menu

The Young Gods - Data Mirage Tangram (2019)

mijn stem
3,73 (15)
15 stemmen

Zwitserland
Rock / Electronic
Label: Two Gentlemen

  1. Entre en Matière (7:11)
  2. Tear Up the Red Sky (7:28)
  3. Figure sans Nom (6:08)
  4. Moon Above (6:01)
  5. All My Skin Standing (11:10)
  6. You Gave Me a Name (7:57)
  7. Everythem (7:31)
totale tijdsduur: 53:26
zoeken in:
avatar van Hega
4,0
Geweldige band!
Ben hier zeer benieuwd naar.

3,0
2019 is wel een comeback jaar voor bands aan het worden.De zoveelste. Helemaal in het begin heb ik The Young Gods nog gevolgd, maar halverwege de jaren 90 niet meer.

avatar van Castle
3,5
Na TV Sky nog de verzamelaar in huis gehaald, daarna uit beeld geraakt.
Benieuwd

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Zelfde verhaal hier, de eerste albums in bezit daarna afgehaakt door andere interesses.

Er zijn al twee singles uit: Tear Up the Red Sky en Figure sans Nom in diverse smaaktjes (edits en remixes)

Figure sans nom - YouTube (edit)

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Er zitten duidelijk veel meer Ambient invloeden op dit album, met een wat duister randje. Glitch is ook niet ver weg als subtielere variant van Industrial. Zelf heb ik niet veel met lange Ambient nummers, ik hou van zang en teksten en het korte Pop-format. Maar dit is nog goed te doen omdat de gitaar en Industrial bombast ook voorbij komen. Het is ook nog steeds herkenbaar als The Young Gods, ook door die twee-talige zang en karakteristieke stem van Franz Treichler (het enige vast lid van deze act).

Tear Up the Red Sky met Industrial passages in contrast met de ingetogen passages doet nog het meest denken aan ouder werk. Terecht de single en mijn favoriet op dit album. De eerste beluistering valt goed ondanks dat het niet helemaal in mijn straatje past als Electro Pop Rock liefhebber. Maar vanwege krediet op oud werk is er altijd interesse voor nieuw werk en ook deze is goed te doen.

avatar van blur8
3,5
Relatief veel geluidscollages. Tear Up..., Figure sans Non & All My Skin Standing zijn ruim meest genietbaar, met heerlijk zwaar aangezette Gitaar Synths comi. Andere songs zijn grotendeels instrumentaal, lang uitgewerkt en daardoor al snel minder toegankelijk. Geloof dat ik er wel iets meer van verwacht had, maar ben ook niet zo fan van Zwitserse kaasfondue, dat ligt ook zwaar op de maag. Die 3 nrs zijn zeer goedgekeurd, maar als volledige album weet ik het nog niet.

avatar van Aladdin
4,0
En toch, en toch...het beklijft, klinkt anders dan andere artiesten en dan hun eigen platen. Alleen Moon Above is me te schetsmatig.

avatar van Castle
3,5
Best lekker album, rustig met dreigende ondertoon.
Zaterdag in een platenzaak wat vinyl (volgens de wederhelft best veel) gescoord, deze erbij gepakt om 2redenen, ik was al lekker aan het shoppen en was best benieuwd.
Geen spijt op het moment

avatar van oftewel
4,5
Erg fijne plaat! Je moet wel van pulserende electronica, Franse fluisterstemmen en/of Engels met een zwaar Zwitsers/Frans accent, ambient soundscapes met af en toe heftige noise uitschieters en relatief lange nummers houden maar dan is het wel oprecht genieten zeg. Dit blijft een heel bijzondere band.

