menu

Bruce Springsteen - Western Stars (2019)

mijn stem
3,71 (223)
223 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Columbia

  1. Hitch Hikin' (3:37)
  2. The Wayfarer (4:18)
  3. Tucson Train (3:31)
  4. Western Stars (4:41)
  5. Sleepy Joe's Café (3:14)
  6. Drive Fast (The Stuntman) (4:16)
  7. Chasin' Wild Horses (5:03)
  8. Sundown (3:17)
  9. Somewhere North of Nashville (1:52)
  10. Stones (4:44)
  11. There Goes My Miracle (4:05)
  12. Hello Sunshine (3:56)
  13. Moonlight Motel (4:16)
totale tijdsduur: 50:50
zoeken in:
3,5
geplaatst:
Luisteren naar een late Springsteen plaat is als kijken naar Kunst & Kitsch: meestal wel een paar artefacten van ouderwetse ambachtelijkheid die alleen daardoor al bijzonder zijn, een paar juwelen van een schoonheid die je na al die jaren niet meer verwacht en bij de rest is er zo hard aan gewerkt om het te laten lijken op oude glorie dat het glazuur van je tanden spat.

Wat mij betreft hangt het evenwicht tussen kunst en kitsch bij Springsteen niet zozeer samen met de muzikale aankleding maar met de mate waarin hij zich werkelijk lijkt te kunnen identificeren met de hoofdpersoon uit zijn nummers: lukt dat, dan klinken zijn liedjes alsof ze er altijd geweest zijn, lukt dat niet, dan verslikt Springsteen zich spontaan in gekunstelde melodieën en onmogelijk metrum. En blijkbaar schrijft -of zingt- Springsteen het makkelijkst vanuit het perspectief van zijn eigen levensfase. Op die gronden vond ik bijvoorbeeld goedbedoelde platen als The Ghost of Tom Joad niet om aan te horen en werkt er op deze plaat juist vrij veel wél, ook al heb ik hier weinig met het soort muziek en de productie. Typerend is wel weer dat het ook hier de arbeideristische liedjes als Hitchhiker en Sleepy Joe’s Café zijn die de plank volledig misslaan. Hoopvol is dat meer universele liedjes als de over-the-top kitsch van There Goes my miracle wel aardig overeind blijven.

avatar van erwinz
4,5
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Bruce Springsteen - Western Stars - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Bruce Springsteen - Western Stars
Een nieuw Springsteen album is lang niet altijd een garantie op succes, maar op Western Stars verkeert de Amerikaanse muzikant in een grootse vorm en levert hij zijn beste album in vele, vele jaren af

Na een aantal matige albums was ik er zeker niet gerust op, maar na vele malen beluisteren durf ik wel te beweren dat Bruce Springsteen eindelijk weer eens een groots album heeft afgeleverd. Western Stars wisselt fraai ingetogen momenten af met zwaar georkestreerde passages, maar alles op het nieuwe album draagt bij aan de schoonheid en de verbeeldingskracht van de songs die Springsteen heeft geschreven. Western Stars zit vol echo’s uit het rijke oeuvre van Bruce Springsteen, maar laat toch ook een nieuw geluid horen. Het is het geluid van een muzikant die dit jaar 70 wordt, maar nog lang niet versleten is. Of Western Stars uiteindelijk een Springsteen klassieker wordt laat zich lastig voorspellen, maar dat het zijn beste album is in heel veel jaren is voor mij zeker.

Als groot Springsteen fan ben ik natuurlijk blij met ieder album dat de Amerikaanse muzikant uitbrengt, maar zeker achteraf bezien moet ik toegeven dat er de afgelopen 15 jaar niet zo heel veel te genieten viel. Magic (2007), Working On A Dream (2009), Wrecking Ball (2012) en High Hopes (2014) hadden zeker hun momenten, maar Springsteen klassiekers zijn het wat mij betreft niet.

Voor een echte Springsteen klassieker moeten we misschien wel terug naar het geweldige The Rising, waarmee Springsteen na een lange creatieve dip terugkeerde uit de puinhopen van 9/11 (het op zijn eigen manier geweldige We Shall Overcome: The Seeger Sessions laat ik altijd buiten beschouwing).

Een groot aantal jaren zonder klassieker zijn overigens niet vreemd in de carrière van Springsteen, want hoeveel echt memorabele albums zaten er tussen Tunnel Of Love uit 1987 en The Rising uit 2002? Niet een wat mij betreft. Het is bijzonder, want op het podium heeft Springsteen een geweldige track record. De tour die volgde op Human Touch en Lucky Town was niet geweldig, maar verder heeft The Boss live maar zelden teleurgesteld.

