Bruce Springsteen - Western Stars (2019)

De film zal waarschijnlijk wel wat toevoegen aan de waardering voor dit album, die heb ik nog niet gezien nl.

Aanvankelijk was ik ook wel te spreken over Letter To You, maar waar die plaat inmiddels bij mij weer naar de achtergrond geduwd is, is Western Stars juist aan een comback bezig. Mede ingegeven door de bijbehorende Live plaat (die misschien nóg wel iets beter is) durf ik de stelling aan dat dit Bruce's beste in jaren is, misschien wel sinds Tunnel Of Love.
In jaren hebben we Springsteen niet zo origineel en buiten de gebaande paden horen opereren als hier.

Er is niets mis met de platen met de E-Street Band, kwalitatief altijd hoogstand, maar ik mag Springsteen graag dit soort uitstapjes horen maken.

Ik heb juist een beetje het omgekeerde gevoel. In eerste instantie was ik behoorlijk enthousiast over Western Stars. Ik ben zelfs met mijn eega naar de film geweest (in Tilburg meen ik me te herinneren) en kwam ook daarvan enthousiast buiten.
Mijn partner dacht daar toen al heel anders over, volgens haar teveel ‘gezemel’ terwijl ik het introspectieve karakter wel kon waarderen.
Maar eigenlijk is het album daarna van mijn radar geraakt, sterker nog, buiten de drie pareltjes (Western Stars, Drive Fast en Somewhere North of Nashville) moet ik nu bekennen dat er niet veel is blijven hangen van dit album. Toch maar weer eens een nieuwe kans geven.

Dit album is mij bij de release een beetje ontgaan, vreemd eigenlijk. Gelukkig bij de Spaanse Amazon nog het gekleurde vinyl op de kop kunnen tikken. Heel fijn luisteralbum dit.

De hoes is geweldig! Amerikaans pur sang, een koppig en weerbarstig paard in al zijn schoonheid, dat vecht voor vrijheid. Wie dit wil begrijpen, of beter gezegd, wil aanvoelen, zou eens naar de film The Misfits uit 1961 moeten kijken. Deze zwaar melancholische film gaat over de ondergang van de cowboycultuur. Marilyn Monroe's karakter vecht tegen de wilde paardenvangst. De film culmineert in een strijd van één man (Clark Gable) tegen zwetende getergde hengst. De beelden van beiden, in zwart-wit, zijn iconisch. Ik moest meteen denken aan deze film toen ik de hoes zag.

Dit album raakt mij meer dan letter to you. De western sfeer die Bruce oproept, is natuurlijk typisch voor hem. Hij is de beste storyteller die ik ken. Je luistert en terwijl zie je een film voorbij komen. Hij is gewoon THE BOSS.