Queens of the Stone Age - Era Vulgaris (2007)

Is Julian Casablancas van The Strokes ook in de clip van Sick, Sick, Sick??

Geweldig album dat weer in de bekende, donkere sfeer van de QOTSA is. Van het redelijk eenvoudige Turnin´ On The Screw en het verziekte Sick, Sick Sick, tot de hitgevoelige, maar fantastische track Make it Chu, alles is helemaal geweldig. En wat is Run, Pig, Run toch een magistraal nummer! Één van de donkerste nummers die ik ken van QOTSA - en ook meteen de beste. Ik snap dan ook niet waarom dit toch een redelijk laag gemiddelde heeft voor dit niveau. Een plek in mijn top 10 en 5 dikke sterren.

Oeps, toch wel schrikken als je deze plaat opzet. Zeker de eerste set nummers valt me niet mee. Een beetje geforceerd. Maar vanaf 'Make It Wit Chu' wordt het gelukkig allemaal weer (vertrouwd) beter. Laat onverlet dat de plaat als geheel voor mij tot nu toe de minste in een prachtige reeks QOTSA-albums is.

In eerste instantie vond ik dit een erge tegenvaller. Dat was in 2007, en in de 3 jaar die volgden werd de plaat voor mij steeds toegankelijker. Dat betekend dat òf het een groeiplaat is, òf mijn eigen muzikale spectrum gegroeid is.

De plaat is freaky vanaf de eerste toon. Veel apart en dissonant gitaarwerk, dat naar een climax van toegankelijkheid toewerkt. Zo is het eigenlijk bijna het hele album, met uitzonderingen zoals rockplaat 3's & 7's, of pophitje Make It Wit Chu. Met de tijd groeien de andere nummers ook, maar je moet ze even doorhebben. Zeker als je zelf muzikant bent weet je de meeste nummers toch wel na een tijdje te waarderen.

Ook op dit album is de sound weer echt top. Onconventionele opnametechnieken zorgen weer voor een dikke en te gekke sound. Daarnaast hoor je ook de groei naar eenheid, het tweede album met Troy en Joey zorgt voor een band sound en feel, die naar mijn mening op de eerste 3 albums niet zo aanwezig was. Het album voelt compleet, doordacht, sterk en op meerdere vlakken vooruitstrevend. Groeiplaten zijn dan ook in mijn ervaring vaak de beste, alhoewel Run, Pig Run en River In The Road op dit album mij nog steeds niet zeer aanspreken.

Hier staat mijn favoriete QotsA nummer op, namelijk Misfit Love

Ik denk dat het een groeiplaat is, want ik heb net dezelfde ervaring. Vond het eerst nogal rommelig klinken, en kwam over als een eenheidsworst, maar die mening moet ik echt bijstellen! Vind het nu een heerlijke plaat met stuk voor stuk sterke nummers. En dat na twee jaar! Wil dus iedereen zeker aanmoedigen het niet te snel op te geven met dit plaatje, it only gets better

Echt een top album.
Misfit Love is toch één van de toppers van dit album. Wat een bangelijke intro is dat niet?
Turnin on the screw, echt een zot goeie opener van dit album. Dit is een in gitaardoordrenkt nummer met een prachtige sound.

Make it with chu (een idee uit de desert session), prachtige bewerking, prachtig nummer.

Ik geef hier toch even 5*

Era Vulgaris is duidelijk een op en top Queens Of The Stone Age album. Era Vulgaris kan je omschrijven als een feestelijker, harder en rechtlijniger dan de doorbraakplaten Rated R en Songs For The Deaf. Het is ook een heel verschil met het iets experimenteler album Lullabies To Paralyze. You love it or you hate it, in mijn geval de eerste optie. Ze gaan hier terug naar the basic van de Stonnerrock à la Kyuss.