Genoeg teruggekeken nu, want gisteren lag het langverwachte nieuwe album van Bruce Springsteen in de winkel. Western Stars werd voorafgegaan door de zonnige en aanstekelijke single Hello Sunshine, die volgens Springsteen was geïnspireerd door Californische pop en filmscores uit de jaren 60 en 70. Die invloeden keren terug op de rest van het album dat duidelijk anders klinkt dan de laatste paar albums van de muzikant uit New Jersey.

Western Stars is een positief maar ook melancholisch en nostalgisch album dat de schoonheid en kracht, maar ook de onderkant van de Amerikaanse samenleving bezingt (en dat zonder al te veel verwijzingen naar de man die momenteel aan het roer staat in de VS).

Het is deels een behoorlijk ingetogen album dat het moet doen zonder de grootse klanken van de E Street Band. Veel songs op het album openen betrekkelijk sober en worden langzaam maar zeker verder ingekleurd. Al met al duiken er flink wat muzikanten op, onder wie Jon Brion, Springsteen pianist van het eerste uur David Sancious en pedal steel virtuoos Greg Leisz.

Hiernaast heeft Springsteen een flink orkest ingehuurd, die de klanken op Western Stars met grote regelmaat rijkelijk versieren met blazers en strijkers. Het klinkt allemaal bijzonder fraai, maar het is ook functioneel. Zeker de meer ingetogen passages leunen zwaar op de vocalen van Springsteen, die verrassend goed bij stem is. Wanneer Western Stars wat voller en meer georkestreerd klinkt, is Western Stars een beeldend album dat het weidse Amerikaanse landschap fraai uittekent.

De albums die Springsteen de afgelopen 15 jaar maakte hadden zoals gezegd hun momenten, maar hielden de aandacht niet continu vast. Western Stars doet dit wel. Springsteen heeft een serie sterke songs geschreven en het zijn songs die op een of andere manier een eenheid vormen.

Het is een eenheid vol mooie verhalen maar ook vol referenties naar het oude werk van Springsteen. In de meest ingetogen momenten hoor je een vleugje Nebraska, maar het is een vleugje Nebraska met een laagje chroom. Bij beluistering van Western Stars heb ik de meeste associaties met Tunnel Of Love uit 1987 en The Rising uit 2002. Tunnel Of Love werd getekend door het stranden van het eerste huwelijk van Springsteen, The Rising door de aanslagen van 11 september 2001 en beide albums stonden in het teken van de wederopstanding.

Het zijn albums die ik hoog heb zitten; Tunnel Of Love is zelfs mijn favoriete Springsteen album. Western Stars zou hier zomaar eens bij in de buurt kunnen komen. De strijkers zwellen hier en daar misschien net iets te weldadig aan, maar het past allemaal prachtig bij de songs die vertellen over een Amerika dat er al lang niet meer is of misschien nog bestaat als je goed kijkt. Springsteen imponeerde de afgelopen 15 jaar met enige regelmaat op het podium, maar liet het op zijn albums grotendeels afweten. Western Stars is wat dat betreft een glorieuze comeback. Erwin Zijleman

avatar van Running On Empty
3,0
geplaatst:
Na een paar luisterbeurten nog niet echt overtuigd van deze plaat, het kom allemaal erg sloom over en ik mis de gitaren. Je hoort wel de kwaliteit van de productie, maar de vonk is er nog niet. Maar ik blijf luisteren misschien valt het kwartje nog.

avatar van vielip
2,5
geplaatst:
milesdavisjr schreef:


Eens, de plaat krijgt echter alleen maar superlatieven toebedeeld door diverse media. Ik vind het echter maar een zwakke schijf. Het Westcoast geluid past Bruce minder dan het wat 'ruigere' New Jersey jasje. De plaat herbergt enkele redelijke nummers maar het kabbelt ook allemaal maar wat voort. De eerst vrijgegeven single; Hello Sunshine is dan nog de beste song in mijn ogen en oren. Ik was benieuwd hoe hij er het van af zou brengen maar wat mij betreft is het een van zijn zwakkere platen uit zijn oeuvre.


