Paul McCartney - Memory Almost Full (2007)

Paul praat met Jools Holland over... zijn muziek, en ook wat over deze plaat hier;

YouTube - Paul McCartney, Jools Holland Interview

Ja, en luister ook gerust even naar de live-versies van I've got a feeling YouTube - I´ve got a feeling on Jools Holland (de drummer is best een aardige vervanger voor John trouwens), en Lady Madonna YouTube - Paul McCartney - Lady Madonna (live at jools holland). Een beetje off-topic maar het zijn wel de jongens van Pauls bandje die spelen. Jools waant zich trouwens als en kind in een snoepwinkel als hij op Lady Madonna mee mag pianeren. Lucky bastard!

Nog 1 dan: fantastisch interview met Conan: YouTube - Paul McCartney and Conan Obrien

Sinds Flaming Pie uit 1997 heeft Paul McCartney zijn oude niveau weer te pakken en in ruim tien jaar heeft hij 4 uitstekende platen gemaakt, waarvan Driving Rain de minste is en met The Fireman bracht hij onlangs ook al een sterk album uit.

Memory Almost Full vind ik misschien nog wel iets beter dan Flaming Pie, en dit komt waarschijnlijk door het feit dat hij sterk aan The Beatles doet denken.

Dance Tonight is inderdaad een oersimpel liedje maar wel eentje die alleen door McCartney naar een hoger niveau getild kan worden. Verder zijn That Was Me, Only Mama Knows en House of Wax uitstekende songs die nooit zullen gaan vervelen.

Dit is een opvallend persoonlijke plaat van McCartney, waarin duidelijk de gevoelens van een zestiger doorkomen.
Hij kijkt terug op zijn loopbaan ('Ever present past', 'Vintage Clothes' 'That was me') en ziet zijn sterfelijkheid onder ogen ('End Of The End').

Zo persoonlijk was hij niet eerder, vind ik. En zoals altijd op platen van -naar mijn mening- de grootste popcomponist aller tijden staan er weer een aantal songs op met geweldige melodieën.

Moet 'm weer eens een tweede keer horen.
De eerste keer vond ik 'm vooral loei -en loeihard klinken (zelfs op relatief laag geluidsvolume). Daardoor heb ik niet aandachtig kunnen luisteren. Ben nu eenmaal geen sucker voor dat soort moderne geluids-praktijken.

Een leuk album. Aangeraden door een vriend en heb hem toen geluisterd.
M'n favo's zijn Only Mama Knows, That Was Me en Nod Your Head, Mr. Bellamy en Dance Tonight.

Zijn zijn albums als the Fireman aan te raden?

Gezien jouw leefijd niet. Begin maar met het begin.

Die opmerking snap ik niet helemaal over m'n leeftijd. Maar ik was sowieso al wel plan om meer albums van hem te gaan luisteren

Tips voor Rizz:
- Zijn eerste 2 solo albums zijn geweldig
- De Wings platen ook
- Sla de jaren '80 over ('Tug of War' is nog wel OK)
- Luister zeker ook naar 'Flaming Pie' en 'Chaos and Creation in the Back Yard'

Succes !

Thanks!

Ik zou er ook Off The Ground uit 1993 aan willen toevoegen.
Prachtplaat en mijns inziens een van zijn betere.

ík ben dat met je eens TS (zie mijn waardering daar), maar had deze niet vermeld omdat de algemene mening nogal wisselt.

Viel me nogal tegen. Misschien moet ik nog een keer luisteren maar echt bijzondere nummers ben ik niet tegengekomen.

Ik voeg daaraan toe: House of Wax en End of the End. Dance tonight en Nod your head vind ik echter niet bij de beste horen.

De twee laatste albums zijn sterker dan alle andere tesamen. Nog van dat, Paul.

Tja...wat moet ik hiervan zeggen. Het is fijn om te merken dat McCartney sinds Driving Rain in een goeie flow zit, maar om het te vergelijken met Ram, Band on the Run of (zelfs) Back to the Egg. Flaming Pie is ook beter!
Ik ben blij dat er een heruitgave-campagne start (binnenkort beginnend met het magistrale Band On The Run!) en hopelijk wordt dit album in het juiste perspectief gezet!

Oei, wordt nu ook Paul McCartney een slachtoffer van de Loudness Wars?

Dat wás hij al, getuige de mastering van zowel dit album als "Chaos and Creation"; op het internet schijnen 'unbricked' versies de rondte te doen die een stuk beter beluisterbaar zijn.

Mooi pop album van McCarney. Ook een erg leuke clip, door Michel Gondry, bij Dance Tonight, alleen jammer dat dat nummer eindigt met een fade out. Dat vind ik vaak toch een zwakke keuze om een nummer af te ronden, zeker als je de zang hoort door gaan.

Tja, Paul gaat mee met zijn tijd en dat is prima te horen in dit album, soms zelfs een beetje jammer.
Maar echt slecht vind ik dit niet, ik vind het zelfs verrassend goed, voor nu 4 sterren

De twee instrumentale bonustracks laten een heel andere Paul mcCartney horen. Heel leuk

House of wax en the end of the end is wel echt een prachtig blok!
De rest van de cd is ook prima in orde, gewoon een lekker pop album, met kwalitatief goede nummers. Zoals we van Paul kennen ook wat simpele deuntjes, maar dan wel zo dat ze iedereen inpakken.
Niet zijn allerbeste, maar wel degelijk goed.

heb deze gekocht in de bekende muziekstraat in barcelona afgelopen dinsdag

Wat is dan de bekende muziekstraat in Barcelona ?

Travessera de Gracia is de muziekstraat van Barcelona !

Op de tracks zit veel compressie (popmuziek, weet je wel) maar om te zeggen dat de albums extreem 'plat' zijn gemastered is me eigenlijk niet echt opgevallen.

Vanavond weer eens herbeluisterd en de 4 sterren blijven fier overeind staan.
Opener Dance Tonight blijft een pakkend nummer die je de rest van de dag niet meer uit je hoofd krijgt.
Ook bevallen de fellere nummers mij wel en dan in het bijzonder Nod Your Head.

Gisteren 2ehands op de kop getikt in een mooie openklaphoes.
Best een aardig album, met als persoonlijke topper Only Mama Knows, maar wat klinkt het slecht! Platter dan platgecomprimeerd, je hoort instrumenten wegvallen als een ander instrument wat harder inkomt, en het klinkt bijna mono zo weinig kanaalscheiding. Please Please me klinkt beter
In 2019 een remaster?

Deze plaat klinkt inderdaad een stuk minder dan de vorigen. Mede daardoor heb ik 'm nog niet veel gedraaid.

Deze draai ik eigenlijk nooit. Gisteren weer eens opgezet en er staan wel wat aardige nummers op, maar Paul is niet echt denderend bij stem en de productie is inderdaad erg droog en plat.

Een fantastisch album met prachtige liedjes die helaas ontsierd wordt door een afgrijselijke geluidskwaliteit. Ik kocht deze cd direct na verschijning vanwege het aanstekelijke Dance Tonight. Dit was ook de cd die me attendeerde op de zogenaamde loudness war. Ontzettend jammer want over een goede geluidsinstallatie klinkt het echt verschrikkelijk.
De muziek, en daar gaat het tenslotte om, is fantastisch. De beleving helaas niet.