menu

The Beatles - Revolver (1966)

mijn stem
4,34 (1733)
1733 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Pop / Rock
Label: Parlophone

  1. Taxman (2:39)
  2. Eleanor Rigby (2:07)
  3. I'm Only Sleeping * (3:01)
  4. Love You To (3:01)
  5. Here, There and Everywhere (2:25)
  6. Yellow Submarine (2:40)
  7. She Said, She Said (2:37)
  8. Good Day Sunshine (2:09)
  9. And Your Bird Can Sing * (2:01)
  10. For No One (2:01)
  11. Doctor Robert * (2:15)
  12. I Want to Tell You (2:29)
  13. Got to Get You into My Life (2:30)
  14. Tomorrow Never Knows (2:57)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 27:35 (34:52)
zoeken in:
avatar van bawimeko
5,0
The Oath schreef:
Hoe zit het met de tracks die hier als bonustracks staan aangegeven?


Dat zijn geen bonustracks, maar als je de regulier/officiele/"Engelse" versie van dit album koopt staan ze erop. Als je ooit op een Amerikaanse elpee stuit van dit album staan ze er niet op.
Is maar goed ook; anders had dit album nooit die perfecte lengte gehad!

avatar van Sandokan-veld
5,0
Revolver is de nummer twee in mijn top tien, en aangezien de nummer één een jazzplaat is, zou deze plaat voor mij dus het beste popalbum aller tijden zijn, zover er zoiets bestaat. Hoe schrijf je daar in godsnaam een recensie over?

Woorden zijn altijd ontoereikend om te beschrijven wat een plaat precies doet in je hoofd, en helaas ontbeer ik de superkrachten om andere mensen te laten voelen wat ik voel terwijl dit half uurtje popgeschiedenis door mijn koptelefoon binnenkomt. Ik kan allerlei superlatieven erbij slepen, of een soort quasi-objectieve analyse schrijven, doorspekt met termen waardoor ik heel intelligent en alwetend overkom (of misschien als een gruwelijke betweter), maar de plaat, of hoe andere mensen die ervaren, zal er niet door veranderen.

Historisch gezien is dit de plaat waarbij The Beatles definitief een studioband werden. De nummers hier zijn niet met een gitaaropstelling live te brengen, en dat interesseerde de band ook steeds minder. De tournees waren steeds meer een chaos geworden van doodsbedreigingen en gillende meisjes, en kort na het afronden van deze plaat zouden de Beatles helemaal stoppen met optreden.

Goed opgebouwd, maar minder volgens een centraal idee dan Sgt Pepper's Lonely Hearts Club Band, is dit de plaat waarop de Beatles de grenzen van hun eigen liedjeswereld maximaal oprekten. Het is één van de meest gevarieerde platen die ik ken: alle nummers verkennen een andere mogelijkheid binnen het fenomeen van het popliedje: van strijkersarrangementen (Eleanor Rigby) via zoete romantiek (Here, There and Everywhere), kinderliedje (Yellow Submarine), oosterse tinten (Love You To), gefrustreerde rock (She Said, She Said), blankejongenssoul (Got To Get You In To My Life), tot aan de spannende psychedelische finale Tomorrow Never Knows.

En dat met liedjes die perfect zijn ingekleurd en uitgevoerd: elk geluidje staat op zijn plaats, en geen enkel nummer duurt langer dan drie minuten. Verveling is geen optie. Revolver is een snoepzak die zowel chocola biedt als drop, zowel zoet als hartig, zowel ouderwets als vooruitstrevend, maar vooral gewoon heel, heel erg goed. Het ultieme statement van een band die alles heeft wat een popband moet hebben: de liedjes, het spel, de speelsheid en de ervaring.

'Play the game existence till the end/ of the beginning...'

Na het halve uurtje genot over de koptelefoon lijkt de wereld om me heen nieuwe vormen en kleuren te hebben aangenomen. Ik zou graag een obscuurdere, minder voor de hand liggende plaat kiezen als favoriet, maar... Trouwens, wat zit ik te zeveren, dat wil ik helemaal niet. Revolver is een vriend voor het leven, en ik ben alleen maar blij dat zoveel anderen dat met mij delen.

Favoriete track: Moeilijk, moeilijk. Toch maar Eleanor Rigby.

The Oath
Ik vind het akelig dat iedereen dit pop noemt
Klinkt zeer pejoratief.