Opener Turnin On The Screw zit er al meteen boenk op. Zotte gitaarsolo's, denderende drums .. Enfin wat heeft een mens nog meer nodig?
Sick Sick Sick kan je het best vergelijken met de No One Knows van Songs For The Deaf. Het is de bekendste single van dit album en was een tijdlang heer en meester van de Top lijstjes zowel in België als bij onze noorderburen. I'm a Designer, Homme vervloekt de jachtige tijd. De tekst is nu niet meteen mijn favoriete onderwerp maar Who cares? .. Eens de donderende gitaars mijn hoofd binnendringen wordt de tekst toch verdrongen ..
Ook qua keuze van de volgorde van de nummers mag je deze heren feliciteren. Deze cd is een rollercoaster van gejaagde gitaren, oorverdovende drums en de hoogtepunten volgen elkaar in een recordtempo op. Era Vulgaris is een mengeling van basic Stonnerrock maar ook een beetje pop zoals het nummer Into The Hollow.
Make It Wit Chu, één van de Queens hun bekendste nummers. Onder meer bekend van The Desert Sessions van Joshua Homme. Misfit Love kan je het best omschrijven als een ontspannen jamsessie dit uitmondt in een explosie van gitaars, bas en drums.
3's & 7's is het tweede nummer met een uitzonderlijk hoog hitpotentieel van deze - onwaarschijnlijke, magnifieke - plaat. Wie onder de Queens fans heeft in 2002 zijn stembanden niet kapot geschreeuwd bij de nummers A Song For The Dead en A Song For The Deaf. Deze fans mogen dit 5 jaar later nog eens opnieuw doen bij het nummer River In The Road met de alom bekende Mark Lanegan.

Josh - Ginger - Homme, Joey - Beast - Castillo en Troy - Legend - Van Leeuwen hebben hun plaats als die hard rockers weer verstevigd !

Je laat bijna elke song de revue passeren maar hoogtepunten Battery Acid en Run Pig Run laat je achterwege?

Wat en lekker album zeg, bijna perfect.

Make it With Chu kon ik in het begin niet appreciëren, nu vind ik het een heerlijke track.
Over het album: net iets beter als de voorganger. 3's & 7's en Sick Sick Sick zijn ook goede tracks.

Dat deze zoveel beter wordt gevonden dan Lullabies to Paralies door de meeste mensen kan ik echt niet begijpen, ik heb dit altijd 1 van de sterkste cd's van QOTSA gevonden, veel beter en avontuurlijker dan deze in ieder geval.

Blijft (voor mij dan toch) over een typische QOTSA cd met aardige nummers... maar ze kunnen m.i. veel veel beter.....

dat nummer is voor mij de reden me eens wat te verdiepen in de queens

ik ken al wat spul natuurlijk maar had het eenzijdige id dat het veelal meer van hetzelfde is, kompleet ernaast natuurlijk

heb alleen een hekel aan het nummer Sick Sick Sick, klinkt zwaar irritant, skip ik altijd, maar de rest is heerlijk!

BB King die los gaat op QOTSA...

je moest eens weten....

Dit valt me heel zwaar tegen. 3 van de 11 songs zijn te doen, de rest is doorsnee rock.

Dit is me toch wel een heerlijk QOTSA-album. Misfit Love

Misfit Love, voor mij het beste nummer van het album. Fantastisch hoe dat in elkaar zit dat nummer

Queens Of The Stone Age bracht voordat 'Era Vulgaris' uitkwam, in mijn ogen wat onstabiele albums uit. Plots kwamen ze met dit album, dat ik pas in 2011 heb ontdekt. Het is een van de meest geslaagde rockalbums van de laatste 10 jaar. De videoclips en vooral ook de muziek zien eruit en klinken als een soundtrack voor een Tarantino-film. Í'm A Designer' is een nummer doordrongen van sarcasme en beschrijft als geen ander de leegte en oppervlakkigheid van onze samenleving in deze tijd. 'Misfit Love' heeft een prachtige spannende opbouw en in de laatste twee minuten komt er een ongekende solo. Luisteren is geloven. De extra track 'The Fun Took a S"***' beschouw ik als een welkome aanvulling op een album dat a tot z blijft boeien. Hopelijk komt de band gauw met een vervolg dat het niveau van 'Era Vulgaris' gaat benaderen.

