Queens of the Stone Age - Era Vulgaris (2007)

Ach, QOTSA kan SFTD toch nooit overtreffen, dat is één van de beste albums óóit gemaakt. Dus dit album zal wel 'gewoon' goed worden. Ik ga em zo beluisteren en ben wel benieuwd. Ik ben wel bang dat het iets wordt als Lullabies. Dat was toch wel erg matig..

Een stuk minder toegankelijk dan de vorige.
Maar beter??
Ik weet het niet.

Queens of the Stone Age: ik heb er een rare verhouding mee. Rated R was mijn kennismaking. Helemaal te gek toen ik het net gekocht had. Dit was heftige shit. Maar na een tijd was ik het beu en heb ik het zelfs van de hand gedaan: de schreeuwbijdragen konden me niet bekoren. Op die weggeefactie kijk ik nu met gemengde gevoelens terug. Die paar missers kan ik skippen en van de rest kan ik blijven genieten. Maar of wegdoen nu zo'n goede actie was? Denk het toch niet.
Songs for the Deaf pikte ik relatief vrij laat op omdat het album veel genoemd werd in allerlei eindejaarslijstjes. Dat album vind ik tot op de dag van vandaag nog steeds erg goed. Lullabies is dan weer erg langs me heen gegaan. Ik ken het wel maar het is blijven steken op een aantal luisterbeurten en daarna simpelweg niks meer.
De vraag is dus of ik deze nieuwe dan wel zou gaan oppikken of niet. Ik vond dat ik dat toch maar eens moest doen. En niet eenmalig, maar bewust een paar keer beluisteren.
En zo geschiedde.
De groove gaat er gelijk al goed in op Turning on the Screw. Maar ik vind het geen lekkere groove. Het irriteert me zelfs een beetje. Nee niet bepaald de binnenkomer van mijn dromen. Ik zou het zelfs een lastig nummer willen noemen.
Sick, Sick, Sick hakt er ook aardig in. Vies en smerig. Daarbij ook vrij monotoon, maar het past wel op het nummer.
I'm Designer klinkt ook behoorlijk tegendraads. Absoluut minder toegankelijk ook. Dwars, dwarser, dwarst. De stoutste jongens van de klas hebben een landerige bui en spreiden dat hier tentoon. Gevolg is dus een sleazy nummer wat ik niet geheel onaardig vind. Ik moet er wel bij zeggen dat ik het nummer op de een of andere manier nog niet helemaal door heb (onder de knie zo u wilt).
Into the Hollow klinkt wat vertrouwder in de oren, maar is zeker ook best pittig te noemen. Niet bepaald een nummer dat je in een keer tussen je oren hebt zitten. Ook hier toch vooral weer groove en minder melodie of hakwerk.
Misfit Love heeft ook een 'dirty sound'. De industrie draait op volle toeren. De arbeid is zwaar en er is geen tijd voor gelul. Doorgaan is het motto. Hierdoor krijg je wel een nummer voor je kiezen waar weinig melodie in zit. Voer voor liefhebbers.
Battery Acid is niet van plan om verandering te brengen in de ingeslagen koers. Donker, en vooral 'door door door'. Rechttoe rechtaan en vooral geen omwegen. Voor mij begint het toch een pittige zit te worden op deze manier. Je krijgt gewoon geen tijd om even op adem te komen of om naar lucht te happen.
Make It Wit Chu lijkt daar dan eindelijk verandering in te brengen. Dit nummer komt wat nonchalanter over. Alsof ze toch wat medelijden tonen met argeloze luisteraars als ik. Jammer alleen dat het nergens echt spannend wil worden en dat er geen vaart in komt (ik las ook al zo'n opmerking ergens hierboven en ik onderschrijf dat volledig).
3's & 7's springt er wat meer uit. Het klinkt vreemd maar het komt bij mij over als Blur op de vieze rock-toer. Eigenlijk had ik het wel zo leuk gevonden om meer van dit soort dingen te horen op dit album. Het maakt het net even wat sappiger allemaal. Want het is een behoorlijk taaie hap, dit Era Vulgaris...
Suture Up Your Future kent ook een lager tempo. Maar hierdoor vind ik het eigenlijk maar een ronduit saai nummer en vormt het een geheid skipmoment.
River in the Road maakt het gelukkig weer wat goed door iets spannender te zijn als het vorige nummer. Maar ook hier is het niet zo dat we het de luisteraars makkelijk maken. Ik vind het nadeel hier dan wel weer dat de zang nogal vlak klinkt.
Run Pig Run is ook geen lichte kost. Het is een stugge hap waar je doorheen moet komen. De een zal dat op den duur wel lukken de ander zal er nooit echt in geraken. Zelf vrees ik ingedeeld te kunnen worden in de laatste categorie.
Running Joke mag het album afsluiten. De titel doet vermoeden dat we nu wat luchtigers kunnen verwachten en dat is ook wel het geval. Het is het einde van een naar mijn idee best moeilijk en ontoegankelijk album. Rated R en Songs for the Deaf er bij halend zorgen er dan wel voor dat dit tevens een plaat is waarbij ik kan zeggen dat deze band toch niet echt voor mij is weggelegd. Zeker Songs vond ik erg goed. Maar naar nu blijkt is dat toch misschien een eenmalige voltreffer geweest bij mij.
Dit nieuwe album heeft een hoes die de boel aardig anders doet overkomen dan het daadwerkelijk is. Het is niet grappig, vrolijk of goed toegankelijk. Het is donker en smerig en soms lijken het wel ruwe schetsen te zijn die ons zonder opsmuk worden geserveerd.
Er zullen zeker liefhebbers voor zijn. Ik zet liever Songs nog een keer op.