Nicci
Waarom is Pop 'negatief'? Als The Beatles geen Pop is, bestaat Pop niet.

The Oath
Ik vind dit eerder rock.

Ik hoor er toch echt geen pop in.

avatar van bawimeko
5,0
The Oath schreef:
Ik vind dit eerder rock.

Ik hoor er toch echt geen pop in.


Tja...als we toch aan het 'hokjes-maken' zijn; Good Day Sunshine, For No One en I'm Only Sleeping bijvoorbeeld zijn pure, onverdunde pop, geen gefreak met lange solo's, meerstemmige zang, refrein/vers/refrein/brug/refrein-structuur...
Een aantal bijdragen van John (She Said She Said, Tomorrow Never Knows) zijn te scharen onder acid-rock.

avatar van Leeds
5,0
Tomorrow Never Knows is meer Psychedelic Rock dan Acid. Maar dat hier pop in geperst was is toch wel overduidelijk.

Ik vind zelfs The King of Pop minder geslaagd in het genre Pop dan de Beatles zelf.

avatar van Sandokan-veld
5,0
Ik snap wel wat The Oath wil zeggen, maar ik vind zelf die genreaanduidingen niet zo interessant: tot aan Coltrane ofzo is het voor mij allemaal pop.
Die pejoratieve bijbetekenis van het woord is denk ik vooral een gevolg van opgroeien in een tijd waarin met 'pop' vooral wordt gedoeld op dingen als Britney Spears enzo.

Father McKenzie
Sandokan-veld, Britneyken...da's dan weer: wegwerppop

The Oath
Als dit album vandaag zou gemaakt worden zou het gewoon Rock zijn.

Father McKenzie
Ach, Oath, wat maakt het uit welk genre het is?
Het gaat om de muziek, als jij dat op je i-pod als Gregoriaans wil bestempelen mag dat ook.... àls het maar in je i-pod geraakt natuurlijk!

Stijn_Slayer
Eleanor Rigby, I'm Only Sleeping, Love You Too, Here, There and Everywhere, Yellow Submarine en For No One kun je toch onmogelijk rock noemen?

Taxman bijvoorbeeld wel uiteraard. Pop/rock zoals hier boven staat lijkt me dan ook prima.

avatar van Teunnis
3,0
The Oath schreef:
Als dit album vandaag zou gemaakt worden zou het gewoon Rock zijn.

Nee hoor, zelfs Elbow, dat beduidend meer rock is, wordt op deze site gewoon aangegeven met Rock / Pop. Ook bijvoorbeeld Dave Matthews Band is hier Pop / Rock.

Waarschijnlijk heb je gewoon een trauma met het woord Pop (Britney Spears? Spice Girls?), maar met popmuziek is niks mis. Alhoewel ik wel moet bekennen dat het niet helemaal mijn ding is (en dan bedoel ik echte pop zoals The Beatles)

avatar van Sandokan-veld
5,0
@FM: Yep, en ze is intussen al jaren bezig zichzelf weg te werpen, heb ik het idee

@The Oath: Je hebt gelijk, maar mijn punt is dat het woord 'pop' niet persé verwijst naar de wegwerpbritneys uit de hitlijsten. Ook rock hoort nog steeds bij de zgn. 'populaire muziek'. Bovendien hebben de Beatles -volgens mij- nog altijd meer gemeen met een heleboel popacts dan met veel rockbands van tegenwoordig.

avatar van bawimeko
5,0
Pop= ELO, Wings, XTC, Kinks en Small Faces 1967-1969, Pugwash, Squeeze, Nick Lowe (1977-1990), Badfinger, Beach Boys, Big Star, Abba, 10CC, Blondie, Madness, Madonna...en de Beatles!

En dit is zelfs met Rubber Soul de meest 'poppy' van de Beatles-platen; tot en met With The Beatles was het richting Rock & Roll en Soul, daarna even pop/merseybeat, even wat folk- en country-uitstapjes op For Sale en (vooral) Help...

Father McKenzie
Beatles hoort maar in één "vakje" gestopt, die van steengoede muziek.

avatar van Leeds
5,0
Father McKenzie schreef:
Beatles hoort maar in één "vakje" gestopt, die van steengoede muziek.


AMEN EN UIT

avatar van Oldfart
3,5
BEATles = BEAT muziek natuurlijk

avatar van nelis
5,0
Beste Beatles album!!

