Siouxsie & The Banshees - Tinderbox (1986)

Een kathedraal van een plaat.
Groots aangezette melodieën en lekker galmende gitaarpartijen. Dan nog de stem van vleermuizenkoningin Siouxie Sioux erbij die door merg en been gaat en het feest is compleet. Een echt uniek geheel.
Vooral in het begin heb ik deze helemaal grijs gedraaid, en ik vind het nog steeds erg goed.

Samen met "Kaleidoscope" is dit mijn favoriete plaatje van mevrouw Siouxsie en de haren. Wat poppier en toegankelijker dan gewoonlijk - ook getuige de hitsingle Cities in Dust - was dit voor mij destijds één van de gangmakers voor mijn prille ontdekkingsreisjes in de alternatieve muziek.

Alleen snap ik niet waarom ze bij deze uitgave de veel eerder uitgebrachte EP "The Quarterdrawing of the Dog" als bonusje hebben gevoegd. Deze twee albums passen namelijk helemaal niet bij elkaar.

Voor mij genoeg reden om na het schitterende Lands End de plaat uit het speelblik te halen.

Wat een fantastische plaat. De ruimtelijke productie maakt het allemaal nog eens spannender. Geen zwak moment te bespeuren. Laatste 5 nummers ken ik niet, maar kan nauwelijks prettige toevoeging zijn omdat Tinderbox op zichzelf een vloeiend geheel vormt.
Helaas heeft Siouxsie en haar vriendjes nooit meer het nivo daarna kunnen waarmaken...

Ik ken haar/hun platen verder niet maar deze cd is in ieder geval een prima album. Cities in dust was zelfs een klein hitje (en de remix is zowaar nog leuker!). 92 degrees laat je zelfs de hitte voelen. 3,5

Heb deze nog steeds niet op cd. Dus restte mij niets dan het vinyl te draaien toen ik onlangs in Siouxsie-stemming was. Had deze een tijd niet geluisterd. Maar toen ik 'm weer hoorde werd ik verrast.....nog steeds is dit gewoon een zeer lekker album. Vele malen gangbaarder dan vroegere werken, maar wel zeeeer lekker, nog steeds. Heb ook helemaal niet het gevoel dat ik naar een ruim twintig jaar oude compositie aan 't luisteren ben. Siouxsie is kennelijk (voor mij) toch ook wel behoorlijk tijdloos.
4 ster.

1 van de eerste cd's die ik kocht, en verveeld nogsteeds niet!

Wat mij betreft de tweede beste plaat van SATB (na Juju). Een plaat met alleen maar hoogtepunten!

Aangezien ik van in het begin de cd had en nooit de LP, kom ik er nu ook pas achter dat de originele LP slechts 8 nummers telde. Een van mijn favoriete nummers (de instrumental The Quarterdrawing of the Dog) is dus eigenlijk een bonustrack

Cities in Dust is natuurlijk het bekendste en aangezien ik geen bonustracks wil aanduiden als favorietjes, heb ik gekozen voor 'This Unrest' en '92°'.
Vooral dat laatste nummer is top

Cities in Dust is een wereldnummer.
Ben toevallig de laatste dagen verschillende albums van Siouxsie aan het luisteren.
Tinderbox is ook mijn favouriet, maar luister ook graag naar de Upon a Time albums.

Dit album behoort samen met Juju en Peepshow tot het beste wat de post-punkgodin gebaart heeft! De synthesizers zijn hier alomtegenwoordig en wat is het gitaarwerk melodieus! De sfeer katapulteert je terug in de tijd. Je wordt als het ware gedropt in de 18de eeuw ten tijde van de Franse revolutie met Cannons en An Execution of naar de verdoemde Romeinse stad Pompeii met de pareltjes: 92 Degrees, Lands End, The Quarterdrawing of the Dog en natuurlijk Cities in Dust!

In mijn jeugdjaren heb ik deze plaat echt lichtgrijs gedraaid. Als ex-New-Waver was dit de beste plaat ever en ik heb dus echt enorm veel keren deze nummers meegespeeld als ex-gitarist. Deze steekt er echt boven alle andere LP's uit. Mijn favorieten zijn "Party's Fall" door het brilliante gitaarwerk (die riff is goud waard),"Candy Man" (nogmaals het gitaarspel) trouwens zo heb ik het album ontdekt door in een New-Wave cafe in Hasselt toevallig dit nummer te draaien (gast DJ in de schoolpauze) en natuurlijk "Cities in Dust". Ik heb Kaleidoscope en "A kiss in the Dreamhouse" ook in mijn collectie, maar deze is mijn topper.
Natuurlijk dus een dikke 5 *****

Was er in Hasselt ooit een Wave-café?