Exact mijn beleving. Hello sunshine vind ik het beste nummer op het album. Hitch hikin' opent het album lekker. Mooi klein liedje. Het titelnummer vind ik ook erg mooi. Tucson train vind ik een beetje beter geworden sinds ie werd vrijgegeven. Maar verder weten de songs me totaal (nog) niet te raken. Ik ploeter verder...

avatar van Kos
3,0
Kos
geplaatst:
Te overgeproduceerd naar mijn bescheiden mening.

avatar van blaauwtje
5,0
geplaatst:
Nooit gedacht dat ik de E street band niet zou missen bij the Boss, als liefhebber van de west coast sound is dit precies de plaat die ik bij Springsteen ooit had gewenst.

Zijn vermogen om van elk liedje een mini film te maken matcht precies met de muziek die terug te vinden is op deze plaat.

De aankondiging om de E street band een cd op te nemen in het najaar juichte ik van harte toe vorige week, na het luisteren van deze plaat kom ik daar op terug , deze plaat verdient het om langer in de schijnwerpers te staan dan een klein jaartje.

Laat Stevie Nils,Jake en Max lekker hun ding doen, laat Bruce de wereld rond gaan met deze mini speelfilmpjes.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
geplaatst:
Tja, wilde op de fiets stappen om deze nieuwe van The Boss te halen maar beide dochters verboden dat... de dames gingen in mijn plaats richting binnenstad. Morgen vaderdag dus ik moet nog even geduld hebben, terwijl ik wel nieuwsgierig ben.

avatar van Mastroianni
4,0
geplaatst:
Bruce keert terug met archetypische verhalen over harde werkers en dolende zielen. Door de rijke orkestratie krijgen ze hier een soort glans, een nostalgische heldenstatus. Maar de gevoelde eenzaamheid is er niet minder door.

Kennelijk wilde Bruce dit album graag maken, want hij heeft er uitstekend songmateriaal voor geschreven. (There Goes My Miracle zien we maar even door de vingers.)

Mooie plaat!

avatar van LucM
4,0
geplaatst:
Bruce Springsteen heeft nog nooit een zwak album uitgebracht (zijn vorige vond ik wat minder) en ook dit is een voltreffer hoewel geen meesterwerk.
Het is een rustig album geworden, licht countrygetint maar met vrij weelderige arrangementen die de sfeer wel ten goede komen en Bruce is ondanks zijn leeftijd goed bij stem. Tekstueel is het als vanouds over mensen die het moeilijk hebben in de Amerikaanse samenleving. Western Stars is vooral vanwege de sfeer en arrangementen niettemin een album geworden zoals Bruce nog nooit heeft uitgebracht.

2,5
geplaatst:
Voltreffer????Sorry pik, dan dan ga ik wel voor: Born to run, of Darkness of..., the River en Born in the USA. Daar spettert de power van af.

avatar van LucM
4,0
geplaatst:
Natuurlijk kan het niet tippen aan Born to Run, the River en Born in the USA maar dat had ik ook niet verwacht. Ga je van een 70-jarige nog verwachten dat hij stevig rockt? Bruce Springsteen gaat gewoon zijn eigen weg zonder zijn vroege werk (of dat van anderen) te kopiëren.

avatar van vielip
2,5
geplaatst:
Ja klopt. En dat is ook meer dan prima. Zo lang hij live maar blijft vlammen. Al wordt dat met de jaren ook minder en minder vind ik. En dan doel ik op het fysieke aspect. Maar ook dat is weer logisch
Ik moet toegeven; dit album blijft me toch wel intrigeren. Vanochtend toch weer de behoefte om 'm op te zetten. Sleepy Joe bevalt me nu ook wel aardig. Ik kruip toch zo langzamerhand richting de helft van de nummers. The wayfarer (die zanglijnen zijn te krampachtig), Chasin' wild horses, Sundown, There goes my miracle en Moonlight motel doen me vooralsnog zo goed als niks. Stones, Somewhere North of Nashville en Drive fast zitten daar ergens tussenin...

avatar van blaauwtje
5,0
geplaatst:
Born,Darkness en River vormen een trilogie op zichzelf, Born usa past mi absoluut niet in dat rijtje, deze Western Stars komt er wat mij betreft aardig in de buurt.

Ik heb in 2016 Torhout gezien, het was subliem, maar er was ook een zekere gelatenheid te bespeuren in zijn houding, bovendien word ik ook aardig zat van dat gezwaai met verzoekjes, maar een Tour met de E streeters is nog altijd een belevenis op zich.

Misschien was het beter geweest om deze WS uit te brengen naast zijn auto biografie, veel van de verhalen in dat boek hebben raakvlakken met deze, voor mij , sublieme plaat.