Hm, dat klinkt nog best interessant. Lullabies vond ik een beetje flauwe herhalingsoefening, maar zo te horen zijn ze nu wel een andere richting ingeslagen. Ben best wel een beetje benieuwd nu.

Wat een wazig album tot nu toe eigenlijk! Maar klinkt wel zeer boeiend, dus ik zal em nog wel een paar weken draaien en er waarschijnlijk helemaal verslaafd aan worden.

QOTSA zijn volgens mij echt een andere weg ingeslagen qua muzieksound, bij het vorige album was het nog echte stonerock, maar nu ik de sound van dit album hoor, dan behoort het meer tot stonepop, maar heeft verder niks negatiefs hoor, want QOTSA is gewoon een harstikke goede band, elke album maar weer

Mja.. ja... Ik ben een QOTSA fan van het eerste uur, en er zijn ook weinig nummers van ALLE afgelopen albums die ik niet goed dan wel meesterlijk vind. Uiteraard vond ik de geleakte Era Vulgaris ook gisteren en kon het niet laten om deze te downloaden alvorens straks te kopen.

Zo op de eerste indruk ben ik wel te spreken over de algemene geluid, maar helaas niet het overdonderende gevoel wat de vorige albums achter lieten...

Waarom moest (het overigs geniale) I wanna make it with Chu erop?? Ik had daar op de plaats de weg gebonjourde titeltrack verwacht... welke echt heel vet is.

Run Pig Run en River in the Road klinken niet lekker in de oren op het eerste gehoor, maar goed ik geef ze een kans,

Ik ruik hier het woord "groei plaat"?

word vervolgd..

Ze zijn weer op de goede weg.

Dat was mijn eerste reactie naar de eerste paar dagen luisteren. Lullabies was naar mijn idee ook goed, maar de eerste 7 nummers klonken naar mijn idee wat teveel als afgezwakte versies van iets wat op Songs for the Deaf zou staan (excl. Burn the Witch wat dan weer een brilliant nummer is).

