Marvin Gaye - What's Going On (1971)

Met zulke slaapkamermuziek mogen ze mij steeds wakker maken.

Ik gebruik het ook als slaapkamermuziek! ^^

Dit kan ook heel anders opgevat worden, vooral bij Let's Get It On was het dan helemaal niet zo'n rare vergelijking.

Haha...

Ook een puik album maar deze staat daar toch wel boven. Werkelijk een goddelijk stemgeluid, prachtige sfeer en enkele nummers die vlekkeloos in elkaar overgaan. Hoewel ik weinig kennis heb van soulmuziek kan ik niet voorstellen ooit nog zo'n juweeltje tegen te komen.

Opnieuw iemand die mijn gedachten verwoordt over een album. Dat gedoe met "God is love" en "save the children" doet mij denken aan zwarte prekers in de (Amerikaanse) kerk die de mensen dan opjutten met slagzinnen als "Praaaaaise the Lord!", iets wat mij allemaal nogal karikaturaal overkomt. Maar muzikaal zit het allemaal wel snor en die stem van Marvin Gaye = ! Opener en afsluiter zijn mijn favorieten.

Dat is de reflectie van Marvin's jeugd, zijn vader was Dominee.
Voor Marvin was het "geloof" altijd iets waar hij op terug kon vallen in zware tijden (en die heeft hij verdomd veel gehad).
Overgins schoot zijn vader hem wel dood op 1 april 1984 na een ruzie.

Kijk, dat wist ik niet; altijd interessant om een beetje achtergrond te leren van een artiest. Bedankt thelion. Ik kan me er alleszins niet in herkennen, zelf heb ik eerder een afkeer van geloof, voornamelijk door religieuze fanatici, zowel in christendom als islam. Maar ik snap wel dat het een houvast kan bieden voor mensen in nood, zoals Marvin; wie weet was ik zelf gelovig geweest als ik van andere afkomst was. Vrij zeker zelfs.

Even een aanvulling op het verhaal van TL: Marvin had een regelrechte haat-liefde verhouding met zijn vader.

Op 1 april 1984 bezocht hij zijn ouderlijk huis en raakte in een handgemeen met zijn vader; er viielen klappen. Zijn vader wilde dat hij wegging en pakte een pistol om hem onder dreiging daarmee weg te sturen. Marvin schijnt hem getart/uitgedaagd te hebben, waarop zijn vader de trekker overhaalde. E.e.a. is te vinden in Peter Guralmick (bekend biograaf) - Sweet Soul Music.

Een paar jaar geleden werd een buitengewoon opvallende documentaire uitgezonden over de periode die Marvin doorbracht in Oostende - heel informatief.

Alleen Wholy Holy kan me niet boeien, dus 8 verschrikkelijk goede nummers!

Deze week in het topic 52 essentiële pop/rock klassiekers (zie hier)

Berry Gordy, de oprichter en bezielende kracht van het Motown-label, was ronduit ontzet toen hij What's Going On voor het eerst hoorde. Het titelnummer, dat als voorbode op single verscheen, noemde hij zelfs de slechtste plaat die hij kende. Tsja, er zijn zo van die raadsels, want deze langspeler is een van de meest hartverwarmende platen ooit gemaakt. De muziek is een geslaagde mengeling van soul en jazz, aangelengd met wat blues. De ronduit schitterende arrangementen zijn van David Van de Pitte. Via de weg van het vocale understatement komt Marvin Gaye tot prachtige resultaten. Zijn stem is zacht, soms zelfs fluisterend, maar bezit meer kracht dan een gospelkoor onder stoom. What's Going On is een conceptplaat waarin liefde, geloof, sociaal en ecologisch bewustzijn vervlochten zijn tot een duidelijk statement dat echter nergens drammerig of goedkoop overkomt. De plaat is ook autobiografisch getint, zelfs tot in de details. Zo verwijst "Natural fact is / I can't pay my taxes" naar de belastingproblemen die Gaye kort voordien had gehad. De regel komt uit 'Inner City Blues (Make Me Wanna Holler)', de hartverscheurende afsluiter van de plaat. Gaye riep met What's Going On vele vragen op en zoekt zijn antwoorden bij voorkeur bij de Heer. Je hoeft echter geen pilaarbijter te zijn om voor deze plaat door de knieën te gaan.
Bron: De Cultuurkenner, DM, 1999

Mooi stukje. Inderdaad verbazingwekkend dat iemand deze plaat zo slecht kon vinden...

Zou dat wellicht te maken hadden dat Gaye in scheiding lag met de dochter van Gordy? En dat het papa niet zo zeer om de muziek ging maar meer om de verstoorde familieverhoudingen? Zou kunnen ...

Het zou er wellicht mee te maken kunnen hebben inderdaad. Misschien kent niet iedereen dit verhaal. Zou kunnen...

Het is zo........

... Geen raadsel dus. Even de redactie bellen! .. ach ja, 12 jaar te laat

Ja ik geloof het wel, maar als iemand zich niet verdiept heeft dan weet diegene dat toch niet. Vandaar mijn verbazing. Beetje jammer als iemand zo reageert alleen...

Lees Divided Soul van David Ritz er maar op na...........

Beste mensen, het was niet cynisch bedoeld. Heb dat hele boek niet gelezen, maar ik wist dat Gaye getrouwd was met de dochter van Gordy en dat hij om haar af te kopen 'Here, My Dear' heeft opgenomen. Het was serieus een gokje van me. Maar ja, het was dus echt zo. Beetje zielig van die Gordy, want deze plaat heeft zoveel meer diepgang dan wat Gaye voordien had gemaakt.

en daarna zou maken...

Here my dear heeft ook wel diepgang, alleen op een wat andere manier. Daarna inderdaad minder.

Vlak Let's Get It On niet uit........

Tja, dat album heeft misschien 'fysieke' diepgang. 't Is te zeggen, het is vooral een hete sexy soulplaat. Niks mis mee. Maar niet te vergelijken met Marvin die met een hart zo groot als de wereld zingt, pleit, smeekt, to save all the children, save the babies. Het kan wat naïef overkomen maar de passie is echt doorvoeld.

De titeltrack zat tot twee keer toe in Gooische Vrouwen op zogenaamd sexy momenten.
Slaat eigenlijk nergens op als je weet dat het vooral gaat over de achterstelde positie van zwarten in Amerika, de oorlog en maatschappij die naar de klote gaat.

Over diepgang gesproken

Ik ga me niet verontschuldigen.

Ik vraag me af of die persoon er nog steeds zo over denkt.

Ach, hoeveel mensen draaien Every Breath You Take op hun bruiloft? Dat slaat pas nergens op.

Doe ik niet, maar persoonlijk vind ik deze gewoon beter en dieper gaan.

Deze soulklassieker moet het hebben van een aantal geweldige uitschieters. What's Going On en Inner City Blues behoren tot mijn favoriete soul-nummers. Ook What's Happening Brother, Mercy Mercy Me en Right On zijn geweldig. Ik ben niet zo'n liefhebber van het religieuze gedoe bij een aantal andere nummers. Ook zijn die nummers muzikaal niet zo interessant. Maar al met al is dit een klassieker van formaat en volledig terecht in de lijst van 52 essentiële pop/rock klassiekers.
4*

Je kan 'Here, My Dear' ook zeker nog eens proberen dan!

Ik gok van niet, gezien de hoeveelheid geld die hij eraan heeft verdiend.