Father McKenzie
Their Satanic Majesties Request is ook niet mis...

avatar van George
5,0
Een jaarof 11 was ik toen ik Revolver voor het eerst in zijn geheel hoorde. Bij een vriendje die de lp eventjes ' geleend ' had van zijn grote broer. Zoiets, hoe vreemd ook , vergeet je nooit meer als groot muziekliefhebber. Zelfs het commentaar van mijn vriendje ben ik niet vergeten. Hij vond Help veel en veel beter en hij kon het weten.
Revolver had hij in tegenstelling tot mij al ettelijke malen beluisterd.
Yellow Submarine , ja ,dat kende ik wel. VanThe Beatles en van .....Wim Kan. Die laatste maakte er tijdens zijn oudejaarsshow " Jelle zal wel zien " van. Een verwijzing naar de toenmalige minister van Financien . Een ongewoon Beatlesnummer , dat Yellow Submarine. Maar toch wel heel leuk , vooral door die geluidseffecten. Ongewoon , zo kwamen veel nummers van Revolver op mij over.
Van het laatste nummer begreep ik helemaal niets. Waren dit The Beatles ? Zoiets chaotisch ? Maar al begreep ik veel van Revolver nog niet ; spannend en bijzonder vond ik de muziek wel.
Of dat kwam door de muziek zelf of omdat het nu eenmaal The Beatles waren , blijft voor mij wat gissen. Ach , ik was 11 en sinds mijn achtste had ik mijn grote helden gevonden. Die laat je zomaar niet in de steek. Gewoon je best blijven doen om alles van hen mooi te vinden. Dat moest. Zij waren immers de allergrootsten.
Wat later is het me idd gelukt om Revolver helemaal ' te gek ' te vinden. Dankzij de broer van mijn vriendje. Voor een zacht prijsje kon ik de plaat overnemen. Hij vond het ook allemaal nogal tegenvallen.
Op mijn jongenskamertje klonk Revolver zo vaak , dat ik elk nummer tenslotte kon dromen.
Revolver begreep ik uiteindelijk helemaal : van mijn vriendje en zijn broer niets meer.

Mijn favoriete track is afhankelijk van mijn stemming. Vanavond is dat For No One , met die prachtige hoornsolo van Alan Civil.

Father McKenzie
Leuk verhaal George. For No One is prachtig, maar dat zijn ze allemaal!

avatar van Arrie
The Oath schreef:
Als dit album vandaag zou gemaakt worden zou het gewoon Rock zijn.

Onzin, dit is gewoon echt pop.

avatar van Justus18
2,5
Ik geef aan nummers een genre mee en niet aan hele albums. Ik heb ook meer genres dan op MuMe. Alles behalve 4, 7 en 14 staat bij onder Pop. Ik ben het derhalve eens met Arrie.

avatar van Sandokan-veld
5,0
Hé, mooi stuk George!

avatar van dreamtheater06
4,0
Mijn favoriete Beatles-album wil van tijd tot tijd nog wel eens veranderen. Waar ik de ene keer als een blok kan vallen voor de diversiteit van “The Beatles” (White Album), daar zwijmel ik de andere keer weg bij de zoete Rock and Roll van bijvoorbeeld “A Hard Day’s Nigt” of “Beatles for Sale”. Echter bij de keuze aan welk album ik de prettigste herinneringen heb overgehouden is de beslissing zo gemaakt, mijn oog valt dan namelijk vrijwel gelijk op “Revolver” (en om eerlijk te zijn, in mindere mate “Rubber Soul”).

Zo kan ik op een warme zomerdag, als ik op weg ben naar mijn vriendin, niets anders luisteren dan een nummer als “Good Day Sunshine”. Het heerlijke geluid dat Paul McCartney uit zien piano weet te halen is namelijk een lust voor het oor. Tel hierbij een heerlijk optimistische tekst bij op en je hebt een pracht van een nummer. Naast optimisme is er echter ook een hoop depressie te vinden op “Revolver”, zo zal “Eleanor Rigby” zeker niet doorgaan voor het meest vrolijke liedje van the Beatles en ook de heerlijke opener “Taxman” kent een zeer klagende en- pessimistische tekst.

