Yann Tiersen - Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

Ik heb de film nog nooit gezien; dat moet ik maar een keer gaan doen. De soundtrack is in ieder geval prachtig!

Nu de Tour de France weer volop in gang is speel ik deze cd ook weer regelmatig af. De muziek had prima bij een film gepast over fietsen... Een peloton de berg op en dan die accordeon deuntjes als achtergrond muziek. Er staat zelfs een nummer op waarop je een fietsketting hoort ratelen. Mogelijk dat Yann Tiersen bij gebrek aan een goede film over de Tour de France de muziek heeft afgestaan aan een film over een meisje dat woont in Parijs?
Neemt niet weg dat deze muziek tijdloos is en steeds weer nieuwe luisteraars zal boeien. (5 sterren) voor deze klassieker!

Subliem album. Iedere keer als ik het draai springen de tranen van ontroering weer in mijn ogen. Vijf sterren dus.

Toch is er iets opmerkelijks met dit album. Bijna alle nummers zijn op eerdere albums verschenen en daar maken de songs veel minder indruk op mijn. Op zijn eerdere albums klinken ze zelfs een beetje gewoontjes. Ook zijn recente werk haalt het niet bij dit album. Mijn vermoeden is dus dat door de film er behoorlijk budget was om de songs eens goed op te nemen in een goede studio en ze rijkelijk te arrangeren. Tegenwoordig zit Yann Tiersen zijn muuziek in zijn homestudio in Bretagne op te nemen, maar ik denk werkelijk dat hij er beter aan zou doen de productie uit handen te geven en een goede studio op te zoeken. Iemand ook deze mening toegedaan?

Comptine D'un Autre Été (L'Après-Midi) is een pareltje. Helaas is dat één van de uitzonderingen. Yann Tiersen pakt bij bijna alle nummers de accordeon erbij en laat dat net het instrument zijn waar ik een gruwelijke hekel aan heb. Toegegeven, deze nummers zitten goed in elkaar en klinken sfeervol. A Quai vind ik best aanstekelijk. Maar goed, de accordeon... Gelukkig doet hij een paar nummers ook op de piano, maar dit is geen soundtrack die ik in zijn geheel snel zou opzetten.

Comptine d'un autre été ben ik inmiddels wel echt moe gehoord.. dat nummer hoor je werkelijk overal. Jammer, het speciale is er nu wel een beetje vanaf.

De Fransman Yann Tiersen weet klassieke pianomuziek te mixen met de typische Franse musette om zowel dromerige verliefdheid als melancholie weer te geven. Met de beelden erbij is het nog beter natuurlijk, maar de muziek staat mooi op zichzelf. Ondertussen al zo'n iconische soundtrack geworden, dat enkele tracks (Comptine d'un autre été en het titelnummer) al iets te veel te horen zijn en regelmatig op verzamelalbums te vinden is. Maar daar kan de soundtrack niet aan doen.