Kan geen betere opener bedenken dan Turning on the Screw. Je maakt meteen kennis met het nieuwe geluid dat gelukkig een stuk minder gepoleist als op Lullabies. Het heeft ook ietsjes meer diepte..op Lullabies klonk the productie soms een beetje plat. Dank je Chris Goss? Sick, Sick, Sick klinkt als de vervanger voor Feel Good Hit of The Summer? Een nummer wat na een paar keer luisteren zich nestelt in je hersennen en het niet meer verlaat. Live, met de nieuwe bassist dreunt het nummer ook heerlijk (op channel 4).

Bij het horen van Battery Acid en vooral Run Pig Run dacht ik aan mr. Oliveri. Die moet toch wel redelijke spijt hebben van zijn vertrek en jaloers zijn bij het horen van deze nummers. Ze zijn namelijk als van ouds keihard met een twist..en op eerste gehoor bijna onluisterbaar. Toen ik Run Pig Run voor de eerste keer luisterde raakte ik een beetje verdwaald in de chaos, maar nu is het een van m`n favoriete nummers.

Make it Wit chu staat naar mijn idee terecht op dit album. Op de relatief obscure desert sessions bereikt dit nummer niet het "grote" publiek wat het zeker verdient. Wel jammer dat die perfecte solo aan het einde op ds9/10 is vervangen door een ietsjes mindere..

Natuurlijk ook wat minpuntjes. Het kan aan m`n goedkope indiase philips oordopjes liggen, maar ik mis de bass soms een beetje. Live maakt de nieuwe bassist dat meer dan goed echter (van wat ik gezien en gehoord heb).

Daarnaast issie ook weer erg snel voorbij, op een positieve manier dan. Maar weer wachten op de volgende desert sessions. Wordt hoog tijd.

Fav numbers: Turning on the Screw, I`m designer, Misfit Love, Suture up your future, Run Pig Run

Ja? Ik vind het juist een veel heftiger en harder album dan dat ze ooit gemaakt hebben. Ik zou sommige nummers zelfs stonermetal durven te noemen eigenlijk .

Maar over de plaat zelf, ik ben er eigenlijk zeer tevreden mee en hoewel die nog erg op me moet groeien luister ik het nu echt constant. Zo'n nummer als Turning on the Screw schreeuwt gewoon om vele luisterbeurten. I wanna make it with Chu is wel redelijk anders dan op de DS maar ik denk toch dat ik het orgineel iets beter vind. Tot nu toe 4 sterren met zeer veel kans op verhoging.

Valt me vooralsnog niet tegen dit plaatje. 6,8 en 9 zijn alvast sterk en de opener is inderdaad ook heerlijk. De single die me eerst wat tegenviel begint ook al te groeien. Goed teken denk ik. Ik hou het ook op 4* met groeipotentie

Ik heb het afgelopen weekeinde de geleakte versie gepindakaast en moet zeggen dat dit een heerlijk plaatje is. Het moet nog wat doorgroeien bij me voordat ik een beoordeling kan geven, maar ik weet eigenlijk wel zeker dat deze bij mijn volgende bezoek aan Amsterdam de portemonnee lichter gaat maken. Het vorige album moest het hebben van de ijzersterke 2de helft, maar deze boeit me meteen al, en dat niveau wordt zo'n beetje door het hele album vastgehouden. Ik vind Make It Wit Chu er eigenlijk niet zo tussen passen, maar ik denk niet dat ik de enigste ben die dat denkt.

Ik kan niet wachten tot de plaat in de winkel is want de nieuwe single is echt stijl. Geheel nieuwe sound ook.

Ben hem nu eindelijk aan het binnenhalen, ben benieuwd!

Rauw, hard en zo QOTSA, een waardige opvolger, met als beste nummer 3's en 7's. Heeft er iemand ook de tempvertraging in dit nummer opgemerkt? Ik snap het nut er niet volledig van...

Vertraging? Ik ben bang dat je dan een slechte versie hebt gepindakaast

De meeste versies hebben die vertraging. Daar was een probleem mee. Weet niet meer hoe dat zat. afijn ff doorzoeken naar een versie die rond de 120 mb zit, dan heb je de beste tot nu toe. Of is dat teveel gezegd?