Yep, noemde toen "Het streepke" daarna was het "The Goose" denk ik. Raar, ik woon nu in Hasselt, het cafe bestaat nog maar heb geen flauw idee hoe het nu heet En ik praat dus over de jaren '80 .... Die goede jaren 80 , toen was er nog muziek ! Live muziek meegemaakt van Sisters Of Mercy,The Bollock Brothers , Simple Minds (puberkes) , Echo & the Bunnymen, The Cassandra Complex , Executive Slacks,Anne Clark,Bauhaus,Siouxsie...pfffft te veel om op te noemen. En trouwens ook nog zelf in een New-Wave band toen gespeeld Laatste optreden was in het voorprogramma van "Christian Death" !!!!!! Onvergetelijk .... Nostalgie

Dan doe'k m'n hoed voor u af, voor alle mensen trouwens die de jaren met goede muziek nog hebben meegemaakt! Want anno 2008 is het maar magertjes hoor...

Ja, dit komt niet meer terug vrees ik.. heb deze plaat altijd iets te gelikt gevonden t.o.v. ouder geluid van Siouxsie, maar de songwritersskills zijn nog steeds prima en ook met een iets gladder geluid is dit nog altijd duisterder en beter dan een miljoen andere indie bandjes die geheimzinnig proberen klinken.

Eens. Back in the 80s vond ik Siouxie wel gaaf. Maar nu doet het me helemaal niets meer. Die stem irriteert me op een of andere manier.

Yep , hoorapparaten kunnen wel eens knudde zijn

O...zou het dat zijn?

Met andere woorden: je wordt ouder CD, niet noodzakerwijs wijzer

Wijzer wordt je eigenlijk alleen met ouder worden , meningen veranderen dan wel eens ! Maar Siouxsie irriterend vinden is wel een beetje erover ! Zij is een monument uit dat tijdperk ! Niet dat ik haar voeten zou kussen

Is een mooie vrouw hoor.. toen ze haar haarlak en make-up in de kast zette bleef er een schoonheid over

U spreekt uit ervaring, meneer Orbit?

Iets dat u wilt delen, met ons nederige mume-companen?

Was u degene die Suus d'r plu hooghield toen zij in Vreeburg via de publieksingang betrad voor het zeer fraaie concert daar?

Bekijk haar foto eens op Superstition..

Inderdaad een zéér mooie vrouw, met of zonder make-up! Samen met de cultschrijfster Amélie Nothomb; het type vrouw dat je maar één keer om de 100 jaar tegenkomt en dan heb ik het niet alleen over het uiterlijk, het karakter speelt natuurlijk ook mee... Misschien wel meer dan het uiterlijk. Om zo eigenzinnig te zijn, moet je ballen aan je lijf hebben!

Band die nooit helemaal kon overtuigen. Deze plaat bevat het het "She sells Sanctuary" achtige "cities in dust"

Nooit kon overtuigen? Heb je dit album wel beluisterd, of alleen maar de singles? Zo'n sfeervolle muziek wordt niet meer gemaakt, geloof me... Alles wat sinds de jaren 90 als alternatief bestempelt wordt is maar een flauw afkooksel van het echte werk, dit dus...

JuJu of Kaleidoscope al eens geluisterd?

Yes, het betere werk van Siouxie. Juju wekte mijn belangstelling omdat het terug te vinden was in de top 100 die is samengesteld uit kenners en gepubliceerd is in 1987 in muziekkrant Oor. Het wil bij mij geen vlam vatten dat ik er echt enthousiast van wordt.

Cities In Dust is toch niet te vergelijken met She Sells Sanctuary?
Allebei erg goede nummers, maar She Sells Sanctuary is hoopvol en hard. Cities In Dust klinkt Oosters en mysterieus.

Jij hebt helemaal gelijk dat de platen niet op elkaar lijken, maar toch zijn er overeenkomsten dat ik daardoor de plaat aan elkaar link. Dit heb ik nog overgehouden aan mijn periode dat ik werkzaam was in de horeca en de platen aan elkaar draaide, She sells sanctuary liet zich met groot succes aan deze song koppelen en andersom.

Dat geloof ik zeker.
Op dat punt kan ik je prima volgen.
Na Cities In Dust kun je bijvoorbeeld ook zo Our Darkness van Anne Clark draaien.