Wat hij ook besluit, met Born, darkness the river en ook born usa kunnen we de buurt nog steeds op zijn kop krijgen, deze WS past bij een gezellige BBQ, vuurkorf en een heerlijk pilsje erbij. Blij dat Bruce de automatische piloot heeft uitgeschakeld.

avatar van LittleBox
4,0
geplaatst:
blaauwtje schreef:
Born,Darkness en River vormen een trilogie op zichzelf, Born usa past mi absoluut niet in dat rijtje

Nou, je vergeet Nebraska nog en het is juist een prachtig verhaal hoe Bruce van zijn eerste twee albums via hitalbum BtR, zijn ramvol inspiratietijdperk Darkness (en de wijze lessen van de muziekindustrie) het verhalende vond in The River en Nebraska (en ook Born in the USA, wat voor een deel 'gewoon' full band versies zijn van wat hij voor Nebraska schreef). Geïnspireerd door boeken als Born on the 4th of July en Steinbeck's Grapes of Wrath. Dat verhalende aspect heeft hij vervolgens altijd gehouden. Western Stars is wat dat betreft erg passend in zijn oeuvre. Hoor er zelf flarden van Tunnel of Love in (Walk Like a Man), ook wel Nebraska, maar vooral op Devils & Dust en Tom Joad.

avatar van Wrathchild1
2,5
geplaatst:
Als Bruce volger vind ik dit een matig album . De songkwaliteit is gewoon niet bijzonder. Misschien voor hem een speciaal album , maar verder aan mij niet echt besteed.

Bijzaak : de hoes. Het lijkt wel een filmposter van een jaren 50 western, niet mooi.

4,5
geplaatst:
'70' min of plus. Veel mensen leven dan (al lang) niet meer (waaronder mijn eigen vader) en/of zien vrienden plots wegvallen. Dat doet wat met je leven, dat kan bijna niet anders en leidt er vaker toe dat het verleden je meer in de greep neemt. Dat geldt net zo goed voor twee zangers die ik heel hoog heb zitten, Bruce en Rod ( die laatste heeft daarover prachtige liedjes geschreven als Brighton Beach, Pure Love en Farewell). Bij Bruce hoor je in alles dat de urgentie om deze plaat te maken hoog, heel hoog was. De nostalgie, de sfeer, de tijdsgeest, de verhalen, de soms volle muzikale omlijsting het klopt wonderwel, het past perfect. Weergaloos mooie liedjes, die misschien al decennia ergens in zijn hoofd hebben gezeten en waarvan Springsteen besloot nu is het tijd om deze te openbaren...ik krijg er een vette glimlach van en zal deze ook over jaren nog blijven draaien.

avatar van blaauwtje
5,0
geplaatst:
Nou, je vergeet Nebraska

Ik vergeet Nebraska niet ,staat ook op eenzame hoogte, doch er werd gepraat over spetteren, op Nebraska nam Bruce gas terug van zijn verpletterende trilogie , en nam idd songs van de nebraska sessies op met een volledige band versie ,moet daar nog een nieuwe vinyl versie van, is inmiddels grijs gedraaid.

Songs van Nebraska komen nog vaak voorbij in de full band uitvoering bij zijn concerten.

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
geplaatst:
Vandaag een eerste luisterbeurt achter de rug en ik ben aangenaam verrast, prachtig album met muziek die wel in mijn straatje past. Vanavond ook zijn autobiografie Born To Run uitgelezen, onthullend boek over Bruce zijn depressies en zijn moeizame verhouding met zijn vader. Absolute aanrader voor de Springsteen fan.

2,5
geplaatst:
Ik heb zijn biografie gelezen. Daarin lees je hoe lang het geduurd heeft eer de platenbazen eindelijk in zee durfden te gaan met Bruce.

avatar van rlschuurman
3,0
geplaatst:
Ik moet er nog even inkomen. De productie is overigens prima. Ik had meer zoiets verwacht als Ghost of Tom Joad of Nebraska. Dit doet mij en het spijt mij te moeten zeggen een beetje denken aan de muziek van Burt Bacherach. Maar ach ik geef het nog een kans vooralsnog met de hakken over de sloot.

avatar van "H."
3,5
geplaatst:
Hmmm .... drie luisterbeurten gehad nu en het album groeit. Geen echte hoogvlieger maar wel degelijk een lekker album. Voor nu 3,5*. Wie weet kan ook de score nog wat groeien later