avatar van Lura
3,5
geplaatst:
De leden van de Zwitserse industriële rockband The Young Gods zijn intussen van middelbare leeftijd. Deze band uit de middeleeuwse stad Fribourg vernoemde zich halverwege de jaren tachtig naar de gelijknamige EP van Swans. Een van de pioniers op het gebied van sequencers en samples. In de jaren tachtig en negentig waren ze heel invloedrijk. Artiesten als Nine Inch Nails, The Edge en David Bowie op diens album Outside haalden duidelijk hun mosterd bij de Zwitserse band. Anno 2019 maken Franz Treichler (zang, harmonica, gitaar en elektronica), Bernard Trontin (drums en percussie) en Cesare Pizzi (elektronica) nog steeds relevante muziek. Na een stilte van maar liefst negen jaar verscheen vorige maand hun elfde album Data Mirage Tangram. Op het intrigerende album heersen vooral ambient soundscapes en pulserende elektronica. Een leuke toevoeging is de Supertramp- en Ennio Morricone-achtige mondharmonica in Moon Above. De zeven composities variëren in lengte van zes tot elf minuten. Dat het trio nog springlevend is gaat het op 27 maart bewijzen in Paradiso.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
geplaatst:
Lura schreef:
Dat het trio nog springlevend is gaat het op 27 maart bewijzen in Paradiso.

Dat wordt nog een lastige keus want dezelfde avond speelt op dezelfde locatie (Paradiso Noord) in een andere zaal ook Jessica Pratt.

avatar van Lura
3,5
geplaatst:
Dan zou ik eerlijk gezegd voor Jessica Pratt gaan.

avatar van deric raven
4,0
geplaatst:
Ik vind juist de eerste paar nummers prima, maar pas echt lekker wordt het bij het zwaar psychedelische All My Skin Standing. Toch wel een van hun hoogtepunten.

avatar van Lura
3,5
geplaatst:
Vandaag verschreven November 2nd van November, een project van Young Gods drummer Bernard Trontin en Simon Huw Jones, zanger en tekstschrijver van And Also the Trees. Bijzonder fraaie, atmosferische plaat met Nick Cave-achtige declamaties. Op Johnny's Garden is eventueel mijn korte bespreking te lezen.

avatar van WoNa
4,0
geplaatst:
Er zijn van die decennia, zoals de jaren 80, dat ik mijn interesse voor nieuwe muziek totaal verloor en nog zelden iets hoorde waarvan ik dacht dit boeit me een heel album lang. Dat was het dan, had ik wel eens het idee en toen brak 1989 aan en al snel de jaren 90. The Young Gods, totaal langs me heen gegaan, tot 2019 en ik een plaat hoor waarop heel veel van die jaren 80, maar ook van daarna samenkomt. Een mix waarop ik niet snel uitgeluisterd raak.

Op sommige momenten hoor ik alleen mijn eigen verbazing. Wat gebeurt hier nu eigenlijk? Muziek alsof die gemaakt is door AI of robots, zo kil, clean (en een repeterend, afwijkend ritme) waarover heen een mondharmonica zo desolaat speelt, iid Lura, ik had de 'Once Upon A Time In The West associatie ook, alsof de laatste mens in dit post-industriële geweld om hulp roept en weet dat niemand hem meer gaat horen. 'Moon Above' is soort van niet om aan te horen en toch niet uit te zetten.

Daartegenover staat het antwoord op 'Bullet The Blue Sky'. 'Tear Up The Red Sky' heeft misschien wel teveel raakpunten met het U2 refrein. De enorm knallende gitaren accentueren de pijn. Treichler doet een Mark Lanegan en met succes.

De hardheid van dit nummer, maar ook latere nummers vormen een groot contrast met de meer elektronische kant van The Young Gods. Dit laatste had vreemd genoeg de overhand toen ik de plaat voor het eerst speelde, zacht op de achtergrond. de harde accenten vielen weg en mijn indruk was, gebeurt er wel iets op Data Mirage Tangram? Na herbeluistering werd dat wel bevestigd. Er gebeurt meer dan genoeg, maar het advies is wel speel dit album in ieder geval harder af. Pas dan komt de volledige volheid, pracht, als dat het goede woord is in deze context en kracht tot wasdom.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

avatar van E-Clect-Eddy
4,0
Voor de vergelijking ook even de nieuwe van November - November 2nd (2019) geluisterd en die is niet slecht maar deze spreekt me veel meer aan, bevalt zelfs meer dan de nieuwe EP's van Underworld.

avatar van dix
4,0
dix
Sterke plaat, wederom. Tijdens het optreden eind maart bleek dat het nieuwe materiaal mij beduidend meer aanspreekt dan die oude testosteron hitjes. Vooral All My Skin Standing mag er wezen.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:15 uur

geplaatst: vandaag om 22:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.