Ja die tempovertraging in 3's en 7's heb ik ook, en er zit er ook 1 in Make it with Chu precies op dezelfde tijd in het nummer volgens mij. Hopelijk horen ze erin want ik vind ze vrij gaaf eigenlijk

Dit album is immens op me gegroeid en is nu al zeker 4,5 waard. Zeker wel al over het niveau van Rated R.

Oh nee, toch niet rond dezelfde tijd. Maar ze hebben het beide.

Net één keer geluisterd, dus ik kan er nog niet echt een goed oordeel over vellen, maar die eerste luisterbeurt viel zeker niet tegen. Net als met alle QOTSA platen moet je ze meerdere malen beluisteren voor ze wat beter in het gehoor gaan liggen.

Voor nu zijn voor mij de hoogtepunten Turning on the Screw, Misfit Love, Make It Wit Chu, 3's & 7's.
I'm the Designer ben ik nog niet helemaal uit (zingt Chris Goss hier nu op mee of lijkt de stem van Homme hier erg veel op?).
Net als dit nummer begint te irriteren begint het heerlijke refrein en mag het wat mij betreft weer doorgaan.

Over het algemeen klinkt het prima, de dromerige stem van Homme op die rauwe gitaarlijnen, vooral die gitaarlijnen in Sick,Sick,Sick zijn fantastisch, staat garant voor veel luisterplezier.

Running Joke, een nummer wat ik hier niet bij de tracklist zie staan, is trouwens een mooie aflsuiter van dit album.

Ik wacht nog even met stemmen na wat meerder luisterbeurten.

Ik had hetzelfde bij Make It with Chu bij 1 minuut en 7 sec vertraagt het nummer. Bij 3's en 7's hetzelfde verhaal, maar niet op hetzelfde tijdstip.

Nu een nieuwe versie gedownload, zonder de vertragingen.
Toch wel beter vind ik.

Ah ok, ik dacht al... Luisterde laatst voor het eerst naar het album en keek op een bepaald moment even heel vreemd naar m'n speakers, lol.

Nou, ik deed *gaap* na luisterbeurt 1. Ik ondervond geen enkel 'uplifting moment' . Niets is me bijgebleven, alleen de constante stroom aan gitaarnoise, en om maar eens een psalm te citeren:

"een stroom van ongerechtigheden, had d'overhand op mij"

2,0*

Kan gebeuren, ik dacht het in het begin ook, maar voorlopig niet uit mijn cd speler te krijgen.

Weer twee nieuwe pareltjes ontdekt, Suture up your Future ( wat een mooi intro) en River in the Road (ik hoor Mark Lanegan alleen niet zo goed)

Zijn er nog mensen die in het begin van 3's en 7's Nirvana herkennen?
Das ook nieuw voor QOTSA...

misschien een beetje. Maar wat een slechte rip zeg. Dr is nu een retail versie te vinden en je herkent de plaat echt niet meer terug. Dr zitten volgens mij echt stukken in die bij de vorige rips niet te horen waren of nummers zijn ingekort op de oudere rip. Mn waardering zal snel omhoog gaan denk ik.

Dit wordt denk ik mijn favoriete QOTSA album.

Nu eindelijk maar eens stemmen, ik begin met 4*, maar dat gaat echt wel meer worden. Wat gaat deze plaat onder je huid zitten, hij wordt bij elke luisterbeurt weer beter.

Een klein beetje tegenvallend, maar zeker niet slecht.
4,0

Wat zijn de hoezen van Queens of the Stone Age toch altijd ontzettend lelijk. Dit keer zijn de kleuren nog wel aardig, maar die plaatjes...

Vind alleen de hoes van Rated R tof, maar de rest...

ik vind hem wel stoer(lol)

Ik vond de album art van SFTD wel vet, met dat zaadje en vooral ook de cd-opdruk vond ik geslaagd.