3,0
geplaatst:
Vooropgesteld, ik ben een groot Bruce. Toch raakt deze plaat me niet echt. Te zoet, te monotoon. Te soft. Ook te weinig melodie. Dan zie je dat zijn songs vaak gedragen worden door zijn stem en de woorden. Wel een mooie productie zoals hiervoor gezegd, helder geluid.

avatar van Sven Vermant
4,5
geplaatst:
Vooral Moonlight Motel grijpt me bij de strot. Wat een prachtige song.

avatar van ArthurDZ
3,5
geplaatst:
Pas vanavond had ik pas echt tijd om eens goed voor dit album te gaan zitten. En ik moet zeggen, op dit moment vind ik 'm wel leuk, maar ook niet meer dan dat. Fijn uitstapje met een handjevol sterke songs en verder wat materiaal dat aangenaam wegluistert zonder dat het me echt naar de strot grijpt. Stiekem ben ik toch benieuwder naar dat album met de E-Street Band van volgend jaar.

avatar van rkdev
4,0
geplaatst:
Zat te zoeken naar de juiste woorden om dit album te beschrijven, echter erwinz en LucM hadden die al voor me gevonden
Tekstueel is het als vanouds over mensen die het moeilijk hebben in de Amerikaanse samenleving. Western Stars is vooral vanwege de sfeer en arrangementen een album geworden zoals Bruce nog nooit heeft uitgebracht.

Western Stars is een positief maar ook melancholisch en nostalgisch album dat de schoonheid en kracht, maar ook de onderkant van de Amerikaanse samenleving bezingt.

Het is een eenheid vol mooie verhalen maar ook vol referenties naar het oude werk van Springsteen. In de meest ingetogen momenten hoor je een vleugje Nebraska, maar het is een vleugje Nebraska met een laagje chroom.

Een album dat me vanaf de eerste seconde raakt, vastgrijpt en niet meer loslaat.
Zeker, het is niet te vergelijken met klassiekers als 'Born to Run' en 'Darkness on the Edge of Town', maar 'anders' hoeft het niet meteen 'minder goed' te betekenen.
Ik vind het in ieder geval een prachtplaat!

avatar van motel matches
4,0
geplaatst:
Enorme meevaller dit album. Ik denk voor het eerst sinds Tunnel of Love een album dat elke keer dat ik hem draai beter wordt.

avatar van Bartjeking
4,5
geplaatst:
Sluit ik me helemaal bij aan. Na een stuk of 10 luisterbeurten ben ik inmiddels tot de conclusie gekomen dat we hier met een klein meesterwerk te maken hebben. Een van de beste albums in zijn oeuvre (strikt persoonlijk uiteraard). Tuscon Train kan ik onbeperkt horen, wat een song.

Kan ook aan het weer liggen, want ik lees hier verschillende geluiden (kun je geluiden lezen als het geen notenschrift is?)....afijn. Maar net als bij de jurering van het onderdeel 'lint' bij de 'ritmische gymnastiek' is muziek gelukkig geen exacte wetenschap, maar komt bij echte klasse meestal wel erkenning.

4,5
geplaatst:
Western Stars had al heel snel iets speciaals voor mij. Per luisterbeurt bleef het maar groeien, het speciale kreeg nog een ander component; Magie. De songs lijken inderdaad al heel lang rond te zweven, komen van diep en zijn intens, heel intens. Zonder scheurende gitaren, brullende stem of klaterende drumsolo's. Gelukkig niet zou ik zeggen, ze passen niet bij deze liedjes, niet bij de context, niet bij de ongrijpbare schoonheid.

avatar van ZERO
3,0
geplaatst:
Na een hele hoop luisterbeurten kom ik tot de conclusie dat het voor mij toch overal net niet is. Het album kabbelt verder zonder echt hoogtepunten te kennen. Voor mij staat er geen enkel nummer op dat ik bij de betere nummers van Springsteen zou rekenen.

Favorieten heb ik niet aangeduid, omdat er voor mij dus geen uitschieters op het album staan. Dat zegt eigenlijk voldoende. Volgens mij gaat deze net als z'n voorgangers nog weinig draaibeurten krijgen in de toekomst.

3*

2,5
geplaatst:
Erg gezapig allemaal. Omdat het nu eenmaal een album van Springsteen is probeer ik het album wanhopig mooi te gaan vinden, maar dat lukt tot nu toe helaas nog niet. Ik ben bang dat ik dit album niet vaak meer ga beluisteren.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:48 uur

geplaatst: vandaag om 11:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.