Sterker nog, het beste nummer van de Queens

Misfit Love is écht één van de beste nummers van de Queens Of The Stone Age. In het begin lijkt het nummers op een gezellige jam sessie waarbij het daarna openbarst in een fenomenaal geweld van gitaren en drums.

Run Pig Run is ook niet te versmaden, samen met Misfit Love mijn favorieten van deze plaat!

Ik denk dat ik dit album zo’n 4 jaar niet beluisterd heb.
Bij het verschijnen enthousiast binnen gehaald, en eigenlijk gelijk gezien als Flop Van Het Jaar.
Laats hoorde ik Make It Wit Chu op de radio, en dat lied bleef maar in mijn hoofd hangen.
Langzaamaan werd het misschien wel voor mij het beste nummer wat Queens Of The Stone Age hebben uitgebracht.
De positie van A Song For The Dead is flink aan het wankelen.
Over het algemeen hoor ik toch liever songs waarop je heerlijk de liefde kunt bedrijven, dan welke een soort van rouwproces inluiden.
Het kapotte lampje van Willie Wortel lachte mij al verschillende maanden vanuit de uitverkoopbakken toe, en afgelopen week was de verleiding te groot.
Wat mij opvalt is dat er op Era Vulgaris vooral gewone rockmuziek overheerst.
Het beklemmende woestijngeluid is meer naar de achtergrond verdwenen.
Persoonlijk vind ik het wel een prettige ontwikkeling.
Bij I’m The Designer hoor ik The Architect van dEUS duidelijk in terug, dus de Belgen waren dit keer een stuk minder origineel dan anders.
Ook het hele werk van De Staat is samen te vatten in die ene song.
Het blijft een kunst om met zoveel bandwisselingen telkens weer met een goed resultaat te komen, op de een of andere manier flikt Josh Homme het hier ook weer.
Hij haalt de beste kwaliteiten in muzikanten naar boven, en het moet haast wel een eer zijn om met hem samen te mogen werken.
Vreemd dat iets wat je als een totale mislukking beschouwde kan uitgroeien tot het door mij persoonlijk best gewaardeerde werk van Queens Of The Stone Age.

Deze plaat vind ik toch iets minder dan het debuut en Songs for the Deaf. Het klinkt dan ook wat rustiger in vergelijking met de twee eerder genoemde platen. Dat betekent niet dat dit negatief is, maar ik vind het wel jammer dat het wat minder ruig is, iets wat wel te verwachten is bij een band als QOTSA. Wat wel positief is, is het feit dat Misfit Love hier op staat. Eén van de betere nummers van QOTSA en de reden waarom ik besloten heb om dit album helemaal te beluisteren.

Zo is dat, berichten hier en bij andere albums verwijderd.

3 sterren, omdat het mijlenver afstaat van eerste 3 albums - te veel gelikte ritmesessies verwerkt in een hoop tracks; klinkt te veel als dansbare (disco?)rock..... misschien heb ik t mis, maar mijn waardering is nu nog veelal gebaseerd op de live bonustracks. wie weet verandert mijn waardering ooit nog als ik de cd (nog) vaker beluisterd heb.

Beetje een rommelige plaat dit Era Vulgaris, met een hoes die zo gebruikt zou kunnen worden bij een advertentie van Philips uit de jaren vijftig. Dansbare discorock....kan ik mij wel in vinden. Het mist -voor mij- het vuige randje waar ze patent op leken te hebben.

Leuke versie van Make It Wit Chu, met Cee Lo Green achter de microfoon.

Turnin' on the Screw blijft trouwens ook wel een pareltje hoor , behoort m.i. met bovengenoemde en uiteraard Misfit Love tot het beste wat QotSA te bieden heeft.