehoord vraag ik me toch echt af wat er nou zo bijzonder is. Oké, ze hebben een eigen geluid en het zijn aardige liedjes en dat is tussen alle overgeproduceerde top-40 eenheidsworst natuurlijk al snel opvallend. Ik denk dat dit net als Coldplay na een aantal keer draaien snel gaat vervelen, dus ik ga niet eens de moeite doen om te luisteren. Ook geen oordeel in termen van sterren dus...

Belachelijk. The White Stripes zijn 2 mensen die een betere sound hebben dan sommige groepen met 5 leden. Dat is al een prestatie; in het eerste nummer Jack White ; live switcht hij echt heel snel tussen synthesizer en gitaar. Fantastisch !
Ik zou het zeker beluisteren ; waarom zou je het niet doen als het plots de hoogste score heeft dat een White Stripes-album al heeft gehad?
Ik snap je redenering & vergelijking met Coldplay allerminst.

Fantastisch album en ongelooflijk dat ze dit met z'n tweeen doen.
Conquest en bone broke zijn mijn favorieten.
Catch hell blues is ook wel een zeer gaaf blues nummer.

Vind ik ook.

The White Stripes met een flinke scheut Mexicaanse cultuur er doorheen, zo ervaar ik "Icky Thump".
Maar soms ook Schotse en Ierse traditie.
Zeer artistiek maar ook zeker erg rock.
En ik krijg tot nu toe het idee dat het nog beter is dan "Elephant", en over het geheel genomen dit album overstijgt, maar die conclusie kan nog altijd bijgesteld worden.

Gister dit album voor me verjaardag gekregen en het was een heuze verrassing. Ik heb me nooit zo geinteresseerd voor TWS maar terwijl ik dit hoorde heb ik me geen moment verveeld. Ongelooflijk goed met rare dingen die ze erdoorheen gooien, doedelzakken, trompetten en natuuurlijk de natuurlijke elementen van drum, gitaar en zang. Geweldig. 4 ****