Bon Iver - i,i (2019)

Justin Vernon klinkt op nummers als Faith en RABi best wel als Bob Dylan.

De koek is gewoon op, wat betreft Bon Iver en mij. De eerste twee albums vond ik schitterend, maar de experimenten (in combinatie met zijn stem) werken bij mij dus niet.

Ik vind Bon Iver saaie pretentieuze kak.

Nee, ik vond Bon Iver saaie pretentieuze kak.

Het eerste deel is echt bloedmooi, het raakt mij. Die stem in U(man like), die piano, die tweede stem en dat koor

Dan is misschien dit nog wel een mooie tip voor je; Bon Iver - Heavenly Father | One To One - YouTube

Zal er nooit fan van worden. Naeem is wel mooi.

Echt weer een draak van een plaat, net als de vorige. Het klinkt voor mij alsof hij zo hard zijn best doet om experimenteel/uniek te klinken, maar ik mis totaal het gevoel. Hey, Ma, U (Man Like) en Salem zijn wel leuke nummers. Maar ik verwacht eigenlijk alleen Hey, Ma nog te draaien in de toekomst.

Achja, meningen eh..als je de vorige al een draak vond, gaan we hoogstwaarschijnlijk nu ook van mening verschillen. De vorige is 1 van de toppers van 2016, lichtjes geniaal. Ik heb nog geen tijd gehad om hier aan te beginnen maar Faith was alvast weergaloos op gevoelsmatig gebied.

Prachtig album. Minder zoekend dan de vorige, hier lijkt het wel alsof Justin de sound gevonden heeft waarnaar hij op zoek was.

Jongste zoon heeft zo’n Noise Reduction koptelefoon van kwaliteit gekocht. Ik mag hem soms lenen.

Afgezien van alle leuke gadgets die er op zitten beluister ik ook menig favoriet album nu met die koptelefoon. Heb vandaag eens dit album opgezet wat momenteel nr. 1 in mijn rotatielijst staat.

Zooooo..... Dan beleef je uitgebreid hoe vol en perfect de verschillende lagen van dit album zijn aangebracht. En omdat deze muziek mij dan ook nog eens persoonlijk bevalt besef ik dat dit album een vaste plek gaat krijgen in mijn muziek beleving van de aankomende jaren. Deze zal dus vaak gedraaid worden op zonnige nazomerse dagen waar de herfst zich al licht sluimerend aankondigt..

Een jaar geleden dat ik een stem uitbracht. Dit is mijn eerste in 2019. Volle bak. Verdiend.

En oja, die koptelefoon ? Daar heb ik een Zeeuwse uitspraak voor: ‘Mokokè’ !

tot nu toe niet heel boeiend gevonden

Eindelijk de kans gehad om te beluisteren. De eerste twee tracks moest ik echt inkomen, maar daarna landde het album. Het is buiten Hey Ma en U (Man Like) erg moeilijk om een derde favoriete track te kiezen omdat het niveau echt hoog ligt. Qua sound vind ik dit album een logisch vervolg op de tweede helft van 22, a million. Dat album komt iets soepeler uit de start blokken, maar overal wint deze het. De foefjes geven dit album kleur, de pastiche die het nodig heeft. Na een dagje op repeat kom ik uit op een 4,5*.

Ik begin voorzichtig met 4, maar dat kan nog meer worden. Voor mij een soort mengeling van al zijn voorgaande albums. Niet heel verrassend (zoals Bon Iver tot nu toe wel was) maar wel weer veel moois.

Ik moet altijd even flink wennen aan Bon Iver en na een aantal luisterbeurten ben ik weer helemaal overtuigd. Geweldige plaat.

Of ik het beter vind dan zijn vorig jaar uitgebrachte Big Red Machine? Weet ik nog niet. Maar het is iig weer smullen van de bovenste plank!

Soms echt schitterende flarden van muziek, maar ook zo fragmentarisch. Meer sfeer dan mooie melodieën en memorabele songs. Alsof je op een oude tuner over frequenties zit te draaien en steeds weer een klein spoortje moois hoort, maar dat vervliegt dan ook weer zo makkelijk. Moeilijke plaat, niet slecht, maar het is hard werken om te kunnen genieten. Wel waardering voor z'n eigengereidheid en durf.

Ik kreeg voor mijn verjaardag een Audio-Rechnica koptelefoon, dat is de beste die ik ooit heb gehad / gekocht.

Enige echte miskleun is Naeem. Zo super irritant hoe hij zingt met een soort van woeste stem en ook dat gedeelte met "I Can Hear, I Can Hear". Nee hij kan beter gewoon falsetto zingen en braaf dan dit. Man man man, waarom?

Naeem is voor mij juist een absoluut hoogtepunt en een van de betere nummers van Bon Iver. Prachtig, die emotie. Vind het sowieso een hele fijne ontwikkeling dat Justin z'n stem op andere manieren inzet, juist dat harde/rauwe komt echt goed binnen bij me.