Het is dan ook gelijk de grote kracht van het zevende album van de vier jongens uit de havenstad Liverpool. Onder het motto “Voor ieder wat wils” lopen de stijlen op “Revolver” namelijk uiteen van mierzoete liefdesliedjes tot kinderliedjes tot psychedelische klassiekers. Het prachtige is dat ook al deze veertien nummers van een verschrikkelijk hoog niveau zijn, zelfs het kinderachtige “Yellow Submarine” kan mij zeker bekoren en ik kan me geen “Revolver” voorstellen zonder deze geinige onzin.

“Revolver” is behalve de diversiteit, een klassieker op meerdere fronten. Zo is dit werkstuk het eerste van the Beatles waarin de composities van Paul vrijwel op gelijke hoogte komen te staan met die van John Lennon (die met “I’m Only Sleeping”, “She Said She Said” en natuurlijk “Tomorrow Never Knows” nog steeds het beste werk aflevert). Om prachtige ballades als “For No One”, “Here There and Everywhere” en het eerder genoemde “Eleanor Rigby” voort te brengen zul je namelijk van goeden huize moeten komen.

Behalve Paul, begint ook George Harrison zich te ontwikkelen als liedjesschrijver en probeert zich los te wurmen uit de schaduw van het duo Lennon/McCartney. Dat lukt hem overigens opperbest, het is namelijk niet voor niets dat hij drie van de veertien plekken op het album in beslag neemt. George gebruikt zijn plek dan ook wijs en laat in bijvoorbeeld “Love You To” (een van de twee meest surrealistische werkjes op het album) zijn liefde voor Indiase muziek meer dan ooit blijken.

Het album laat dan ook voor het eerst de individuele muzikale richtingen van het viertal zien. John ontpopt zich tot een formidabele (door Dylan-beïnvloede) tekstschrijver, terwijl Paul zich juist ontwikkeld tot een meester in het componeren van de meest prachtige muziek hoewel hij qua tekst een beetje achterblijft ten opzichte van Lennon. George daarentegen is een geheel ander verhaal, hij komt vanaf dit album een beetje tussen de twee grootheden in te zitten op zowel muzikaal als tekstueel vlak. Daarnaast wordt zijn fascinatie voor Indiase muziek kenmerkend voor zijn karakter en verandert van de stille Beatle in de intellectuele mysticus.

Ringo Starr daarentegen blijft eigenlijk gewoon zichzelf en probeert zich enkel op technisch vlak te verbeteren, wat hem overigens ook lukt. Op de single “Paperback Writer”/”Rain” had hij zich eigenlijk al lang bewezen maar als hij het hypnotiserende ritme van “Tomorrow Never Knows” uit zijn drums weet te toveren kunnen we er niet meer omheen: the Beatles hadden een verdomd goeie drummer.

Afronden gaat me dan ook moeilijk af, ik zou namelijk wel uren door kunnen praten over de kleine details die dit album zo’n genot om naar te luisteren maken. Mijn favoriete Beatles-album van het moment mag dan duidelijk zijn. De experimenteerdrift op “Revolver” wint het dit maal van het perfectionisme dat op “Abbey Road” de kroon spant en naar mijn mening is “Revolver” (samen met “Rubber Soul”) het mooiste stukje muziek dat een rockband ooit op plaat heeft mogen zetten.

“Turn of your mind, relax and go downstream…”

John Lennon (Tomorrow Never Knows)

avatar van ArthurDZ
5,0
Een mooie recensie, dreamtheater06!

avatar van George
5,0
Om zo'n mooi verhaal van een zeventienjarige te lezen over een album dat zo voor zijn tijd ligt , en welke mij zo dierbaar is , doet mij heel veel deugd.
Dank je wel , dreamtheater06 !

avatar van tom-r
4,5
Erg mooi album. Veel afwisseling tussen rustige nummers en echte rocknummers. Overgang Taxman-Eleanor Rigby bijvoorbeeld . Ik vind For No One trouwens een veel te onderschat nummer van The Beatles. Maarja, wat wil je ook met zo veel goede nummers he...

avatar van hallo!
4,0
Erg leuk album. Ik eord er altijd weer vrolijk van, vooral van Good Day Sunshine. Het album zit vol met prachtige melodieën. Mijn favorieten zijn Eleanor Rigby, Good Day Sunshine, For No One en Got To Get You Into My Life. Naar het einde toe vind ik de nummers wel iets minder worden.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:47 uur

geplaatst: vandaag om 23:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.