Het verbaast me dat Bon Iver tot nu toe maar 2 pagina's haalt op een website als Musicmeter. Toch wel een icoon in de indie scene dit, die hier misschien wel hun beste werk aflevert.

Absurd lage score hier. Moet naar mijn gevoel toch minstens de 4 halen.

Sh'Diah is wonderschoon hoor, de rest van de plaat kan me ook zeker bekoren, maar ik snap dat het niet voor iedereen is.

Dat verbaasd me op MuMe nou echt niet. Waar heel veel bladen/recensies meestal bij het rechte eind hebben is dat hier bijna nooit of juist andersom. Je leert hier vanzelf doorheen kijken hier zijn de gemiddeldes vaak niet realistisch.

In de pers krijgt dit album ook wisselende scores, zowel 2 als 5 sterren. Wie en welke bladen het bij het juiste eind hebben zal toch pas veel later blijken.

Ja klopt maar over het algemeen komt het gemiddelde van albums hier veel lager uit terwijl het daadwerkelijk parels zijn. Dat schets een verkeerde kijk op mensen die bijvoorbeeld nieuw zijn met bepaalde muziek en dit wel aan kan spreken. (Heb het nu niet persee over deze band)

Wat heeft deze man (en zijn band) een perfect parcours afgelegd. Wat mij betreft zijn alle vier z'n albums meesterlijk. Deze kan misschien wel uitgroeien tot mijn favoriete Bon Iver plaat tot nu toe.

Heel vreemd dat de eindbalans hier zo laag ligt trouwens. En sowieso redelijk weinig stemmen heeft hier op MuMe. Toch één van dé releases vanhet jaar.

Naeem, U Man, Salem, Faith, Hey Ma, Sh'Diah, RABi zijn stuk voor stuk parels. Het enige kleine minpuntje is dat de plaat eventjes op gang moet komen. Hij begint met de 3 'moeijkste' nummers (brug met het vorig album?). Maar ook die vind ik na een tijdje best goed.

Een pracht album. Minder bedacht experimenteel dan de vorige plaat.

Grappig dat veel mensen deze plaat minder gekunsteld vinden klinken dan zijn voorganger. Ik heb persoonlijk juist het gevoel dat op 22, A Million de liedjes centraal stonden en alle versiersels erom heen precies dat waren: details die dienden om de prachtige melodieën van die plaat versterken. Hier heb ik daarentegen op een paar nummers na het gevoel dat songwriting één van de laatste prioriteiten was van Vernon: hippe stemvervorminkjes en samples schreeuwen om de aandacht, terwijl ik nergens een melodie of tekstlijn hoor die echt blijft hangen. Nou goed, volgende album weer proberen.

Tja. Ik kan hier wel een verhaaltje typen over mijn gevoel bij dit album, maar ik zie dat iemand anders dit al perfect voor mij heeft verwoord. De magie van de eerste twee albums mist wat mij betreft volledig. Het is niet slecht, maar raakt me geen moment.

Ik snapte de euforie rond de eerste 2 albums nooit zo. Die vervelende gilstem elke keer. Moeilijke riedeltjes, vergezocht allemaal vond ik het. En misschien nog steeds wel, maar dat ga ik in ieder geval wel ervaren de komende tijd. Nog geen 2 weken geleden moest ik ook van dit album nog niet veel hebben. Alleen die eerste halve minuut al. Zul je hem weer hebben dacht ik met zijn vreemde bliepjes, domme songtitels etc. Maar ik dacht, laat ik het nou eens gewoon een heel album proberen vol te houden. En waarachtig, het heeft me gepakt en goed ook. Dat ondanks het feit dat ik nog altijd vind dat er iemnd anders had moeten zingen. Dat blijft gejank van het zuiverste water. Maar de prachtige sfeer die hij neerzet die is echt wonderbaarlijk mooi. Nummers als Naeem, Hey Man, U, Salem, Faith zijn echt gruwelijk mooi. Zo mooi dat je op den duur bijna vergeet dat de beste man totaal niet zingen kan. Dan doe je toch iets goed. Ik ben inmiddels begonnen met de vorige en ook die heb ik al helemaal uit. Was ook al begonnen met Bon Iver Bon Iver, die euforie deel ik nog niet, maar we hebben nog even tot de Kerst. Bon Iver in mijn eindejaarslijstje, wie had dat gedacht. Ikzelf in ieder geval niet.

Tjah, Bob Dylan kan toch ook niet zingen en dat is ook prachtig... laat maar gewoon Justin aan de micro

Poah wat is dat Jelmore mooi zeg

Dit album herbergt zo veel energie, hoop en kracht. Bijzonder knap hoe de genres folk en electronic op dit bijzonder ingenieuze album elkaar bevruchten. Hemels mooi. Faith is het juweel.